menu

R.E.M. - New Adventures in Hi-fi (1996)

mijn stem
3,77 (489)
489 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. How the West Was Won and Where It Got Us (4:30)
  2. The Wake-Up Bomb (5:07)
  3. New Test Leper (5:25)
  4. Undertow (5:08)
  5. E-Bow the Letter (5:22)

    met Patti Smith

  6. Leave (7:17)
  7. Departure (3:27)
  8. Bittersweet Me (4:06)
  9. Be Mine (5:32)
  10. Binky the Doormat (5:00)
  11. Zither (2:33)
  12. So Fast, So Numb (4:11)
  13. Low Desert (3:30)
  14. Electrolite (4:05)
totale tijdsduur: 1:05:13
zoeken in:
avatar van kaztor
4,5
Casartelli schreef:
(quote)

(quote)

Ik voel dat er zomaar weer iemand blij gemaakt kan worden...

(en nee, zelf heb ik hem al... voor drie euro als ik het me goed herinner)


Ook al van een Aletheia gekocht?

Aan Aletheia: Stel eens een Top 10 samen! Je punten-lijstje ziet er fascinerend uit.

avatar van Casartelli
4,0
Casartelli (moderator)
kaztor schreef:
Ook al van een Aletheia gekocht?

Plato Apeldoorn, toen die nog een 2e hands cd afdeling hadden... damn, dus in die 3 euro zat ook al de winkelmarge.

1,0
Wat is er fascinerend aan mijn puntenlijstje?

avatar van Sandokan-veld
4,0
aletheia schreef:
Van alle cds die ik heb gekocht, heb ik van deze aanschaf wel het meeste spijt. Deze saaie flauwekul is niet alleen ongeinspireerd, onoprecht, humorloos en slecht gespeeld, er staat zelfs geen enkele pakkende melodie op. Deze volksverlakkers dienen stante pede ongeheven te worden, hetgeen ze al 15 jaar vertikken.


Veel luisteraars hebben moeite met deze plaat, ook fans. Maar dit is een onevenwichtige reactie, die doet vermoeden dat Aletheia de plaat niet vaker dan twee keer heeft beluisterd en ook iets tegen R.E.M. heeft.

Dat mag natuurlijk, maar ik wil het even aanstippen.

avatar van LittleBox
4,5
aletheia schreef:
Van alle cds die ik heb gekocht, heb ik van deze aanschaf wel het meeste spijt. Deze saaie flauwekul is niet alleen ongeinspireerd, onoprecht, humorloos en slecht gespeeld, er staat zelfs geen enkele pakkende melodie op. Deze volksverlakkers dienen stante pede ongeheven te worden, hetgeen ze al 15 jaar vertikken.


Wow, grote woorden waar ik het volstrekt mee oneens ben. Even beperken tot deze plaat: ik vind het op verschillende momenten juist erg geïnspireerd en gedreven klinken. So fast, so numb hoort zelfs tot mijn favoriete R.E.M.-nummers. E-bow the Letter is ook zeer fraai, vooral door de tweede stem van Patti Smith. En Leave is met de volume op 10 gewoon fantastisch.

avatar van barrett
4,5
Sandokan-veld schreef:
(quote)


Veel luisteraars hebben moeite met deze plaat, ook fans. Maar dit is een onevenwichtige reactie, die doet vermoeden dat Aletheia de plaat niet vaker dan twee keer heeft beluisterd en ook iets tegen R.E.M. heeft.

Dat mag natuurlijk, maar ik wil het even aanstippen.


Idd deze plaat is zeker een moeilijke brok maar als hij zich bloot geeft dan bewandel je een wonder landschap vol met REM toppers...

1,0
Het klopt wel dat ik iets tegen REM heb, laat daar geen misverstand over bestaan. Dit betekent niet dat ik niet bekend ben met hun werk noch dat ik deze plaat niet goed heb beluisterd.

