Oceansize - Effloresce (2003)

mijn stem
4,04
228 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Beggars Banquet

  1. I Am the Morning (4:18)
  2. Catalyst (6:39)
  3. One Day All This Could Be Yours (4:19)
  4. Massive Bereavement (9:59)
  5. Rinsed (3:58)
  6. You Wish (6:00)
  7. Remember Where You Are (5:22)
  8. Amputee (5:32)
  9. Unravel (2:49)
  10. Women Who Love Men Who Love Drugs (8:30)
  11. Saturday Morning Breakfast Show (9:04)
  12. Long Forgotten (8:59)
totale tijdsduur: 1:15:29
107 BERICHTEN 4 MENINGEN
zoeken in:
3,5
0
geplaatst: 7 maart 2010, 14:10 uur [permalink]
Deze heeft al weer een hele tijd stof liggen happen bij mij. Zonde, want het blijft een prima album; Women Who Love Men Who Love Drugs blijft ook een fenomenaal nummer...

avatar van LZA
4,0
0
LZA
geplaatst: 20 maart 2010, 02:10 uur [permalink]
Tja, ze kunnen niet allemaal tegelijk in je cd speler.
Gewoon af en toe brutaal dat stof eraf raggen met die laser, heerlijk! 🙂

avatar van fluidvirgo
4,5
0
geplaatst: 19 juli 2010, 02:08 uur [permalink]
Dat ik bij het beste Oceansize album nog geen stem heb achtergelaten, schandalig! Hierbij even goedgemaakt. Ik lees hier genoeg over de song waar ik lange tijd echt ondersteboven van was. Maar er zitten er nog zoveel meer, dit album is toch wel een van de grootste verrassingen die ik in de afgelopen jaren heb mogen aanschouwen.
Hoewel de opvolgers Everyone into Position en Frames prima platen zijn wordt het niveau van dit album mijns inziens niet meer gehaald, ik hoop dat ze dit ooit nog zullen toppen...

avatar van Misterfool
3,5
0
geplaatst: 11 augustus 2010, 17:14 uur [permalink]
Wat verbeelden jullie je als je aan de Oceaan denkt? Ik stel me altijd een Hawaiaans strand voor, het water dat rustig voor mijn voeten stroomt. Als dit album opstaat komt er echter een ander beeld in mijn hoofd. Niet langer parelwitte stranden, maar een rubberbootje, midden op de oceaan. Haaien van het jawstype cirkelen om ons heen en zo nu en dan wordt het bootje opgezwolgen door enorme vloedgolven.

Het is moeilijk om bands op te noemen, die een vergelijkbaar geluid hebben. Enerzijds ligt het geluid van dit album dicht tegen de grunge en (prog)metal aan. Al snel moet ik denken aan tool die ook zo'n symbiose aanging tussen grunge en progmetal. Anderzijds hebben ze een wat zwaardere psychedelische sound die vergelijkbaar is met Can(denk aan aumg) en Pink Floyd(denk aan Echoes). Hier en daar hoor ik gefluister over postrock-invloeden, maar ik weet zelf nog te weinig van deze stroming af, om deze geruchten te erkennen dan wel ontkennen.

Ik vind dit album helaas, onderling te ononderscheidend. Het pluspunt daarvan is dat het album wel als een eenheid aanvoelt. Als een album langer dan een uur duurt, verwacht je variatie en dat mist dit album een beetje. Ook de stem van de zanger vind ik niet geweldig.

Dit album weet me nog te interesseren door de constante spanning die door het album heen loopt. Deze spanning ontstaat door de briljante afwisseling tussen sublieme uitbarstingen en zwevende soundscapes. Mooi voorbeeld is het net geen tien minuten durende Massive Bereavement. Het begint heel rustig, space-achtig, tot de gitaar de betrekkelijke serene sfeer geweldig mag verbreken.

Hoewel dit album lekkere spanning bevat, weet het me toch niet helemaal mee te slepen. Het album mist net dat beetje extra, wat een echte klassieker nodig heeft. Hoewel de band een eigen geluid heeft, voelt het nergens echt bijzonder aan, het glijdt allemaal heel lekker voorbij. Dus een oceaantrip met haaien is het zeker, maar het voelt aan als de zoveelste jaws rip-off. Goed, maar absoluut niet bijzonder.

3,5*

avatar van Alarum
4,5
0
geplaatst: 14 oktober 2010, 10:13 uur [permalink]
Prachtig plaatje dit:
Amputee, Your Wish, Catalyst (vooral de overgang van I am The Morning naar Catalyst 🎉) en eigenlijk alle andere nummers zijn fantastisch. 🙇

 
0
nicoot
geplaatst: 26 februari 2011, 01:05 uur [permalink]
Ter nagedachtenis van deze fantastische progband die zowat samen met Porcupine Tree en consoorten mijn muzikaal referentiekader geherdefinieerd heeft, draai ik Effloresce nu integraal.


