Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree (2016)

Ja wel hoor!

Een tijdje na Simon Bonney

Nee hoor.

Ben je in de war met Die Haut, daar zong hij wel op een paar nummers mee.
Crime & the City Solution is wel tevens een afsplitsing van The Birthday Party, in de film Himmel Uber Berlin treden wel beide bands op; Crime & the City Solution en Nick Cave & the Bad Seeds.

Wel een goede band trouwens; maakten nog een comeback album, waar ook de zanger van Wovenhand aan mee deed.

Troll

Nee Franck Maudit; ook in Troll deed Nick Cave niet mee.

deric raven = eeuwig een held

Franck Maudit, Red Right Hand leerde ik trouwens via jouw broer kennen, ja het wereldje is klein.

deric raven, ik blijf duimen voor jou. Als je dat maar weet

Soms denk ik dat Nick een Belg is.

Moge het zo zijn, moge het zo zijn.
Ik zou mijn gevlederde leider naar de hel volgen.

Meesterwerk buiten categorie ...

Nee Franck, het zijn gewoon twee slechte albums, niets meer en niets minder. Oh ja, minder wel...

Springt er voor mij ook uit. Kreeg een associatie met Damien Rice en Lisa Hannigan. Wat een prachtig nummer zeg. Die herfst mag nog even wegblijven

Slechte albums zijn deze en Blackstar zeker niet..ik heb ze zelf allebei op 4.5 *
Als ik me probeer te verplaatsen in de laagstemmers die ms wel eerder werk van beide artiesten kennen kan ik me voorstellen dat je een 2.5 * kan geven, maar niet lager. Je hoort gewoon het vakmanschap bij beide albums en de mooie muziek. Ms draait het dan meer om de emotie van beide albums die tegenstaat of het zeurderige bij het leven verlaten of de dood van een zoon of de kabbelende muziek of het niet toe kunnen laten of er niet tegen kunnen.
Ik ben benieuwd of die mensen die albums meer dan 5x gehoord hebben en ze echt "kans" hebben gegeven...
Als we het over slecht hebben denk ik bv aan die laatste 2 van The Cure, die zijn pas echt slecht, niks vakmanschap of emotie of goede songs aan

Het moet fijn zijn wanneer de wereld zich zo eenvoudig aan je manifesteert.

Is het zo dat er op 17/9 een belangrijke ontdekking wordt gedaan? Na de empirische verificatie van de generatiekloof - ik weet waar ie ligt - nu ook die van de inzichtskloof

Er zijn hier nog steeeds lieden die menen dat iets als wanneer iets als 'goed' of 'slecht' wordt betiteld, er een objectieve betekenis aan ontleed worden ontleend. Dat dit iets zegt over de kwaliteit van een album in de objectieve betekenis. Zeker bij dit soort albums spelen juist subjectieve gevoelens een zeer grote rol, het is maar net hoe het aankomt en je er voor ontvankelijk bent. Misschien op iets langere termijn als albums wat meer in de tijd en de carierre geplaatst kunnen worden, kan je door middel van vergelijkingen en afwegingen iets gerichts zeggen over bepaalde kwaliteiten van een album. Het gooien met sterren en punten is iets van deze tijd, omdat we (ook ik) graag overal direct mening over moeten hebben en ons hier graag achter willen plaatsen. Ik heb al vaak meegemaakt dat albums bij mij zeer uiteenlopende gevoelens kunnen oproepen en dat perioden in je leven of seizoenen daar debet aan kunnen zijn of dat je met de flow meegaat want gelukkig is onze smaak ook beïnvloedbaar door anderen. Een waardering aangeven zie ik als een manier om voor mezelf enige orde aan te brengen in het grote aanbod en de behoefte daar anderen deelgenoot van te maken, de uitkomst is echter zeer betrekkelijk.

En daartussen zat nog ergens de fatsoenskloof. Maar die is voor een troll overbrugbaar.

Dat weet ik niet, heb hier geen ervaring mee, maar jij blijkbaar wel. Fijn voor je, maar helaas vertroebeld dat wel je muzieksmaak...
Ik denk dat jij "Tears in Heaven" ook het aller aller beste vind dat Clapton heeft gemaakt...

" Ja, maar ik vond Blackstar ook al slecht "

Als je serieus denkt dat daar voor andere users toegevoegde waarde aan te ontlenen is, dan ben je óf emotioneel beperkt, of beperkt kwaadwillend. Pun intended.

Ik had toch verwacht dat ergens in deze 9 pagina's wel de naam Tom Waits gevallen zou zijn. Of ben ik de enige die bij Girl in Amber dacht dat Tom Waits een gastrolletje had op deze nieuwe Nick Cave?

Nee Dix,jij snapt het niet. Het gaat er om dat hier de muziek door sommige gewaardeerd wordt door het verhaal erachter i.p.v. de muziek zelf. Dat is het punt.

Jij hebt gewoon duidelijk iets tegen dode mensen. En aan werkwoordsvervoeging heb je daarnaast ook een broertje dood.

Nee Dix, jij snapt het niet. Het gaat om het wel of niet goed vinden van de muziek zelf en niet om het verhaal erachter.

Ah, de beoordeling vrij van context. Moeten we daar met z'n allen naar toe om oprecht objectief te kunnen worden?

Mein Kampf zou ook meer om zijn literaire diepgang benaderd moeten worden. Context is highly overrated.

Doe jezelf een plezier en stop met lukraak om je heen schoppen, hier wordt niemand beter van.

Ikzelf ga de focus hoe dan ook terug op het album leggen, want ik begin langzaam maar zeker een topicvervuiler te worden.

Ik heb vorige week nog een van de laatste kaartjes voor de tweede screening van One More Time With Feeling kunnen bemachtigen en het was toch wel een hele ervaring zeg. Een medewerkster van de Pathé begon van de tevoren al met een mededeling dat er na afloop een heuze 'naborrel' werd georganiseerd voor de mensen die daar behoefte aan hadden, aangezien er bij de eerste screening de aangeslagen mensen te lang in de zaal bleven zitten en er uiteindelijk toch 'uitgejaagd moesten worden'. Daarnaast was de betreffende medewerkster ook verbaasd dat Nick Cave zoveel fans had ('ik kende hem alleen van dat hitje met Kylie Minoque'), maar dat terzijde =p.

Net als de film komt het album hier nog steeds als een mokerslag binnen. Met het titelnummer lijkt het album nog enigzins hoopvol en berustend af te sluiten, maar uiteindelijk geloof ik er nog niks van dat het allemaal zo all right now is.

Ik dacht dan weer dat ik tijdens de titeltrack naar Eddie Vedder zat te luisteren.
Tijdens het zinnetje 'I called out', dat meermaals terugkomt, vind ik Cave's stem dan weer heel wat weg hebben van Bruce Springsteen.
Klinkt misschien een beetje raar maar de gelijkenissen zijn er wel vind ik. Vreemd dus dat ik hierover ook nog niets gelezen heb.
Dat van Tom Waits is me eerlijk gezegd nog niet opgevallen. Waar bedoel je precies?

Het titelnummer doet mij ook het meest denken aan Bruce