Liefhebber schreef:
Dit album staat supersoon op de 'must hear' lijst van audiofreaks. Ik heb de 24-bits remaster gekocht om het over de streamer thuis te draaien en..
.. ik heb me geen seconde bezig gehouden met hoe het klinkt, maar wat er aan muziek over je heen komt. Eén van die zeldzame opnames waar je het gevoel hebt dat je tussen improviserende muzikanten zit. De spanning is voelbaar, het gevoel is dat je er live bij bent. En dat is knap. Maar nog fijner is dat je dit album over 30 jaar nog steeds kan draaien en dat het dan nog even spannend/betoverend is.
Bewijst eens te meer dat dit album ontzettend knap in elkaar zit....in tegenstelling tot "Laughing Stock" is dit album namelijk vooral achteraf in elkaar gezet, gebruik makend van allerlei losse fragmenten. Muzikanten moesten in een donkere studio wat strofen spelen, Nigel Kennedy's vingers van zijn linkerhand werden ingetaped om te voorkomen dat hij te ''mooi'' zou gaan spelen. Het mixen en samenstellen duurden nog langer dat de echte opnamen zelf. Dat vooral de openingstrack zo organisch en 'los' klinkt is de verdienste van het koppel Hollis/Friese-Greene/Phil Brown.