Dit album heb ik de week dat hij uitkwam meteen gekocht en om eerlijk te zijn was ik in het begin wel enthousiast. Bij nadere beluistering viel me echter op hoe zouteloos en routineus deze plaat is gemaakt. Dat is ook het probleem dat ik heb met REM: ik heb het gevoel dat ze sinds Monster het publiek voor de gek houden en de ene middelmatige cd na de andere als knollen voor citroenen verkopen. Dat ze hier al 15 jaar mee weg komen is een blamage.

avatar van Doc
Doc
Toch vind ik dat als je de laatste 15 jaar afzet tegen een prima album als Automatic for the People uit 1992, dat je dan toch moeilijk iets tegen REM kunt hebben.

avatar van Mjuman
De eerste keer dat ik E-bow the Letter hoorde, was ik verkocht, geraakt; alleen die song al, die combinatie van stemmen; dat maakte zo'n indruk. De rest krijg je er dan bij (en ook How the West Was Won is heel niet verkeerd) - so what? En da's ook een berennummer!

avatar van Sandokan-veld
4,0
aletheia schreef:
Het klopt wel dat ik iets tegen REM heb, laat daar geen misverstand over bestaan. Dit betekent niet dat ik niet bekend ben met hun werk noch dat ik deze plaat niet goed heb beluisterd.

Dit album heb ik de week dat hij uitkwam meteen gekocht en om eerlijk te zijn was ik in het begin wel enthousiast. Bij nadere beluistering viel me echter op hoe zouteloos en routineus deze plaat is gemaakt. Dat is ook het probleem dat ik heb met REM: ik heb het gevoel dat ze sinds Monster het publiek voor de gek houden en de ene middelmatige cd na de andere als knollen voor citroenen verkopen. Dat ze hier al 15 jaar mee weg komen is een blamage.


Helder, maar niet eens.

In ieder geval vind ik dat je de plaat tekort deed door te stellen dat hij slecht gespeeld is en dat er geen enkele pakkende melodie op staat (E-Bow The Letter? Electrolite?)

Ik kan me verder iets voorstellen bij je ergernis, omdat elke plaat die R.E.M. uitbrengt wordt onthaald (in de pers) als 'terugkeer naar de gloriejaren', terwijl het niveau van hun oude werk zelden wordt gehaald.
Maar te reppen van volksverlakkerij en blamage vind ik een overdrijving. Er zijn bands die op hun oude dag veel grotere blunders hebben gemaakt dan R.E.M., en op elke cd staan in ieder geval nog wel een paar juweeltjes, en Up vind ik zelfs als geheel zeer sterk.

avatar van barrett
4,5
REM heeft dan ook volgens mij volledig gebroken met hun beginperiode, ze proberen geen herhalingsoefening van dan te maken. Op dit album nemen ze electronica mee en dat is voor mij een clevere strap. Op Up is het voor mij dan weer net iets te veel maar hier is het perfect.

1,0
Ja, de ontvangst in de pers is precies wat ik bedoelde. Up vind ik trouwens nog wel een acceptabele cd, zeker vergeleken met de volgende albums (al moet ik toegeven dat ik die nooit echt goed heb beluisterd). Wat mij betreft was REM in de jaren tachtig op zijn hoogtepunt, al waren ze zelfs dan gewoon een degelijk pop/rock-band en geen hemelbestormers. Toch eens Document herluisteren, al jaren niet meer gehoord.

avatar van Mjuman
Ik vind het een behoorlijk 'jankcommentaar' - ik heb (bijna) alles van R.E.M. (op 2 of 3 oudere albums na die ik op vinyl zoek) en ik kan me hier helemaal niet in vinden.

Monster was voor mij de meest tegenvallende plaat, maar ook daarop stonden nog drie gewoon goede nummers. Elk album heeft wel 3 goede songs; dus waar hebben we het over? Accelerate heb ik wel als teleurstellend ervaren (kwam ook niet op mijn 'jaarlijstje') en verder vind ik de laatste 2-3 wel een beetje tam af en toe; voor een detailoordeel zou ik ze weer eens moeten draaien.

En wat de pers schrijft over R.E.M. laat mij echt Siberisch - de feitelijke melding (wat, wie, wanneer, hoe) vind ik wel handig.

1,0
3 goede nummers heb ik niet kunnen vinden. Zelfs al was dit zo, dan is dit toch nog steeds een magere oogst? En is REM niet witgekleurder dan een velletje papier?:-)

avatar van Mjuman
Mijn geheugen zegt me: How the West Was Won (mooie opener), E-bow the Letter (kippenvel), en Electroite.

Deze niet gedraaid vandaag - Reveal wel; en die vind ik iets minder; te veel gelijkvormig, één tempo - maar ook daar hoor ik zeker drie goede nummers. Monster is voor mij echt de dump-plaat; de mannen werden ouder, getekend door het leven en gingen melancholieker muziek maken. Wat wil je dan - dat Stipe als 40-plusser nog om een plant heen gaat slingeren of gaat pogo'en?

