Bon Iver - 22, A Million (2016)
mijn stem
395 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Electronic
Label: Jagjaguwar
-
22 (OVER S∞∞N) (2:48)
-
10 D E a T H B R E a S T ⚄ ⚄ (2:24)
-
715 CR∑∑KS (2:12)
-
33 “GOD” (3:33)
-
29 #Strafford APTS (4:05)
-
666 ʇ (4:12)
-
21 M◊◊N WATER (3:08)
-
8 (Circle) (5:09)
-
____45_____ (2:46)
-
00000 Million (3:53)
0
khonnor
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:01 uur
David B schreef:
Wat een dedain in deze reactie. Als het niet hoog gewaardeerd wordt dan zal het wel aan de users liggen, want het IS een topplaat.
(quote)
Wat een dedain in deze reactie. Als het niet hoog gewaardeerd wordt dan zal het wel aan de users liggen, want het IS een topplaat.
euh, ik ga even een open deur intrappen: als het niet hoog gewaardeerd wordt, aan wie anders dan aan de users kan het dan liggen?
toch niet aan de artiest, in casu justin vernon, die de moed heeft om volstrekt zijn eigen ding te doen? dat de muggenzifters van het eerste uur die hem liever een paar folky kampvuurliedjes horen spelen dit niet kunnen smaken, is volstrekt hun probleem.
ik herinner me overigens krek dezelfde onnozele discussies met krek dezelfde users bij o.a. "the age of adz" van sufjan stevens.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:07 uur
Gelukkig herken ik me niet in de beschrijving van khonnor als oudere en toch conservatieve user op deze site. Dit album en ook The Age of Adz vind ik gewoon erg goed.
Ik vind het sowieso wel meevallen met al die 'bliepjes'. En als een conservatie, zeer doorsnee user als ik dat al vind....
Ik vind het sowieso wel meevallen met al die 'bliepjes'. En als een conservatie, zeer doorsnee user als ik dat al vind....
0
Misterfool
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:09 uur
khonnor: ik denk dat er hier wel plaats is voor intersubjectiviteit. Als een user iets zegt over een album, dan zegt dat inderdaad meer iets over de user in kwestie. Als een grote groep mensen(liefst ook nog eens over een lange periode) een bepaalde mening verkondigt, dan kan dat wel degelijk indicatief zijn voor de kwaliteit van een album. Dan heb je als user overigens nog steeds het volste recht om een album slechter(overgewaardeerd) of beter(ondergewaardeerd) te vinden dan de generale populus.
Overigens wil ik ook de volgende vraag opwerpen: is een voorkeur hebben voor een akoestisch/gitaargedreven geluid per se conservatief? (overigens is conservatief niet een negatief woord IMHO).
Overigens wil ik ook de volgende vraag opwerpen: is een voorkeur hebben voor een akoestisch/gitaargedreven geluid per se conservatief? (overigens is conservatief niet een negatief woord IMHO).
0
khonnor
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:27 uur
Misterfool, ik baseer me voor de kwaliteit van een bepaald album nog altijd liever op wat de critics er van vinden, dan wat de gemiddelde user van musicmeter er van vindt. waarom? omdat de gemiddelde critic per jaar een pak meer platen moet verteren en hoogst waarschijnlijk een vrij goede bullshit-filter heeft. en omdat ie waarschijnlijk wel een pak beter weet wat een goeie productie en goeie songwriting skills zijn.
de mening van users op een forum is altijd skewed. bij deze plaat gebeurt dit door een hoop ontgoochelde users die hem liever zouden willen zien teruggrijpen naar de sound van for emma... (dat ik bij nadere beluistering, jaren na aanschaf, maar een middelmatig en wat zeurderig plaatje blijk te vinden) niets mis mee hoor, maar laat mij die mening net om die reden toch een stukje lager achten dan die van een doorwinterde critic.
check wat de gemiddelde score van de critics is voor deze plaat en je zal moeten concluderen dat dit één van de albums van het jaar is. als je de musicmeter score er bij neemt is de conclusie: middelmatig plaatje; goed, maar geen topper. hoewel dit wel degelijk een topper is.
en als ik even in herhaling mag vallen. draai je redenering eens om? elke prog-rock-metal-scheet die op de wereld wordt losgelaten krijgt hier van een community van gemiddeld 50 users steevast belachelijk hoge cijfers. is dit dan ook indicatief voor de kwaliteit van een album? i don't think so, aangezien dit meestal users zijn die de godganse dag naar niks anders luisteren.
tenslotte, als antwoord op je laatste vraag: ja. conservatief in de zin van niet openstaan t.o.v. verandering. waar ik trouwens geen waardeoordeel mee geef.
