Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Gelukkig niet zeg.. op Wish You Were Here hoor je de kitscherige bezadigde ouwe mannensound waar Mark Knopfler ook een handje van heeft. Hier is het geluid contrastrijk en gedurft, veel stemmingen die in elkaar overlopen waardoor je vanzelf een soort spanning krijgt. Tegen Wish You Were Here is geen viagra meer opgewassen, futloos.

De ene vindt dit belangrijk bij een beoordeling en een ander dat; zo'n verhaal dat Orbit afsteekt over Wish You Were Here (wat natuurlijk mag en zijn beleving is) ervaar ik niet. Het is maar net hoe je het bekijkt. Zo'n Speak to Me/Breathe vind ik bijv net zo futloos bijv.;een ander vindt het misschien simpelweg mooi of anderszins positief.

In mijn optiek een vreemde discussie welk albun nu beter is. The Dark Side of the Moon of Wish You Were Here. Het komt bij mij over een BMW met een Mercedes Benz vergelijken. Beide zijn degelijke wagens waar niets op aan is te merken. De ene is wellicht wat sportiever de ander net wat luxer, het is maar net hoe je bui die dag is.

Ben ik het mee eens, ik kan van beide albums ernorm genieten, van Wish You iets meer dan van Dark Side, maar dat album doet niet onder voor Wish You, het is gewoon een kwestie van smaak waar je liever naar luistert, maar beiden zie ik als absolute Pink Floyd hoogtepunten, net als Animals ook overigens.

Ik denk dan toch eerder dat ze ondersteboven zullen zijn van de muziek van Mozart, hoe briljant DSOTM ook is.

Wel een leuk gegeven hoe zouden marsmannetjes reageren op onze muziek. Bij het zien van de titel van dit album zouden ze wellicht de slappe lach krijgen. Ik hoor ze al iets zeggen in de trant van: "Die aardbewoners hebben maar een beperkte visie hoe de zaken werklijk zijn. Een donkere kant van de maan, hoe kom je er op?"

Ja, en dan de vraag welke muziek zouden ze in eerste instantie goed gaan vinden. Zijn ze verder in de evolutie dan zouden ze dit wellicht niets vinden. Hebben ze daarentegen nooit muziek gehoord, dan zijn ze misschien de mening toegedaan: "Wat is dit een buitenaards goed album."

miljoenen lichtjaren?..De kans lijkt mij groter dat ze zullen denken: "Bwa, ouwelullenmuziek"
En deze opmerking is net zo stom dan menen te weten waar buitenaards leven van zou houden. We hebben het over iets waar we totaal geen weet van hebben maar gemakshalve reflecteren we wel onze muziek smaak erop.
Persoonlijk denk ik dat ze meer van rap en death metal houden.

Of misschien vinden ze een oud keyboard, sluiten hem aan en ontdekken ze voor het eerst toonladders zoals ze op aarde werden gehoord (LOL).

Maar ik denk eerlijk gezegd niet dat DSOTM in de smaak zal vallen, net zoals (vrijwel) alle muziek op aarde, om de eenvoudige reden dat het "aards" is en dus niet van hun wereld... Of ze moeten in no time een spoedcursus intergalactische antropologie voltooien...

Maar genoeg gespeculeer en verder met posts over het album.

boven natuurlijk mooi! ..punt.

Nou Father, je laat je hier toch wel heel erg sterk uit over een album. Prima, ik ben het alleen niet zo van je gewend.

Inmiddels zijn er 43 kantjes vol geschreven over The Dark side of the moon, ik ga mijn vergelijkbare mening niet ook nog eens een keer herhalen.

Ik vind uiteindelijk wel dit: The Dark side of the moon sluit de eerste periode van Pink floyd een beetje af. Er is een soort piek bereikt, via Atom heart mother, Meddle, Obscured by clouds en dus The dark side of the moon. Nou ja piek, we kunnen spreken over een soort van plateau, de top was al bereikt.

