Kanye West - The Life of Pablo (2016)

Highlights is voor mij de grootste misser op deze plaat.

Benieuwd wat er dan met de stemmen hier gebeurt

Akkoord. Hoe doet hij het toch telkens weer...nummer van het jaar voorlopig met grote voorsprong.

Soooo een beetje experimenteel maar toch minder chaotisch dan Yeezus. Nog steeds wat rommelig naar mijn smaak ende autotune refreintjes en featurings van Rihanna en Chris Brown hadden voor mij niet gemoeten. Daarenboven is Kanye niet meer de meest relevante rapper maar die beats jonge, jonge, jonge

Wolves is zó goed geproduceerd

Ik vind Waves een aardig nummer, maar 1 van de zwakste broeders op de plaat. Snap niet zo goed dat Chance dit nummer per se op de plaat wilde hebben. Daarnaast snap ik ook niet dat het album ooit Waves heeft geheten als ik dan dat nummer hoor.

Blij met een nieuwe Kanye plaat, minder blij met alle ruis die hij grotendeels zelf orchestreert rond de release. Ik probeer de muziek altijd los van de (media)persoonlijkheid van de artiest te beoordelen, maar dat wordt tegenwoordig steeds moeilijker door kanalen als Twitter.

Los van alle gekte staat er in mijn ogen veel goede muziek en vooral veel 'goede momenten' op Pablo. Een paar van deze momenten:
- De hele openingstrack
- Cudi's opening op Father stretch my hands Pt 1 voelt vertrouwd
- Outro Pt 2
- Acceletared Kanye rap op Highlights
- 2e gedeelte van FML, vooral het wanhopig geschreeuwde 'don't stop your loving, don't stop for nothing'
- De super relaxe sample op 30 hours. Deze plaat had natuurlijk nog veel beter kunnen zijn als Andre 3K (ik voel ook een Outkast vibe) ook echt een verse had gehad. Wel nice dat Kanye hier nog even aan MSG refereert (Just did that Madison Square Garden)
- De house sample op Fade, helaas grotendeels onschadelijk gemaakt door de drukte op dit nummer (thanks Malone)

Dit is slechts een greep. Met al deze nummers of momenten heb ik het gevoel dat het wel wat langer had mogen duren, maar dat maakt het niet slecht.

Wat verder opvalt in tegenstelling tot zijn vorige albums is dat Pablo geen coherent geheel is. Of een bewuste keuze of het gevolg van het selecteren van muziek opgenomen in de afgelopen jaren. Maar voor zover ik weet bestaat er geen regel dat een album als een geheel moet klinken, al heeft dit wel vaak mijn voorkeur.

Pablo haalt het niet bij MDBTF maar met zoveel good music vind ik het toch weer een topplaat van Ye.

Ik denk dat ook serieus niemand dit gaat doen. Zowel Rihanna als Kanye willen Jay-z helpen, maar volgens mij lijdt dit tot slechts een handjevol nieuwe abonnees. Dus als Kanye zijn album echt niet fysiek gaat uitbrengen is dat echt een slechte zet van hem. Maar hij zal dat wel artistiek verantwoord vinden .

Helaas, ik ben hier nog niet over te spreken. Een chaotische bende nummers vol vervelend autotunegebruik, irritante en zeurderige zang (van Kanye en van gastartiesten), slechtste teksten, momenten die het tempo eruit halen (dat gebabbel op 30 Hours bijvoorbeeld) en brakke flows. Er staat natuurlijk ook genoeg materiaal op waarop we Kanye Wests talent horen, enkele malen zelfs op glorieuze wijze, en er zijn ook sterke gastbijdrages, maar als geheel vind ik het maar magertjes en weinig genietbaar. Een aantal sterke nummers in combinatie met een hoop middelmatigheid en troep, dat is hoe ik dit nu kwalificeer. Wie weet verandert dat echter nog. Of wie weet verandert Kanye heel dit album nog

Lage score voor het "Beste album ooit"...

ahahaha, en dit is het beste album ooit? Yeezus toch, die jongen heeft hulp nodig. Dringend

Allicht quote hij Kanye die dit het beste album ooit noemde? Ik weet niet of het zo is maar ik kan me voorstellen dat Kanye dat gezegd heeft.

One of the greatest noemt Mr. West hetzelf, hij is zelf al een tijdje afgestapt van het idee dat dit het beste is dat er ooit gemaakt is.

