Joanna Newsom - Ys (2006)

Jongejonge, dit begint inderdaad echt op een musicmeter-hype te lijken. Zo veel commentaar in zo weinig tijd. Ik heb er nog geen seconde van gehoord maar ben inmiddels zeeeeer benieuwd. Ik hou wel van vrouwen en bijbehorende stemmen en muziek die moet groeien is meestal de beste.... Ik ga 'm meteen uitchecken, u hoort nog van mij.

Idd 'Balad of Lucy Jordan' mistroostig-melancholiek-mooi en heeft ook totaal geen raaklijnen met Joanna.

Heb je m op vinyl?

ballad of lucy jordan is niet echt gelijkaardig met de muziek op Y's.

Nee, het was ook sarcastisch bedoelt Wou er alleen maar even mee zeggen dat ook zij een hate it or love it stem heeft. En ik love beiden!

Ook bij Marianne Faithfull kan ik niet zeggen dat ik de stem maar niks vind. Ik zei het al eerder, hoe minder afgewerkt de stem klinkt hoe beter...

Uiteindelijk komt het er altijd op neer dat elke plaat tijd nodig heeft om te leren waarderen.

De muziekfreak in mij geeft iedereen meer dan 1 kans om er iets van te maken

'Broken English' wel !!

'Emily' is vrij geweldig. Maar ik kan dit niet in 1 ruk uitbeluisteren.

Is het normaal dat ik haar stemgeluid vergelijk met dat van Kate Bush ?

Zelf had ik eerder de vergelijking met Björk gemaakt. Maar het blijft uniek.

of die van cocorosie

Ik heb hier net naar geluisterd, maar dit kan me niet echt boeien, jammer. Ik had hoge verwachtingen naar aanleiding van wat ik hier allemaal las.

Eindelijk heb ik deze nu 'echt' in huis. En wat ben ik hier blij mee. Wat typerend is dat dit album op het eerste gehoor meteen al prettig ontregelt (wat is dít!) zoals je dat wel eens hebt bij een kort 'intro', voordat het feitelijke album begint. Met dat verschil dus dat het zo blijft, en dat het blijft boeien ook. Meer nog dan het voorgaande album is dit een echte 'escape plaat': geen verzameling liedjes maar een belevenis waarbij je gedurende de hele speelduur van de CD even helemaal van de wereld bent.

Teksten vind ik lastig te volgen, al vind ik sommige flarden wel aansprekend. Ik ga er binnenkort nog eens echt voor zitten: allemaal songteksten die meerdere pagina´s beslaan.

En ik weet niet meer of ik het al eerder heb opgemerkt: ik vind de stem van Joanna opvallend veel lijken op die van Melanie. Luistertip voor jongere Joanna newsom liefhebbers.

Met wat kwade wil zou je kunnen zeggen dat Joanna Newsom oude folknummers een draai geeft door ze op harp na te spelen, te overgieten met een kunstzinnig sausje, en een aantal grote namen om zich heen heeft weten te verzamelen om het geheel aan de man te brengen.

Gelukkig heb ik niet zo'n kwade wil. Ik vind dit een fantastische plaat van een oorspronkelijk talent. Ik vind Joanna totaal geloofwaardig. Het lijkt allemaal zo makkelijk eruit te komen. Ik kan niks dan respect hebben voor het feit dat ze al op haar 24e de plaat heeft gemaakt waaraan al haar komende werk zal worden getoetst. Dat is de keerzijde, ze zal waarschijnlijk altijd in de schaduw van "Ys" moeten werken. Ik ben erg benieuwd hoe Joanna zich gaat ontwikkelen.

4.5* en 2e plaats in mijn top 10 van 2006. 5* zit er wellicht ook ooit nog wel in, bij bewezen eeuwigheidswaarde

Wat is die hoes toch lelijk...

Vind het juist wel wat hebben. Geeft de sfeer van het album wel mooi weer.

Misschien bedoelt Paalhaas dat wel...