En na The dark side begint dus de terugreis naar beneden. Ja, dat is al zo bij Wish you were here. Ook al is het natuurlijk niet slecht of zoiets, het blijft Pink floyd. Maar de top is nooit meer bereikt.

dat laatste wat je zegt is een kwestie van mening, musician.
want elk pink floyd album is weer totaal anders. waar jou muzikale voorkeur dus ligt, zegt niet meteen waar de top van pink floyd ligt.
ik vind the wall bijvoorbeeld hun beste album omdat ie tekstueel zo sterk is, en er muzikaal ook mooie dingen tussen zitten. maar ik vind deze hun op een na beste omdat de muziek gewoon hartstikke lekker is. allebei pink floyd, maar totaal anders. kwestie van mening en muzikale voorkeur dus.

Money... pure ironie eigenlijk. Ik snap nog altijd niet hoe een hippie-band als deze mainstream kon doorbreken... Mja, 70's andere instelling zeker?

Ik vind niet dat je de albums van Pink Floyd kan vergelijken in de zin van goed of slecht. Voor mij zijn het stemmingsalbums. Het ligt eraan in wat voor stemming ik ben welk album me op dat moment het meeste aanspreekt. Op dit moment is dat The Wall, hiervoor was dat Wish you were here. The Wall vanwege de teksten die zoveel diepgang hebben. WIl niet zeggen dat ik Dark Side of the Moon minder vind. Dark Side of the Moon gaat over wat er allemaal fout is in het leven (geld,oorlog,gekte) en The Wall is meer autobiografisch, waardoor het me net iets meer raakt dan Dark Side of the Moon. Toen ik The Wall voor het eerst hoorde werd ik er zelf somber van, en dat wordt ik niet snel van muziek.

Maar Dark Side of the Moon vind ik instrumentaal weer een hoogtepunt en de teksten zijn meesterlijk. Maar voor dit album moet ik goed gestemd zijn. Als ik me somber voel dan ga ik me hier namelijk nog triester door voelen. Ik luister het als ik gestresd ben, want Dark Side of the Moon heeft een hele rustige sfeer. Wish you were here vind ik instrumentaal het hoogtepunt van Pink Floyd. Als ik Shine on You Crazy diamond hoor dan krijg ik een out of this place gevoel. Voor dit album moet ik echter wel rustig gestemd zijn anders werkt de muziek ook niet op me in,verder kan ik dit album altijd luisteren ongeacht hoe ik me voel.

The Wall luister ik als ik als ik ergens mee zit. Er zitten zoveel emoties in de teksten die ik op dat moment ook deel. Ik moet dit album niet luisteren als ik blij ben want dan wordt ik er somber van, maar als ik ergens mee zit dan is dit album erg verlichtend.

Met The Final Cut en A Momentary lapse of Reason heb ik niet veel. The Final Cut klinkt voor mij veel te somber en de stem van Roger Waters raakt me op dit album niet, waardoor het niet lekker opgang komt. A Momentary lapse of Reason gaat naar mijn idee nergens over en instrumentaal vind ik het ook een tegenvaller( met uitzondering van Terminal Frost en Learning to fly)

The Divsion Bell vind ik weer wel prachtig. Voor dit album moet ik wel goed gestemd zijn anders vind ik het niet mooi. Instrumentaal is het een prachtig album en hierop blijkt duidelijk dat David Gilmour een betere zanger is dan Roger Waters (hoewel z'n teksten minder goed zijn,wat ook op dit album weer blijkt)

het is moeilijk om alle Pink Floyd albums met elkaar te vergelijken (ik heb hier wel een redelijke poging gedaan) maar het hangt van je persoonlijke voorkeur af welk album je het meeste aanspreekt. Dark Side of the moon en The Wall hebben voor mij echt een duidelijke boodschap. Deze twee rock-klassiekers helpen me om bepaalde dingen in het leven beter te begrijpen. En ik ben pas 17 maar dat komt zeker goed van pas.In dat opzicht zijn dat voor mij de beste albums, maar instrumentaal zijn Wish you were here en The Divison Bell het beste. Dark Side of the moon is instrumentaal ook mooi,maar toch zijn het daarop de teksten die me het meest aanspreken.

