LCD Soundsystem - LCD Soundsystem (2005)

Ehm, wie doet ook alweer de releasedata bijhouden? Anyhow:

Ik hoorde laatst een electronic/rock nummer op 3 voor 12(op di avond op 3fm, goede muziek vaak ) en dat was een erg lekker nummer. Leek best wel op New Order. Het bleek dus van deze band te zijn. Voor zover ik weet is dit het 1e album, ze hebben wel wat EP's uitgebracht. Maar goed, ben benieuwd, ook omdat ik nog steeds niet weet welk nummer dat nou was .

PM naar T.O. svp

Ik ben zeer benieuwd. Tribulations was al eens een b-side, maar is nu blijkbaar gepromoveerd tot albumtrack. Leuk nummer. Als dit album het niveau van Losing My Edge weet te halen, wordt dit een van betere platen van de laatste jaren, wat mij betreft.

Ben benieuwd, leuke titel van het eerste nummer ook . Alhoewel ik de remixen die ze doen als The DFA meestal beter vind dan hun eigen tracks.

ps Is de cover niet van hun 12" "Yeah" ??

Uhm dat kan best. Ik vond eigenlijk alleen deze op het internet. Als jij de goede weet, roeptu maar

Ik heb even de hoes verbeterd, nu de officiele hoes bekend lijkt te zijn gemaakt.

Ook hier maar even een 'liedje voor liedje'-recensie, nu ik hem een paar keer heb gedraaid.

De eerste track Daft Punk Is Playing At My House had ik al vaker gehoord in liveversies van slechte kwaliteit, dus ik was er in eerste instantie niet echt enthousiast over. Het nummer lijkt wat vlak, maar het is toch een beetje een groeier. Er gebeurt best wat op de achtergrond (bv. die beat die er subtiel bij komt op 1:28). Leuke tekst ook. Too Much Love komt wat langzaam op gang. Zanger klinkt alsof ie net uit bed is gestapt of bijna in slaap valt. Ook hier is het wachten totdat het liedje beetje bij beetje drukker en drukker wordt en voorzichtig naar een climaxje wordt toegewerkt. Zo rond de vierde minuut komen er ook wat trommeltjes bij, maar echt geweldig wordt het nooit.
Tribulations is de eerste voltreffer. Een hele vette beat, stoere tekst en zowaar een gitaar in de brug. In de laatste 50 seconden gaat het dan ook nog een beetje los. Movement klinkt een beetje als electropunk. Het doet me eigenlijk een beetje aan The Fall denken, aangezien Mark E. Smith ook zo heerlijk snerend opsommend kan zingen. Na anderhalve minuut wordt de drammerige beat afgekapt en ingeruild voor twee gierende gitaren en stevige drums om zo door te sjezen naar de slotakkoorden van het liedje. Never as Tired as When I'm Waking Up is dan een rustpunt. Een jaren '70-achtige ballad in de stijl van The Stones of Pink Floyd. Doet me ook een beetje denken aan Primal Scream's I'm Gonna Cry Myself Blind. Moest er in eerste instantie erg aan wennen, maar na een tijdje ga ik het wel mooi vinden.
Het geluid van doorbraaksingles Losing My Edge en Yeah is voor het eerst op dit album hoorbaar op het 8 minuten durende On Repeat. Funky beat, goede vocalen en beetje bij beetje doen meer instrumenten hun intreden, totdat uiteindelijk alle registers wagenwijd open worden getrokken. Heerlijk. Na Tribulations de tweede topper van het album. Thrills begint met een marimba-achtig geluid en een beetje distortion. De bassen zijn hier heel laag. Van het type dat je meer voelt dan hoort als de muziek hard staat. Verder gebeurt er niet al teveel, maar het luistert wel aardig weg.
Met Disco Infiltrator kan ik vervolgens niet zoveel. Leuk nummer wel, maar geen hoogvlieger. Great Release is de afsluiter. Afgezien van de zang en de beats doet dit nummer me wel een beetje aan Mercury Rev denken. Die hebben soms een soortgelijk weids geluid in hun muziek. Een mooie afsluiter wel.

