The Last Shadow Puppets - Everything You've Come to Expect (2016)
mijn stem
284 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Domino
-
Aviation (3:43)
-
Miracle Aligner (4:05)
-
Dracula Teeth (2:51)
-
Everything You've Come to Expect (3:13)
-
The Element of Surprise (2:52)
-
Bad Habits (3:00)
-
Sweet Dreams, TN (3:56)
-
Used to Be My Girl (2:55)
-
She Does the Woods (3:30)
-
Pattern (4:15)
-
The Dream Synopsis (3:03)
-
The Bourne Identity * (3:05)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
37:23
(40:28)
0
geplaatst: 30 maart 2016, 00:56 uur
JVT schreef:
Ik vind het een geweldige plaat, ben er nu al helemaal weg van. En het 2e deel vd plaat is IMO het beste.
Used to be My Girl, Pattern en Dream Synopsis zijn mijn favorieten.
Of deze beter is dan het debuut weet ik nog, dat zal de tijd moeten uitwijzen.
Ik vind het een geweldige plaat, ben er nu al helemaal weg van. En het 2e deel vd plaat is IMO het beste.
Used to be My Girl, Pattern en Dream Synopsis zijn mijn favorieten.
Of deze beter is dan het debuut weet ik nog, dat zal de tijd moeten uitwijzen.
Helemaal eens dat tweede deel beter is, maar ondanks dat ik er al maanden naar uit kijk en 1 april vet in de agenda stond, kan het album me nog niet overtuigen. Hele hoge verwachtingen uiteraard en ook uitkijkend naar een live optreden, in mijn geval op Rock Werchter. Hoop dat ze live de nummers oprekken, opleuken, verlengen etc want ondanks dat ik ze na hun eerste debuut hoog heb zitten en ik ook gecharmeerd ben van Miles Kane en Arctic Monkeys, zijn de nummers allemaal wat kort, te kort wat mij betreft, komt nooit echt tot een bombastisch monument.
0
geplaatst: 30 maart 2016, 22:05 uur
Ik vind dit album veel beter dan het debuut. Het debuut was leuk, maar toch een soort gimmick album. Dit album is vele male diepgaander met een variatie aan mooie composities en leuke teksten. Ik vind bijna alle nummers uitstekend. Lang geleden dat ik zo enthousiast ben geweest over een album. Kan me dan ook bijna niet voorstellen dat de score op MuMe niet verder gaat stijgen. 
0
geplaatst: 31 maart 2016, 21:43 uur
Daar zijn de strijkers (gelukkig) weer, net als op hun mooie debuutalbum. Wat een prachtige enigszins dromerige opener is Aviation, sterk gezongen ook. Leuk dat het side project van de heren Alex Turner en Miles Kane een vervolg heeft gekregen. Miracle Aligner daarna is een wat eenvoudiger popliedje, maar toch best mooi, ook door de solo. Op het uitgebreide artwork van de deluxe lp zien we 2 vrienden die veel lol hebben. En dat is ook te horen op deze plaat. Zoals op het mooie nummer met de aparte titel Dracula Teeth.
Dan volgt het nummer met de prettige strandclip Everything You've Come to Expect , waar beide mannen zijn ingegraven tot hun hoofd en geplaagd worden door de golven en een mooie dame. De golven zijn ook op de plaat te horen, zelf vind ik dit een heerlijke song. Bad Habits geeft een net andere sound, van relaxt naar wat steviger, van dromerig naar geheimzinniger: lekker ook voor de afwisseling. Sweet Dreams, TN klinkt me net te gedragen maar moet misschien nog even landen.
Dat hoeft Used to Be My Girl zeker niet, want dat had ook een geweldig goed Arctic Monkeys nummer kunnen zijn. En dat trekken ze in een wat lager tempo en met wat violen door op She Does the Woods, ook al zo'n prachtig nummer. Inmiddels denk ik aan de sound van Favourite Worst Nightmare.