de mening van users op een forum is altijd skewed. bij deze plaat gebeurt dit door een hoop ontgoochelde users die hem liever zouden willen zien teruggrijpen naar de sound van for emma... (dat ik bij nadere beluistering, jaren na aanschaf, maar een middelmatig en wat zeurderig plaatje blijk te vinden) niets mis mee hoor, maar laat mij die mening net om die reden toch een stukje lager achten dan die van een doorwinterde critic.
check wat de gemiddelde score van de critics is voor deze plaat en je zal moeten concluderen dat dit één van de albums van het jaar is. als je de musicmeter score er bij neemt is de conclusie: middelmatig plaatje; goed, maar geen topper. hoewel dit wel degelijk een topper is.
en als ik even in herhaling mag vallen. draai je redenering eens om? elke prog-rock-metal-scheet die op de wereld wordt losgelaten krijgt hier van een community van gemiddeld 50 users steevast belachelijk hoge cijfers. is dit dan ook indicatief voor de kwaliteit van een album? i don't think so, aangezien dit meestal users zijn die de godganse dag naar niks anders luisteren.
tenslotte, als antwoord op je laatste vraag: ja. conservatief in de zin van niet openstaan t.o.v. verandering. waar ik trouwens geen waardeoordeel mee geef.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 14:07 uur
khonnor, critics zijn geen goden Sterker nog, ik vind critics er regelmatig flink naast zitten.
Ja, ik denk dat mensen die de godganse dag naar prog/rock/metal luisteren, aardig goed kunnen inschatten of zo'n album goed is. In ieder geval beter dan iemand die dat niet de godganse dag luistert Er worden overigens ook genoeg albums in die genres afgeschoten, het is onzin dat al die albums de hemel in worden geprezen. Ik begin bij jou toch een soort diepgewortelde haat te bespeuren die je nu, naar aanleiding van de reacties op dit album, aan het spuwen bent.
Sterker nog, ik vind critics er regelmatig flink naast zitten.en als ik even in herhaling mag vallen. draai je redenering eens om? elke prog-rock-metal-scheet die op de wereld wordt losgelaten krijgt hier van een community van gemiddeld 50 users steevast belachelijk hoge cijfers. is dit dan ook indicatief voor de kwaliteit van een album? i don't think so, aangezien dit meestal users zijn die de godganse dag naar niks anders luisteren.
Ja, ik denk dat mensen die de godganse dag naar prog/rock/metal luisteren, aardig goed kunnen inschatten of zo'n album goed is. In ieder geval beter dan iemand die dat niet de godganse dag luistert
Er worden overigens ook genoeg albums in die genres afgeschoten, het is onzin dat al die albums de hemel in worden geprezen. Ik begin bij jou toch een soort diepgewortelde haat te bespeuren die je nu, naar aanleiding van de reacties op dit album, aan het spuwen bent.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 14:21 uur
Gister For Emma weer even opgezet en ik ben er nu uit waarom die plaat me niet pakt. Het kale geluid (de man en zijn gitaar) en de daarbij de wat vage productie is gewoon niet mijn ding. Het klinkt best mooi allemaal maar voor mij ook verdomde saai. Ik ben gewoon een onwijze fan van het bandgeluid van Bon Iver en de wat rijkere instrumentatie. Het laat mij zien waar toe ze in staat zijn.
Deze plaat klinkt ook anders dan zijn vorige. De gedurfdheid zit hem uiteraard in track 1 t/m 4 en ik vind het experiment bijzonder geslaagd. Een heel album autotune was misschien iets teveel van het goede maar de emotie is op die nummers ook duidelijk te voelen. Heerlijke plaat met nummer 8 als duidelijke uitschieter. Voor mij het beste Bon Iver nummer tot nu toe.
Deze plaat klinkt ook anders dan zijn vorige. De gedurfdheid zit hem uiteraard in track 1 t/m 4 en ik vind het experiment bijzonder geslaagd. Een heel album autotune was misschien iets teveel van het goede maar de emotie is op die nummers ook duidelijk te voelen. Heerlijke plaat met nummer 8 als duidelijke uitschieter. Voor mij het beste Bon Iver nummer tot nu toe.
0
khonnor
geplaatst: 2 oktober 2016, 14:26 uur
Mausie, ik koester geen haat hoor. ik heb het alleen niet zo voor mensen die zich beperken tot één genre. als je de godganse dag naar niets anderds dan prog luistert kan je inderdaad naar alle waarschijnlijkheid goed inschatten of een progplaat een goeie progplaat is. maar het is niet omdat het een goeie progplaat is dat het ook een goeie plaat as such is. snappie? voorbeeld? de nieuwe marillion: redelijke plaat, goed gemusiceerd, mooie teksten, maar iets te suikerzoet op sommige momenten en op andere momenten een redelijk voorspelbare rehash van dingen die eerder al beter gedaan zijn. krijgt hier wel een gemiddelde van 4.2.