Al met al vind ik dit wel een goed album. Het is niet zo geniaal geworden als de bekende singles hebben kunnen doen vermoeden, alhoewel af en toe dat niveau best gehaald wordt. Het is - hoe verrassend ook - gewoon een leuke plaat, maar als je iets beters in deze hoek wilt horen kun je toch beter Echoes van The Rapture of een plaat van !!! kopen.

Wat een heerlijk nummer zeg, dat Tribulations. Zeker wanneer die gitaar begint, damn . Maar goed, de 1e keer dat ik dit album draai, het klinkt lekker en ik zal binnekort er even wat over swchrijven .

Ik ken deze band niet, maar heb zo het gevoel dat die me wel zal bevallen als ik ze beluisterd zal hebben...

Dat heb je volgens mij overal, tenminste als ik jouw stemmen met die van de gemiddelde gebruiker vergelijk

Maargoed zeg: Sapperedosio zei een paars mannetje ooit in mijn kindertijd (PurnoDePurno voor de echte fans). Tribulations is echt een verdomd lekker nummer zeg. Gauw het album aanschaffen.

I know. Ik hou van vele dingen .

Na een eerste luisterbeurt toch een vrij verrassend album. Alleen de - overigens erg leuke - nummers "Tribulations", "On Repeat" en "Disco Infiltrator" doen aan hun oudere singles denken.

Hoe kan dit album vóór 25jan in godsnaam al 3 stemmen hebben

Ach, mensen het is de moeite zeker waard om tot 25jan het album even te .......... Ik durf het woord downloaden niet eens in de mond te nemen. Om mezelf moeite te besparen sluit ik me verder wel redelijk bij de nummer-voor-nummer beschrijving van Herman aan (hierboven ergens).

Tsja, het album is al anderhalve maand geleden ofzo gelekt. Dan krijg je dat. Ik koop hem wel als ie midprice gaat.

Zoals ik al zei, zal ik hier nog even een verklaring voor mijn 4,5 * geven.

Ik luister niet veel radio, maar een maandje geleden luisterde ik s' avonds een keer 3 voor 12. Zoals ik al aan het begin van deze discussie zei, viel mij één nummer op. Hij noemde de band LCD Soundsystem. Ik had er nog nooit van gehoord en dacht dat het het laatste tv systeem van Philips was . Maar wat bleek, het ook nog is een zeer toffe band die net met een debuut album kwam.
Overigens hebben ze ook nog wel leuke EP's uitgebracht, zoek de nummers Yeah en Loosing My Edge maar is op, zijn zeker de moeite waard.

Het eerste nummer is een fijne binnenkomer. Sowieso al om de naam en de tekst is ook niet verkeerd. Muzikaal gezien ook zeer relaxt. Het 2e nummer klinkt inderdaad een beetje slaperig. Maar het klinkt niet verkeerd en misschien is het wel zo bedoeld, kijk bijvoorbeeld naar het nummer Never as Tired as When I'm Waking Up . Ik vind het wel lekker eindigen, beetje op een Underworld manier. Nu heb je de warming-up al gehad en gaan we door naar het beste nummer, Tribulations. Ontzettend gaaf nummer, met een, zoals herman al zei, zeer vette beat en die gitaar is niet zomaar een gitaar, damn wat klinkt dat lekker. Echt de ultieme rock/electro combinatie voor mij, wat mij zeer goed bevalt na het ontdekken van Get Ready van New Order . Ja, dan ben je al geneigd om helemaal uit je dak te gaan en dan komt het nummer Movement er ook nog eens overheen. Totaal anders dan Tribulations maar met een lekker hoog tempo. Wat mij wel opvalt is dat de zanger behoorlijk verkouden klinkt, maar dat hoort bij hem denk ik . Na 1,5 minuut barst het nummer los en spring en schreeuw je lekker mee. Na goed, 2 nummers waar je uit je dak gaat, tijd voor rust . En dat lukt wel bij het nummer Never As Tired As I'm Waking Up. Met teksten I lay down in the grass wordt ik weer rustig en kunnen we even op adem komen. Ik kan het trouwens prima in de titel van dit nummer vinden, ik kom er de laatste maanden ook echt niet meer uit mijn bed,zal wel andere oorzaken hebben denk ik, dat terzijde .
Next, On Repeat, een nummer wat lijkt op de eerdere nummers wat LCD Soundsystem heeft uitgebracht. Naar mate het nummer vordert, hoe lekkerder hij wordt. Ik vind hem erg goed, op Tribulation na de beste van het album. Thrills is ook een lekker plaatje, niet echt heel bijzonder, het klinkt wel ontspannend. Hoewel er wel een goede bass onder zit. Disco Infilltrator is weer een lekkere dans track. Goed muzikaal nummer met wat aparte geluidjes. Great Release dan een rustige afsluiter om het album even te laten bezakken. En inderdaad, het album is een great release

