The Rolling Stones - Aftermath (1966)

Ik wilde het net zeggen. "The Last Time" hebben ze ook gecovered .

Hier sluit ik me deels bij aan, maar ik heb enkele aanpassingen:
voor mij is hun beste periode 1968-1972
("Goats Head Soup" en "It's Only Rock 'N' Roll" zijn niet meer dan aardige platen)
daarna kwam slechts 1 uitzonderlijk goed album ("Some Girls")
Na "Tattoo You" werd het inderdaad veel minder (vaak rampzalig zelfs na "Steel Wheels")
Absoluut dieptepunt is voor mij toch echt "Dirty Work". Ik vind "Undercover" nog wel meevallen.
Prima liveband waren ze inderdaad nog steeds, maar helaas werd dat niet meer op plaat bevestigd ("Still Life" is zeer matig bijvoorbeeld, terwijl "Get Yer Ya Ya's Out" briljant was en "Love You Live" blijf ik ondergewaardeerd vinden).
"Bigger Bang" is misschien wel 1 van de allerminste albums na "Steel Wheels" (zegt genoeg lijkt me)
"Aftermath" is geen goede plaat. Het is een bijna-meesterwerk.

Zeer subjectief, maar zo zie ik het

de vrouwonvriendelijke rolling stones van circa aftermath zijn altijd de beste rolling stones geweest.
under my thumb is voor mij hun mooiste nummer.

Op allmusicguide staat er een hele andere tracklist en ook nog eens in andere volgorde?

Dit is die amerikaanse edition op het ABKCO label

De beste LP van de Stones. Gelukkig heb ik de UK-versie in mono op vinyl !!
De beste nummers vind ik Out of time en Under my thumb.
Mijn stem: 5.0*

Wat is paint in black toch een zalig nummer

Fantastische plaat en voor mij hun beste!! Beter als Let it Bleed, Sticky Fingers en Black and blue. Waarschijnlijk gaf Brain Jones toch dat extra's aan hun geluid, waardoor ik deze net iets beter vind als bovenstaande.

Een geweldig plaat lekkere rifjes, goede snelle sound en de stem van Jagger is echt top.

Favorieten:
Pain't It Black ( hoe kan het ook anders)
Under My Thumb
Think
I Am Waiting

5,0*

Goed plaat met klassiekers en de onbekendere nrs zoals Think en I am waiting zijn ook in orde. Lindsey Buckingham heeft een mooie cover gemaakt van I am waiting, staat op de plaat Under the skin(pas voor 3 euro gekocht bij mediamarkt) en de hele plaat is trouwens goed.
Going home duurt net iets te lang. De teksten zijn leuk provocerend en dat is een pluspunt.

In de jaren '60 was vrijwel elk album van the Rolling Stones prima (in tegenstelling tot hun albums in de jaren '80). Dit is weer een weergaloos album met aanstekelijke riffs en Jagger in topvorm. De beste nummers vind ik "Paint it black" (hun eerste nummer met sitar-begeleiding), "Lady Jane" en "Under my thumb".

In de jaren 80 had je toch nog positieve albums, te weten: Tattoo you, undercover en Steel wheels

"Tattoo you" vind ik eveneens een erg sterk album dat de vergelijking met hun beste werk kan doorstaan. De andere Stones-albums uit de jaren '80 vind ik minder, maar echt slecht waren ze ook weer niet. En zelfs een minder goed album van the Rolling Stones hoor ik liever dan het beste van ... (dit mag je zelf invullen).

daar zijn wij dan helemaal mee eens.

Het véél te lange Going Home, dat overigens nergens spannend blijft, is er te veel aan, maar voor de rest een puike plaat!

Blijkbaar dacht Jim Morrison, een groot Stones fan trouwens, anders over deze song en deze track was de inspiratie "The End" voor hun debuut album "The Doors" op te nemen, een 11 minuten song.

Going Home is voor mij spannend van de eerste tot de laatste seconde en het was de eerste rock song met meer dan 10 minuten lengte.

Blij dat we het niet over alles eens hoeven te zijn, Harald.

Een voorbeeld van een "spannende" song blijft voor mij Midnight Rambler, die song beklijft pas en blijft spannend door de opbouw; ruig rockend, vertragend, vertellend, en dan als een trein zichzelf terug op snelheid trekkend... onovertroffen! Zie het album Let it Bleed!

