Misterfool schreef:
(quote)
Ik gun je jouw mening, maar ik zou betogen dat Kid A wat dieper graaft dan deze plaat. Bon Iver speelt hier weliswaar met de abstractie die inherent is aan veel elektronische muziek, maar het resulteert vooral in simpele folktronica. Radiohead heeft hun rocksound rigoureus aan de kant gezet. Bij sommige nummers op Kid A (zoals het titelnummer, of Ideoteque) is nauwelijks meer sprake van een bandgeluid. Yorke en co. durven in het diepe te springen daar waar deze plaat nog maar net een teen in het ondiepe water doopt. Ik vind Bon Iver dus niet ver genoeg gaan. De elektronische façade lijkt hier niet meer te zijn dan een excuus om wat halfslachtige composities aan de man te brengen. Jammer, maar helaas!
Deze plaat probeert dat totaal niet! Een grote abstracte sound, terwijl het album heel klein en ingetogen is. Justin Vernon weet hoe hij een sfeer moet creëren en dat doet hij perfect. De simpele album structuur werkt ook fantastisch. Een perfect opening lied die een gevoel schept en waar heel het album met verschillende onderwerpen en emoties op verder wordt gebouwd en dan ook perfect wordt afgerond op de B-kant. De teksten zijn slim en interpreteer baar, dus niet alleen een goed geschetste sfeer en emotie die heel oprecht is, maar er is ook nog perfecte instrumentalisering. De saxofoons en de alt sax van Michael lewis aangesloten op hun eigen gemaakte vocoder waar Vernon in 715 en in 45 gebruik van maakt. Het album is lekker kort, neemt je mee op reis en is continu spannend tijdens de a kant tot een erg tevreden stellend 29 en daarna een geweldige b-kant beginner 666 met daarna prachtige nummers die de emotie tot aan het uiterste uit je tenen trekken. Deze plaat is bij verre beter dan de eerste twee Bon Iver platen die al geweldig waren. Kid A is geweldig trouwens, ik houd ontzettend veel van Radiohead. 22, A Million is echt een perfecte plaat, ik kan er uren over doorgaan, maar dat zal ik je niet aandoen. En of je nou Kid A beter vind of deze, het verschil is klein, dus die discussie hoeven we niet aan te gaan, maar het zijn allebei perfecte platen.