Radiohead - A Moon Shaped Pool (2016)

Nog eens beluisterd, zou ook zeker kunnen.

Ik lees hierboven ook al iets over de geluidskwaliteit, maar vind het soms echt te direct, hard en kil overkomen. Dat doet wat mij betreft wat afbreuk aan het album. Meerdere mensen hier last van?

Dat is misschien ook wel wat ik mis.. Een warmer gevoel zou beter bij de liedjes passen. Ik heb er er ook nog een wat afstandelijk gevoel bij.

Staat buiten kijf dat ik het verschrikkelijk mooie liedjes vind, maar het geheel is er 'nog steeds' (2 dagen na release ) niet echt.

M'n favoriete Radiohead platen zijn OKC, Kid A en In Rainbows. The King of Limbs heb ik toen die uitkwam dan ook blind besteld, maar viel me ongelooflijk tegen. Na het lezen van wat recensies en de positieve reacties hier hoopte ik dat dit album dan wel weer een fantastische plaat zou zijn, maar ik vind het voorlopig wat vlak en doorkabbelend. Ik heb bij geen enkel nummer echt het wow gevoel, iets wat Radiohead me juist bij uitstek vaak geeft. Het is allemaal niet slecht, maar naar mijn smaak wat vlak en vooral saai.

Ik heb er gisteren zo even snel doorheen geluisterd, dat valt niet mee als je niet van het geluid van Yorke houdt. De sound is buiten dat erg goed, hoewel het in mijn oren neigt naar overproductie. Ik doe vandaag een serieuze poging me te laten bekeren. Don't drink the water

Phoe

Eerste luisterbeurt erop zitten, niet geheel onbevooroordeeld, maar iig verrast door de ingetogenheid en vooral door de toegankelijkheid.

De opener heeft een fantastisch einde, magisch, verder springt voor mij The Numbers eruit (ook door de tekst)

Ben benieuwd hoe die gaat rijpen, gauw verder luisteren

[edit]
En na twee keer voeg ik daar Ful Stop en Identikit aan toe, prachtig

Sowieso een mooi geheel, In Rainbows heeft een uitdager, maar wel een die zich nog moet bewijzen over time

Wat is Decks Dark mooi, zeg! Dat onheilspellende pianoriedeltje en spookachtige koor maken het nummer echt huiveringwekkend goed!

Naast Decks Dark heb ik Burn The Witch, Glass Eyes en The Numbers ook al volledig omarmd. Ful Stop en Present Tense steken wel goed in elkaar, maar vooral bij deze nummers mist die o zo belangrijke 'emotionele connectie'.

Nee ik kan me niet vinden in de meeste beoordelingen hier. Het album is weliswaar erg sferisch maar mist voor mij juist een heleboel power. Juist daar waar Radiohead me vroeger kon raken (lees Paranoid Andronoid), blijven deze nummers vooral hangen in de stem van Yorke die ik niet altijd zo kan waarderen. De sfeer is ook het sleutel woord op deze plaat, maar blijft tezeer ingetogen.
zoals hierboven ergens staat mis ik ook het WOW gevoel.
Ik denk niet dat ik op hoger dan een 7 zal geraken.

Dankjewel. Toch ben ik ook benieuwd naar jouw woorden over deze plaat.

Ik vind het een erg fijne plaat en ondanks dat er geen distortion gitaar te bekennen is op deze plaat mis ik het absoluut niet. Het zijn nu ook nummers die voornamelijk op de melodie geschreven zijn. Wat voor de Radiohead van de laatste jaren best uniek is. De songs zijn vrij rustig maar zijn redelijk in de zelfde sfeer waardoor het album lekker doorkabbelt. Hoogtepunten zijn voor mij: Daydreaming, Present Tense en Decks Dark. Ik vind het een mooie aanvulling op het werk van Radiohead.

west, ik sluit mij aan bij rien en dons. Prima verwoord, ook wat de vorige platen betreft.
Hoewel ik nooit moeite heb moeten doen om vanaf Kid A helemaal verkocht te zijn aan deze groep.

Het gevoel dat ik bij deze plaat krijg had ik ook bij Amnesiac.
Ik heb er nu al wat luisterbeurten opzitten en favorieten kiezen blijft moeilijk. Ful Stop overdonderde mij van de eerste maal. Maar Decks Dark en Present Tense krijg ik echt niet uit mijn hoofd, wondermooi. Maar ik ben er nog helemaal niet uit...
Vorig werk dat ik hier tegenkom: Everything in it's right place, Videotape, Motion picture soundtrack, Jigsaw falling in to place.

Ik ben in ieder geval blij dat ik tot die sekte of maffia behoor en het geluk heb dat het deze keer weer helemaal raak is. Dat was vorige keer niet zo.

Voorlopig 4 sterren voor dit heerlijk rustige album. Fijn om mee in slaap te vallen of te relaxen. Dit album is een beetje de "Valtari" onder de albums van Radiohead tot nu toe. Een album met diepgang en zelfreflectie. Rock-the-Boat is het beslist niet, maar ja, wat wil je ook - het past m.i. uitstekend bij de sfeer die een heleboel albums uitademen die dit jaar zijn uitgebracht....

