The Mothers of Invention - We're Only in It for the Money (1968)

Francesco zappa vind ik nog wel rustgevende huiskamer muziek.

Deze irriteert eigenlijk alleen maar, maar doe hem ook nooit weg.

Het is en blijft een zappa album, en komt vast een keer een dag dat het kwartje wel een keer gaat vallen.

Ik geef echt nooit een 0.5 omdat ik dat onsportief en kinderachtig vind, maar omdat zappa bij mij toch op eenzame hoogte staat muzikaal gezien vind ik dat ik toch een stem moet uitbrengen van wat ik ervan vind.

En ja ook thing Fish vind ik beter dan deze.

Eerlijk, ooit heb ik de cd terug gebracht naar de winkel voor dezelfde reden... wel de versie met gedubde bassen en drums uit 1986 (die met Lumpy Gravy) maar toch... toch blijkt dit een meesterwerk... ooit...



Zag het ja...

En dat noemt zich fan ......... Ik ben zeker geen fan en alleen geïnteresseerd in de oude Mothers meuk, maar ik heb me met die 2fer beholpen todat de orginele master op CD uitkwam en ik moet 'm zelfs nog ergens in de opslag hebben liggen.

Kwa songs vind ik WIIFTM meer uitschieters hebben dan Absolutely Free maar als album klopt de laatste beter ..........Het zijn de instrumentale passages die 'm hier de nek breken. Vroegâh ( met die 2fer dus ) had ik een heel programmeerschema bij de inlay gestopt zodat ik niet door alle piep-en-knor hoefde te zitten. Tegenwoordig heb ik meer geduld en ben ik niet meer zo snel gek te krijgen .............

Voor de volledigheid, later alsnog gewoon in huis gehaald, ook deze inferieure 1986 mix... eh ja... Zappa maakte ook wel eens verkeerde beslissingen....

Je moet ervoor in de stemming zijn maar dan is het een even geniale als knotsgekke plaat met veel maatschappijkritiek en sarcasme. Alles en iedereen wordt er door de mangel gehaald met name de hippie-generatie (en zelfspot is hier ook te horen). Een (misschien wat te) experimenteel album maar zeker gewaagd en origineel.

Een 0,5, meen je dat nou echt?

In geldtermen is dat 2 kwartjes (als je de oude munteenheid aanhoudt), maar er moet toch minstens één kwartje zijn gevallen om te beseffen dat dit toch wel meer waard is dan een vernietigende rating.

En een gruwelijk uit de klauwen gelopen uiteenzetting van bestaande nummers van Zoot Allures, You Are What You Is en Ship Arriving... gelardeerd met eindeloos, vervelend gestamel (T-F dus) vind je beter...
Zal ik dan maar eindigen met 'smaken verschillen'..?

Beter weet ik niet, maar vind Thing Fish gewoon aangenamer om naar te luisteren, al zet ik die ook bijna nooit op.

Heb inmiddels Zappa keuze genoeg in huis, en de meeste albums van Zappa met de Mothers bevallen mij niet zo, de periode vanaf ongeveer 1973 bevalt mij het beste, en ook begin jaren 80 en later vind ik super.

Ik vind b.v deze te gedateerd klinken, en dan zit er nog weinig muziek in ook.

Eigenlijk moet ik het anders zeggen, niet dat ik hem niet goed vind, maar dat ik er gewoon niet van houd, en daar breng ik mijn stem op uit, of het nou wel of geen kwaliteit is maakt mij dan niet uit.

Cliché

Heb je de achtergrond bij deze nummers al eens gelezen ricardo? Onder andere dit boek heeft een aardig stuk aan deze plaat gewijd. Dat geeft mooi weer hoe dit album een document is van de tijd waarin het is gemaakt.

En hoe het diezelfde tijd, de zogenaamde Summer of Love, met de grond gelijk maakte

Om maar een voorbeeld te noemen inderdaad! Of de 'lovende' woorden over Kennedy's Peace Corps (welke overigens nog steeds bestaat!).