Melacholicsche ingetogenheid kan ook mooi zijn - kijkmaar naar Mazzy Star of Cocteau Twins, om er twee te noemen, of wellicht Tindersticks (en da's drie).

avatar van rkdev
4,5
Momenteel weer eens aan het draaien, en wat een geweldig album is dit toch.
R.E.M. nam deze laatste plaat met Bill Berry (en met producer Scott Litt) op tijdens de zeer geplaagde tour van Monster. Sommige nummers zijn soundchecks, sommige live (publiek weggemixt), sommige studio en 1 zelfs vanuit de kleedkamer (uur voor optreden). Je merkt aan alle nummers dat de band volop aan het touren is met een gitaarplaat (Monster) want de nummers zijn vooral gitaar gedreven. Je merkt ook dat ze op dat moment echt een geoliede machine zijn. Maar waar het Monster album de balans mist tussen 'noise' en goede composities klopt het hier allemaal. Vanaf het dromerige How the west.. tot het werkelijk fenomenale Electrolite swingen de nummers de pan uit.

Zwaar onderschatte plaat van R.E.M. !! Eigenlijk hun laatste écht goede plaat (al kwam Accelerate weer in de buurt). Half puntje erbij.

Conclusie: bel Bill Berry en Scott Litt weer eens op

avatar van Cor
4,0
Cor
Goed album hoor: geinspireerde plaat en tegelijkertijd ontspannen neergezet door een band die niets meer hoeft te bewijzen en gewoon doen waar ze goed in zijn: gevarieerde rock maken. Met als hoogtepunt het mysterieuze 'E-Bow The Letter' met mooie samenzang tussen Michael Stipe en Patti Smith

avatar van Banjo
4,5
E bow the letter:

dit nummer.... kan iemand mij vertellen waar het precies over gaat!
Ik heb de songtekst gelezen maar ik snap niet waar het over gaat.
toch raakt het nummer me altijd weer, here we go again...

avatar van Sandokan-veld
4,0
Re: E Bow The Letter: in de tijd dat de single uitkwam vertelde Michael Stipe dat hij het nummer had gebaseerd op een brief die hij had geschreven (vandaar de titel, een 'E-Bow' is geloof ik een soort beugel die wordt vastgemaakt aan de hals van een gitaar voor een bepaald effect, in dit nummer wordt schijnbaar zo'n ding gebruikt).

Details over aan wie hij de brief stuurde of wat hij precies met alle woorden bedoelden zijn volgens mij nooit meegedeeld. Het is natuurlijk ook de vraag of het echt iets zou bijdragen aan je waardering voor het nummer als je dit weet.

avatar van Banjo
4,5
Ja... inderdaad het zou tegen kunnen vallen.
Ik heb altijd maar het idee dat het aan een 'jongen' gericht is die ernstig ziek is.. bloedverdunners etc
maar het zou ook totaal iets anders kunnen zijn..

avatar van Mjuman
E-bow: meer info - bekend gebruiker: Stuart Adamson (Big Country) snaren krijgen een zingend geluid, je zou de titel E-bow the Letter dan ook kunnen opvatten als "Klaagzing de brief".

avatar van thetinderstick
4,5
Wikipedia:
The song's title refers to the EBow, an electromagnetic field-generating device that induces sustained vibration in an electric guitar string (creating a violin-like effect), and to a "letter never sent" by Michael Stipe. It is believed that the letter in question was written to actor River Phoenix expressing Stipe's concern for his friend's spiraling substance abuse with the letter never being sent due to Phoenix's death; the words 'For River' are visible in the bottom of the rear view mirror that appears on the song's single sleeve.

"E-Bow the Letter" was eigelijk de werktitel van dit nummer; de E-Bow wordt natuurlijk gebruikt en 'the letter' slaat op de tekst van het nummer. Uiteindelijk hebben ze de werktitel behouden.

avatar van xrockerx
U2 bijvoorbeeld wat een zaadband is me dat geworden!
R.E.M. vond ik bij Monster de mist in gaan en ben ze toen uit het oog verloren om bij Accelerate weer aan te haken...vooral fan van het jaren 80 werk inderdaad (al vind ik out of time en automatic ook juweeltjes) en ga nu toch maar een keer deze checken

Sandokan-veld schreef:
(quote)


Helder, maar niet eens.