De nieuwste telg van radiohead is goed, maar voor mij zeker nog geen meesterwerk. Ik mis (hopelijk voorlopig) een paar echte wereldsongs zoals Radiohead er in mijn optiek wel op (bijna) ieder album heeft staan. Het had voor mij wat pittiger en energieker mogen zijn. Toch is het allemaal zeer luisterbaar en ben ik voldoende geprikkeld om dit album nog meer te beluisteren. Voorlopig een 3,5 ster..

Wat is er zo bolvormig aan deze plaat?

Voorlopig nog altijd geen hoogvlieger voor mij. Geen enkel nummer blijft hangen, wat geen goed teken is. Ik hoop op een groeier.

Als 'Pastoraal' wordt het album getypeerd in de Volkskrantrecensie van gisteren; daar kan ik me bij aansluiten.

(Vandaar mijn verwijzing naar het album Valtari van de Ijslandse formatie Sigur Ros.)

Muzikaal gezien knalt het niet opwindend door de luidsprekers zodat de adrenaline gaat stromen - dat is de opzet van A Moon Shaped Pool dan ook niet....

Zojuist gedownload en beluisterd. Vind de muziek niet spectaculair en ook geen nummers die er voor mij uitspringen. Voorlopig 3/5

Pastoraal, prachtig.

Ik vind trouwens dat de laatste 15sec van Daydreaming heel hard lijken op de laatste 15sec. van Tinker Tailor Soldier Rich Man Poor Man Beggar Man Thief. Kwestie van 'het geloof' erin te houden.

wondermooie plaat

radiohead zoals we ze kennen

gelaagd, emotioneel, wondermooi geprodjoest en wars van alle trends en hipheid

gewoon een bandje dat volstrekt zijn eigen ding doet en volstrekt als zichzelve klinkt, zonder rekening te houden met het gezeik van de oude fans die naar een terugkeer naar de goeie ouwe tijd van the bends verlangen

wondermooie plaat, of had ik dat al gezegd?

5 dikke dikke dikke verdiende sterren

Na een aantal dagen bezit heb ik A Moon Shaped Pool een keer of twintig kunnen beluisteren, waaronder een non-stop-repeat sessie tijdens het slapen. Een groeier? Ik weet het niet hoor ...inmiddels treedt er bij mij toch enige verzadiging op. Hoe gaan jullie daar mee om? Misschien dat ik verder moet luisteren met mijn boxen ondersteboven gepositioneerd.

Ik hoor veel terug van Beck era 1999-2002 (The Numbers had zo op Sea Change kunnen staan ; Deck's Dark past goed bij Beck's bijdragen aan 10 000 Hz Legend van Air), evenals z'n latere The Information (2006). Niet zo vreemd, want ook daar zat Nigel Godrich aan de knoppen (niet bij Air, wel bij Beck).
Misschien interessant materiaal om nog eens te luisteren, dan krijg je een beetje gevoel voor de invloed van de producer op het geluid van dit album.

Een bekend gegeven van de muzikale consumptie van de dag van vandaag. Zoveel en zo vaak mogelijk luisteren, omdat het ook bijna overal kan, tot je verzadigd bent en op zoek gaat naar het volgende album of muzikale sensatiemoment..

Leg het een tijdje weg, luister naar wat anders, neem de tijd. Dit album is het waard. De band heeft het ook niet in 3 dagen gemaakt.

Het album 3 keer gehoord. De twee eerste keren in de auto en zojuist op een goede installatie. Mij trekt vooral de 2e helft vanaf Identikit. Maar 1 nummer kwam echt heel hard binnen en het verbaast me dat deze zo weinig stemmen krijg: Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggars Man Thief.
Wat een kippenvel klanken komen hier voorbij zeg.

Ik heb hetzelfde bij TTSSRMPMBMT (leuke afkorting).

Dat Tinker Tailor Soldier Sailor Rich Man Poor Man Beggars Man Thief of TTSSRMPMBMT zoals je wilt, vind ik nog steeds het mooiste liedje, maar liedje nummer 1 en 8 vind ik ook wel mooi. Nu de rest nog, maar nóg meer luisterbeurten gaat ook deze Radiohoofdplaat niet redden, vrees ik. Daarom neem ik de tip van meneer ook zeer ter harte en laat het voorlopig even rusten.

Moon shaped. Ik kan me er wel iets bij voorstellen.

Shit, het is nog waar ook. Kom je goed mee weg Frank

wijze woorden meneer

Door schade en schande wijs geworden, dat dan weer wel. Aantal recensies doorgeakkerd, het zal wel, ik vinnum mooi en ik ga m'n best doen 'm mooi te houden.

Om dat nog even toe te lichten van die recensies, daar worden vaak gezochte verklaringen erbij gehaald, referenties aan andere artiesten, producers, diepere lagen geduid. Geniet nou eens gewoon van de ervaring, laat het binnenkomen.

(zit onder de pijnstillers icm drank vanwege een idioot vlammende kiespijn)