De live albums van Pink Floyd vind ik alleen mooi als ik goed gestemd ben.met uizondering van Comfortably numb, als ik deze live hoor ben ik letterlijk verdoofd door de muziek. En soms help ik mezelf daarin door iets verdovends te nemen in de vorm van een joint of alcohol. dan komt het geluid van Pink Floyd nog meer tot zijn recht,maar zonder dat soort overbodige stuff is het natuurlijk ook prachtig en is ieder album van Pink Floyd op een eigen manier goed en voor een bepaalde gelegenheid geschikt.

Mooi stukje, Jordiaantje!

Vin dit persoonlijk niet zo'n geweldige plaat.

Mijn favoriet is Animals.

Van 4* naar 4,5*. Ben erachter dat ik deze toch iets beter vind dan Wish You Were Here (mijn #2), omdat deze gewoon over de hele linie sterk is en WYWH tegen het eind een beetje inzakt.
Bovendien kent deze meer fenomenale momenten (The Great Gig in the Sky, de tekst van Time, de solo in Money, Us and Them en natuurlijk het geweldige Eclipse dan WYWH.

Hij lijdt ook minder aan herhalingsdrift dan WYWH

Juist dát intro zet de toon voor dit album.. ECGs van baby's en een spiraliserende psychedelische synthesizerdrone, heerlijk! Begonnen maar meer platen zo betoverend. Eigenlijk is de duistere toon van dit album dan al gezet. Vervolgens is het heerlijk terugvallen in hemelse rustieke nummers, afgewisseld met bestormende geluiden zoals The Great Gig.. waarbij een bijna-dood ervaring in geluid is omgezet. Zo spannend wordt het op andere PF albums gewoon nooit. Met mogelijke uitzondering van Animals, maar dat is een heel ander concept (ook spannend trouwens).

Qua 'spanning' , zoals Orbit het bedoelt, heeft DSOTM wel het meeste te bieden; dat ben ik wel met met hem eens, maar dat maakt het voor mij in ieder geval niet automatisch PF's beste/mooiste. Zoals Orbit zelf al zegt vindt hij de opening van het album prachtig, wat vooral ingegeven is door persoonlijke muziekbeleving lijkt me. Het is misschien wel het album dat ze als beste 'typeert'. (ik ken niet alle albums zo precies echter)

Hoewel ik WYWH heel mooi vind, ben ik het met Orbit eens dat er (te) veel herhaling in zit. Dit kom ik echter vooral tegen in het laatste stuk, over de rest ben ik erg positief.

je hebt ze wel eens van die albums waarvan je hoort dat ze: geniaal totaal geweldig, Niet te overtreffen zijn. ook hoor je voldoende mensen die hier niet mee eens zijn. Overgewaardeerd zeggen ze dan.

ongeveer 3 jaar geleden was ik nog een klein jochie van 13. wat luisterde ik toen eigenlijk. queen,keane maroon 5 en voor de rest commerciële onzin. vaak beluisterde ik cd's uit de platenkast van mijn vader.

op een dag vond ik daar wish you were here. op het eerste gezicht vond ik er niet veel aan. later wist het me redelijk te interesseren. ik heb toen pink floyd op het internet opgezocht. Dark side of the moon: klassieker. ja het zal wel. eens ff opzoeken dan maar.

hoe langer ik luisterde hoe mooier ik het vond. kon muziek zo mooi zijn. wat voor soort muziek is dit. Progrock? zijn er meer van zulke mooie albums in dit genre?. Jawel die waren er maar geen enkel zo mooi als dit juweeltje. nee jongens als je al een muzikaal hoogtepunt hebt in de geschiedenis is deze het wel(vanuit mijn optiek dan weleens waar)

en als je dan bij iemand zoals scientist en D-ark een waarding ziet lager dan **** dan denk je: WTF Heeft die gast preien in zijn oor. die gast heeft nodig muzikale opvoeding nodig. natuurlijk overdrijf ik hier een beetske maar het schets wel mijn waardering voor dit geweldige album


I"m not afraid of dying
i mean why should i be(afraid of dying)
there's no reason for it
you got to go sometime

Je mag blij zijn dat je vader zulke goede albums in de platenkast heeft.
In de jaren '60 en '70 sloten de ouders later aan bij muzieksmaak van hun kinderen, nu is het net andersom.

