Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Grappig, bij mij is het net andersom. Het eerdere werk (Syd Barrett) vind ik veel interessanter, en daardoor veel tijdlozer.

Ik vind DSOTM zonder twijfel de beste album ooit, alhoewel ik op zijn tijd af en toe in een fase zit dat ik helemaal into iets anders ben natuurlijk.

Maar hun oude werk vind ik ook gewoon top hoor niks mis mee, nou jah,het 1 is beter dan de ander natuurlijk he,scheer niet alles over 1 kam

Vandaar Metalllica op 1?

Vreemde combinatie, Metallica samen met Pink Floyd, Genesis, The Beatles, Kate Bush Je kunt TDSOTM maar beter snel op nummertje één zetten, m'n beste Schizo . Metallica zou ik snel verwijderen . En Schizo, ik heb ook nog wel een tip welk album je kunt toevoegen aan je top 10 .

Manipuleer schizo niet zo, joh!

Je meent 't...

Integendeel, Schizo heeft een geweldige top-2

Je kan beter iedereen zijn eigen smaak laten hebben.......

Zeker, ik adviseer Schizo alleen maar om "The Dark Side of the Moon" op nummertje één van z'n lijstje te zetten. Met de beste bedoeling overigens hoor....

Ik begrijp je wel hoor Hans , alleen was ik toendertijd toen ik die top 10 samenstelde helemaal into Metallica, en Master of Puppets was (en blijft ) een genot om naar te luisteren en heb ik DSOTM al een hele tijd niet gehoord.

Nou heb ik het alweer een half jaar niet meer geluisterd en zoals ik al eerder vermeldde,het blijft voor mij de beste album allertijden ,dus alle DSOTM liefhebbers begrijpen het al,dat wordt spaceeee

Mijn top 10 stel ik binnenkort wel bij,ben nog wat platen enzo aan het verkennen,en tja Hans, Metallica is gewoon reuzegoed net als de rest uit het lijstje dus wat dat betreft gaat het prima samen

niks mis mee hoor metallica op 1 (heb ik zlef namelijk ook) neemt niet weg dat dit gewoon een all-time classic is en ik er altijd graag naar luister.

persoonlijk is dit mijn favo pink floyd album (afgezien van het livewerk dat ik helemaal top vind!!)

Toch is er volgens mij wel degelijk een link tussen Metallica en Pink Floyd. Veel users die van Metallica houden, houden ook van Pink Floyd. Users die zowel Metallica als Pink Floyd mooi vinden kan ik trouwens bijzonder goed aanraden eens het progressieve metal-genre in te duiken (alhoewel de meesten dat wel gedaan zullen hebben).

Uiteindelijk wordt muziek door mensen gemaakt en komt het ergens vandaan.. maar een link tussen floyd en metallica Ik zou hem niet weten.

Ik doelde meer op de link dat liefhebbers van Metallica vaak ook liefhebbers zijn van Pink Floyd (andersom hoeft trouwens niet per see)

Niet in de tijd dat ik naar metallica luisterde in elk geval, maar misschien zijn metallica-fans wat breder georiënteerd.. dat kan ik alleen maar toejuichen natuurlijk

Tja maakt mij eigenlijk niet uit wat voor soort muziek een band maakt , als het maar goeie muziek is, en dat is de link tussen Pink Floyd en Metallica

Tja,muzieksmaak blijft toch gevoel en ik kan bij een vette gitaar-riff hetzelfde voelen als bij een melodieuze overgang van Pink Floyd.Namelijk: genot!
wie zegt me dat ik niet van bijv. cypress hill kan/mag genieten als Metallica mn nr.1 band is?
kwestie van je geest verruimen

Ik blijf er bij dat ik niet echt door dit album heen kom, het mag dan uiterst muzikaal en origineel zijn maar mij boeit het niet. sorry. 3*

Blijf doorzetten, als je die meuk (tweede plaat)van Coldplay al kan waarderen.

Tsssss...

Nu ik een beetje aan het reviewen ben geslagen, wil ik ook eens een review schrijven over dit meesterwerkje van Pink Floyd . In mijn vorige review heb ik per nummer beschreven wat ik voelde, maar ik zal het nu eventjes kort houden door elk nummer gewoon een cijfertje te geven:

Speak to Me/Breathe - 10/10
On the Run - 10/10
Time - 11/10
The Great Gig in the Sky - 10/10
Money - 10/10
Us & Them - 10/10
Any Colour You Like - 10/10
Brain Damage - 10/10
Eclipse - 10/10

Lekker gevarieerd dus. Om de gemiddelde varieteit maar eens wat recht te trekken kijken we naar de varieteit die we op dit album tegenkomen: het heeft letterlijk alles. Somberdere nummers als Us & Them, rustige sfeervolle nummers als Breathe, vrolijkere nummers als Money, alles zit erin. En het knappe is dat het niet zo is dat de sfeer van het album hier ten onder gaat: in tegendeel. Vanaf het eerste nummer is er al een spanning te voelen waar het album naar toe gaat. Bij elk nummer zweef je in een soort coma, terwijl je toch tegelijkertijd uit kijkt naar het volgende nummer.