met je eerste zin haal je overigens een interessant punt aan. je zegt dat jij vindt dat de critics er soms flink naast zitten. dat is dan jou mening. als één critic een plaat goed vindt, en de anderen vinden hem slecht, dan is de overall consensus imho dat het een slechte plaat is. dat mag jou er niet van weerhouden om een plaat goed te vinden
maar ik zal me er wel op baseren om prioriteit te geven aan het beluisteren van bepaalde albums. enne, imho hebben de critics meestal wel gelijk, als je tenminste naar het algehele plaatje kijkt. wereldplaten dit jaar? deze, o.a. de nieuwe nick cave, de nieuwe drive-by truckers en de nieuwe frank ocean. niet toevallig allemaal platen die door de meeste critics de hemel ingeprezen werden. en daar kan ik me echt veel meer in vinden dan in de gemiddelde consensus hier op mm.
met je eerste zin haal je overigens een interessant punt aan. je zegt dat jij vindt dat de critics er soms flink naast zitten. dat is dan jou mening. als één critic een plaat goed vindt, en de anderen vinden hem slecht, dan is de overall consensus imho dat het een slechte plaat is. dat mag jou er niet van weerhouden om een plaat goed te vinden
maar ik zal me er wel op baseren om prioriteit te geven aan het beluisteren van bepaalde albums. enne, imho hebben de critics meestal wel gelijk, als je tenminste naar het algehele plaatje kijkt. wereldplaten dit jaar? deze, o.a. de nieuwe nick cave, de nieuwe drive-by truckers en de nieuwe frank ocean. niet toevallig allemaal platen die door de meeste critics de hemel ingeprezen werden. en daar kan ik me echt veel meer in vinden dan in de gemiddelde consensus hier op mm.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 14:44 uur
khonnor schreef:
Mausie, ik koester geen haat hoor. ik heb het alleen niet zo voor mensen die zich beperken tot één genre. als je de godganse dag naar niets anderds dan prog luistert kan je inderdaad naar alle waarschijnlijkheid goed inschatten of een progplaat een goeie progplaat is. maar het is niet omdat het een goeie progplaat is dat het ook een goeie plaat as such is. snappie? voorbeeld? de nieuwe marillion: redelijke plaat, goed gemusiceerd, mooie teksten, maar iets te suikerzoet op sommige momenten en op andere momenten een redelijk voorspelbare rehash van dingen die eerder al beter gedaan zijn. krijgt hier wel een gemiddelde van 4.2.
Mausie, ik koester geen haat hoor. ik heb het alleen niet zo voor mensen die zich beperken tot één genre. als je de godganse dag naar niets anderds dan prog luistert kan je inderdaad naar alle waarschijnlijkheid goed inschatten of een progplaat een goeie progplaat is. maar het is niet omdat het een goeie progplaat is dat het ook een goeie plaat as such is. snappie? voorbeeld? de nieuwe marillion: redelijke plaat, goed gemusiceerd, mooie teksten, maar iets te suikerzoet op sommige momenten en op andere momenten een redelijk voorspelbare rehash van dingen die eerder al beter gedaan zijn. krijgt hier wel een gemiddelde van 4.2.
Naar mijn mening, als iets een goede plaat in zijn genre is, is het ook een goede plaat 'as such'. Vind het een rare redenering dat dit niet zo zou zijn. Je voorbeeld legt het ook niet uit. Volgens jou argumentatie is het ook in zijn genre geen goede plaat. Suikerzoet en voorspelbaar, klinkt niet als een goede progplaat namelijk.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 14:55 uur
khonnor schreef:
voorbeeld? de nieuwe marillion: redelijke plaat, goed gemusiceerd, mooie teksten, maar iets te suikerzoet op sommige momenten en op andere momenten een redelijk voorspelbare rehash van dingen die eerder al beter gedaan zijn. krijgt hier wel een gemiddelde van 4.2.
voorbeeld? de nieuwe marillion: redelijke plaat, goed gemusiceerd, mooie teksten, maar iets te suikerzoet op sommige momenten en op andere momenten een redelijk voorspelbare rehash van dingen die eerder al beter gedaan zijn. krijgt hier wel een gemiddelde van 4.2.
Hmm, hier begin ik ergens jeuk te krijgen bij wat je zegt. Ik heb, ergens in mijn voorkeurenkast, ook een zwakke plek voor Prog muziek, maar reken maar dat er daar ook behoorlijk veel bagger werd en wordt gemaakt. Maar luisterend naar de nieuwe Marillion geniet ik enorm van hun nieuwe album en reken maar dat die band ook flink geëxperimenteerd heeft de afgelopen decennia. En deze dagen wissel ik juist het album FEAR continu af met dit uitdagende album van Bon Iver.
