The Strokes - Is This It (2001)

Toen ik deze voor het eerst hoorde vond ik het erg goed maar nu kan ik het eigenlijk niet meer aanhoren, de hitjes Last Nite, Someday en Is This It zijn nog wel leuk, daarom 3*. Het solo album van Albert Hammond, Jr. is een stuk beter.

yep mee eens, wel aardig album, verder niks ..

het had echt geniaal kunnen zijn, maar zulke albums worden niet meer gemaakt

Is dit de plaat waar je the strokes leert kennen ?
'T is namelijk een groep waar ik meer over wil weten en beluisteren.
Is dit een aanrader want dan koop ik hem meteen

V

Koop hem meteen!

Voor mij heeft dit album muziekgeschiedenis geschreven. Het haalde samen met Black Rebel Motorcycle Club, Yeah Yeah Yeah's, The White Stripes de Amerikaanse Rock & roll uit het slop (The Stroke shadden hier het grootste aandeel in), waarna de Engelse rock en roll volgde.

Ik heb dit album al zo lang, maar nooit echt goed beluisterd.

sinds gister ben ik m aan het luisteren, en hij klinkt heerlijk.
ik mis alleen een grote uitschieter die het album naar een hoger niveau tilt. tot nu toe 4,0

Had deze plaat eerst op een 4* staan, maar naarmate ik hem vaker heb gehoord bevalt hij mij toch al een stuk beter. Heb hem snel verhoogd naar een 4,5*

Een heerlijk debuut van een band die zijn debuut helaas nooit echt heeft kunnen evenaren, laat staan overtreffen.
Een heerlijk, lekker rauw aandoend debuut, mede door de aardig uit de verf komen stem van zanger Julian.

Toen ik voor het eerst het nummer Las Nite hoorde was ik op slag verliefd. De korte, rauwe nummertjes die zo lekker hoekig klinken en abrupt eindigen zijn echt ideaal als energie voeders. Destijds speelden ze (helaas) in de HMH en deden ze precies wat ze op de albums ook doen: zo'n drie kwartier spelen, kort maar krachtig, en na de laatste noot bedanken en vertrekken. kon dat toch wel waarderen.

Prachtig debuut van The Strokes. Een rock album dat zijn roots heeft in het verleden, maar toch modern klinkt. 'Last Nite' en 'Someday' zijn de onbetwiste uitschieters, maar eigelijk klinken alle nummer erg lekker. Jammer dat ze het niveau van het debuut niet meer hebben overtroffen.
4,5*

sorry velen vind dit zeer goed maar ik niet, ja the velvets waren 1000 x beter.

ik vind ook dat dit geen nummers zijn maar een flauwe verzameling demo's, maar ieder zijn smaak natuurlijk.

het verveelt toch naar een tijdje.
eindoordeel 3.5
- er zit geen uitschieter tussen
- Luisterd lekker weg
- niet veel variatie

Om de een of andere reden heb ik bij deze cd altijd een heel lichtelijk pessimistisch gevoel; Ja, we zijn op het feestje, ja, er is overal wat te doen, maar om de een of andere reden is het niet genoeg. Relaties mislukken en plezier is bitterzoet. Ik word nogal meewarig van dit alles.

Ik was vanmiddag dus weer helemaal in een 'The Strokes' bui; ja, The Strokes, en dan Is this it in het bijzonder. Dit is een plaat die mij helemaal laat wegdromen, waarop ik mezelf helemaal los zie gaan en eindeloos door de stad zou willen struinen.

Wanneer ik met Is this it op de straten van mijn nederige woonplaats doorloop (Meerssen, suburb van Maastricht ) besef ik hoe sloom het leven hier toch eigenlijk wel is. Het is vredig, de mensen praten lieflijk en 'men' biert in de lokale cafes, maar het leven hier is niet sexy. Allesbehalve. Sexy is wel de muziek van The Strokes. Ongerept, absoluut en direct. The Strokes bevolken voor mij een wereld die (helaas) ver van de mijne ligt. Een wereld en een stad waarin er eerst eindeloos gedronken wordt met vrienden om uiteindelijk doodop, vermoeid en enigszins melancholisch bij een meid aan te bellen om eindeloos met haar te vrijen en dan uitgeput in slaap te vallen tegen haar warme lichaam.

De volgende ochtend, terwijl je over het balkon hangt en de hectiek van de stad weer naar je bol stijgt, heb je alleen maar simpele reflecties. Ja, eerst was het leven nog iets leuker. Ja, een paar maanden geleden had ik een veel betere chick. Vervolgens ga je weg terwijl zij nog slaapt en doe je weer mee aan de drukte die stad genoemd is. Nadat je wat door de straten gebanjerd hebt loop je door naar je vrienden waarmee je praat over de komende zomer en afgelopen zomers. Hoe sexy het leven soms toch is, en nog vaker: hoe 'sex(y)loos'.

Uiteindelijk ga je weer terug naar je appartement op de 23 floor in een of ander anonieme flat in New York. Het begint weer te schemeren, de stad wordt weer ingenomen door pretentieuze yuppen en nachtelijke avonturiers. Je steekt een sigaret op, ploft op bed en belt je meid op; Vanavond, 11 uur? Ja, ik kom wel naar jou toe en blijf weer bij jou slapen. Ja, ik wil jou gezeik aanhoren als je me maar plezier geeft. Life is shit, maar wij kunnen nu onszelf even vermaken. Ik zal bij jouw deur aankloppen..

