The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced (1967)

Oldfart heeft in principe gelijk, Are you experienced móet het laatste nummer zijn van deze cd. Maar ja, de afdeling verkoop moet ook wat.

Daarmee is gelijk de vraag opgeworpen: verkoopt deze muziek zichzelf nog of moet het lot af en toe een beetje worden geholpen?

Zie de aanwezigheid van de singletjes (en hun b-kanten) Hey Joe, Purple haze en The Wind cries Mary maar als een noodzakelijk kwaad.

De tijd (1967), de sensatie die het toen teweeg bracht, die kunnen ze je er helaas niet meer bij verkopen. Ik kan mij er nog wat bij voorstellen, de jonge, nieuwe generatie cd-kopers niet meer.

En dan kom je bij een andere vraag: heeft deze plaat de tijd goed doorstaan, kan het ook zonder de ervaring van de sixties? Is Jimi Hendrix de Bach of Mozart van zijn tijd?

Ik vind per saldo wel dat je héél erg naar de sixties zit te luisteren. Hij kon er natuurlijk ook niets aan doen dat het 1967 was, maar ik hoorde gisteren een cd uit 1982 die zo tijdloos is, dat het een uitgave van dit jaar had kunnen wezen.

Hele ander muziek, dat is waar. Niet te vegelijken met de kleine (en grote) explosies van een bevlogen en geïnspireerde supergitarist als Jimi Hendrix.

Geen moment verslapt zijn aandacht. Elk nummer een klein wondertje op zich. Een geheel met elkaar vormend, tot Are you experienced?

Ik hoorde vandaag opeens dat het muzikale thema van Third stone from the sun eigenlijk schaamteloos is overgenomen op het singletje Dance with the devil van Cozy Powell (1974).

Is deze cd nog interessant genoeg voor jonge generaties, vroeg ik mij aan het begin af. Natuurlijk, moet het antwoord zijn, net als vele andere klassiekers. Je zult niet snel een cd tegenkomen die de sixties meer en beter uitademt dan dit.

Dat vind ik ook, dit klinkt uitgesproken sixties, maar zo klinkt het debuut van Pink Floyd ook. Het debuut van The Doors, of van Velvet Underground, of het debuut van King Crimson, vind ik veel minder gedateerd en veel moderner klinken dan. En musician, welke plaat uit 1982 was dat?

Eerlijk gezegd vind ik dat veel werk van Hendrix z'n zeggingskracht verloren heeft. Dat is bij mij overigens iets van de laatste tijd. Ik merk dat ik hem de laatste jaren niet meer draai. Ik was een behoorlijke fan en ik kan zonder probleem een prima verzamelaar van de man maken, maar het enige album dat ik nog echt fris en actueel vind is axis. De rest vind ik (op een aantal sterke nummers na) los zand.
Ik weet het. Vloeken in de kerk.

Rio van Duran Duran. Maar van mij heb je het niet, ik moet hem daar nog bespreken

Electric ladyland is zo'n plaat die absoluut tijdloos is.
"All Along The Watchtower", "Voodoo Child", "1983... a Merman I Should Turn to be", "Voodoo Chile"

Ik ben het niet met je eens, maar lees mijn reactie aldaar. Anders raken we hier al te off-topic.

Zonder Hey Joe, Purple Haze en The Wind Cries Mary en met Red House, Can You See Me en Remember is dit album natuurlijk lang niet zo sterk.

Mijn voorkeur gaat dus uit naar de US-versie, die ook de bekendere en mooiere hoes heeft. Eigenlijk geeft dit genoeg verschil om het album zo ook op de site te plaatsen. Soit.

Ik heb deze (US) als heruitgave gisteren op vinyl gekocht. Als dubbel lp. De nummers die op de US weggelaten zijn staan op de b-kant van de tweede lp en de drie extra tracks (Stone Free, 51st Anniversary en Highway Chile) op de a-kant daarvan.

Mooi compleet dus en toch het album afzonderlijk als geheel zoals dit algemeen het bekendst is en mijn voorkeur heeft. Zo is het dubbel en dik 5* waard.

Ja, wat zijn de regels wat dat betreft? Want bij the Beatles en The Stones is er geloof ik wel onderscheid in gemaakt?

Bij The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? [US] (1967):

Het is mij eigenlijk een raadsel waarom deze er niet eerder op stond, maar nu is het zover en ik hoop dat het zo blijft.

