menu

R.E.M. - Green (1988)

mijn stem
3,98 (613)
613 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. Pop Song '89 (3:04)
  2. Get Up (2:40)
  3. You Are the Everything (3:44)
  4. Stand (3:12)
  5. World Leader Pretend (4:18)
  6. The Wrong Child (3:37)
  7. Orange Crush (3:52)
  8. Turn You Inside-Out (4:16)
  9. Hairshirt (3:55)
  10. I Remember California (4:59)
  11. (Untitled) (3:10)
  12. Stand [Live] * (3:00)
  13. The One I Love [Live] * (3:18)
  14. Turn You Inside-Out [Live] * (4:09)
  15. Belong [Live] * (4:08)
  16. Exhuming McCarthy [Live] * (3:13)
  17. Good Advices [Live] * (3:10)
  18. Orange Crush [Live] * (3:40)
  19. Cuyahoga [Live] * (4:10)
  20. These Days [Live] * (3:36)
  21. World Leader Pretend [Live] * (4:12)
  22. I Believe [Live] * (4:14)
  23. Get Up [Live] * (2:34)
  24. Life and How to Live It [Live] * (4:23)
  25. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine) [Live] * (4:32)
  26. Pop Song '89 [Live] * (3:09)
  27. Fall on Me [Live] * (2:55)
  28. You Are the Everything [Live] * (4:29)
  29. Begin the Begin [Live] * (3:37)
  30. Low [Live] * (5:18)
  31. Finest Worksong [Live] * (3:43)
  32. Perfect Circle [Live] * (4:08)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 40:47 (2:00:25)
zoeken in:
avatar van Snakeskin
5,0
Dat is een mooi moment om in te stromen.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,0
Een moeilijke plaat om te beoordelen. Wanneer je als band die bekendstaat om puntige rocksongs met elektrische jangle-gitaren je eerste plaat bij een "major" maakt, getuigt het van moed om op die plaat vier nummers met akoestische gitaren en mandolines te zetten, maar ja, Warners wist natuurlijk ook wel dat ze met R.E.M. niet een band die de oren naar de top-40 liet hangen in huis hadden gehaald. En wie zou er ook wat te klagen hebben met zo'n prachtig nummer als World leader pretend ? Bovendien werd Stand een hit (USA #6) en het album zelf een redelijk succes (USA #12).
        Persoonlijk kan ik er niet onverdeeld enthousiast over zijn, want rockers als Pop song 89, Stand en Turn you inside out klinken alsof ze in een paar minuutjes in elkaar zijn geflanst, en aan de akoestische kant zijn de melodieën van The wrong child en Hairshirt voor mij niet pakkend genoeg om de kale arrangementen gedurende de hele speelduur boeiend te houden. Daar staat tegenover dat Get up en Orange crush weer wèl lekker binnenkomen, dat I remember California onwaarschijnlijk dreigend is en dat ik van de ghost-track om de een of andere manier juist altijd enorm opgewekt word. Een curieuze mix van hard en zacht, sterk en matig dus, zodat Green voor mij eigenlijk een beetje tussen wal en schip valt, waarbij ik de hoogtepunten toch wel vaak draai. (Zeer onaantrekkelijke hoes trouwens, zowel qua afbeelding als qua kleur als qua belettering.)

avatar van luigifort
4,5
R.E.M. - Green (1988)