Op Pattern keren we weer terug naar hun debuutplaat en spelen de strijkers en zang weer de absolute hoofdrol op deze fraaie song. Het wordt gevolgd door de mooie afsluiter The Dream Synopsis, met sterke zang en een fijne piano.
En zo is doet Everything You've Come to Expect zijn naam niet helemaal eer aan. Aan de ene kant wel, want er staan een aantal songs op die zo op de debuutplaat hadden gekund, maar ook een aantal die wat steviger zijn en eerder richting the Monkeys gaan. Het levert juist de nodige afwisseling op, waarbij de balans goed in de gaten is gehouden. Everything You've Come to Expect is een erg fijne plaat.
Dan volgt het nummer met de prettige strandclip Everything You've Come to Expect , waar beide mannen zijn ingegraven tot hun hoofd en geplaagd worden door de golven en een mooie dame. De golven zijn ook op de plaat te horen, zelf vind ik dit een heerlijke song. Bad Habits geeft een net andere sound, van relaxt naar wat steviger, van dromerig naar geheimzinniger: lekker ook voor de afwisseling. Sweet Dreams, TN klinkt me net te gedragen maar moet misschien nog even landen.
Dat hoeft Used to Be My Girl zeker niet, want dat had ook een geweldig goed Arctic Monkeys nummer kunnen zijn. En dat trekken ze in een wat lager tempo en met wat violen door op She Does the Woods, ook al zo'n prachtig nummer. Inmiddels denk ik aan de sound van Favourite Worst Nightmare.
Op Pattern keren we weer terug naar hun debuutplaat en spelen de strijkers en zang weer de absolute hoofdrol op deze fraaie song. Het wordt gevolgd door de mooie afsluiter The Dream Synopsis, met sterke zang en een fijne piano.
En zo is doet Everything You've Come to Expect zijn naam niet helemaal eer aan. Aan de ene kant wel, want er staan een aantal songs op die zo op de debuutplaat hadden gekund, maar ook een aantal die wat steviger zijn en eerder richting the Monkeys gaan. Het levert juist de nodige afwisseling op, waarbij de balans goed in de gaten is gehouden. Everything You've Come to Expect is een erg fijne plaat.
0
geplaatst: 31 maart 2016, 23:56 uur
west schreef:
Wat een prachtige enigszins dromerige opener is Aviation, sterk gezongen ook door Alex Turner.
Wat een prachtige enigszins dromerige opener is Aviation, sterk gezongen ook door Alex Turner.
Op Aviation hoor je Miles Kane, en niet Alex
. Behalve natuurlijk bij de stukken waar er meerstemmig word gezongen.
0
geplaatst: 1 april 2016, 00:30 uur
west schreef:
Daar zijn de strijkers (gelukkig) weer, net als op hun mooie debuutalbum. Wat een prachtige enigszins dromerige opener is Aviation, sterk gezongen ook door Alex Turner. Leuk dat het side project van de heren Turner en Miles Kane een vervolg heeft gekregen. Miracle Aligner daarna is een wat eenvoudiger popliedje, maar toch best mooi, ook door de solo. Op het uitgebreide artwork van de deluxe lp zien we 2 vrienden die veel lol hebben. En dat is ook te horen op deze plaat. Zoals op het mooie nummer met de aparte titel Dracula Teeth.
Dan volgt het nummer met de prettige strandclip Everything You've Come to Expect , waar beide mannen zijn ingegraven tot hun hoofd en geplaagd worden door de golven en een mooie dame. De golven zijn ook op de plaat te horen, zelf vind ik dit een heerlijke song. Bad Habits geeft een net andere sound, van relaxt naar wat steviger, van dromerig naar geheimzinniger: lekker ook voor de afwisseling. Sweet Dreams, TN klinkt me net te gedragen maar moet misschien nog even landen.
Dat hoeft Used to Be My Girl zeker niet, want dat had ook een geweldig goed Arctic Monkeys nummer kunnen zijn. En dat trekken ze in een wat lager tempo en met wat violen door op She Does the Woods, ook al zo'n prachtig nummer. Inmiddels denk ik aan de sound van Favourite Worst Nightmare.
