Iron Maiden - A Matter of Life and Death (2006)

Nee dit albums is zeker totaal anders als alles wat ze eerder gemaakt hebben. Wat je zegt over slaapverwekkend kan ik me ergens wel voorstellen, er missen wat korte krachtige nummers op de cd waardoor het totaal nogal langdradig wordt.
Maar toch, de nummers los gezien vind ik allemaal goed, er staat geen slecht nummer op, als je het mij vraagt.

Ik vind een 0,5 geven omdat het een "herhalingsoefening" zou zijn wel zwak.
Zo'n stemmen brengen het gemiddelde altijd zo naar omlaag terwijl een album als dit waar duidelijk heel wat moeite in gestoken is dat niet verdient.
Muzikaal is het zeer goed, het mist alleen wat van de kracht en energie die Iron Maiden zo populair maakte.
Hopelijk heeft hun volgende daar terug wat meer van, al vrees ik daar wat voor. Het zijn ook allemaal mannen van boven de 50, het jeugdige zal er wel helemaal uit zijn.

Ik sluit me aan bij i.Ron S. Een 0,5 geven omdat het een 'herhalingsoefening' zou zijn, is vrij ridicuul.

Iron Maiden wijkt af van datgene dat ze normaal doen. Uitgesponnen songs, een thema dat weer veel sterker is uitgewerkt etc...
Bovendien gaan ze ook technisch weer wat dieper. Veel tempowisselingen, schitterende legatostukjes en ga zo maar door.

Verder zie ik ook absoluut die zogenaamde herhaling niet echt terugkomen in 'Brave New World', 'Dance Of Death', 'Fear Of The Dark',... Al die albums hebben een eigen karakter en zijn dus geen slappe aftreksels van elkaar.

Goed album, alleen jammer dat sommige nummers net iets te lang duren naar mijn mening.
Het is wel het album (tour) waar ik Maiden voor het eerst live mee gezien heb (Fields of rock 2007) Nu alvast warm draaien voor Assen met de oude klassiekers !

4 sterren

Ik weet zeker dat het concert van komende zomer je meer zal bevallen dan FoR, dat moet wel goed geweest zijn maar "Best Off Shows" zijn altijd leuker.

Assen word cool. word me 1e keer (nu pas)

een tijdje terug kon ik dit album altijd helemaal afluisteren. en dan als het ineens still was denken van. ooh. er zijn weer 75minuten voorbij.

zeker nog steeds goed album

Komt me heel bekend voor dat heb ik met deze plaat nog steeds

Ehm... Omdat ik de rotste niet ben (en niet wil zijn) heb ik bij deze mijn halve ster-stem ingetrokken. Misschien dat dat het gemiddelde wat opkrikt. Maar het neemt niet weg, dat ik het een minderwaardig album blijf vinden... (Inderdaad, MaxiMusic, het is slaapverwekkend!)

het is slaapverwekkend dat ze steeds goede platen blijven maken

maar als het slaapverwekkend is op de goede manier is het toch geen punt?

ik bedoel. ik hou dr van om rustige muziek te luisteren voordat ik naar bed ga

Hoe kan je dit nou slaapverwekkend noemen? Alleen de intro's en de outro's zijn rustig bij de meeste nummers!

Ik vind de gehele plaat opzich best tam, desalniettemin een zeer degelijk album.

Prima album. Lange nummers die na een aantal keer luisteren steeds beter lijken te worden. Die lange nummers zorgden er voor dat ik niet altijd zin heb deze cd op te zetten, maar als het album eenmaal draait klnkt het allemaal weer geweldig!

These colours don't run, Brighter than a thousand suns, Longest day, en For the greater good of god zijn de toppers.

Ik vind dit wel een erg goed Maiden album, en zelfs het beste album van Maiden sinds Somewhere in Time, en ja ik vind deze beter dan Seventh Son. Ik heb alleen 1 probleem met dit album, en dat is dat ik het allemaal veel te langdraderig vind. Ik zet dit album halverwege ook af, want dan heb ik wel genoeg gehoord. Het borduurt ook teveel voort op het oudere werk vind ik, waardoor de variatie wat zoek is op dit album. Als ze de nummers wat hadden ingekort naar 5 minuten, dan was dit een album die ik mede daardoor dan ook veel vaker zou gaan draaien. De sound en de stem is hierop wel dik in orde, en tis ook een goed album, alleen veel te langdraderig voor mij, en het wijkt ook qua sound niet echt veel af van de albums uit de jaren 80 vind ik. Daardoor heb je aan een 3 a 4 Maiden albums bv: The Number Of The Beast, Powerslave, Somewhere In time en evt deze en Live After Death en Rock In Rio ook meer dan genoeg in huis. Maar dan heb je ook echt onvervalste Engelse melodieuze top metal in huis. De beste band in hun genre vind ik.

Sowieso vind ik dat Iron Maiden sinds de comeback van Bruce aan een geweldige reeks bezig is. BNW vind ik zelfs hun beste album ooit, DOD ook zeer goed en deze weer net iets beter dan DOD. Nummers als Brighter Than a Thousand Suns en zeker For the Greater Good of God, wat ik toch het beste nummer van dit album vind, had Maiden vroeger nooit kunnen maken, al maakten ze toen ook al geweldige albums als Somewhere in Time en 7th Son. Het is gewoon anders, maar minstens zo goed.

