Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Zo gek is dat niet hoor

Ben ik niet met je eens, ik zou tenminste niet weten wat er moeilijk aan WYWH is. Na één luisterbeurt verveelt ze zelfs al.

Nummers die meer dan 12 minuten duren slik je zo gemakkelijk niet. Over vervelen heb ik niet begonnen.

Wel nummers die alleen maar wat solo's bevatten en vlagen zang. Totaal geen moeilijk nummer, hij staat toch ook in de top-2000?

Ik vind het wel een vrij moeilijk nummer hoor. Door Shine On kan je denk ik wel zeggen dat Wish You Were Here lastiger is dan dit album. Daarnaast zegt een notering in de Top2000 niet zo veel over hoe moeilijk het nummer is, als je bedenkt hoe ontzettend bekend Pink Floyd in 1975 en nu nog was. Logisch dat het nummer aansloeg met zo een enorm publiek.

Dat van die top-2000 was natuurlijk een opmerking met een knipoog, maar toch zie ik het nummer wel zo. Vooral voor PF-begrippen. But don't get me wrong hoor, vind het af en toe ook heerlijk om te luisteren.

Zoals bijv. straks op de terugweg naar huis, ondertussen de heruitgave van WYWH op!!

Tsja, knipogen zijn soms moeilijk te interpreteren (of het een grapje is of alleen bedoeld is om te laten zien dat je het goed bedoeld ofzo), net als tekst.
Maar dat is dus een duidelijk meningsverschil. Maar ik ben het er wel mee eens dat het voor PF-begrippen niet zo moeilijk is (kijk bijv. naar Echoes). Als je Shine On vergelijkt met de nummers op dit album, vind ik het in vergelijking wel een lastig nummer.

Hoe het ook moge zijn, the dark side of mooning blijft toch dat wanneer je het doet langs de weg, er ongelukken kunnen gebeuren.

Vervelen.....dat beluister je het verkeerd.....het is een stemming.....van melancholie, verlies, de tijd die niet terug te draaien is....het onomkeerbare.......het is eigenlijk geen nummer...het is een sfeer.

Qua sound en opzet zijn Dark Side en Wish You Were Here waarschijnlijk de meest makkelijk beluisterbare platen van de groep. Division Bell van veel later is dit eigenlijk ook , maar die is van een andere orde en behoort bepaald niet tot de belangrijkste periode.
Alles wat voor Dark Side zit, zijn over het algemeen toch wat eigenzinnigere platen, in muzikaal opzicht dan.
Het dreigende duistere wat Floyd altijd had, heeft meer plaatsgemaakt voor songs , al wordt het hier aardig aan elkaar gesmeed.
Maar het komt de muzikaliteit beslist ten goede. Meer lijn en betere composities.
Dit is iets wat zich op Meddle al aandiende.
Hoe eigenwijs albums als bijv. Ummagumma en A Saucerfull Of Secrets ook mogen zijn, het is erg fragmentarische muziek die daarop voorkomt. Heel sound scaperig en voorbordurend op een themaatje( vaak door Wright ). Absoluut albums met sterke momenten, maar ik ga zelf toch meer voor de impact van de latere platen.

Ik zou in eerste instantie 4 albums proberen, waar deze er 1 van is.

Maar ik zou bij 'Wish You Were Here' beginnen, dat is voor mij hun beste werk en echt van a tot z geweldig. 'Meddle' is zeerzeker ook de moeite waard, maar dat komt vooral door One of These Days en Echoes. En ook 'Animals' vind ik erg sterk.

Vanuit daar kun je altijd nog naar 'Atom Heart Mother' en 'The Wall'.

Niet voor de PF fans:
Gezien jouw Eighties voorkeur (dus wat geliktere sound) lennon, zouden 'A Momentary Lapse of Reason' en 'The Division Bell' je ook best wel eens kunnen bevallen. Maar psst, niet doorvertellen.

Ik had het over het album.

Dat is precies wat ik ook dacht. Beginnen met The Division Bell, toch wel.

Maar ik denk toch dat je beter de vraag kunt stellen: welke nummers kan hij het beste waarderen (alleen Money?) en welke vindt hij niks (is dat bv. On The Run, dan absoluut niet het begin van hun oeuvre)

Beetje vreemd dat je op voorhand wilt bepalen welke nummers gewaardeerd zullen/moeten worden

De user in kwestie is geen leek inzake rockmuziek en The Dark Side of the Moon kan, hoewel onmiskenbaar voorzien van een experimentele inslag, grotendeels geschaard worden onder de noemer "conventionele rockmuziek", dus stijl achterover slaan tijdens de beluistering van dit album zal hij niet.