Soms genieten mensen gewoon omdat een album in hun straatje past, of omdat ze het mooie muziek vinden of omdat het bepaalde herinneringen bij ze naar boven brengt. Laat een ieder in zijn/haar waarde en vermijd het generaliseren van mensen vanwege hun voorkeur of muzikale smaak, (al is het maar 1 genre, of 2 of 18 !). Dat zou je sieren.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 15:10 uur
Het probleem met deze plaat voor de liefhebbers van de vorige folky platen is dat je heel duidelijk de folky liedjes er nog in hoort. Pak er een gitaartje bij en haal de effecten weg, en 10 D E a T H B R E a S T ⚄ ⚄ kan zo op de voorgaande albums staan qua songopbouw en sfeer. Aan de ene kant is het super knap dat Bon Iver dat over kan brengen terwijl hij experimenteert, aan de andere kant baal ik wel een beetje. Ik vind het nog net niks, maar er staan wel weer juweeltjes op waar volgens mij iedereen het hier over eens is. En dat zijn juist de nummers waar hij het iets rustiger aandoet qua experimenteren. Denk aan 33 "GOD" en 8 (circle). Dus tja, ik weet het nog niet en dat hoeft nu nog niet. Wilde even hier mijn hart luchten.
Kan iemand mij wel vertellen waar in vredesnaam die titels op slaan?
Kan iemand mij wel vertellen waar in vredesnaam die titels op slaan?
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 15:37 uur
Waar de titels op slaan? Dat is wat je net allemaal aan dit album kan ontdekken. Er zit zo veel in deze plaat maar enkel voor zij die op zoektocht willen gaan.
Voor een hapklare brok ben je hier mis, als je dieper wil duiken en alles wilt "ontcijferen" zal je beloont worden
Voor een hapklare brok ben je hier mis, als je dieper wil duiken en alles wilt "ontcijferen" zal je beloont worden
0
Metgezel
geplaatst: 2 oktober 2016, 16:10 uur
granjeros schreef:
Waar de titels op slaan? Dat is wat je net allemaal aan dit album kan ontdekken. Er zit zo veel in deze plaat maar enkel voor zij die op zoektocht willen gaan.
Voor een hapklare brok ben je hier mis, als je dieper wil duiken en alles wilt "ontcijferen" zal je beloont worden
Waar de titels op slaan? Dat is wat je net allemaal aan dit album kan ontdekken. Er zit zo veel in deze plaat maar enkel voor zij die op zoektocht willen gaan.
Voor een hapklare brok ben je hier mis, als je dieper wil duiken en alles wilt "ontcijferen" zal je beloont worden
Laat je het even weten als het je gelukt is?
0
(verwijderd)
geplaatst: 2 oktober 2016, 16:42 uur
meneer schreef:
Voordeel van dit album zou kunnen zijn dat er nu Bon Iver fans met concertkaartjes zijn die zwaar teleurgesteld zijn en zich verwonderend afvragen of ze nog wel wat te zoeken hebben in Utrecht op 23 januari as.. Misschien zelfs spijt hebben van hun koop.
Stuur mij gerust een PM ! Ik neem ze graag over !
Voordeel van dit album zou kunnen zijn dat er nu Bon Iver fans met concertkaartjes zijn die zwaar teleurgesteld zijn en zich verwonderend afvragen of ze nog wel wat te zoeken hebben in Utrecht op 23 januari as.. Misschien zelfs spijt hebben van hun koop.
Stuur mij gerust een PM !
Ik neem ze graag over ! Kan niet, ze zijn op naam verkocht, en ik heb zo'n zin in 23 januari!
0
(verwijderd)
geplaatst: 2 oktober 2016, 16:52 uur
Ik ben het eens met Khonnor, de kritieken hebben wel de juiste uitspraak meestal. Ik ga dit album geen 2 geven omdat ik niet van bliepjes houd, ik houd ook niet van rock dus geef ik de radiohead albms een 2? tuurlijk niet! Je moet gewoon kijken hoe geslaagd het album is in alle fronten, Nederlanders lopen voor mijn gevoel toch achter, en trouwens hij heeft niet voor niets een 8,5 van the Guardian en een 9 van pitchfork.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 18:34 uur
Experimenteel maar toch prima te doen. Een uitzonderlijk talent.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 19:34 uur
The whole album is centered around numbers in Justin Vernon’s life and the impact that they have. He dreams of a place “where the days have no numbers.”
Op Genius kun je soms de betekenis van bepaalde stukken uit songteksten achterhalen. Zo ook uit het slotnummer van Bon Iver' 22, A Million: 00000 Million. Een soort oneindigheid in getallen. Of het liefst geen getallen, want hij zoekt naar een plek zonder gevoel van tijd en ruimte. Het lijkt een obsessie voor hem geworden. Maar goed, op naar de kern van 22, A Million, een album dat inderdaad minder experimenteel is dan je tijdens beluistering wil laten geloven. Het is gewoon een vorm van folktronica, en misschien is dat nu juist wel het genre dat bij uitstek voor experiment staat.