Voorlopig het laatste album in de 'elk jaar een album' cyclus. Niet zo vreemd ook, na de Green tour waren ze helemaal gesloopt van al dat constant touren in de 80s. Zodanig dat ze hierna een lange break namen van het live optreden. Het kan aan mij liggen hoor, maar Green voelt een beetje als het onderschatte vergeten broertje van R.E.M. in hun discografie. Kan komen doordat ik dit album vrij laat leerde kennen of door het feit dat de I.R.S. kleppers hiervoor en de Warner's kleppers hierna zitten. In die zin een overgangsalbum dus, een andere sound ook wel. Michael Stipe instrueerde de overige bandleden ook om geen enkele typische R.E.M. nummers te maken. Of dat helemaal gelukt is Het is in ieder geval een rijk kleurenpalet qua sound en instrumenten. Mandoline bv, omdat Buck in een zware acoustische fase zat met zijn vrienden. De overall feel van de songs is ook veel lichter dan de songs hiervoor, dat kan ms neigen naar een beetje wegwerp(pop)songs. Minder gravitas, darkness dan in veel songs op eerdere albums. But do i care? Not really De boys liepen dus uit hun contract bij I.R.S. Ze wilden niet verlengen, omdat ze teleurgesteld waren in promotie en sales en hadden het gevoel dat ze niet belangrijk genoeg waren voor de platenmaatschappij. Vervolgens gingen ze op zoek naar een nieuwe en dat werd Warner Bros. Niet omdat ze het meeste geld boden, maar vanwege de totale creatieve vrijheid die hen toegezegd werd. Helaas werden ze door vele die hard R.E.M. fans als sellouts gezien. Niet meer de underground college radio rockband, maar de commerciële popband. Beetje kortzichtig, alsof we allemaal voor altijd die rebelse student blijven en later ook niet meedoen in corporate life in de toekomst, maar goed. Litt bleef aan als producer, Tennessee bleef hetzelfde. Het werd alleen een andere stad, Memphis dit keer. Green vind ik in vele opzichten een voorstudie van Out of Time, dus dat is wel grappig. Wel ook weer een heel politiek album van ze. Maar in zeker opzicht zitten er ook weer veel Document elementen in dit album. Neem alleen al de opener Pop Song '89. Eentje in de traditie van Finest Worksong, net zo hardhitting, wel nog met iets meer hooks en ook meer catchy. Wat mij betreft een heerlijke song. Moet ook altijd aan Radio Song denken, net ff anders, maar ook weer niet. Get Up gaat eigenlijk zo een beetje voort, qua sound zeker. Nog net wat vrolijker en ongedwongener, nog meer een popsong dus. Deze groeit nog steeds bij mij. Heeft ook wel een beetje een 60s psychedelische vibe in de muziek en in de zang op de achtergrond. Leuk nummer. You Are the Everything is de eerste mandolinetrack en bij deze song moet ik dus bv denken aan Half a World Away van het volgende album, een beetje similar song en qua klank komt ook een Oh My Heart van Collapse Into Now naar boven. Deze vond ik in het begin juist prachtig, maar nu juist net wat minder. Stand past perfect bij Get Up en het is duidelijk dat R.E.M. steeds meer humor en lichtheid in hun muziek gooit en steeds meer popsongs maakt. Hierna nog verder 'geperfectioneerd' met Shiny Happy People. Deze vond ik in het begin rete-irritant, maar nu juist heerlijk. Heerlijk dansbare ritmes, je bent geneigd zo dat dansje mee te doen En dan komt met World Leader Pretend een van hun allermooiste songs ooit! Ik dacht op 2 in de gezamenlijke top 200! En waarom is ie zo prachtig? Ws nog het meest door het subdued karakter ervan. Michael zingt prachtig laag en uitgesponnen, schitterende lyrics en het oorlogsmotief prachtig benadrukt in de ritmesectie. Niet eens zo verschrikkelijk muzikaal 'druk' als in andere songs, zoals een LMR ook wel heeft eigenlijk. Misschien zorgt dat wel voor de mooiste songs als eindresultaat. Heerlijk ook de countrytwang hier. The Wrong Child is mandolinetrack 2, voor mij persoonlijk mooier dan de 1e. Een track van een mantra-achtige bezinning vooral. Vooral hoe Michael hier 'but it's ok' zingt, kippenvel. Een Radiohead vibe ook wel in het arrangement nu ik 'm zo weer hoor. Ja en dan Orange Crush. Heb je ooit zo snel in een song gezeten als bij deze, vanaf die eerste marcherende drumuithalen? Ws niet Zeer duidelijke oorlogssymboliek. Een killersong met die zagende gitaaruithalen ook van Buck. En eigenlijk ook gewoon een popsong. Perfectie! Samen met WLP de beste song van het album. Deze heeft me werkelijk nog nooit verveeld, voelt elke keer weer nieuw eigenlijk. Ook een song waar Bill Berry mag shinen. Mike Mills mooi op de achtergrondzang, het complete plaatje dus
Turn You Inside-Out is een gruizige, luide slowburner. Doet me ook weer qua sound denken aan Finest Worksong. Niet een van de beste songs, maar wel lekker altijd, hypnotiserend. Heerlijke sound weer. De 3e mandolinetrack Hairshirt is verreweg de mooiste voor mij. Schitterend! Michael neemt zijn tijd voor zijn voordracht, elke zin krijgt de aandacht en het gevoel dat het verdient. Een heerlijk lieflijk zachte en ietwat verdrietige melodie als zonlicht dat over de korenvelden schittert in de late zomer. Wat een verschrikkelijk mooi nummer. Sowieso een van mijn topfavorieten van ze. Het 'my life, your life' ook op het eind en hoe Michael dat ook zingt, snik! I Remember California is duidelijk de Oddfellows Local 151 hier. Bijna zo erg dat je gaat geloven dat het een kopie is Maar toch is het een song op zichzelf. Geen topper, maar het dreigende in de sound is toch ook wel weer mooi. En dan hebben we nog de Untitled track. We eindigen dus met een opgetogen gevoel, een beetje zoals met Me in Honey op het volgende album. Hier is vooral de Mills/Stipe samenzang het mooist.
En dan de beoordeling. Document voorlopig op 1, maar ja hey World Leader Pretend, Orange Crush én Hairshirt en nog een aantal erg goede en fijne songs en niet echt 1 heel erg slechte. Voorlopig op 1 dus