Maar ik bedoel het wel zo

Uitstekend stukje, itchy!

Met betrekking tot de hoes: ik vind 'm ook wel degelijk wat hebben. Vooral op wat groter formaat overigens.

Over het album zelf zal ik eerdaags eens wat nuttigs proberen te vertellen. De 5* staan nog steeds (als een huis), de nummer 1 positie in mijn toplijst van 2006 bezet Ys al tijden (en dat blijft zo). Wát een plaat.

Dat wordt dan nog een mooie eindpositie.
Bij mij nu 4,5* en nummer 3

Bij mij idem !!!! Gelijke score en rangschikking.

Stem verhoogd naar 4,5* en een plekje gegeven in mijn Top 10. Ik blijf dit album luisteren - wat een plaat zeg.

Holy shit, wat is dit mooi! is mijn reactie elke keer als ik dit album opzet. Maar ook ik kan dit album niet in 1 ruk uitluisteren. Daarom ook geen 5 sterren maar 4. Ik denk dat dat voornamelijk komt omdat ze bijna elke seconde zingt. Ik vindt haar stem heel mooi, maar ze zou iets meer de muziek het werk kunnen laten doen. Dat zou de muziek de rust geven die het nodig heeft.

volgens mij is het een trend om deze plaat goed te vinden, helaas hoor ik daar niet bij. heb `m nu 2x af geluisterd, krijg nog steeds de zenuwen van die stem

Ik wordt er zo moe van wanneer mensen al met (meer dan gezonde) scepsis gaan luisteren omdat het een veelbesproken album is. Alsof een hype écht af kan doen aan de kwaliteit van een plaat. Zonde, want dit album verdient een kans.

Enfin, ik ben nog steeds aan het overwegen dit album nog een halfje omhoog te duwen naar 5*, zeker nu ook het voor mij minst toegankelijke nummer (Only Skin) haar kracht aan me begint te tonen (vooral de briljante passage tussen 4:30 en 6:30).

Grapjas.

Ik snap werkelijk niet wat zoveel mensen hier nu aanvinden. Het is helemaal niks volgens mij, hype of geen hype, ik vind het gewoon niks, muzikaal en vocaal niet. Ik heb mijn waardering intussen ook terug gebracht naar een 1.5 en ik denk niet dat ik hier nog eens naar zal luisteren. Alleen symfonische rock uit de jaren 70 is nog erger.

Jemig, wat een gejammer bij dit album. Duidelijk blijkt maar weer dat de meesten enkel durven luisteren naar gepolijste stemmetjes als Nelly Furtado, Damien Rice of Arctic Monkeys.

Joanna Newsom lijkt naar mij toe een hele mooie dame, die niet enkel geweldig harp speelt, maar ook erg mooi zingt. En ga me niet praten van trends. Muziektrends zijn COOL.

Gisteren heb ik dit album gekocht. Dus het is misschien wat vroeg om al van verslaving te spreken, maar veel anders luister ik niet.

Irritatie bij haar stem is ook niet aanwezig, ook al ben ik meestal niet zo blij als er heel veel gezongen wordt. Ik heb nu het idee dat ze allemaal verhaaltjes aan het vertellen is. Geen idee waar het over gaat overigens, want ik ben niet zo gewend naar teksten te luisteren. Ik ga niettemin wel helemaal op in die 'verhaaltjes'.

Fijn plaatje!

Zeker waard om de teksten hier goed te luisteren; Joanna is wat mij betreft een woordkunstenares die gerust in de (Engelse) literaire canon mag worden opgenomen (zoals ik al eens schreef bij The Milk-Eyed Mender). Ik bedoel maar:


Pure pracht!

Overigens vind ik The Milk-Eyed Mender tekstueel nog iets sterker, aangezien Ys toch, inderdaad, iets 'verhalender' is en daardoor die pure essentie die van Mender uitging niet weet te overtreffen. Desalniettemin is het weer schoonheid troef hier. Nog altijd de verdiende 5*.