Talk Talk - Spirit of Eden (1988)

Dat moet wel lukken, maar waar moet ik dan zoeken!?

Ik heb onlangs nog een factory-sealed exemplaar op de kop kunnen tikken voor 49 euro. Uiteraard een eerste druk want persen doen ze (nog) niet. De beste sites zijn musicstack, recordsale en vooral discogs (mijn favoriete site om vinyl te kopen).

Echter blijf ik ook trouw voor nieuw (her)uitgebracht vinyl en dat is bij shop.muziek.nl, voordien highfidelitydiscs.

Hierbij een link op discogs voor de plaat spirit of eden (aangezien ze niet nieuw te verkrijgen is).

Vinyl, Talk Talk Spirit of Eden - Discogs Marketplace

Trouwens, er staat nog een ongebruikt exemplaar op ook van deze Eden.

Dit koopje hier op de draaitafel doet het ook prima!

En nu voor de ongeveer vijfde keer gedraaid en nu is het kwartje dan toch echt helemaal gevallen!!! Eerdere luisterbeurten werden wel eens verstoord of overstemd, nu echt een avond voor mezelf, een beetje zitten (want vakantie) en eens een keer GOED luisteren... Man, wat een meesterwerk. Maar dan vertel ik hier natuurlijk niets nieuws.

Een nummer geluisterd, en ik ben direct verkocht. De zanger heeft een waanzinnige stem en het expirimentele spreekt mij erg aan.

Moet je nagaan dan is het nog een groei album ook...

Dankjewel Leeds, ik heb hier veel aan.

Wil niet te vroeg juichen, maar het ziet ernaar uit dat ik hem binnenkort op vinyl heb... voor nog geen 2 euro. Nu maar hopen dat dat exemplaar in orde is.

Ik help het je hopen

Ik ook, zulke sukkels kom je niet elke dag tegen

Hadden ze nog meer in de aanbieding, reptile71?

Zulke geluksvogels ook niet

@Poeha: Nog meer leuke dingen gekocht van die persoon, dat wel, maar is gewoon een particulier dus heeft geen dozijn Edens liggen haha... Ik kom er vast nog wel een keer een tegen en dan vind je hem wel terug in mij webshop.

En voor hoeveel gouden dukaten mag die dan de deur uit?

Tja, dat ligt er maar net aan... Moet zeggen dat het wel een uitdaging is nog een goedkoop exemplaar op te sporen.

Mocht je er weer eentje tegenkomen, mag je me altijd een PM sturen, reptile

Jongens, jongens - er staat geschreven: "zoekt en gij zult vinden". Leg de zoektocht neer bij een ander, zoals bij een slangenmens - ledigheid is des duivels oorkussen - en hij zal daarvoor een passende beloning vragen.

Het is geen reiziger die zit, vraagt en betaalt, het is een reiziger, die zoekt, verkent en vindt. Vinden is fun; en onderhandelen is heel gebruikelijk in de bazaar!

Niks mooier dan de jacht en de kick van het vinden.

Ik wou deze cd kopen, maar toen ik Talk Talk op de radio hoorde en zei: Dit is toch Talk Talk? Zeiden mijn ouders: Ja dat klopt. Hoe ken jij die ? We hebben cd'tjes van ze. Waaronder deze dus! (een van de eerste exemplaren). Zometeen luisteren!

Deur op slot en een comfortabele stoel zoeken. Mobile uitzetten. Paar keer diep ademhalen, even tot rust komen en dan op 'play' drukken. Ogen sluiten en alleen maar luisteren. Niets anders doen. Onderga het. Mij blies het album 22 jaar geleden helemaal weg (ik was ietsjes ouder dan jij).

Enjoy!

Erg teleurgesteld. Enkel I Believe in You weet me te boeien.