Eigenlijk alleen interessant voor de mensen die ooit begonnen aan deze plaat in de US uitvoering. De nummers plus de bonus tracks zijn in totaal psies hetzelfde als van de UK versie, dus als ik het met deze US versie zou moeten doen zou in per akuut zelf een CDR fikken met de volgorde van de UK versie .......

Mja Droombolus..

Ik heb altijd de US versie gekend. En nu ik er alle bonusnummers bij heb, heb ik eens een MD opgenomen waarop het album dan staat zoals het toen hier eerst is verschenen. Maar het blijft onmogelijk voor mij om dit album voor te stellen zonder Hey Joe, Purple Haze en The Wind Cries Mary. Tegen de zin in heeft men er voor gekozen Red House er hier voor deze uitgave af te laten en zelfs dat ervaar ik niet als een gemis, omdat dit nummer live maar echt tot zijn recht komt vind ik.

Heel apart......

Ik heb deze tracklist, maar de hoes van de andere versie.

Jij niet alleen denk ik, want als je de berichten bij het andere album van in het begin leest, dan blijkt er eerst deze tracklist bij te hebben gestaan.

Moeten ze misschien omgewisseld worden.

Nee hoor. Tenminste niet als we Wikipedia mogen geloven.

Ik heb dit weekend even een Jimi Hendrix weekend ervan gemaakt. Dit album heb ik ook gedraaid natuurlijk. Het valt mij echt op dat de live albums een stuk levendiger en met meer inspiratie klinken. Dit album klinkt vrij goed, maar ook rommelig en bij vlagen zelfs wat zouteloos. Maar omdat het een enorme legende is en dit zijn eerste album vind ik een 5* toch echt op zijn plaats. Het gitaarwerk klinkt wel erg goed. Als je dit album in zijn tijd plaatst doet hij niet onder voor tijdsgenoten qua geluidskwaliteit vind ik.

Geweldige cd. Nooit echt beluisterd, kende het wel.
Jimi vind ik niet de beste zanger, maar het totaal is gewoon top!
Oldskool maar toch tijdloos, zo vind ik het klinken.
Voor een 10tje echt gekocht bij de FRS.
Mooie cd voor me verzameling

Net naar de allernieuwste reissue geluisterd -de remastered versie van 2010- en deze klinkt toch wel erg goed. Niet verwacht dat het nog beter kon qua geluid. Wat minder 'vet' trouwens: minder nadruk op de bas, meer op de zang van Hendrix die vooraan in de mix zit.

HEERLIJKE CD:D!!! Hendrix is geniaal en dat bewijst deze debuut-cd! Ik vind de eerste drie allemaal top maar hier staan veel klassiekers op. Heerlijke muziek: Supergoede nummers, geweldig gitaarspel, heerlijk samenspel en een lekkere stem. Heerlijke sound ook, die gitaar. Ik HOU van deze cd!!!

Geniale mix van Rock, Blues, Soul & Psychedelica!

Ik krijg een totaal ander album te zien als ik op de link klik..

Eigenlijk zijn er maar 4 originele Hendrix albums uitgebracht. Are You Experienced, Axis: Bold as Love en Electric Ladyland. Deze albums maakte hij met The Jimi Hendrix Experience (De Engelse Periode). Het laatste album Band of Gypsys maakte hij met twee andere muzikanten. Hendrix terug in de VS.
Van het eerste album moet nog vermeld worden dat de release die in de VS werd uitgebracht heel andere nummers bevatte dan de release in Engeland en Internationaal.

Na zijn dood waren er diverse lieden die meenden de rechten te bezitten op de opnames van Hendrix. Pas in 1999 kwam daaraan een eind toen de "Erven Hendrix" (o.a. vader en zus) de rechten op zijn muziek verwierven.

Het enorme aantal muziekuitgaves na zijn dood, nog eens versneld door de invoering van een nieuwe geluidsdrager de CD, betrof bijna altijd willekeurige verzamelalbums met bootleg opnames, of albums met de tracklist van de 4 originele LP's aangevuld met singles, of opnames van originele nummers maar dan in een andere uitvoering (live of opnieuw ingespeeld in een Amerikaanse studio), of met originele LP opnames en waar achteraf geluidssporen waren uitgewisseld tegen sporen uit andere opnames.
Kortom, een chaotisch beeld.