Zijn derde studioalbum is gegoten in een Kanye West blender met de volgende ingrediënten: Sigur Rós, Mumford & Sons, een of andere soulzanger, Bruce Springsteen(geen idee waarom, maar zulke vibes krijg je) en natuurlijk de naweeën van For Emma, Forever Ago en Bon Iver, Bon Iver. Met de komst van de vocoder is de folk echter wat naar de achtergrond geschoven. Dit hoor je vooral op de eerste helft, tot aan Strafford. Ruim tien minuten hoor je elektronische lucht, want meer is het niet. Hooguit een soort amuzikale oorlog met je gehoor. Dit wil je gewoon niet horen.
Daarna breekt de lucht wat open en komt de oude Bon Iver weer op de voorgrond. Het getal van het beest, 666, en 8 (circle) zijn de allermooiste nummers. De warme ambient en de sfeervolle sax doet je het eerste gedeelte snel vergeten. Dat is maar goed ook, want onderweg komt in Moon Water nog even het luchtalarm voorbij. 22, A Million weet soms nog indruk te maken, maar het grote geheel is gewoonweg niet om aan te horen. 2,5*
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 20:51 uur
Mark17 schreef:
... de kern van 22, A Million, een album dat inderdaad minder experimenteel is dan je tijdens beluistering wil laten geloven. Het is gewoon een vorm van folktronica, en misschien is dat nu juist wel het genre dat bij uitstek voor experiment staat.
*opsomming van artiesten.. Dit wil je gewoonweg niet horen...
Daarna breekt de lucht wat open en komt de oude Bon Iver weer op de voorgrond.... maar het grote geheel is gewoonweg niet om aan te horen. 2,5*
... de kern van 22, A Million, een album dat inderdaad minder experimenteel is dan je tijdens beluistering wil laten geloven. Het is gewoon een vorm van folktronica, en misschien is dat nu juist wel het genre dat bij uitstek voor experiment staat.
*opsomming van artiesten.. Dit wil je gewoonweg niet horen...
Daarna breekt de lucht wat open en komt de oude Bon Iver weer op de voorgrond.... maar het grote geheel is gewoonweg niet om aan te horen. 2,5*
Ik lees alleen maar tegenstrijdigheden en bevindingen die worden opgesomd als feiten. Verder een hoop geblaat, weinig wol. Ik vind je in je aannames nogal beperkt. Nergens, maar dan ook nergens komt dit bijvoorbeeld overeen met een Mumford and Sons (Dan wil ik graag horen waar), voor Springsteen vibes haal ik ook mijn schouders op.
Ik wil niet goed praten dat jij dit album niet kon waarderen. Dat had ik eerst ook. Ik dacht, waarom heb ik in hemelsnaam de LTD 2 LP blind besteld..? Maar het groeit. Onder dat pak aan geluiden, experimenten; dan wel geslaagd dan wel niet, zitten een aantal fijne nummers, waar wel degelijk gevoel en emotie in zit (niet dat ik stel dat jij stelt dat dat niet het geval is).
Ik vind (en vooral vond) het lastig om door die wolk heen te prikken. Bon Iver stevent steeds meer af op een soort van geluid waar ik mij van distantieer. For Emma, en ik denk voor vele anderen ook, vond erg prettig. Dan hoop je op iets soortgelijks, we weten allemaal hoe dat liep met Bon Iver, Bon Iver. Wat ik na vele draaibeurten toch ook een goede plaat vond, hoe kitsch het af en toe klonk.
We kunnen misschien zelfs wel stellen dat For Emma een hedendaagse klassieker (tijdloos) is geworden. Het jammere van deze nieuwe worp is dat hij qua geluid altijd vast zal zitten in 2016. Ik ben benieuwd hoe we hier over 20 jaar naar zullen luisteren. Is het dan For Emma of 22, a Million waar we naar terug grijpen of aanhalen om goede platen uit onze jeugd omschrijven? De plaat die regelmatig tweedehands gaat opduiken? Als soort nieuwe 'Nevermind' ofzo? Lastig te zeggen.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 21:13 uur
Ducoz schreef:
Ik lees alleen maar tegenstrijdigheden en bevindingen die worden opgesomd als feiten. Verder een hoop geblaat, weinig wol. Ik vind je in je aannames nogal beperkt. Nergens, maar dan ook nergens komt dit bijvoorbeeld overeen met een Mumford and Sons (Dan wil ik graag horen waar), voor Springsteen vibes haal ik ook mijn schouders op.
