Oasis - Be Here Now (1997)

Oei, wat sloegen ze op dit album de plank mis zeg.... heel erg saai album.. hier ben ik ook echt afgehaakt..
bij Standing on the shoulders dacht ik nog even terug te komen... maar toch maar niet..

Net als standing on the shoulder ook eens opnieuw begonnen met deze. Moet zeggen dat hij nog steeds extreem moeizaam is.. probeer het van de week nog wel eens

Ik denk dat de meesten het gewoon een magere plaat vinden. En dat vind ik ook. De heren Gallagher begonnen zichzelf nogal subliem te vinden rond deze release; Iets waarvoor ze verdient gestraft werden, wat mij betreft. De helft van de nummers loopt over van de pretentieuze bombast. Vooral All Around The World vind ik grandioos mislukken in al z'n pompeuze pretenties. Nummers als My Big Mouth en I Hope I Think I Know vind ik dan weer geslaagder in hun eenvoud.

ondanks dat ik oasis fan ben, vind ik dit eveneens geen goede plaat. Het album kan ik niet van begin tot einde beluisteren

Vroeger heb ik dit album niet slechter gevonden dan de eerste twee. Maar nu, jezus, wat een verschil zeg. Ik kan dit album niet meer aanhoren. Vervelende zeurende en eentonige nummers. Iemand interesse om dit album voor een prikkie te kopen??

Magic Pie geeft mij speciale herinneringen

Het duurt zeker 25 minuten te lang.
D'You Know What I Mean had een minuut of 4 kunnen verliezen en ik had ook gezond en gelukkig verder kunnen leven zonder een All Around The World en een Magic Pie. Dat is pakweg 22 minuten gebakken, hoogdravende ego-lucht en dan kom je al ergens. Definitely Maybe had ook niet al die poeha. Daarom is die dan ook redelijk fantastisch.

Vreemde eend in de bijt, die mij blijft boeien.

Ja, er staan overgeproduceerde nummers in waarin Noel doorslaat in de gedachte dat alles wat hij op papier zet geniaal klinkt. Maar daarom is het zo'n onvoorspelbaar album geworden dat het intrigeert. Ik als Oasis-fan kan dit album niet plaatsen in de Oasis-historie, terwijl het een onmisbaar album is door de tijd waarin het gemaakt is. En de nummers te lang? Mediteren doe je ook niet in vier minuten.

Ik denk niet dat in de tijd van het opnemen van dit album Noel veel gedachten had eigenlijk

op je nummer 6 na, mooie top 10 om mee te beginnen hier.

Welbedankt. Ik zie een hoop vergelijkbaars staan in jouw lijst. Toch maar weer eens snuffelen bij The Stone Roses. Heb het album denk ik niet geod begrepen, want ik zie de kwaliteit nog niet echt. Misschien voor mijn tijd.

Fade In-Out vind ik het beste nummer van de plaat. Die schreeuw

Stand By Me vind ik wel een prima song, al doet dat nummer mij ergens aan denken.

Op een of andere manier ben ik detijds na de eerste 2 albums afgehaakt. Misschien omdat TMF en MTV de video's niet meer draaiden ofzo.

LOL. Dat kun je zo'n beetje bij elk nummer van Oasis zeggen, al geven ze wel steeds hun eigen draai aan al het jatwerk. En dat doen ze overigens erg goed. Al was dit album wat minder.

Is hier geen ...naked versie van?

Ik snap het commentaar op dit album wel.
Noel zei ook al: We were on coke, and the record just sounds like some guys on coke.
Maar het gitaarwerk is toch wel weer briljant endit is het laatste album waar Liam zijn stem op ieder nummer nog mooi klinkt, vind ik dan.

Met natuurlijk de het geweldige D'You Know What I Mean
It needs more choppers

Er zitten aardige liedjes in verstopt, tussen alle overbodige poespas. Wat mij betreft zouden ze dit album moeten remixen en dan voornamelijk inkorten, daar zou het veel beter van worden.

Er zou zeker 20 minuten af mogen/moeten inderdaad.

"altough the album isn't the great disaster that everybody says, it was supposed to be the big, big triumphal record of the time".

waarschijnlijk als ik in die tijd 'jonge Oasis-fan' was geweest, had ik 't toendertijd waarschijnlijk 't beste Oasis album gevonden. maar ik leef nu, en ben nu deze tijd een 'jonge Oasis-fan', en vind ik um fuckin' brilliant

Over Don't Go Away:

Af en toe wel lekker, een muur van geluid als achtergrondmuziek.
De 2de helft van deze CD is wat rustiger en dat is maar goed ook.

Niks mis mee, maar ik heb Oasis nooit echt geweldig gevonden dus mijn verwachtingen zijn niet al te hoog.

Net voor een appel en een ei "Standing On The Shoulder Of Giants" besteld, laat maar komen....