Ik ben eruit. Het album The Life of Pablo is een prima plaat, maar er zijn een aantal dingen die het van de perfecte score afhouden. Na een luisterbeurt of 12 kan ik concluderen dat het eind van de plaat vaak te lange nummers heeft. Zo is het moment van inkakken vaak rond 30 Hours, met een totaal onnodige tweede helft waarin niets gebeurd wat me interesseert, en NMPILA, die me ook niet meer zo kan bekoren na 12 luisterbeurten. Kendrick en Kanye gaan beide hard hoor, maar waar op de rest van de plaat zoveel onverwachts gebeurt dat je steeds geboeid blijft, is dat vooral bij NMPILA niet zo. Daarnaast heeft het album niet de samenhang die alle andere albums, met name MBDTF en Yeezus, wel hebben. Het voelt alsof het album nog niet af is en toch uit moest komen. Low Lights daarnaast duurt ook veel te lang en voelt als een onnodig moment waarop ik wordt afgeleid van de plaat, net als bij Silver Surfer Innermission. I Love Kanye daarentegen vind ik een grappige interlude waarbij Kanye met een knipoog afrekent met de kritiek. Facts is ook een nummer wat ik niet erg fantastisch vond toen het eerst uitkwam, met name vanwege het feit dat ik de beat erg eentonig vond. De nieuwe versie van Charlie Heat rekent makkelijk af met dit probleem, wat resulteert in een aardig nummer.

Op al deze punten na kan ik wel zeker zeggen dat de beste man zeker 12 uitstekende tracks naar voren heeft gebracht, en een aantal aardige, maar niet geweldige tracks. Ik twijfel tussen 4* en 4,5*. Voorlopig hou ik het bij 4.5*

Ben een leek qua hiphop. Maar na het beluisteren van Kendrick Lamar's laatste plaat is de interesse wel gewekt. Mag deze plaat even vindingrijk en kwalitatief genoemd worden?

Dag mag. Ik zou het er zelf niet mee eens zijn, maar goed

ja prachtig. kan me niet van het gevoel losmaken dat ook dat nummer zoveel beter had gekunt, vooral met zo'n mooie melodie.
overigens staan er echt zulke slechte nummers op,
waves?
highlights?
low lights...
Pt.2...
father..

die autotune en de teskten zijn ook zo tenenkrommend. vind het zo vaak zo jammer omdat ik soms de kwaliteit echt wel hoor, maar meer dan de helft is echt niet normaal zo slecht, ik begrijp dat niet.

En waar is All Day eigenlijk, wat een banger van jewelste was dat.

Kanye is er anders niet blij mee

https://twitter.com/kanyewest/status/699366026337775621?ref_src=twsrc^tfw

Nee, zeker niet. Wel bevat met name de tweede helft van deze plaat een aantal van dat soort songs. En de openingssong niet te vergeten.

Hoe kom je daar nou bij? Yeezus is juist een superstrakke heavy hiphop plaat, een stuk beter neergezet dan deze soms chaos. Toen was Kanye ook nog wat minder in de war, heb ik het idee (ondanks de titel Yeezus).

Mijn god... Dan surf je naar MuMe en het eerste dat je ziet is dat spuuglelijke plaatje dat bij dit album hoort. Kanye, biggest rockstar ever, West is zo te zien een compleet drama met microsoft paint.

Dit plaatje is gemaakt door Peter De Potter, een Belg.
Die imo dit ook erg goed gedaan heeft, de eerste versie was meer mijn ding, maar goed.
Sterk kunstenaar, ook zijn ander werk.

De eerste luisterbeurten vallen niet mee. Er staan best wel aardige dingen tussen maar als geheel word ik er nog niet erg warm van.

Oef! Ik kan opgelucht ademhalen, eindelijk een medestander gevonden..

Mijn hipster vrienden zeiden: "Nee, man dat is juist gaaf. Dat minimalistische."
Ik heb toen binnen 5 minuten tijd even een aantal covers in elkaar geknutseld om met name aan te tonen hoe ontzettend weinig moeite het is om dit zogenaamde staaltje 'artwork' te maken. Ieder natuurlijk z'n ding, maar ik vind dit vooral erg schraal en tonen van weinig inspiratie. Over de muziek later meer, die moet ik nog even op mij laten inwerken.

Ach, ga weg man! Zelfs Karel Appel zou zich met zijn kindertekeningen hier voor schamen. Dit is gewoon regelrechte troep. En dan heb ik nog geen noot van de muziek gehoord. Niet dat ik daar ook maar enige interesse in heb.

Wat doe je dan op deze pagina? Stiekem toch interesse?

Dat heb ik al uitgelegd.

Aldus Pretty Much Amazing. Om je dood te lachen die idiote subjectieve adoratie.

Ja man, Led Zeppelin en de Bietels vergelijken met Kanye West? West is toch een paar maatjes groter.