Ik wil niet goed praten dat jij dit album niet kon waarderen. Dat had ik eerst ook. Ik dacht, waarom heb ik in hemelsnaam de LTD 2 LP blind besteld..? Maar het groeit. Onder dat pak aan geluiden, experimenten; dan wel geslaagd dan wel niet, zitten een aantal fijne nummers, waar wel degelijk gevoel en emotie in zit (niet dat ik stel dat jij stelt dat dat niet het geval is).
Ik vind (en vooral vond) het lastig om door die wolk heen te prikken. Bon Iver stevent steeds meer af op een soort van geluid waar ik mij van distantieer. For Emma, en ik denk voor vele anderen ook, vond erg prettig. Dan hoop je op iets soortgelijks, we weten allemaal hoe dat liep met Bon Iver, Bon Iver. Wat ik na vele draaibeurten toch ook een goede plaat vond, hoe kitsch het af en toe klonk.
We kunnen misschien zelfs wel stellen dat For Emma een hedendaagse klassieker (tijdloos) is geworden. Het jammere van deze nieuwe worp is dat hij qua geluid altijd vast zal zitten in 2016. Ik ben benieuwd hoe we hier over 20 jaar naar zullen luisteren. Is het dan For Emma of 22, a Million waar we naar terug grijpen of aanhalen om goede platen uit onze jeugd omschrijven? De plaat die regelmatig tweedehands gaat opduiken? Als soort nieuwe 'Nevermind' ofzo? Lastig te zeggen.
(quote)
Ik lees alleen maar tegenstrijdigheden en bevindingen die worden opgesomd als feiten. Verder een hoop geblaat, weinig wol. Ik vind je in je aannames nogal beperkt. Nergens, maar dan ook nergens komt dit bijvoorbeeld overeen met een Mumford and Sons (Dan wil ik graag horen waar), voor Springsteen vibes haal ik ook mijn schouders op.
Ik wil niet goed praten dat jij dit album niet kon waarderen. Dat had ik eerst ook. Ik dacht, waarom heb ik in hemelsnaam de LTD 2 LP blind besteld..? Maar het groeit. Onder dat pak aan geluiden, experimenten; dan wel geslaagd dan wel niet, zitten een aantal fijne nummers, waar wel degelijk gevoel en emotie in zit (niet dat ik stel dat jij stelt dat dat niet het geval is).
Ik vind (en vooral vond) het lastig om door die wolk heen te prikken. Bon Iver stevent steeds meer af op een soort van geluid waar ik mij van distantieer. For Emma, en ik denk voor vele anderen ook, vond erg prettig. Dan hoop je op iets soortgelijks, we weten allemaal hoe dat liep met Bon Iver, Bon Iver. Wat ik na vele draaibeurten toch ook een goede plaat vond, hoe kitsch het af en toe klonk.
We kunnen misschien zelfs wel stellen dat For Emma een hedendaagse klassieker (tijdloos) is geworden. Het jammere van deze nieuwe worp is dat hij qua geluid altijd vast zal zitten in 2016. Ik ben benieuwd hoe we hier over 20 jaar naar zullen luisteren. Is het dan For Emma of 22, a Million waar we naar terug grijpen of aanhalen om goede platen uit onze jeugd omschrijven? De plaat die regelmatig tweedehands gaat opduiken? Als soort nieuwe 'Nevermind' ofzo? Lastig te zeggen.
Mijn eigen feiten, mijn persoonlijke recensie. Net zoals jij je tegenstrijdige gedachten opsomt. Aan de ene kant heb je de LP blind gekocht, aan de andere kant stevent Bon Iver voor jouw gevoel af naar een bepaald soort geluid waar jij je van distantieert. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Ik meende toch ergens banjo's te hebben gehoord. Oké, niet direct Mumford & Sons, maar ik had een leuke mix nodig. Die mix van artiesten is zoals ik deze muziek interpreteer. Daar kun jij heel anders over denken.
Volgens mij verdedig jij je aankoop, je goed recht, door iets recht te praten waar je zelf over twijfelt. Het is Bon Iver, dus dan zal het wel goed zijn. Iets waar Leeds ook al mee worstelde. Zelfs na 28 luisterbeurten blijft er met name over het eerste gedeelte een donkere wolk hangen. Voor mij dan.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 22:13 uur
Ik begrijp totaal niet wat hier zo ontgoochelend of spectaculair aan is.
Van bij de eerste luisterbeurt herken ik het vertrouwde Bon Iver geluid, en dit is dan ook het logische vervolg van de plaat uit 2011, een van mijn favorieten van dat jaar.
Dat Justin Vernon zichzelf niet zomaar herhaalt, en wat meer elektronica toevoegt, hoor ik ook wel.
Maar waarom deze nu ineens zoveel minder in de smaak valt dan de voorgangers, is mij een raadsel.
Van bij de eerste luisterbeurt herken ik het vertrouwde Bon Iver geluid, en dit is dan ook het logische vervolg van de plaat uit 2011, een van mijn favorieten van dat jaar.