Denk dat dit mijn favoriete Oasis plaat is, lekker rauw

Na de eerste draai beurt, jaren de kast niet uit geweest. Nu draai ik hem weleens en dan is de conclusie toch, tja toch niet echt slecht. Sommige platen moeten groeien, deze duurt wel erg lang, maarre het blijft toch Oasis, dus we komen er nog wel, voorlopig een 2,5 voor mij

Het stof dat op het exemplaar van de meeste Be Here Now bezitters ligt kan symbool staan voor de laag cocaïne die je bijna van dit album af kunt blazen. De Gallaghers bevonden zich met hun hoofd in de (coke)wolken na het succes van Morning Glory, en het klinkt alsof de gitaarmuren deze keer zijn opgericht om God himself van zijn wolk te blazen en arrogant snuivend zijn plaats in te nemen.

Dat moest dus wel fout gaan. Bigger and longer is niet gelijk aan better, een beruchte valkuil voor artiesten die naast hun schoenen gaan lopen. Maar de faal-factor van deze plaat overschaduwt de goede momenten die hierop zeker terug te vinden zijn.

Opener D'You Know What I Mean? vind ik uitstekend. Lekker lang opbouwend intro (evenredig aan de opgebouwde anticipatie bij het publiek) met macho helikopter en morse-code, en laat het maar lekker bijna 8 minuten duren. Goedgeplaatste arrogantie om mee af te trappen, en gewaagd om het akkoordenschema van het doodgedraaide Wonderwall nonchalant te recyclen, maar het wérkt. Alleen had dit het enige lange nummer van het album moeten zijn.

Zo wordt het toch aardige All Around The World volledig de nek omgedraaid door in Hey Jude-stijl en met overdadige key-changes minutenlang de luisteraar uit te dagen om de skip- of eject-knop in te drukken. Dit had de albumsluiter moeten zijn met de helft van z'n tijdsduur.

Naast de opener behoren de kortste nummers tot mijn favorieten. I Hope, I Think, I Know zou best eens in mijn persoonlijke Oasis top 10 kunnen eindigen, en onder de overdadige productie van Don't Go Away zit een prachtig nummer verstopt.

Wat mij betreft is dit inderdaad niet de plaat die aan de geschepte verwachtingen kon voldoen, maar ook niet de flop die men het wil laten zijn. Ook ik denk dat een gestripte versie met minder dichtgesmeerde geluidssporen en kortere speelduur een prima album zou opleveren. Hoe dan ook, het is uiteindelijk tóch een gedenkwaardig album dat het verval van Oasis inluidde, en wellicht zelfs het verval van de 90's Britpop in het algemeen.

Deze Oasis plaat vind ik na hun geweldige eerste twee platen toch een teleurstelling. Redelijk sterke nummers worden te vaak afgewisseld met zwakke nummers. Ik heb toch iedere keer de eerste twee platen als referentie in mijn hoofd als ik naar "Be Here Now" luister. Ook heb ik het gevoel dat er krampachtig wordt geprobeerd een punt te maken. Op zich heb ik er niets op tegen als een band een statement wil maken, maar ik kan hem niet ontdekken op "Be Here Now". Bij het luisteren heb ik ook de neiging om sommige nummers te skippen. Dat is geen goed teken. Geen hele slechte plaat, maar ook geen goede. Ik vrees dat de heren de lat te hoog hebben gelegd met hun debuut "Definitely Maybe" en opvolger "(What's the Story) Morning Glory?".

Wat mij vooral opvalt is dat het veel te harde gitaargeluid me zo enorm irriteert op deze plaat.

Die sound is er ook al wel op de 1e twee, maar hier lijkt ie nog net iets meer aanwezig.

Die "wall of sound" vond ik destijds heerlijk, maar nu irriteert ie me echt enorm. Deze plaat nog maar eens geprobeerd, maar ik vind het echt een gedrocht, en een mislukte poging om geforceerd het geluid en de songs van de 1e 2 albums te evenaren.

1,5* maar? Jij kunt hier dus tussen de gitaarmuur nog geen 3 goede nummers ontdekken?
Wel heel zwaar gestraft....

Sterker nog, alleen Dýer know what I mean is het enige wat me nog kan bekoren, dus eigenlijk is het nog ruim geprezen

All around the world en Stand by me zijn echt te erg voor woorden bijvoorbeeld (dat bedoel ik dus met het geforceerde)

Dan zijn we het idd niet eens, want 'Stand by Me' is mijn favoriete nummer van dit album.

Ik heb hem nu weer eens geluisterd, voor het eerst in meer dan tien jaar. Ik kan niets anders zeggen dan het algemene standpunt. Vergeleken met de vorige twee albums zijn de nummers een stuk langer en vaak ook luider, maar de 'hooks' ontbreken vaak. Daardoor overheerst de sound in plaats van de liedjes, je zou ook 'veel geschreeuw en weinig wol' kunnen zeggen. Geen slecht album maar wel een beetje een saai en clichématig album. Ik vind de eerste twee oasis albums goed, maar zou zeker niet het hele oeuvre in een keer willen luisteren, teveel formulewerk en te weinig echte inspiratie.

Als je ook kijkt naar hoe lang al die nummers duren. 7, 6, 5, 7, enz, enz. Het slaat echt helemaal nergens op en het is heel jammer, want ik vind sommige nummers echt heel tof. Alleen dan ben je al 4 minuten aan het luisteren en dan heb ik echt zoiets van 'kap nou maar'. Ik denk dat als alle nummers max 3,5/4 minuten hadden geduurd dat ik het dan een echt vette plaat had gevonden, maar nu niet meer dan 2 sterren.