Op Pattern keren we weer terug naar hun debuutplaat en spelen de strijkers en zang weer de absolute hoofdrol op deze fraaie song. Het wordt gevolgd door de mooie afsluiter The Dream Synopsis, met sterke zang en een fijne piano.
En zo is doet Everything You've Come to Expect zijn naam niet helemaal eer aan. Aan de ene kant wel, want er staan een aantal songs op die zo op de debuutplaat hadden gekund, maar ook een aantal die wat steviger zijn en eerder richting the Monkeys gaan. Het levert juist de nodige afwisseling op, waarbij de balans goed in de gaten is gehouden. Everything You've Come to Expect is een erg fijne plaat.
dit is helemaal hoe ik er ook over denk! top review dus Daar zijn de strijkers (gelukkig) weer, net als op hun mooie debuutalbum. Wat een prachtige enigszins dromerige opener is Aviation, sterk gezongen ook door Alex Turner. Leuk dat het side project van de heren Turner en Miles Kane een vervolg heeft gekregen. Miracle Aligner daarna is een wat eenvoudiger popliedje, maar toch best mooi, ook door de solo. Op het uitgebreide artwork van de deluxe lp zien we 2 vrienden die veel lol hebben. En dat is ook te horen op deze plaat. Zoals op het mooie nummer met de aparte titel Dracula Teeth.
Dan volgt het nummer met de prettige strandclip Everything You've Come to Expect , waar beide mannen zijn ingegraven tot hun hoofd en geplaagd worden door de golven en een mooie dame. De golven zijn ook op de plaat te horen, zelf vind ik dit een heerlijke song. Bad Habits geeft een net andere sound, van relaxt naar wat steviger, van dromerig naar geheimzinniger: lekker ook voor de afwisseling. Sweet Dreams, TN klinkt me net te gedragen maar moet misschien nog even landen.
Dat hoeft Used to Be My Girl zeker niet, want dat had ook een geweldig goed Arctic Monkeys nummer kunnen zijn. En dat trekken ze in een wat lager tempo en met wat violen door op She Does the Woods, ook al zo'n prachtig nummer. Inmiddels denk ik aan de sound van Favourite Worst Nightmare.
Op Pattern keren we weer terug naar hun debuutplaat en spelen de strijkers en zang weer de absolute hoofdrol op deze fraaie song. Het wordt gevolgd door de mooie afsluiter The Dream Synopsis, met sterke zang en een fijne piano.
En zo is doet Everything You've Come to Expect zijn naam niet helemaal eer aan. Aan de ene kant wel, want er staan een aantal songs op die zo op de debuutplaat hadden gekund, maar ook een aantal die wat steviger zijn en eerder richting the Monkeys gaan. Het levert juist de nodige afwisseling op, waarbij de balans goed in de gaten is gehouden. Everything You've Come to Expect is een erg fijne plaat.
0
geplaatst: 1 april 2016, 01:44 uur
Ben halverwege mn eerste luisterbeurt, en wordt bij elke nieuwe song steeds positiever.
Met de wetenschap dat alles wat Alex bedenkt op termijn alleen maar beter wordt nadat het is ingedaald, gaan we mooie weken te gemoed.
Met de wetenschap dat alles wat Alex bedenkt op termijn alleen maar beter wordt nadat het is ingedaald, gaan we mooie weken te gemoed.
0
geplaatst: 1 april 2016, 08:24 uur
VladTheImpaler schreef:
Op Aviation hoor je Miles Kane, en niet Alex. Behalve natuurlijk bij de stukken waar er meerstemmig word gezongen.
(quote)
Op Aviation hoor je Miles Kane, en niet Alex
. Behalve natuurlijk bij de stukken waar er meerstemmig word gezongen. Ik had 'm al aangepast, toen ik jouw reactie las. Vanochtend hoorde ik het gelijk. Het gekke is wel, dat hun stemmen wat op elkaar lijken. In ieder geval passen ze goed bij elkaar.
0
geplaatst: 1 april 2016, 12:25 uur
The Bourne Identity , een bonustrack is ondertussen ook te vinden! Leuk nummer!