Dat Justin Vernon zichzelf niet zomaar herhaalt, en wat meer elektronica toevoegt, hoor ik ook wel.
Maar waarom deze nu ineens zoveel minder in de smaak valt dan de voorgangers, is mij een raadsel.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 23:37 uur
khonnor schreef:
Misterfool, ik baseer me voor de kwaliteit van een bepaald album nog altijd liever op wat de critics er van vinden, dan wat de gemiddelde user van musicmeter er van vindt. waarom? omdat de gemiddelde critic per jaar een pak meer platen moet verteren en hoogst waarschijnlijk een vrij goede bullshit-filter heeft. en omdat ie waarschijnlijk wel een pak beter weet wat een goeie productie en goeie songwriting skills zijn.
de mening van users op een forum is altijd skewed. bij deze plaat gebeurt dit door een hoop ontgoochelde users die hem liever zouden willen zien teruggrijpen naar de sound van for emma... (dat ik bij nadere beluistering, jaren na aanschaf, maar een middelmatig en wat zeurderig plaatje blijk te vinden) niets mis mee hoor, maar laat mij die mening net om die reden toch een stukje lager achten dan die van een doorwinterde critic.
check wat de gemiddelde score van de critics is voor deze plaat en je zal moeten concluderen dat dit één van de albums van het jaar is. als je de musicmeter score er bij neemt is de conclusie: middelmatig plaatje; goed, maar geen topper. hoewel dit wel degelijk een topper is.
en als ik even in herhaling mag vallen. draai je redenering eens om? elke prog-rock-metal-scheet die op de wereld wordt losgelaten krijgt hier van een community van gemiddeld 50 users steevast belachelijk hoge cijfers. is dit dan ook indicatief voor de kwaliteit van een album? i don't think so, aangezien dit meestal users zijn die de godganse dag naar niks anders luisteren.
tenslotte, als antwoord op je laatste vraag: ja. conservatief in de zin van niet openstaan t.o.v. verandering. waar ik trouwens geen
waardeoordeel mee geef.
Misterfool, ik baseer me voor de kwaliteit van een bepaald album nog altijd liever op wat de critics er van vinden, dan wat de gemiddelde user van musicmeter er van vindt. waarom? omdat de gemiddelde critic per jaar een pak meer platen moet verteren en hoogst waarschijnlijk een vrij goede bullshit-filter heeft. en omdat ie waarschijnlijk wel een pak beter weet wat een goeie productie en goeie songwriting skills zijn.
de mening van users op een forum is altijd skewed. bij deze plaat gebeurt dit door een hoop ontgoochelde users die hem liever zouden willen zien teruggrijpen naar de sound van for emma... (dat ik bij nadere beluistering, jaren na aanschaf, maar een middelmatig en wat zeurderig plaatje blijk te vinden) niets mis mee hoor, maar laat mij die mening net om die reden toch een stukje lager achten dan die van een doorwinterde critic.
check wat de gemiddelde score van de critics is voor deze plaat en je zal moeten concluderen dat dit één van de albums van het jaar is. als je de musicmeter score er bij neemt is de conclusie: middelmatig plaatje; goed, maar geen topper. hoewel dit wel degelijk een topper is.
en als ik even in herhaling mag vallen. draai je redenering eens om? elke prog-rock-metal-scheet die op de wereld wordt losgelaten krijgt hier van een community van gemiddeld 50 users steevast belachelijk hoge cijfers. is dit dan ook indicatief voor de kwaliteit van een album? i don't think so, aangezien dit meestal users zijn die de godganse dag naar niks anders luisteren.
tenslotte, als antwoord op je laatste vraag: ja. conservatief in de zin van niet openstaan t.o.v. verandering. waar ik trouwens geen
waardeoordeel mee geef.
Net als bij de nieuwe van Nick Cave die ik zeer matig vind! Dat mag je blijkbaar niet vinden want emotie gaat boven muziek blijkbaar! Ik heb hem beter horen in zingen! Dit album heeft het blijkbaar anders volgens sommige. Maar Dit is puur en recht uit het hart. Heerlijk hoe deze band de emotie naar boven kan brengen en de muziek nog steeds wonderschoon is!
1
geplaatst: 3 oktober 2016, 06:41 uur
Bof, als ik een lijstje bovenhaal van al de platen die de critics goedvonden in 2006, lach je je kreupel. Dat zijn ook maar mensen met persoonlijke smaken. Of een simpel voorbeeld, Talk Talk hun Spirit of Eden en Laughing stock werden afgekraakt bij release, en worden nu beschouwd als klassiekers en grensverleggend en elk brits bandje dat een scheet loslaat op de wereld krijgt een 5* review op NME en Mojo. En als de meningen van critici er dan toch meer toe doen, dan van luisteraars, waarom schrijf je dan reviews op deze site, of lees je andere überhaupt? We zijn hier toch geen fanclubje dat klakkeloos moet overnemen wat iemand schrijft of wat de fans denken? Als iemand 1 van mijn top 10 platen bagger vind (minder dan 2*), mag hij dat uitleggen en respecteer ik die mening.
