The Rolling Stones - Aftermath (1966)

Ik ga dit album weer eens beluisteren binnenkort; ik heb het al heel lang niet afgespeeld. Ik kan me een aantal nummers niet meer helemaal herinneren (ik heb 'm zelf niet; ik moet het even lenen van een Stones vriend)

Na Tatoo you waren alle Stones platen uit de jaren 80 gewoon slecht en behoorlijk saai, zeker voor een band als The Stones, eigenlijk geld dat voor bijna al hun platen die na Tatoo you kwamen. Die platen zijn op geen enkele wijze te vergelijken met Aftermath, wat zo'n waanzinnige plaat is, daarbij steken de Stones platen van de laatste 25 jaar héél bleekjes bij af.

Door The Who

Grappig dat ik de 11-track versie heb zonder nummer 1, 9, 12 en 14. Tevens ook een totaal andere volgorde van de nummers. Heb ik dan de Engelse of Amerikaanse versie ofzo?
Zojuist weer eens opgezet en een heerlijk album. Loopt lekker in elkaar over en ik ben het met Droombolus eens dat Stupid Girl lichtelijk uit de toom valt met de rest.


Wijsheid die niet op waarheid berust... The End was gebaseerd op zijn eigen jeugd(trauma) en was nergens anders door geïnspireerd dan door zijn eigen 'droom/hallucinaties'.
De Stones mocht willen dat The End was geïnspireerd op het eentonige Going Home...

Als we Arthur Lee van Love moeten geloven werden de Stones zelf geinspireerd door Love; die waren in die tijd ook bezig met een voor die tijd ongekend lang nummer ('Revelation'). De Stones brachten hun 'Going Home' wel eerder uit: 'Revelation' kwam pas in 1967 op Love's "Da Capo".

'Going Home' en 'Revelation' vind ik allebei te lang, en daarom minpunten op twee verder prachtige platen.

Toch was Jim erg onder de indruk van Aftermath en met name de song Going Home. Dit valt te lezen in de biografie van Stephen Davis. Daarnaast was ie idolaat van Brian Jones.

Inderdaad James Douglas (leuke naam ) en hij was een bewonderaar. Ging mij even om het inspiratiegedeelte en daarin was Jim 'onafhankelijk' te noemen.
Even terug naar het album: Going home nog eens beluisterd en het eentonige neem ik terug. Het is een voortkabbelend nummer die absoluut Stoneswaardig is, alleen niet voor dit album. Waar Stupid girl uit de toon valt qua ritme en opzet, zou Going Home meer een B-kant kunnen zijn...

Ik heb 'm weer eens beluisterd; wat mij betreft een ruim voldoende tot goede Stones plaat. Ik vind echter het album net niet consistent/sterk genoeg in mijn beleving, zoals dat vanaf Beggars Banquet wel het geval was (t/m Exile). Aangezien ik de blauwe verzamelaar van de Stones jaren bij Decca bezit, is dat voor mij voldoende wat betreft het werk tot BB (vanaf dan 'smaken' me gehele Stones albums ook beter).

"Paint It, Black" heb ik als puber grijs gedraad ! Ook "Mother's Little Helper", "Lady Jane", "Under My Thumb" en "Out of Time" zijn prachtige song die heden nog maar zelden gemaakt worden.
Ook niet door de Stones ! ! !

Paint it Black is het beste nummer van The Rolling Stones, en niet alleen dat, het is gewoon één van de beste nummers allertijden.

Dit was volgens mij het eerste album van The Stones in stereo. Er is dus geen "standaard mono versie".

After-Math, side 1

"Aftermath" proved to be a major artistic breakthrough for The Rolling Stones, being the first full-length release by the band to consist exclusively of Mick Jagger/Keith Richards compositions. Aftermath was also the first Rolling Stones album to be recorded entirely in the United States, at the legendary RCA Studios in Hollywood, California at 6363 Sunset Boulevard, and the first album the band released in stereo. bron

Aftermath was ook gewoon in Mono te krijgen hoor, Stereo was ie een gulden duurder ...... Ook Between The Buttons en Their Satanic werden nog in Mono en Stereo versies op de markt gebracht.