0
geplaatst: 1 april 2016, 13:08 uur
Aviation is toch echt een sterke opener. Lijkt mij globaal genomen een grotere groeiplaat dan het debuut, maar er zijn al enkele nummers die zich meteen openbaren. Sweet Dreams, TN (doet mij wat denken aan Running Scared van Roy Orbison, wat nooit slecht is), Pattern rolt ook wel lekker en afsluiter Dream Sypnosis baadt in dezelfde sfeer als deze op de heerlijke Submarine EP van Alex Turner. Ik laat het nog wat bezinken, maar klinkt zeker veelbelovend.
0
geplaatst: 2 april 2016, 16:39 uur
Met de eerste luisterbeurt bezig. Dit kan wel wat worden voor mij. Wordt vervolgd.
0
geplaatst: 2 april 2016, 18:36 uur
Eerste luisterbeurt zit er ook voor mij op en ik vind het net als het debuut weer genieten geblazen. De typische LSP-sound is er weer en naast de singles al genoeg nummers gehoord die voor een eerste luisterbeurt een goede indruk maakte. En de afsluiter is echt ongelooflijk mooi, zou wel eens mijn favoriet kunnen gaan worden van deze plaat.
0
geplaatst: 2 april 2016, 19:48 uur
Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog niet van achterover val, vind het bij lange na (nog) niet kunnen tippen aan de vorige plaat. Maar ik laat het nog even inwerken.
0
geplaatst: 3 april 2016, 08:25 uur
Plaat weet me nog nergens te pakken, nummers blijven nog niet hangen. Vorige plaat had echter ook wat tijd nodig. . ..
0
geplaatst: 3 april 2016, 22:00 uur
Luister m nu voor het eerst helemaal.
Lijkt een mooi plaatje te worden, met die heerlijke eind 60s/begin 70s feel die Scott Walker zo mooi kon, klinkt wel iets anders dan de 1e. She does the woods is prachtig.
Wel meteen de lp met extra 7" besteld.
Lijkt een mooi plaatje te worden, met die heerlijke eind 60s/begin 70s feel die Scott Walker zo mooi kon, klinkt wel iets anders dan de 1e. She does the woods is prachtig.
Wel meteen de lp met extra 7" besteld.
0
geplaatst: 3 april 2016, 23:00 uur
Bartjeking schreef:
Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog niet van achterover val, vind het bij lange na (nog) niet kunnen tippen aan de vorige plaat. Maar ik laat het nog even inwerken.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog niet van achterover val, vind het bij lange na (nog) niet kunnen tippen aan de vorige plaat. Maar ik laat het nog even inwerken.
Ik heb dit ook. 5e luisterbeurt tot nu toe. Vorige plaat kwam direct keihard binnen, deze minder. betekent niet dat het geen goede plaat is overigens, maar denk niet dat dit voor mij een plaat is die ik over een aantal jaar nog eens met mooie herinneringen opzet. Maar wie weet.. ik had dat eerst ook met Suck it and See en Humbug van de monkeys, maar inmiddels grijp ik daar ook zo nu en dan nog naar.
0
geplaatst: 4 april 2016, 15:06 uur
De prachtige opener aviation is inmiddels een open deur, maar ik sluit me daar graag bij aan. De rest van de plaat vind ik wisselvalliger. Het tweede nummer bijvoorbeeld spreekt me een stuk minder aan. Misschien dat het als geheel nog gaat groeien, maar voorlopig een 3.5*.
0
geplaatst: 4 april 2016, 15:22 uur
Ik hoorde voor het eerst van deze groep bij de cd winkel. Die zijn er gelukkig nog, drie zelfs, in Delft. Terwijl ik wat door de cds "bladerde" werd deze opgezet. Mijn vrouw was meteen om, maar nu na de derde keer, ben ik het ook. Vooral de gitaar in het eerste nummer, een beetje jaren zestig zoals de Shadows deden. Daar houdt de vergelijking dan ook meteen op. Het laatste nummer heeft wel iets Lennon-achtigs. Ook mooi. Beetje kort de hele cd, slechts 37 minuten, en dat had van mij iets meer mogen zijn.