Ik moet akkoord gaan met clutch over dit album. Zeker niet slecht, maar inderdaad een beetje tam.
Alles komt maar traag op gang, en af en toe krijg ik het gevoel dat het gewoonlijke opbouwen naar het hoogtepunt gewoon niet komt, en dat is iets wat ik net bij Maiden zo fantastisch vind.
Jammer dat ik dit hier en daar op dit album moet missen.
Maar het is zeker en vast nog geen x-factor
( sorry voor de x-factor/Blaze Bayley-fans )

Goede plaat van deze heren! Na een aantal songs vorig jaar live te horen op FoR deze meteen aangeschaft en is mij niet tegengevallen. Dit album zit in de stijgende lijn vanaf BNW. Keep up the good works!
4*

Deze plaat klinkt heel anders dan het andere werk dat ik van IM ken (Number of the Beast, Powerslave, Seventh Son, Fear of the Dark), en juist het feit dat de nummers wat langer zijn bevalt me erg goed.

Dit is een goede plaat met sterke nummers, zoals we dat van maiden gewoon zijn. Toch klinkt het album anders dan de rest van maiden.

Dit is volgens mij zo'n album waarbij er 2 groepen fans zijn:

De eerste groep vind het album na de eerste (of de 2e) luisterbeurt meteen een zeer sterk album

De tweede groep heeft meerdere luisterbeurten nodig.

Ik behoor tot de twede groep. Toen ik de nummers voor het eerst hoorde, vond ik ze wat langdradig en ik miste een beetje de typische maiden sound, dit komt misschien omdat het een extreem donker album is. Pas na een aantal luisterbeurten besefte ik dat er echt wel sterke nummers opstaan. Een nadeel aan dit album is het feit dat de nummers zo lang zijn (vooral de intro's) en dat de refrijnen teveel worden herhaalt. Dit maakt het geheel erg langdradig en verliezen sommige nummers ook aan kracht. .

Enkele positieve punten zijn het gitaarwerk en de zang: de gitaristen knallen er lekker op los en ook Bruce Dickinson leeft zich helemaal uit in de nummers. De solo's zijn sterk en eenmaal je is de sfeer van de nummers zit, laat het je ook niet meer los

Over het algemeen is het, ondanks de minpunten, een goed album met sterke nummers. Al hadden er ook wat kortere nummers op mogen staan.

Een 3,5

ik weet nog goed dat ik dacht dat deze plaat minstens 2 rustige nummers zou hebben en minimaal 2 Dance of Death, Inifinite Dreams achtige nummers. omdat de heren ook ouder werden en ik een nieuw album totaal niet had verwacht.

maar wat bleek? dat deze plaat eigenlijk alleen maar knalt. en op een nummers als Lord of Light had ik nooit durven hopen. misschien vind ik deze plaat daarom wel zo vet. geen enkel slecht nummer te bekennen.

Ik was destijds na Somewhere in Time gestopt met Iron Maiden (het debuut en Killers ben ik altijd blijven draaien), maar nu ik zo'n beetje alles van hen een (nieuwe) kans geef kan natuurlijk ook deze niet ontbreken. Ik ben er blij verrast door om te horen dat ze nog altijd (of weer) een heel bijzondere band zijn. Een erg episch en lang album, maar verveelt mij geen seconde. Grote klasse.

Daar heb je wel een punt, Iron Maiden is echt een topgroep waar de metalbands van vandaag niet aan kunnen tippen (aan bijna geen enkele van de oude metalgoden vb. Metallica). Ik denk dat dit komt omdat er zoveel bands zijn en dat ze allemaal een beetje op elkaar beginnen lijken.

Heerlijk bombastisch en orkestrale cd. Lekker Iron Maiden dus! En hoe oud zijn die gasten eigenlijk al. En lang is lekker toch? Met The Longest Day als hoogte punt.

die gaste zijn tussen de 50 en de 56 jaar

Nog erg jong dus (op een bepaalde manier), maar niet meer onervaren.


@banger,

Ook in de jaren tachtig waren er al heel veel bands die allemaal op elkaar gingen lijken. Het zijn steeds enkele pioniers (metalgoden zoals jij ze noemt) die origineel en inventief genoeg zijn om de tand des tijds te doorstaan en met klassiekers overeind te blijven.

De mindere goden en de complete idioten apen de groten maar wat na.

Dit album begin ik steeds meer te waarderen, erg knap wat Maiden hier presteert.

Waardeloos album van een hele goede band.

Zelfs mijn vrouw, die geen fan is, maar ook geen hekel heeft aan IM, vroeg zich na het concert in Den Bosch af waarom vrijwel elk nummer begint met een zoetsappig intro en daar ook mee eindigt.

Staat nu geloof ik bij mij op 2 sterren, maar dat wordt nog wel minder denk.

hmm ik gaf een 5.

deze plaat is zeker een 5 waard. maar ik vind een paar andere Maiden platen beter dan deze. daarom een halfje omlaag.

als de Iron Maiden discografie pas bij Brave New World was begonnen vond ik dit de beste.

Beste Maidenplaat sinds 1986. Dat staat vast.

Als ik het een vijf waard vind zou ik dat gewoon geven, ook al vind ik andere albums van Iron Maiden nog net wat beter. Want er zijn dan vast albums van andere bands die ik een 4.5 waard vind die dan weer niet zo goed zijn als dit album.

mmm ik vind het een redelijk magere plaat van hun ijzersterke brave new world en dance of death, en eerlijk gezegd vond ik ook de blaze bayley periode beter. Maar dat wil niet zeggen dat dit geen fantastisch album is, minder dan andere, maar toch heerlijk is mijn mening