Des goûts et des couleurs on ne discute pas... (Mais nous ne faisons que cela)
Des goûts et des couleurs on ne discute pas... (Mais nous ne faisons que cela)
0
khonnor
geplaatst: 3 oktober 2016, 11:34 uur
bizar, ik heb net een aantal lijstjes van albums van 2006 overlopen, en ben het er nog steeds grotendeels mee eens. de gustibus.....
wat de albums van talk talk betreft: sommige critics, vooral die van rolling stone en nme, hebben "spirit of eden" na de release min of meer afgekraakt. laat nme of rolling stone nu net niet mijn referentie zijn als het op muziekkritiek aankomt (oor is dit overigens ook niet). te veel hype, te mainstream, te graag lippendiensten bewijzend aan de jongens en meisjes van de platenfirma's,...
de algemene consensus toen daarentegen was al dat, hoewel er kritiek werd geleverd op het feit dat de band bewust de marge opzocht, "spirit of eden" een ambitieus en tijdloos werkstuk was.
wat de albums van talk talk betreft: sommige critics, vooral die van rolling stone en nme, hebben "spirit of eden" na de release min of meer afgekraakt. laat nme of rolling stone nu net niet mijn referentie zijn als het op muziekkritiek aankomt (oor is dit overigens ook niet). te veel hype, te mainstream, te graag lippendiensten bewijzend aan de jongens en meisjes van de platenfirma's,...
de algemene consensus toen daarentegen was al dat, hoewel er kritiek werd geleverd op het feit dat de band bewust de marge opzocht, "spirit of eden" een ambitieus en tijdloos werkstuk was.
0
Misterfool
geplaatst: 3 oktober 2016, 13:14 uur
Ergo, het zijn niet alle recensenten die je hoog aanslaat, alleen degenen die aansluiten op jouw eigen subjectieve mening.
1
geplaatst: 3 oktober 2016, 13:18 uur
Wat een ontzettende watjes zie ik hier, 'anti-muziek', kom nou - dit is gewoon een vrij toegankelijke plaat met wat rare elektronische dingetjes die wel allemaal gewoon op de maat van de muziek meedoen. Had het eigenlijk wel wat spannender en dwarser willen zien.
0
khonnor
geplaatst: 3 oktober 2016, 13:43 uur
Misterfool schreef:
Ergo, het zijn niet alle recensenten die je hoog aanslaat, alleen degenen die aansluiten op jouw eigen subjectieve mening.
Ergo, het zijn niet alle recensenten die je hoog aanslaat, alleen degenen die aansluiten op jouw eigen subjectieve mening.
nope, het zijn vooral de muziekbladen waarvoor ze schrijven, die ik er sterk van verdenk om bepaalde groepjes te hypen / te pushen om commerciële redenen.
3
thrm
geplaatst: 3 oktober 2016, 15:12 uur
khonnor mag ik jou bedanken voor het feit dat jij de waarheid (die je zo overduidelijk in pacht hebt) al reacties lang met ons gewone stervelingen deelt?
0
geplaatst: 3 oktober 2016, 16:07 uur
khonnor schreef:
bizar, ik heb net een aantal lijstjes van albums van 2006 overlopen, en ben het er nog steeds grotendeels mee eens. de gustibus.....
bizar, ik heb net een aantal lijstjes van albums van 2006 overlopen, en ben het er nog steeds grotendeels mee eens. de gustibus.....
Apart dat deze quote komt van iemand die zijn eigen mening als waarheid ventileert.
0
khonnor
geplaatst: 3 oktober 2016, 16:26 uur
thrm, een beetje arrogantie kan geen kwaad, en is jou blijkbaar ook niet vreemd, getuige je reactie
0
khonnor
geplaatst: 3 oktober 2016, 16:28 uur
David B schreef:
Apart dat deze quote komt van iemand die zijn eigen mening als waarheid ventileert.
Apart dat deze quote komt van iemand die zijn eigen mening als waarheid ventileert.
heb ik ergens beweerd dat mijn mening de waarheid is? of voelt er zich hier iemand op zijn teen getrapt omdat ik de mening van doorwinterde muziekcritici net iets hoger inschat dan de mening van de gemiddelde user hier?
0
geplaatst: 3 oktober 2016, 16:50 uur
khonnor schreef:
ondertussen geniet ik nog een keertje van wat een absolute topplaat is.
ondertussen geniet ik nog een keertje van wat een absolute topplaat is.
* denotes required fields.