Maar meningen verschillen nu eenmaal, dat is hier net zo leuk op deze site, niet?

Absoluut met je eens....Goin'Home en Midnight Rambler zijn spannend door de opbouw; ruig rockend, vertragend, vertellend, en dan als een trein zichzelf terug op snelheid trekkend... onovertroffen!

Ik vind overigens Midnight Rambler wel stukken sterker dan Goin' home, maar dat terzijde.
Goin' home is absoluut een hoogtepunt op dit album.

Ik ben het met de laatste drie heren niet eens . Voor mij zijn de beste nummers van Aftermath Under my Thumb, Lady Jane en Mother's Little Helper. Ook Paint It Black is een favoriet maar die staat niet op mijn versie.

Ik vind Under My Thumb en Paint It Black en de beste nummers van deze all time klassieker van The Stones.Ik ken Midnight rambler overigens alleen van het live album Get Yer Ya Ya's Out,een super nummer vind ik dat op dat live album,de versie van Let It Bleed ken ik niet en ik heb ook geen verzamelaar waar de studio versie op staat,niet op 40 Licks en niet op Singles Collection The London Years.

Ik bezit de lp uit 66. wat een genot. ken zelfs de fouten (door de persing) uit mijn hoofd.

Kan ik hem onlangs op de kop tikken, merk ik nu dat het een versie is zonder paint it black... Verdekke wel jammer zeg!

Heerlijke rock & roll plaat die bovendien een stoer gevoel geeft. Het zal het flamboyante van Brian Jones wel zijn dat door de speakers sluipt. Favoriete track is voor mij is, wellicht opvallend, het ingetogen 'I am Waiting'. Prachtig refrein heeft dat 'liedje'.

Enig opzoekingswerk leert me nu dat "paint it black" dus op de US versie staat en niet, zoals ik afleidde uit de tracklist hierboven, een bonustrack was... Ik heb blijkbaar nog wat huiswerk te maken over de Stones.

Eerste Rolling Stones album (chronologisch gezien) wat me echt een beetje kan bekoren. In plaats van een hoopje goede covers met misschien hier en daar een eigen liedje in dezelfde stijl beginnen ze hier al aardig hun weg te vinden. Dat er meer soorten instrumenten worden gebruikt heeft een zeer positief effect op de nummers, Paint it Black, Under My Thumb en Mothers Little Helper vind ik dan ook de beste nummers van dit album. Al is Out Of Time ook niet onaardig.
Going Home vind ik een aardige poging maar niet helemaal geslaagd, en naast al de toppers zitten ook hier wat nummers die nog erg veel lijken op alle nummertjes die ze coverden. Wel leuk, maar te weinig een eigen geluid. (Stupid Girl)
Een 4*

Overigens is dit album wel een (eerste) mijlpaal in het oeuvre van the Stones omdat dit hun eerste album is met uitsluitend zelf geschreven materiaal. Overigens begonnen the Stones hier zich verder te ontwikkelen in die zin dat ze zich zowel compositorisch als instrumentaal buiten de gangbare paden begaven. "Going Home" vind ik ook minder geslaagd, maar de rest is gewoon uitstekend.

Aftermath was een enorme stap voorwaarts voor de Stones en het blijft een klassiek album voor mij, maar toch niet zonder kanttekeningen. Op de een of andere reden voegt Stupid Girl niet lekker tussen de andere nummers, het lijkt wel van een andere sessie of misschien zelfs wel opgenomen in een andere studio. Ook op de CD viel me dat gelijk weer op.

En dan over de CD zelf: waarom de is Aftermath niet standaard te krijgen in de MONO versie ? Dat pisbakken stereo waarbij de ritme-sektie in één kanaal weggestopt zit waardoor alle subtiliteiten van het samenspel van Watts & Wyman verloren gaan is toch eigenlijk niet om aan te horen ?!!

Stupid girl is in maart 1966 opgenomen in Holywood, RCA studios, zelfde geldt voor Lady Jane, It,s not easy, Paint it black,Long long while, Under my thumb, High and dry, Flight 505, I am waiting, What to do.
Dec'65 zijn het Mother's little helper, Doncha bother me, Goin'home, Take it or leave it, Think die zijn ook in Holywood opgenomen.

Weer een tejorie naar de galemiezen ...... Enniwees, het nummer klinkt anders ...... minder tophoog en daardoor minder transperant, alsof Dave Hassinger in slaap gevallen is tijdens de mix ......