Ik weet niet wat het is. De zanger heeft een mooie stem en de instrumentale stukjes spreken mij aan. Probleem is dat het allemaal zo vreselijk saai en zoet is. Het is echt niet mijn ding, terwijl I Believe In You dat wel is. Te Soft, te rustig. Ik hou het op een onvoldoende. Zal snel nog een keer luisteren.

ik heb hetzelfde als Skinny Fist en was ook erg teleurgesteld. saaiheid troef en matig, hoewel het voor een slaapmutsje wel aardig is. I believe in you is wel mooi. is ook een single geweest dacht ik.

I Believe in You was inderdaad een single geweest in september 1988. Iets wat Mark Hollis niet kon waarderen. Op de B-kant staat John Cope. Een niet te missen track als je het mij vraagt.

Ik begrijp wat je bedoeld met de saaiheid van de plaat. Maar laten we die zogezegde saaiheid maar een technisch vernufte schoonheid noemen. Die saaiheid had ik in het begin ook. Echter bleef ik de plaat maar beluisteren en beluisteren omdat er toch wel wat meer achter zat. Voorbeeldje: de instrumentale waarden op deze plaat zijn werkelijk ongewoon. Beetje jammer om die plaat als saai te bestempelen. Zucht, toch mooi hoe al die instrumenten in elkaar stromen. Maar goed, ieder zijn goesting uiteraard. Gelukkig heb je Mark Hollis - Mark Hollis (1998) nog niet beluistert.

Ik heb geen enkel idee wat er hier bedoelt wordt met saaiheid. Misschien zijn er te weinig BPM's gaande voor sommigen of had er iemand een refrein/vers/refrein deuntje verwacht.
En dan 'zoet'?
Ik wist dat smaken kunnen verschillen, maar dit gaat wel erg ver!
Maar ja; sommigen vinden Kind of Blue ook niet mooi of hebben weinig op met Abbey Road.

Onze (jonge?) knaap Ludwig heeft waarschijnlijk dit album maar 1 keer / enkele keren beluisterd. Eerlijk gezegt, de eerste keren vond ik het ook niet echt overweldigend, eerder zwakjes . Stom van mij. Pas halfweg de jaren 90tig drong het voor mij echt door. Is nu 1 van mijn favorieten aller tijden, zonder meer

Ook Laughing Stock en het album Mark Hollis staan ook heel hoog genoteerd bij mij.

1 keer luisteren en dan al een stem uitbrengen heeft bij deze plaat idd weinig zin. Kijk als je enkel hardrock kan waarderen dan kan ik me voorstellen dat het wat saaie is maar zoet is het zeker niet.

Ik vond het anders vanaf het begin een fantastische plaat, en dat is daarna niet veranderd.

De kenners zijn bijdeze de uitzonderingen op de regel

Ik lag na de eerste luisterbeurt KO en kon dus geen stem uitbrengen.

Zometeen: luisterbeurt nummer 2.

Om dan iemand gelijk als kenner te bestempelen gaat mij wat te ver

Ik was ook direct zwaar onder de indruk van dit album toen ik het hoorde in 1988. Ik had nog nooit zoiets gehoord! Maar het is nu 2010. Als je dit album nu voor het eerst hoort is het anders dan destijds. Om even een vergelijking te maken. Dit album is nu 22 jaar oud. Toen dit album in 1988 uitkwam was Revolver van The Beatles 22 jaar oud. Voor mij waren The Beatles in 1988 echt ouwe koek; het klonk ook echt jaren 60 en dat was voor mij toen een eeuwigheid geleden (toen leefde ik nog niet eens want ik ben uit 1971). Wat dat betreft denk ik dat dit album anno 2010 niet zou oud klinkt als The Beatles in 1988 klonken. Dus het album is wel heel goed overeind gebleven in de tijd, denk ik. Maar of je ervan houdt blijft natuurlijk een kwestie van smaak. Maar dan nog denk ik dat het voor iemand die het nu leert kennen nooit zo indrukwekkend kan zijn als voor iemand die het in 1988 leerde kennen.