4,5 *

1. Green
2. Document
3. Fables of the Reconstruction
4. Murmur
5. Lifes Rich Pageant
6. Reckoning
7. Chronic Town

avatar van Rudi S
5,0
Favoriete R.E.M., mooie combi van hard en zacht en Hairshirt heeft ( natuurlijk) van mij ook een vinkje.

avatar van EttaJamesBrown
5,0
En die stijgende lijn….die blijft maar stijgen.

avatar van luigifort
4,5
Allemaal 4,5 * sterren dat wel, op zich wel een nadeel.
Maarja, alles tussen een 8,5 en 9,4 is 4,5 *
Deze duidelijk een paar tienden hoger dan Document...

avatar van johan de witt
5,0
Deze heb ik dan weer op 5,0 staan. Maar het verschil met LRP en Document is marginaal.
World Leader Pretend is misschien net de factor.

avatar van luigifort
4,5
Voor mij net een paar songs met wat kleine, iets mindere elementen, vandaar een 4,5 * Ik kan het anders ook niet verkopen naar de wel 5 * albums

avatar van johan de witt
5,0
Maar die hebben ook een paar songs met wat kleine, iets mindere elementen
Daar komen we nog wel op

avatar van luigifort
4,5
Ja, dat is dan ook weer zo ms dan voor de differentiatie In jouw geval de rap zeker?

avatar van johan de witt
5,0
De eerste en laatste hè op het volgende album.
Hebben we het daar laatst niet over gehad?

avatar van luigifort
4,5
Het is een beetje zoals met The Queen Is Dead. Vicar in a Tutu kan niet voorkomen dat het van mij 5 * krijgt

avatar van luigifort
4,5
johan de witt schreef:
De eerste en laatste hè op het volgende album.
Hebben we het daar laatst niet over gehad?

Id ja, waar was dat ook alweer?

avatar van johan de witt
5,0
Ergens buiten de tijd

avatar van luigifort
4,5
Sommige albums voelen voor mij perfect ondanks de wat mindere elementen, omdat het een geheel is ofzo. Bij deze heb ik dat net niet helemaal.

Bij de bonustracks hier zie ik ook live versies van OoT songs, speelden ze die al eerder?

avatar van johan de witt
5,0
Ja Low en Belong inderdaad speelden ze al in 1989.
Staan ook op spotify bij de 25th anniversary van Green.

avatar van luigifort
4,5
Bijzonder
Materiaal dat Green niet haalde of waar ze aan werkten na het uitbrengen van Green?

Speelden ze Belong en Low ook bij jouw Green tour concert en hoopte je stiekum dat t op t volgende album zou komen?

avatar van johan de witt
5,0
Ik zag ze alleen op Pinkpop 1989, daar speelden ze geen Low en Belong

Later die Tour wel, dus die ontstonden on the road in 1989. Low ook niet bepaald een live-song dus wel gedurfd om dat te spelen zonder dat iemand het kende. Leverde ook maar een lauw applausje op hoor ik nu


avatar van johan de witt
5,0
We Live As We Dream Alone deden ze ook op Pinkpop voorafgaand aan World Leader Pretend:

R.E.M. World Leader Pretend Pinkpop 1989 - YouTube

avatar van luigifort
4,5
Zie ik jou nou vooraan daar, naast Etta en Rudi?

Aan Michael's kleding te zien was het een koude Pinksteren dat jaar

avatar van johan de witt
5,0
Ja als je goed kijkt op de 10e-11e rij, links

avatar van vigil
4,0
johan de witt schreef:
Low ook niet bepaald een live-song dus wel gedurfd om dat te spelen zonder dat iemand het kende. Leverde ook maar een lauw applausje op hoor ik nu

Dan was ik vast niet van de partij

avatar van luigifort
4,5
Jij had staan joelen, dat was ongekend geweest

avatar van johan de witt
5,0
In 1989 al? Ik betwijfel het

avatar van vigil
4,0
Nou echt wel! Samen PSB toetsenist Chris Lowe

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
Deze band ooit ontdekt op Torhout Werchter in 1985.
Pas ingestapt bij Document en daarna Green.
Later alles van de band in huis gehaald.
Ga hun gehele oeuvre nog wel een stap voor stap beoordelen.
Deze Green behoort in ieder geval tot mijn favorieten.

avatar van luigifort
4,5
Ja, aardig bandje wel he

avatar van Hangtieniedanstaatie
geplaatst:
Klopt het dat de achterzijde van de hoes in cd-uitvoering 'ondersteboven' is? Hoort dat ook bij het hoesspel?

avatar van Robje1968
4,0
Lekkere en frisse plaat van REM.

Zonder de andere nummers tekort te willen doen is "World Leader Pretend" voor mij het keynummer van het album.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:11 uur

geplaatst: vandaag om 13:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.