Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Bij Mark Hollis - Mark Hollis (1998):

Mark doet alles wel erg minimaal.
Beetje aanstellerig gedrag als je het mij vraagt. Ik snap trouwens niet waarom ze The Spirit of Eden nog nooit live hebben gespeeld in een soort tour.

Dat zou een mooie zijn voor een reunie tournee! Daar zou ik zeker bij zijn, lijkt me machtig. (spreek ik mezelf alleen wel tegen, want dan moet Hollis toch tevoorschijn komen...)

Volgens mij heeft Hollis daar zelf ooit van gezegd dat hij het onmogelijk vond om het album live te spelen. Een groot deel van het album bestaat uit improvisaties (vooral het strijk- en blazerswerk). Er schijnen vele uren van dergelijke improvisaties opgenomen te zijn waar vervolgens delen zijn uitgehaald en door elkaar gehusseld. Veel knip- en plakwerk dus. Hollis wilde in ieder geval niet (meer) touren.

Plakken ze toch een scherm hem, zodat je alleen zijn silhouet ziet. Dan is hij een beetje de Mysterie Popstar. Zoals hier of ga ik nu echt veel te ver?

Ik zou denken dat soe juist echt een live knaller zou moeten zijn. ik zie het al voor me in een antiek theater in Parijs, waar echt een doodse stilte is. speelt Talk Talk de meest hemelse tonen.

Bovendien is er dan ook lekker veel ruimte voor improvisatie wat volgens mij wel behoorlijk goed uit kan pakken. Nee volgens mij is het helemaal niet zo onmogelijk als Hollis beweerde.

Ja, je gaat te ver.

@CD: Wat destijds uit improvisaties bestond is inmiddels opgedroogd tot bestaande nummers die gewoon gespeeld kunnen worden. Zou echt geen enkel probleem moeten zijn voor een goede band. Kan me voorstellen dat het destijds onmogelijk leek voor hem, maar ik zie nu geen enkele reden meer waarom het niet zou kunnen.
En inderdaad, ze kunnen er opnieuw bij improviseren.

Bark Psychosis - Hex

Misschien nog wel mooier dan dit album. Maar met die opmerking moet ik ook voorzichtig zijn.

...bel je hem even om het uit te leggen?....

Mss was hij ook wel bang dat het aanbrengen van meer lijn in de geïmproviseerde stukken of nieuwe improvisaties te veel afbreuk zouden doen aan de sfeer van het album.

Maar goed, als je hem weet te overtuigen dan ben ik zeker van de partij. Mijn voorstel zou zijn om er tijdens een zomerse nacht een open lucht concert van te maken. Lekker staren naar de sterren en een glas wijn onder handbereik.

Ben zijn nummer kwijtgeraakt, maar volgende keer als hij op de koffie komt dan zal ik het er over hebben.

Inderdaad, maar een domme uitspraak is het zeker niet. Want Hex is eveneens goed.

De opvolger Laughing Stock is van hetzelfde kaliber, minder 'verstild' en wat ruiger, een beetje een Bitches Brew na In A Silent Way om in Miles Davis-termen te spreken...

Zowel 'O'rang als Bark Psychosis zijn goede voorbeelden van een doorontwikkeling vanuit Talk Talk. Als je de dvd "Live at Montreux ('86) erbij neemt, zie je hoe belangrijk Paul Webb en Lee Harris voor het geluid van Talk Talk zijn geweest: in 'O'rang zaten beiden; in Bark Psychosis Lee Harris - Codename Dustsucker, een prachtige plaat dateert van 2004.

Mooie hoes, doet me denken aan ontwerpen van The Stone Roses. Getekend door dezelfde ontwerper?

De muziek is ook mooi. Alles is puik gespeeld en de zanger lijkt achter zijn teksten te staan. Jammer genoeg ontbreekt het nogal aan écht opwindende stukken. Eigenlijk wacht ik het hele album lang op een hoogtepunt dat er nooit komt. Een dergelijk gevoel krijg ik ook bij Selling England by the Pound van Genesis.

Ik kom op 3,5* en denk niet dat ik dit nog vaak ga beluisteren. Misschien heeft de band andere goede albums?