Een voorbeeld van iemand die, wellicht te goeder trouw, ook het materiaal van Hendrix probeerde vorm te geven is Alan Douglas. Een Amerikaanse producer, waarmee Hendrix in de VS werkte. Ook hij bracht een CD uit in 1993 met daarop werk van Hendrix' eerste LP met daarop de nummers van de Engelse release en de VS release. De CD werd voorzien van een andere afbeelding dan die van de LP.
Ook op deze CD is aan de mix gesleuteld. In het nummer Red House is de originele gitaarsolo die Hendrix speelt op de Engelse release vervangen door een solo uit een versie van Red House die Hendrix later in een Amerikaanse studio zou opnemen. Alan Douglas vond deze solo mooier.

Rare wereld.
Ergo, er is geen CD met originele Hendrix opnames zoals ze op de LP's in de 60-er jaren werden uitgebracht.
De "erven Hendrix" doen echter hun best.

Ik lees je opmerking nu pas. Maar het komt omdat dit album inmiddels weer verwijderd werd en detzelfde url (adres) nu voor een totaal ander album gebruikt wordt.

Het ging over dit album zoals het in de V.S. verscheen, met een andere tracklist. Nu heeft men al die nummers hier als bonus geplaatst, maar volgens mij is het album met de hoes zoals hier nu op de site staat niet te vinden met al die bonusnummers die er nu bijstaan. Soit, zonder enige melding heeft men het weer weggehaald en ik houd me er verder niet mee bezig.

Komt The Jimi Hendrix Experience niet uit Engeland? Moet dat niet gewijzigt worden? De band bestaat uit 3 leden maar volgens Musicmeter niet.

Is al eens eerder elders aan bod gekomen;
vermoedelijk om versnippering tegen te gaan is alles wat onder leiding van Jimi is uitgebracht bij elkaar geveegd. Dus alles onder zijn eigen naam, alles van de Experience, Band of Gypsys etc.
Daar valt veel voor te zeggen.

Ben het met je eens dat de Experience een britse band was.
Maar aangezien er geen 'eigen profiel' voor die band bestaat en alles onder 1 naam is samengevat klopt het ook weer wel hoe het hier staat.

Het grote voordeel is dat je op deze manier op 1 pagina het hele oevre bij elkaar hebt, en je niet hoeft te switchen.

Want wie weet bijvoorbeeld nu nog dat de Band of Gypsys eigenlijk de bandnaam was, en niet de naam van de plaat....

Heb die correctie ook al eens aangevraagd, maar hier moeten ze er niet van weten.

The Experience is nogthans echt een band.

Musicmeter doet anders Noel Redding en Mitch Mitchell ernstig tekort.

Op de een of andere manier is dit een album dat op CD zovéél meer tot zijn recht komt dan op de iPod, dat er een compleet andere plaat lijkt te verschijnen. De energie, schitterende productie en tijdloze gitaarpartijen komen alleen dan echt tot leven. Althans zo lijkt het.

Dus vroeg ik dit magistrale debuutalbum voor m'n verjaardag en heb ik 'm na twee keer luisteren op de maximale score gezet. Waanzinnig goede nummers, niet alleen op de US versie! Steengoede gitaarplaat, één van de beste ooit gemaakt. Niet aleen Jimi schittert, de drums klinken ook heerlijk losjes, complimenten voor Mitchell! Wat een verschil met die doffe drums op Radio Veronica... Nu maar op zoek naar Axis... en Electric Ladyland.

Are You Experienced is voor mij toch echt wel de plaat waar we de talenten van Hendrix echt horen. Maar bij Electric Ladyland evolueerde het nog meer. Ook Mitch Mitchell toont zijn kunnen met op alle nummers de drums voor zijn rekening te nemen en er zitten ook fantastische baslijnen in van Noel Redding die eerst een goede gitarist was bij onder meer The Loving Kind maar dan een fantastische overschakeling heeft gemaakt naar de basgitaar.

De productie verrast mij keer op keer hoe goed ze wel gedaan is voor toen en zeker voor een debuutplaat. Ook hoe fris de nummers wel blijven klinken, er zitten veel solo's in en gitaarlijnen die nog niemand echt heeft kunnen bereiken.

4,5!

Ik blijf het belachelijk vinden dat er later zoveel bonustracks aan zijn toegevoegd. Dit haalt het originele album uit balans. Natuurlijk zijn het stuk voor stuk geweldige songs maar ze zijn toch op alle verzamelaars terug te vinden?