0
geplaatst: 5 april 2016, 17:32 uur
In OOR staat een beoordeling van dit album, maar die gaat met name over wat 'matige Turner ballads' uit de eerste helft van de cd. Nu vind ik (ook?) de 2e helft beter van deze plaat, maar die mis ik: dat maakt het nog aparter. Vervolgens wordt nog wel The Dream Synopsis genoemd en dat is dan wel een goede song. Een merkwaardige recensie.
0
geplaatst: 5 april 2016, 17:39 uur
west schreef:
In OOR staat een beoordeling van dit album, maar die gaat met name over wat 'matige Turner ballads' uit de eerste helft van de cd. Nu vind ik (ook?) de 2e helft beter van deze plaat, maar die mis ik: dat maakt het nog aparter. Vervolgens wordt nog wel The Dream Synopsis genoemd en dat is dan wel een goede song. Een merkwaardige recensie.
In OOR staat een beoordeling van dit album, maar die gaat met name over wat 'matige Turner ballads' uit de eerste helft van de cd. Nu vind ik (ook?) de 2e helft beter van deze plaat, maar die mis ik: dat maakt het nog aparter. Vervolgens wordt nog wel The Dream Synopsis genoemd en dat is dan wel een goede song. Een merkwaardige recensie.
Ik las de 'recensie' ook, maar een recensie kan je het eigenlijk niet noemen. Het album wordt vrijwel niet behandeld en het lijkt wel alsof het in een kwartiertje is opgeschreven.
0
geplaatst: 5 april 2016, 17:45 uur
Ik heb er zelfs een mail over gestuurd naar Oor (ben abonnee geweest). Het is van dezelfde recensent die vorig jaar ook Tame Impala's Currents een zoutloos album noemde. Vervolgens werd het zelfs in de Oorlijst de nummer 3 van het jaar.
Ik vind het een enorm slecht onderbouwde recensie die hij nu weer heeft geschreven. Heb eigenlijk het gevoel dat hij deze plaat slechts 1 of 2 keer geluisterd heeft voordat hij het schreef. Oor wil actueel zijn, maar het hoeft niet ten koste te gaan van de kwaliteit.
Normaal gesproken zijn recensies voor grote platen ook wel wat langer en met betere argumenten. Het enige dat we op basis van deze recensie weten is dat het geen vaart heeft en matige Turner-ballads
Ik vind het een enorm slecht onderbouwde recensie die hij nu weer heeft geschreven. Heb eigenlijk het gevoel dat hij deze plaat slechts 1 of 2 keer geluisterd heeft voordat hij het schreef. Oor wil actueel zijn, maar het hoeft niet ten koste te gaan van de kwaliteit.
Normaal gesproken zijn recensies voor grote platen ook wel wat langer en met betere argumenten. Het enige dat we op basis van deze recensie weten is dat het geen vaart heeft en matige Turner-ballads
0
geplaatst: 5 april 2016, 18:14 uur
Behoorlijk zure en sneue recensie van OOR. Lijkt er inderdaad op dat het stukje slechts na een paar luisteren is geschreven. Een keer luisteren, sommige OOR-recensenten hebben daar genoeg aan. Bizar. Een overvloed aan Matige Alex Turner-ballads is blijkbaar hetgeen wat dit album zo matig zou moeten maken, maar ik heb de argumentatie zelden zo slecht onderbouwd gezien. Volgens dhr. Snoeijs moet er altijd vaart in liedjes zitten. Ontbreekt die vaart dan zijn het blijkbaar matige nummers. ?
0
geplaatst: 5 april 2016, 18:34 uur
Vond de recensie van Pitchfork ook niet zo denderend eigenlijk. Daar heeft de recensent het alleen maar over dat de mannen het alleen maar om de sexyheid gaat. Stond verder ook weinig info over hoe het album klonk en waarom het slecht is. (Pitchfork gaf een 5,6)
0
ohmusica
geplaatst: 5 april 2016, 18:49 uur
Wie toch wat meer recensies wil bekijken kan hier terecht. Verschillende reacties.