In ieder geval vind ik dat je de plaat tekort deed door te stellen dat hij slecht gespeeld is en dat er geen enkele pakkende melodie op staat (E-Bow The Letter? Electrolite?)

Ik kan me verder iets voorstellen bij je ergernis, omdat elke plaat die R.E.M. uitbrengt wordt onthaald (in de pers) als 'terugkeer naar de gloriejaren', terwijl het niveau van hun oude werk zelden wordt gehaald.
Maar te reppen van volksverlakkerij en blamage vind ik een overdrijving. Er zijn bands die op hun oude dag veel grotere blunders hebben gemaakt dan R.E.M., en op elke cd staan in ieder geval nog wel een paar juweeltjes, en Up vind ik zelfs als geheel zeer sterk.

avatar van lennon
3,0
xrockerx schreef:

R.E.M. vond ik bij Monster de mist in gaan en ben ze toen uit het oog verloren om bij Accelerate weer aan te haken...


Da's toch jammer, naar mijn idee is Monster namelijk 10 keer beter dan Accelerate.. omdat ze juist bij dat laatste album zo geforceerd ouderwets proberen te doen

Denk niet dat jij deze plaat goed gaat vinden,....

avatar van Snakeskin
5,0
Het is lang geleden dat hier een stukje voor deze plaat is geschreven. Het is een prachtige plaat, ik heb overigens bij deze plaat eerder geschreven. Het bevat tracks die doordrenkt zijn van zo'n heerlijk drassig, kenmerkend R.E.M. geluid. Anderzijds staan er ook van die popsongs op die zij schijnbaar achteloos uit de mouw schudden zoals bijvoorbeeld Electrolite. Was het gelukt om naast het prachtige "E-bow the letter"nog een hit scoren met deze plaat dan was het aantal stemmen misschien wel meer dan het dubbele geweest dan het nu is en had deze plaat zich nadrukkelijk kunnen mengen in de discussie welke plaat van R.E.M. de beste is. Ik kom meestal bij deze uit.

Hendrik68
Jij bent een REM fan en wat mij betreft kan de muzieksmaak beslist minder. Ik ben bij Automatic for the people afgehaakt. Vond ik niet slecht, maar geen nummer behalve Man on the Moon die mij echt raakte en Green en Document waren zo veel beter. Ik ben nu bezig de jaren daarna te ontdekken. Ik beluister net dit album en dat bevalt prima, vooral Wake up bomb, Binky the Doormat en Departure klinken erg goed en doen me denken aan de jaren80 tijd. Ik ga dit album zeker vaker horen. Te zijner tijd zal ik er een aantal sterren aan gaan hangen. Ik denk dat hij de 4 wel gaat halen. De spirit die ik op Automatic for the people miste is hier helemaal terug.

avatar van Snakeskin
5,0
Automatic for the people is ook een geweldige plaat maar mist de explosieve momenten die hier wel vertegenwoordigd zijn en die ik ook bij R.E.M. vindt passen. Het is een heel herkenbare R.E.M. plaat en ik heb het beeld dat velen toch wel wat missen doordat zij eerder afhaakten,ofwel na AFTP of Monster.

avatar van herman
4,0
Ik denk dat de meeste REM 'fans' aanhaakten bij Out of Time en afhaakten bij Monster en dus maar twee albums kennen. Dat zijn veruit hun best verkochte albums. Wel zonde dat ze dan dit album missen, want dit is misschien wel REM's beste plaat van de jaren '90.

avatar van Snakeskin
5,0
Ik zelf geef meestal deze als mijn favoriete R.E.M. plaat op, met veelal "Green" en Automatic for the people" als gedeeld tweede. Het oeuvre is ijzersterk met deze als hun meest ondergewaardeerde album.

avatar van Snakeskin
5,0
Een heel tijd geleden dat ik de site op deze locatie bezocht heb. Nu blijkt dat ik ook de laatste geweest ben die hier een stukje geschreven heeft en dat is al bijna een jaar geleden, je kan stellen dat het de hoogste tijd werd

Mijn favoriete REM plaat. Waarom? meeslepend, melancholiek, mooi, machtig, magistraal, magnifiek

Gast
geplaatst: vandaag om 19:33 uur

geplaatst: vandaag om 19:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.