Lennon, vang je ontdekkingstocht door het Floyd-oeuvre aan met dit meesterwerk, de halve wereldbevolking is er reeds voor gevallen en jij mag niet achterblijven! Los van smaak, voorkeur of welke subjectieve grond dan ook, een canonistieke klassieker als deze behoort - i.i.t. de goede maar niet exceptionele muziek die de band na het vertrek van Waters voortbracht - voor élke muziekfliefhebber standaardwerk te zijn.

Na The Dark Side of the Moon zou je onverhoopt mogen afhaken...enfin, de strekking lijkt me duidelijk...

Nou, nou, standaardwerk. We kunnen ook overdrijven. Dit album is perfect maar ik mis spontaniteit of een bepaalde emotie. Dit kom ik wel tegen in Animals die vol met vurige teksten zit, dat is mijn favoriete Floyd album.

Gelukkig vind ik muziek gewoon mooi of niet en kan ik mij geen moment druk maken om 'waartoe iets zou behoren' en hoewel soms best grappig om te lezen, soms word ik best moe van al dat gezever over "historische waarde" en "hoe belangrijk" een album is.

En ja, natuurlijk was bovenstaande quote ongetwijfeld cynisch danwel geestig bedoeld... (gaap)
Maar goed, genoeg gelachen.

De nummers die er voor mij uitspringen zijn 'Time' en 'Brain damage'/'Eclipse'. De rest heeft mij nooit bijzonder kunnen boeien, al vind ik de teksten op het gehele album wel zeer te waarderen. Als geheel vind ik het een sterk concept, maar muzikaal spreekt slechts een deel mij aan.

Ik weet niet of je het tegen mij hebt, maar het is gewoon een vraag naar hem toe. Iemand die On The Run en Any Colour You Like niks vindt (in de zin van te vaag/te experimenteel), zal niet naar de beginalbums moeten gaan. Iemand die (alleen) Money en Time geweldig vindt, zal meer neigen naar de latere albums.

Chevy, jouw vraag vond ik legitiem en logisch. Zo kun je iemand beter van advies voorzien. lijkt mij.

Edvard Munch's famous painting The Scream meets Pink Floyd's The Great Gig In The Sky:

Huffington Post

Tja, aparte video wel. Mooi gedaan! De zangeres staat er wel bij alsof ze zichzelf ieder moment naar het hiernamaals gaat schreeuwen. Zo heb ik het nummer in ieder geval nooit geïnterpreteerd, als een doodsschreeuw, maar zo interpreteer ik de video wel. Luguber? Is dat een goede omschrijving?

De oorspronkelijke titel was dan ook The Mortality Sequence...

Jaja, tuurlijk, die gesproken tekst ken ik wel, maar dan nog, er klonk voor mij ook altijd iets van hoop in The Great Gig in the Sky, maar dat is dus niet meer dan valse hoop. Past natuurlijk ook beter in het hele concept van vergankelijkheid en onvemijdelijkheid van de hele plaat. Stom van me eigenlijk, maar het kwartje van The Great Gig valt eigenlijk nu pas. Goh...

Ach, aan de ander kant is The Great Gig In The Sky weer een van de favoriete nummers om seks op te hebben (althans in Australie meen ik mij te herinneren) en dat resulteert nog wel eens in nieuw leven.

De cirkel is dus weer rond

Op jouw leeftijd red je dat nog in 4:44, Stalin. Ik heb daar pakweg 'n Echoes voor nodig tegenwoordig...

Ah, je bedoelde letterlijk aan de andere kant, in Australië. Ben er geweest, heb er gewoond, had een vriendinnetje daar dat de hele buurt bij elkaar schreeuwde, The Great Gig nazong als 't ware, maar dat is niet wat je bedoelt.

nice try - animatie is cool gedaan - maar jezus, het gebeurd naast de muziek,ipv dat het de muziek kracht bijzet

Vindt die schreeuwer verschrikkelijk spastisch en snel bewegen. Niet om aan te zien.

Met de koptelefoon op kreeg als jochie altijd plezierige jeuk tussen mijn linker en rechter hersenhelft bij de overgang van Any Color you like naar brain Damage. is t ooit goedgekomen vraag ik me af

Na een aantal luisterbeurten heb ik dan toch wel het album gevonden wat me boeit! En dat is grappig genoeg toch dit album!

Vooral muzikaal erg interessant! Enige stoorzender voor mij is het gegil van de dame tijdens The Great Gig in the Sky (past naar mijn idee helemaal niet in dit nummer) maar verder kan het me echt meer boeien als dat het een aantal weken geleden deed.
Volhouden is dus het sleutelwoord geweest. Waar ik gisteren weer afhaakte bij the Wall, blijf ik bij dit album wel luisteren.

Toch vind ik een nummer als Money echt weergaloos lekker, en de rest van het album gewoon goed, dus of het me ooit helemaal gaat pakken vraag ik me af, maar het begin is er in ieder geval!
Voorlopig 3 sterren!