Dit maakt dat het album niet zozeer muziekgeoriënteerd is, maar bij vlagen meer een pamflet tegen de samenleving waar Zappa in opgroeide. In zekere mate geldt dat natuurlijk ook gewoon voor de twee albums die hieraan vooraf gingen.

The Mothers of Invention - Concertgebouw Amsterdam 1968

Youtube

Blijft een ruk album, ondanks dattie hoog gewaardeerd word door de meeste zappa adepten wereldwijd.

Hippies betaan in 2014 immers nie meer, hooguit de overjarigen nog of andere overjarige padvinders.

Geef mij zen poppekast vanaf pakweg een 1972 a 1973 maar, bevalt mij een stuk beter.

Daar was Zappa in 1968 al achter gekomen.

Hippies bestaan nog steeds en bakken cup cakes, echt iets voor een Zappa liedje

Muffin man

Dat zijn dan meer engelse hippies zeker ? Kan me niet voorstellen dat je bij Zappa stiekum zit te verwijzen naar The World Of Oz

Wat is dit zeg...dat mensen dit goed vinden...onbegrijpelijk....ik ben stomverbaasd.

Inderdaad, dit is muziek dat je alleen moet beluisteren als je eens goed wil lachen (want het is daadwerkelijk echt nog grappig af en toe)!

muziek is dit niet, eerder een gedateerd theaterstuk wat ook alleen maar kan aanslaan in de tijd van toen.

muzikaal gezien kon zappa vele malen beter, dat heeft hij meerdere malen bewezen.

mocht je toch geintereseerd zijn in zijn beginjaren dan is zijn debuutalbum vele malen leuker, ook gedateerd, maar dan luister je wel naar een echt muziek album vind ik.

Ahum, top album.

Ik vind het als enorme zappa liefhebber ook maar rommel.

als mensen onderling elkaar maar blijven aanpraten dat dit goed is dan gaan ze er op den duur vanzelf in geloven.

Held. Couldn't agree more.

Ik vind het gewoon absurd dat een album als dit een hoger gemiddelde heeft op deze site dan pakweg 'Parklife' van Blur.

Wat nou absurd...

Dit is appels met peren vergelijken natuurlijk.
Het gegeven dat jij de band/muziek en/of album niet goed vindt, zegt vrij weinig over de kwaliteit.
Gewoon een kwestie van smaak.

smaak, karakter en mindset.

het stikt op deze plaat van de creatieve ideeën. hoe (en of) deze zijn uitgewerkt, en of je sowieso onafgewerkte ideeën pruimt en dan wel deze - in deze psychedelische vorm... het is meer dan slechts smaak.

ik vind het zelf erg de moeite van het beluisteren waard, al erg lang, en word er nog geregeld door verrast.

een cijfertje geven, daar kan je ook nog es verschillend tegenaan kijken, maar de 0,5 collaboratie is naar mijn idee te star.

Ik heb psies zo'n gevoel bij een plaat als Kid A. Smaak blijft subjektief. Voor mijn generatie is WOIIFTM een tijdsdokument en mij psoonlijk spreekt het veel meer aan dan een, muziektechnies gesproken, "betere" plaat als Hot Rats.

Een ander element wat meetelt in mijn score is het element tijdsgeest. The Mothers of Invention hebben op artistieke wijze de tijdsgeest weten te vangen door alledaags zaken schitterend te ridiculiseren. Meer vanuit een droogkomische invalshoek dan als tijdgenoten zoals The Velvet Underground and Nico, maar daardoor niet minder interessant.

Ik vind dit eigenlijk misschien wel de meest treffende persiflages op de hippiecultuur. Want laten we eerlijk zijn, veel van hen waren naïef, meelopers, alleen in drugs geïnteresseerd of later alsnog opgeslokt door het kapitalisme.