Timeless, tijdloos en nog meer van zulks!

Ik zie dat dit album mijn stem niet meer nodig heeft...

Alhoewel, wellicht zou het dan misschien dat vastgeroeste OK Computer van de 1e plaats verstoten...dat zou wel eens tijd worden.

Wel jammer dat ik dit album eigenlijk niet meer kan horen.
Ik dacht altijd dat het simpelweg niet mogelijk was om genoeg te krijgen van het luisteren van 1 van je favo platen, maar deze draai ik echt nooit meer...

Heb Roger Waters de afgelopen jaren 3 maal gezien en de 2e helft van zijn optredens was altijd de minste voor mij persoonlijk, aangezien hij TDSOTM bij alle 3 shows van A t/m Z speelde.

Ik had liever gezien dat hij Animals speelde...of Wish You Were Here.

Begrijp mij niet verkeerd, dit album is zeker zijn 4,5 sterren en nummer 2 locatie waard, alleen ik kan er nauwelijks nog naar luisteren.

Ik heb hem gelukkig veel later ontdekt en hij komt op mij nog fris over Ik weet trouwens niet of een nummer één positie van deze plaat nu zoveel beter zou zijn dan Radiohead. Radiohead is toch wel meer van deze tijd, ik snap best dat mensen dat net even wat hoger waarderen als ze jong zijn. En ook een prima plaat overigens.

Alhoewel niet iedereen liefhebber is van Money blijf ik het een interessant/mooi nummer vinden vanwege de onorthodoxe maatsoort en de 'lekkere' gitaarsolo(s).

@ Antonio: 4,5 voor een album dat je niet meer kan luisteren? Je stemmen zijn dus eigenlijk gebaseerd op het verleden ofzo? Ik begrijp wel dat je 'nostalgie' meerekent in je beoordeling, maar ik geef ook niet alle Offspringalbums 5 sterren omdat ik ze vroeger goed vond... Correct me if I'm wrong.

Dat verleden is nog echt niet zo lang geleden, aangezien ik ook nog maar 25 jaar ben.
Ik luister het album (net als alle andere van Pink Floyd) al sinds mijn 11e en heb het sinds die tijd echt waanzinnig veel gedraaid.

Het zit nu praktisch in mijn bloedsomloop en de laatste jaren zet ik het album nog hooguit een paar keer per jaar op.
Qua Pink Floyd luister ik nu liever naar Wish You Were Here en Animals en toch ook best vaak The Division Bell, sinds het overlijden van Richard Wright----->Wearing The Inside Out = MEESTERLIJK !

Heb TDSOTM de afgelopen jaren bij de concerten van Waters weer 3 keer in zijn geheel LIVE gezien en nog steeds NIETS dan respect voor de muziek, de teksten, het concept en de band daarachter, het is tenslotte 1 van de albums waar ik mee ben opgegroeid en dus onlosmakelijk mee ben verbonden.

Vandaar dus die 4,5...

Tijdloos, echte sfeer muziek, dan bedoel ik in de zin van dat je er voor in de goede stemming moet zijn en er ook een beetje voor moet gaan zitten. Vind Breathe tekstueel echt fantastisch. Het enige album dat ik van Pink Floyd bezit momenteel, maar daar gaat zeker nog een hele boel bijkomen. Heb me er ook nog niet heel erg in verdiept, in Pink Floyd, maar dit album is een van de betere die ik bezit.

Als perfectie bestaat en NIET synoniem staat voor verveling, dan is dit een erg avontuurlijke quasi perfecte plaat, en dat vind ik al sinds 1973, béter wordt er nauwelijks gemaakt, om het even in welk genre, om het even in welke tijd. Dit is zo verdomde meesterlijk, dit draag je een leven met je mee, zeker weten!

En, ik zal nooit of nooit begrijpen dat ook maar iemand zo'n plaat minder DURFT te geven dan ***** het is haast misdadig om minder te geven, enfin, minstens erg misplaatst....