Aha, dat wist ik niet. Wel grappig, dat je meer moest betalen voor stereo.

paint it black was m'n eerste singletje

Sterker nog zelfs Beggars Banquet was in mono verkrijgbaar, hij staat op E-Bay tekoop voor een paar honderd euro.

Heb deze net even opgezocht. Ik heb de Amerikaanse versie. Wat mij opvalt is dat de productie behoorlijk tegenvalt, maar dat went snel. Oordeel valt nog later.

Een album vol klassiekertjes en nog steeds wel een van mijn favoriete Stones-albums.
Zoals hier eerder vermeld kun je beter voor de UK versie gaan die ook iets eerder gereleased werd met een andere hoes. Je mist dan weliswaar Paint It Black maar die zijn op andere albums ook wel te vinden

In een half jaar al geen post meer alhier Snel iets aan veranderen.

Het is nu de 2de maal dat ik het album hoor, en ik vind het nu al beter dan 'Exile on Main st.'.
Vooral Mother's Little Helper is geniaal.

Ik kreeg 'm in '66 van m'n oma voor mijn verjaardag en vind 'm nog steeds beter dan Exile .......

Ja, vroegah, toen vroeg ik ook LP's voor mijn verjaardag !

Volgens mijn (betrouwbare) bron is dit de eerste plaat van de Stones waarop alle nummers door henzelf gecomponeerd zijn; dat is al een mijlpaal op zich. En verder is dit album de start van een serie Stonesplaten die echt de moeite waard zijn, en imo ook essentiëel.

Zwart vinyl ! (moet ik um weer eens draaien voor een actuele beoordeling).

Liefst de MONO versie natuurlijk ........

Toen was ik -24

fuck, dit album is zwaar verslavend

Ik zal wel één van de weinigen zijn die deze plaat maar matig kunnen smaken. Uiteraard zijn Mother's Little Helper, Lady Jane, Under My Thumb klassiekers, maar de tweede helft van dit album is toch echt van mindere kwaliteit. En Paint It Black staat er bij mij zelfs niet op, dat krijg je met in die tijd voor de Britse en Amerikaanse markt soms erg afwijkende platen.
Ik heb me dus altijd afgevraagd waar dit, weliswaar niet slechte album, zijn halve of hele "klassieker" status bij sommigen vandaan haalt, maar ach... ik vind Black and Blue wel een hele klassieker, en dat is ook méér gevoelsmatig dan puur wiskundig uit te leggen, uiteraard.
Ik blijf en dit nog lang, denk ik, bij 3.5, want niet misselijkmakend en toch goed te noemen is. Maar naar mijn gevoel toch.... lichtjes overroepen dit hier hoor!

Under My Thumb is idd geweldig en 1 van mijn favoriete Stones nummers. Maar dit is voor mij vooral het album van Paint It Black.

Elk nummer op deze plaat is gewoon genieten.

Pik er eens om het even nummer uit en draai het eens afzonderlijk af. Het blijft goed!
Dat heb je dan niet bij bijvoorbeeld The Beatles

Da's pas lachen.

Nooit begrepen, mensen die zo kortzichtig zijn dat ze niet tegelijk Beatles- als Stonesfans kunnen wezen, echt de belachelijkste opmerking die je zo'n beetje kon maken, ik lig in een deuk van hier tot Tokyo hahahaha

Ik vind jouw reactie eigenlijk kortzichtig Father McKenzie. Wel fan van de ene maar niet de andere band zijn zal gewoonlijk wel met smaak te maken hebben. Zeker niet per definitie met kortzichtigheid.

Die reactie van The Oath is juist kortzichtig. Zowel de Beatlessongs als die van the Stones staan afzonderlijk als een huis.

Mag ik je nog eens verwijzen naar jouw reactie op 28 april 2010 bij Neil Young's Are You Passionate?

Verder kies ik er hier wijselijk voor om het eens te zijn met LucM.