0
geplaatst: 5 april 2016, 19:31 uur
De recensie van Oor is zoals heel vaak erg kort door de bocht en niet muziekinhoudelijk onderbouwd. Echter kan ik me wel vinden in het feit dat dit album niet zo binnenkomt als zijn voorganger. Niettemin een fijne plaat om te luisteren, zeker geen klassieker.
0
geplaatst: 5 april 2016, 19:43 uur
Het debuut van The Last Shadow Puppets leerde ik kennen in een tijd dat ik me nog niet met complete albums bezighield en nog geen duidelijke smaak of verstand van muziek had ontwikkeld. Ik heb dat album toen grijsgedraaid en ben zo verzot geraakt op de nummers, maar of het echt 'goede' muziek is weet ik eigenlijk niet. Met de kritische kijk op muziek die ik inmiddels heb, heb ik nog nooit naar dat album geluisterd (luisteren met een bepaalde blik, klinkt gek, maar het kan).
Dit tweede album in perspectief plaatsen gaat me daarom helaas niet lukken. Wat ik wel kan zeggen is dat ik tot nu toe redelijk te spreken ben over de muziek. Het zijn vooral de - zoals verwacht - ingenieuze teksten die me aanspreken. Muzikaal vind ik het hier en daar wat sufjes en misschien wel wat te poppy. Daar kan ik best doorheen luisteren, maar uiteindelijk heb ik toch ook wel behoefte aan wat aanstekelijker of op andere wijze memorabeler werk.
Laat ik niet teveel op de zaken vooruit lopen: Op dit moment ben ik in de mood en vind ik het een fijn album.
Aviation is met enige afstand mijn favoriet, de coupletten van Used to Be My Girl zijn ook geweldig.
Dit tweede album in perspectief plaatsen gaat me daarom helaas niet lukken. Wat ik wel kan zeggen is dat ik tot nu toe redelijk te spreken ben over de muziek. Het zijn vooral de - zoals verwacht - ingenieuze teksten die me aanspreken. Muzikaal vind ik het hier en daar wat sufjes en misschien wel wat te poppy. Daar kan ik best doorheen luisteren, maar uiteindelijk heb ik toch ook wel behoefte aan wat aanstekelijker of op andere wijze memorabeler werk.
Laat ik niet teveel op de zaken vooruit lopen: Op dit moment ben ik in de mood en vind ik het een fijn album.
Aviation is met enige afstand mijn favoriet, de coupletten van Used to Be My Girl zijn ook geweldig.
0
geplaatst: 5 april 2016, 19:45 uur
Snoeperd schreef:
Vond de recensie van Pitchfork ook niet zo denderend eigenlijk. Daar heeft de recensent het alleen maar over dat de mannen het alleen maar om de sexyheid gaat. Stond verder ook weinig info over hoe het album klonk en waarom het slecht is. (Pitchfork gaf een 5,6)
Vond de recensie van Pitchfork ook niet zo denderend eigenlijk. Daar heeft de recensent het alleen maar over dat de mannen het alleen maar om de sexyheid gaat. Stond verder ook weinig info over hoe het album klonk en waarom het slecht is. (Pitchfork gaf een 5,6)
Bij Pitchfork gaat het wel vaker meer over randzaken dan de inhoud.
0
geplaatst: 5 april 2016, 20:11 uur
Musico Pinjo schreef:
De recensie van Oor is zoals heel vaak erg kort door de bocht en niet muziekinhoudelijk onderbouwd.
De recensie van Oor is zoals heel vaak erg kort door de bocht en niet muziekinhoudelijk onderbouwd.
Nou, niet muziekinhoudelijk onderbouwd gaat wat ver. Maar deze recensie zakt wel door hun ondergrens heen.
0
geplaatst: 5 april 2016, 20:26 uur
Het is wel jammer, want ik vond het interview dat ze hadden met de mannen wel een goed artikel.
* denotes required fields.