Dat denk ik ook niet. Ik heb hem ooit op lp gehad en nu op cd maar ik ben het met de reaktie van avdj helemaal eens. Ik sta er ook steeds van te kijken dat hij zo'n hoge waardering heeft en redelijk hoog staat in de top 250. Ik vind 'm niet slecht, voldoende zelfs, maar het is één van mijn minst gedraaide albums en ze hebben idd betere albums (zoals de voorganger van deze The Colour Of Spring)

@avdj: Te veel rust in dit album voor jou? Probeer 'The Colour of Spring' of 'It's My Life'. Die albums zijn meer up tempo. It's My Life is wel heel anders; de synths domineren daar.

Het is maar net welke 'dynamiek' je verwacht. Ik zou het op dit album bijna ongepast vinden als er ineens een up-tempo track tussen zou staan. Toch vind ik er wel binnen sommige tracks een mooie spanningsopbouw zitten; vooral "Eden"/de eerste plaatkant zit vol met dynamische pieken en dalen, varierend van bijna absolute stilte en vage geluiden tot en met harde gitaarrock.

Ik ben het wel met avdj en Ad Brouwers eens. Er mist een stukje dynamiek. Een uitbarsting of climax. Het moet zeker niet meer up-tempo zijn, want juist het trage van dit album is zijn kracht, maar een climax zoals bijvoorbeeld Sigur Rós dat wel fenomenaal kan op tragere post-rock (pleonasme?) mis ik hier. Op Laughing Stock is dit nog veel meer het geval. The Rainbow / Eden / Desire is bij vlagen werkelijkwaar geniaal en ook I Believe in You is een ontzettend sterk nummer, daarom krijgt dit album alsnog 4*.

Geen dynamiek op dit album? Geen climax? Zeker weten dat je het eerste nummer tot aan Desire toe hebt meegekregen?

Ik vind eigenlijk het hele album een climax!

Had de opvolger niet beter kunnen worden geadviseerd? Lijkt meer op dit album dan the Colour of Spring, en is een stuk opzwepender. Ook met een mooie hoes, die misschien zelfs nog mooier is dan deze.

Het eerste nummer is inderdaad van grootse kwaliteit. Mijn opmerking moet je dan ook met een korreltje zout nemen, want ik geef het niet voor niets 4*

Spirit of Eden is de ultieme studio-album. Sommige werken 'passen' niet op een rock-podium met "Whoooow"-gillende 'fans' en fluitende bezoekers. Dit is er één van. De enige optie zou zijn tijdens een soort 'klassiek' concert waarbij het werk integraal en zonder overbodige publieksherrie uitgevoerd kan worden....

Zoals ik al zei.



Maar inderdaad in de jaren 80 was Talk Talk behoorlijk groot, dus de zaal zou waarschijnlijk vol zitten met fans van het eerste uur die dit album niet kunnen waarderen.

qua muziek leef ik zelden mee in de waan van de dag. Blij toe. SOE was schijnbaar niet zo toegankelijk. Mij greep die naar de strot net als Laughing Stock die ik nog ietsje beter vind. Wat een sfeer. Hoe totaal anders dan alles. Niet gestuurd in enige commerciele richting, bij deze mannen pakt dat uit tot hun beste albums.

Ik zou Spirit of eden zo graag op vinyl hebben, maar het is echt niet te betalen.
zullen ze ooit talk talk herpersen?

Vast wel, alles gaat vroeg of laat door de herhalingsmolen heen...

Ik vind het allemaal heel goed meevallen. gemiddeld 40 euro moet toch wel lukken voor jou, niet?

musicstack; voor 5,90 aangeschaft. Staat nu in bestelling. Benieuwd of de leverancier deze belofte na kan komen. (Wellicht hebben ze er nog wel meer voor deze prijs). Zojuist het bedrag overgemaakt, nu maar afwachten...
Ik heb het idee dat deze plaat moet groeien, dus maar eens even goed op me in laten werken alvorens ik mijn stem herzie.

Edit; ook na mijn bestelling biedt Musicstack nog een exemplaar aan voor 5,90 euro. Kreeg zojuist een mailtje dat ik mijn copie binnen een week mag verwachten. 11,90 incl porto....

Als dit Near Mint is, dan is dat zeker een koopje hoor. Ik zou dan zeggen, nice done

Heerlijke muziek, na Future days luister ik alle muziek die er ook maar een beetje op lijkt. Dit is echt heerlijk. Ik moet er wel altijd even voor gaan zitten maar dat doe ik maar al te graag. Ik begin met de 4,5

5* zeker kans op een plek in mijn top 10.