Ik heb dit album toch maar op 1 gezet in mijn Top 10. Ik ken dit album al jaren en het gaat maar niet vervelen bij me. Nu ik een rijbewijs heb kan ik de muziek ook zo hard zetten als ik wil en net zo hard meeschreeuwen als ik wil. 'Oh the first time it happened to fast, the second time I thought it would last' Echt een geweldig album.

@Yeahz: Ik woon ook in een saaie stad waar niks gebeurd en waar je iedereen al kent (Raalte). Als ik dit album hoor dan voel ik ook dat 'grote stad leven'-gevoel dat me veel beter past dan het 'veilige' dorpsleven.

ik sluit me aan bij Yeahz en Statiegeld
ik verkies dan dit jaar ook voor het eerst de "grote stad". het strokes gevoel waarover Yeahz het heeft heeft invloed op ja, het is echt herkenbaar, je weet het goed te verwoorden, mijn complimenten!

Lange tijd geleden voor een prikje gekocht, het album kreeg overal goede recensies en ik waagde het erop.
Gruizige rock dat eerst wat tegenwringt, maar na meerdere beluisteringen wel lekker klinkt. Aan de klankkleur te horen lijkt het alsof dit album in de jaren '60 is opgenomen, het doet mij bij momenten ook wat denken aan Velvet Underground. Maar een prima album is het wel, geen baanbrekend meesterwerk, maar een collectie van simpele en rauwe rocksongs die mij niet snel vervelen.

toch had ik zo graag nog meer van dit grauwe stadse 'lou reed' geluid gehoord (zooo mooi is 'last nite'). het is toch een andere kant op gegaan. wie pakt het stokje aan vraag ik me af?

(misschien moet ik het zelf maar proberen )

Echt een fantastisch album.

Vraag me af hoe je laag kan geven voor dit album. Want hoe kan je het in dit genre beter doen? Ik ken eigenlijk verder ook geen bands die vergelijkbaar zijn met het genre van the Strokes. Maar dat terzijde.

Het swingt de pan uit wat mij betreft. Rauwe rock. Heerlijk.

Er zijn natuurlijk die deze retro-rock na hebben gedaan. Mando Diao deed dat wel aardig op hun eerste album (mixte het geluid van the Stroken met dat van The Libertines). The Libertines zelf gooide er wat meer punk a la The Clash in en leverden twee briljante albums af, en Arctic Monkeys zouden er een massahysterie mee creeren.

Maar The Strokes en The Libertines zijn toch de bands voor mij, zij legden de basis voor al die talloze Britse bandjes die nu hun hoogtij vieren, maar niks origineels brengen.

Het kopieren het Strokes-geluid kan ook niet zonder dat je het echt kopieert. Om maar te zeggen; het Strokes-geluid is uniek.

Toch vreemd dat Alone, Together het laagst aantal stemmen krijgt..
Dit vind ik nu net het beste nummer van de plaat

Het debuut album van The Strokes Is This It uit 2001.
Aangeschaft in 2002. Volgens velen toen de redders van de Rock & Roll deze uit New York komende band. Lekkere no nonsence nummers, beetje vervormde zang.............heerlijk.
Favo tracks; Is this it, Last night, Someday, Trying your luck.
Ook weer zo'n album die zeer vaak gedraaid blijft worden.

De opvolger Room on Fire is eigenlijk meer van het zelfde en het verfrissende is er dan voor mij wat af.
In 2003 live gezien in A'dam....hmmm muzikaal goed , maar wel erg kort, 45 minuten............, jammer.

Ik heb dat redders van de Rock N Roll altijd met 7 korrels zout genomen, veel poeha en na 1 album is de smaak al weer weg.
Ook die vergelijkingen destijds met Velvet Underground vond ik vergezocht. Wat rest is een aardig album met helaas weinig songs die in je hoofd blijven hangen. 3,5/5

Heeft me nooit echt kunnen pakken. Lekkere cd voor zo af en toe, maar zeker geen topper voor mij.

Elke keer als ik dit album opzet is het weer genieten. Misschien dat mensen die dit geen topper vinden niet van het 'rauwe' geluid van the Strokes houden? Kunnen deze mensen wel inzien dat het gewoon muziek van hele hoge kwaliteit is? Dus laat die 3,5jes even achterwege..

Nooit geweten dat the Strokes met deze CD de zogenaamde redders van de Rock N Roll waren trouwens..

Wie zei dat dan?

Wat mij betreft een redelijk album; niet meer, niet minder. Hwerd er in de loop der jaren ook niet beter op. Ik vraag me af of ze nog terugkomen of het zoveelste beloftebandje waren (goeie albumtitel trouwens; er had echter nog een vraagteken achter gemoeten )

Het blijft een erg, erg, erg leuk album. De andere twee heb ik me overigens nog niet aan gewaagd, misschien een beetje bang voor teleurstelling. The Strokes zijn samen met The Libertines voor mij het enige goede uit al die britrock bandjes.