dEUS - Worst Case Scenario (1994)

Ik vind dat toch altijd wel meevallen, het Captain Beefheart-gehalte op dit album. Al ken ik Captain Beefheart dan niet van muziek, maar ik bedoel dat ik het allemaal niet zó verschrikkelijk experimenteel vind. Arty-farty al helemaal niet. Ja, soms hoor je wat experimentele dingetjes, maar over de gehele linie vind ik het allemaal reuze meevallen.

En hoe geniaal deze band live was ten tijde van de originiele bezetting, neem nu deze YouTube - Deus - Pinkpop 1995 (HQDivX) uitvoering van Hotellounge

en het allerprachtigste nummer van deze band

wel een kutuitvoering wat mij betreft

altijd spijt gehad dat ik niet in die band heb gezeten van begin en nog steeds

Barman ik neem al mijn anti-dEUS gedachten terug na een keer dit album te herluisteren. Hotellounge is wel echt een moordnummer in een categorie speciale hoogte.

anti-dEUS-gedachten? Hoezo dat? De eerste twee albums zijn echt iets voor jou.

Alle twee staan ze nu overuren te maken hier. Maar ja, een keer the ideal crash gehoord en ik vond het typische kijk mamma hoe knap ik liedjes kan maken muziek. Het had wel wat bezieling maar die 50 minuten leken wel eeuwen te duren.

Maar ja, ik stopt met zeuren en zet Subs nog eens op.

Misschien moet je nog een paar jaar wachten met The Ideal Crash dan, wellicht sluit ie dan beter aan bij je belevingswereld. Echt wel een heel goede plaat.

Mijn belevingswereld is al redelijk apart dus daar zal het niet aan liggen. Jij zegt het en ik geloof je .

Ik ga maar lekker my sister=my clock verder aanbidden.

Met redelijk apart heeft het niet te maken. Tenzij je er nu al een relatie van 3 jaar of meer op heb zitten, want daar gaat The Ideal Crash zo'n beetje over. Ik merkte dat ik het album nog meer kon waarderen toen ik me daar een beetje aan kon spiegelen, in '99 (toen ik het album kocht) was dat nog niet zo.

Wat vind je verder nog meer van dit album behalve dat Hotellounge een moordnummer (helemaal mee eens!) is?

Great American Nude

Het is een plaat die zwalkt maar toch recht blijft eigenlijk. Vervreemde vioolen gemixt met de toch wel geweldige teksten van Barman. Maar ook het gitaarspel is geweldig. Als geheel past het gewoon bij elkaar, het klopt gewoon perfect.

Nee ik ben nog niet zo ver en ik weet hoe the ideal crash is ontstaan. Maar ja we zien wel als ik 24 ben ofzo.


Het slechtse nummer op dit album, nog steeds goed maar het doet me amper iets.

Ach, je favorieten kunnen altijd nog veranderen. Ik heb nu Jigsaw You, Let's Get Lost en Via aangevinkt. Great American Nude zit ook dicht tegen een vinkje aan.

krijg nog immer kippevel bij lets get lost

man man dat hakt er wel ff in

Ik heb dEUS een keer live mogen meemaken . Tijdens de Ideal Crash tour toen mijn oom me als 7/8 jarige meenam. Rockmuziek was me nog iets vaags en ik kon het podium slecht zien maar ja mijn oom zette me op zijn schouders en toen begon net subs & soda. Leuk vond ik het maar niet meer het zal weer 5 jaar duren voordat ik weer een echt concert zou meemaken.

Dus ja eigenlijk is naast The Doors dEUS mijn eerste aanraking met rockmuziek geweest. Maar Tom Barman werd geen Jim Morrison en dEUS was een band waar ik altijd van dacht het zal wel. Ik heb een aantal keren albums geprobeerd(The Ideal Crash, Pocket Revolution en deze) maar ze deden me amper iets als 11-16 jarige.

De enigste dEUS plaat die mijn aandacht kon vasthouden was My Sister=My Clock. Gefreak maar toch wel heel erg leuk ook al draaide ik hem amper. Zita Swoon was leuker eigenlijk op hun beste platen, Evil Superstars waren geweldig en Barman maakte een leuke film. Maar ja, dEUS...