Ook wat betreft het thema spreekt het album me bijzonder goed aan. Het gaat over zaken in het mensenleven die de gang van dagelijkse eventen bijzonder kan beinvloeden: tijd, geld, de dood. Het is dan stijlvol om het album af te sluiten met het probleem waar het voormalige brein achter de band mee te kampen heeft in het nummer Brain Damage/Eclipse ('The Lunatic is on the grass..... Elke keer roept dat echt hoge emoties bij me op).
Al deze teksten zijn niet op een directe, duidelijke wijze geformuleerd: wie zou nu de eerste keer dat hij/zij The Great Gig in the Sky hoort doorhebben dat het over de dood gaat?
Wat betreft teksten is Dark Side of the Moon ook ronduit briljant.

Zoals ik al eerder heb gezegd: alles klopt op DSOTM. Er is geen een zwak moment. Misschien pakt de muziek je niet helemaal, maar voor elke liefhebber van het prog-genre is dit album toch echt een must. 5*

Wat een woord ... na 7 keer lezen snapte ik eindelijk wat er stond

Voor de wat mindere intelligente lezertjes onder ons maar even prog-genre (met een streepje dus) van gemaakt

De Duistere Kant Van De Maan, ik heb em weer eens opstaan. Het blijft een album met iets van een speciale sfeer erin. Waar deze sfeer me eerst altijd wist te boeien valt hij me nu steeds meer tegen. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat het wel iets bijzonders heeft.

Een heel verhaal gaat aan ons voorbij, begeleid door de nodige atmosferische gitaren, waarin het nummer Money voor mijn gevoel niet in het geheel past. Er heerst een heel andere sfeer in dat nummer, waar de rest van de nummers ergens hoog in de lucht gespeeld word staan ze in Money met beide benen op de grond.

Het probleem voor mij is geworden dat het allemaal niet al te lang duurt. Op een gegeven moment kende ik de sfeer wel, en dan blijft er niet veel over. De instrumenten, de teksten, ze zijn best goed, maar zodra de sfeer je niet meer pakt blijft er weinig meer over.

Een complex album is het zeker niet, neem er 1x de tijd voor en je weet of het iets voor je is of niet. Legendarische dingen zijn niet echt te verwachten, maar er blijft toch genoeg over in wat er wel is als je erin geinteresseerd bent. Genoeg om voor jou een super-album te zijn.

Voor mij heeft dat het niet meer doordat ik zoveel dingen heb gehoord die me wel raken en de sfeer me (ik geloof op een skeelertochtje) ging vervelen, daarna heb ik eigenlijk nooit meer het gevoel gehad wat ik bij Piper At The Gates Of Dawn wel heb. Dat ik het echt bijzonder vind, en dat ik echt het gevoel heb alsof het me enigszins moeilijk wordt gemaakt er iets moois in te horen, wat des te meer voldoening geeft als het lukt.

Maar goed,, dat is mijn mening, laten de fans van dit album hier niet te zwaar aan wegen, dit ben ik maar, en ik word wel vaker raar genoemd, The Great Gig in the Sky, Time en Brain Damage blijven wel mooi als los nummer natuurlijk.

Ik moet ook tijd over houden om andere muziek te luisteren!
Misschien als ik hier wat minder naar moet luisteren kan ik ook The Beatles eens gaan opzetten, maar als je maar blijft aandringen om dit album te luisteren zal ik dat blijven doen. (waarschijnlijk zonder resultaat).

mag in geen enkele verzameling ontbreken !

Ik heb deze zojuist weer geluisterd voor het eerst in een half jaar en het is nog steeds de beste plaat ooit!!!
In zijn geheel is elke seconde briljant alsof het door het
universum zelf is gecomponeerd

Ik weet niet wat het is met dit album. Ik kom nooit verder dan 3*. Nummers als The Great Gig in the Sky en Us and Them zijn prachtig, maar verder raakt het me nergens. En dat terwijl ik een grote Floyd-aanhanger ben. Misschien dat het komt door de sfeer van een nummer als Money, die gewoon totaal geen Pink Floyd-sfeer uitademt. Nee, 2 jaar later kwam iets dat voor mij vele malen groter was en is.

Money kan inderdaad wel de zwarte schaap(meeeh) zijn wat sfeer betreft,alhoewel het toch wel knap in elkaar zit.
Het is bijvoorbeeld 1 van de weinige songs met een 7/8 maat,zit een mooie saxsolo+gitaarsolo in 1, en dat zou dan allemaal onder het mom van blues moeten zijn...

Maar jah,dit is dan denk ik ook niet een album voor iedereen,alhoewel wel dan 1 van de bestverkochte albums ooit maar dat zegt ook nie alles natuurlijk...

Maar vind je Have a Sigar dan trouwens weer wel een typische Pink Floyd sfeer hebben?

Toen ik Wish You Were Here voor de eerste malen luisterde, vond ik Have A Cigar totaal niet op de plaat passen. Ik kan me echter niet herinneren waarom en het me bovendien niet meer voorstellen, want het nummer heeft een heerlijke Floyd-sfeer.

The band is just fantastic,
that is really what I think.
Oh by the way, which one's Pink?

Everybody else is just Green,
Have you seen the chart?
It's a hell of a start,
and it could be made into a monster,
if we all pull together as a team.