Oceansize, you will be missed 1998-2011 😢

avatar van venderkets
5,0
0
geplaatst: 23 augustus 2011, 14:02 uur [permalink]
Favoriete album ooit. Gaat NOOIT vervelen.

avatar van jellylips
 
0
geplaatst: 23 augustus 2012, 00:54 uur [permalink]
Cool, ik zet dit album op en ik vind het meteen allemaal genieten. Superspannend. Ten opzichte van vergelijkbare bands klinkt Oceansize hier een stukje rauwer en zijn er soms dikke noise explosies. Die dan ook nog eens geslaagd klinken.

Aangename verassing, vooral omdat ik niet in Everyone into Position en Frames kon komen, en ik hun optreden in het voorprogramma van Porcupine Tree gewoonweg pijnlijk vond. Maar dat lag dan blijkbaar aan het geluid. Op plaat vind ik het nu al te gek. Dit had mijn eerste Oceansize album moeten zijn.

avatar van Banjo
 
0
geplaatst: 28 juli 2014, 23:11 uur [permalink]
nicoot schreef:
Ter nagedachtenis van deze fantastische progband die zowat samen met Porcupine Tree en consoorten mijn muzikaal referentiekader geherdefinieerd heeft, draai ik Effloresce nu integraal.


Oceansize, you will be missed 1998-2011 😢


Wat! bestaat de band al niet meer? en waarom niet...

avatar van Mindscapes
4,0
0
geplaatst: 29 juli 2014, 16:00 uur [permalink]
Banjo schreef:
(quote)


Wat! bestaat de band al niet meer? en waarom niet...

Er is nooit echt een reden gegeven, hun volste recht natuurlijk. Eén van de gitaristen speelt nu vast bij Amplifier en de zanger heeft iets bij Biffy Clyro of zo gedaan (en een bandje genaamd British Theatre dat niet verkeerd klonk) en van de rest weet ik het eigenlijk niet...

avatar van oceanvolta
5,0
0
geplaatst: 29 juli 2014, 20:18 uur [permalink]
De zanger (nu live gitarist voor Biffy Clyro) heeft later op twitter wel een aantal keer laten blijken dat het aan het gebrek aan professionele instelling te wijten was van sommige leden. Stoned of dronken op het podium staan enzo. De andere gitarist R. Ingram of Gambler is trouwens de andere helft van British Theatre.

avatar van Mindscapes
4,0
0
geplaatst: 29 juli 2014, 22:42 uur [permalink]
oceanvolta schreef:
De zanger (nu live gitarist voor Biffy Clyro)

Vreemd, ik had er nog speciaal op gelet op Werchter dit jaar. Ik ken Biffy Clyro's muziek niet en ben bewust gaan kijken om Mike Vennart te zien, maar niet te bespeuren. Of echt een complete metamorfose ondergaan...

avatar van oceanvolta
5,0
0
geplaatst: 30 juli 2014, 13:34 uur [permalink]
Dat kan kloppen Mindscapes, Mike Vennart staat vaak helemaal aan de zijkant half verscholen. Misschien zodat het publiek denkt dat alle gitaarpartijen van de Biffy leden komt?

Ik kan er zelf niet naar kijken, wetende dat Mike die gast van Biffy weg kan blazen als hij dat wil.

avatar van stoepkrijt
 
0
geplaatst: 30 januari 2015, 17:12 uur [permalink]
De naam Oceansize kende ik al langer, maar dit album had ik nog nooit beluisterd. Progrock á la Porcupine Tree dacht ik dat het zou zijn. Ergens klopt dat ook wel, maar de muziek van Oceansize heeft toch wat meer pit (zeker qua zang) en grenst bij vlagen dichter aan post-rock. Dat zijn nou net elementen die me aanspreken en die progrock (voor mij) net wat interessanter maken.

Ik was behoorlijk onder de indruk van dit album. Deze ga ik de komende tijd vaker draaien!

avatar van Bardt1980
4,5
0
geplaatst: 30 maart 2015, 08:52 uur [permalink]
Horen meer mensen vocaal de gelijkenis tussen Catalyst en het nummer Nowhere Fast van Incubus?

avatar van THEMARSVOLTA
5,0
0
geplaatst: 4 juli 2015, 00:37 uur [permalink]
Zanger heeft een solo-album uitgebracht: Vennart - The Demon Joke (2015)
Beter dan de 4e oceansize plaat!

avatar van venderkets
5,0
0
geplaatst: 13 mei 2016, 16:36 uur [permalink]
Reden van splitten is inderdaad 'onprofessionele instelling' van bepaalde leden. Allerlaatste show was de druppel, drummer Heron is compleet de weg kwijt: Oceansize - Silent/Transparent (live in Warszawa) - YouTube