Tot 3 dagen geleden in een moment van doodvervelen in hitte ik Worst Case Scenario een 4de kans gaf. En nu viel het kwartje eindelijk. Subs & Soda vanaf de krasende viool van Stef Kamil Carlens tot de synths in het midden. Het klopte gewoon in een keer.

Maar het mooiste nummer is toch wel het ingetogen Right as Rain. Fingerpicking gitaarspel en Barman die teurig een van zijn mooiste teksten praat(zingen noem ik het niet). Op de achtergrond iets dat klinkt als fabriek geluiden. Tweede stem van Stef helpt ook erg op sommige momenten.

En ja, Hotel Lounge is toch een bijna perfect nummer. Van het naam checken van Rickie Lee Jones tot de minimale uitbarstingen. En ja, die you move me's zijn toch wel heel erg mooi.

Hikt tegen een 4,5 aan en ze staan twee maal dit jaar op Pukkelpop. Ik kijk zeker nu een keer.

P.S. Viool wordt gespeeld door Klaas Janzoons.

Leuk dat je er al zo vroeg bij was, Joost. Zijn verkeerde concerten om mee te beginnen. Was het het concert in Vredenburg toevallig (begin oktober 2000)? Daar was ik ook bij.

De titel van Hotellounge is natuurlijk ook een verhuizing naar Velvet Underground (Heroin - Be the Death of Me).

Krijg zin om deze plaat weer eens te beluisteren, is al veel te lang geleden.

Vredenburg ja en daarna naar de mac=erg leuke middag was dat. , nou ja verkeerd ik ben nog redelijk terecht gekomen.

Bedankt voor de leuke weetjes.

Ik bedoelde 'geen verkeerde'. Foutje van mij.

Dat regeltje "I skipped the part about love" uit Via, daarvan heb ik altijd gedacht dat het uit Low van REM (van Out of Time) kwam. Lijkt me wel iets waar Tom Barman ook fan van geweest zou kunnen zijn.

Is er een jaren 90 rockband die geen invloed heeft gehad van REM ?

Mah foutjes mogen wel maar goed ik zet ze zo weer op voor de tweede keer vandaag.

Misschien heeft hij daadwerkelijk eerst een liefdesliedje geschreven wat te zoetsappig of te langdradig was, en gewoon dat gedeelte weg gelaten.
Kan natuurlijk ook.

P.S. Ik zag ze ook in de begin periode; in Doornroosje.
Ze begonnen toen met een fraaie jam sessie van een kwartier.

Ah, rond 1993 ofzo?

Volgens mij wel in 1994.
WCS was wel al uit, maar een tijdje moeilijk verkrijgbaar.
Volgens mij gingen ze toen net over van Bang! naar gigant Island; het album was net weer op de markt.

Ah, dat maakt de extranummers ook duidelijker.

Check; 10 Oktober 1994.
Nighttown in Rotterdam was hun eerste Nederlandse concert; 26 Maart 1994.

In 1997 Tom Barman ook samen met Graig Ward in Doornroosje gezien.
Ze speelden toen akoestisch, werd een Stilte Concert genoemd.

Ok.

Erg de moeite waard, maar meer nummers van hun tweede album.

Die trouwens ook heel erg goed is.

De twee beste albums; vervolgens werd het minder.
Maar nog steeds van hoog nivo.
Maar, zoals ik al eerder vermeldde; hier mis ik echt Zea op.
Had gehoopt dat bij de overgang van platenmaatschappij hun eerste single wel toe gevoegd werd op WCS. Past er qua song prima tussen.
Staat zelfs niet eens op de verzamelaar No More Loud Music.

Dat laatste is eigenlijk wel schandalig. Ik heb Zea (de single) alleen op tape, evenals wat rarities (o.a. een cover van Guns N' Roses' Sweet Child 'o Mine).

Het einde van de plaat vind ik trouwens wel een beetje rommelig. Stuk voor stuk goede songs, maar het loopt niet helemaal lekker.