LCD Soundsystem heeft een, zoals ik hem het best kan bestempelen als een lekkere plaat waneer ik mijn bericht zo nalees. Niet slecht voor een debuut en ik ben blij dat ik radio heb geluisterd
Al met al is door dit album mijn interesse in Electronic zeker gegroeit en dan vooral in combinatie met rock. Én ik moet nog zien dat er dit jaar een betere track dan Tribulations komt.

Mee eens.

Zeer boeiend album waar mijn 4 sterren misschien wel wat aan de lage kant zijn (maar hey: hij moet nog officieel uitkomen, dus een halfje erbij kan later altijd nog wel).
"Tribulations" behoort zeker tot de betere tracks. Erg prettig ook om de singles op cd 2 uit te brengen als extra.
Gaan we nog veel van horen dit jaar !

Ik ben ook erg blij met die extra Cd. Yeah (crass version) is toch een van de beste nummers van het afgelopen jaar (of is ie alweer uit 2003?).

Ja die bonus cd is inderdaad een pluspunt. Ook het nummer Give It Up mag er wezen.

LCD Soundsystem is volgens mij zeker een band om de komende jaren (hopelijk decennia) in de gaten te houden. Hun debuut album is alvast zéér goed. Nummers als Thrills, Daft Punk Is Playing At My House, On Repeat, Losing My Edge, Disco Infiltrator en uiteraard de geweldige track: Tribulations maken mij zeer enthousiast. Ik moet nog oppassen dat ik niet alle tracks van de cd opnoem in mijn opsomming.

Een aanrader, 4,5 ster.

Wat een enthousiasme hier over dit album. Ik had werkelijk waar nog nooit van LCD Soundsystem gehoord, maar werd aangestoken door de aanprijzing door platenzaak Plato. Blind gekocht en helemaal geïntrigeerd. Ik kan de weg op dit album nog niet helemaal vinden, het is allemaal nog niet helemaal ingedaald, zogezegd. Wel onder de indruk en blij met mijn aankoop.
Het spookt nog een beetje door mijn hoofd: wat is dit, wie is die man, waar lijkt dit op? Geen idee, maar ik heb absoluut het idee dat ik iets geniaals in huis heb. (Al moet het qua draaiuren ook een beetje concurreren met The Chemical Brothers).

Ik las trouwens ergens dat 1 van de 2 mannen van LCD Soundsystem ook de producer was van The Rapture en Radio 4 albums. Een man met talent in ieder geval als het klopt .

En de andere man zat vroeger bij UNKLE... The Rapture is ook erg aan te raden, over Radio 4 ben ik wat minder enthousiast.

Ja heb deze cd gekocht omdat ie goed werd aangeprijst, heb toen 2 nummers geluisterd en verkocht was ik. Wat een gaaf album, freaky, melancholisch, raar, bizar, lekker, funky, dancy enz..album is dit!!

Zeker een aanrader!

2005 is voor mij nu al een muzikaal topjaar. Eerst al Trail Of Dead, en nu dit album: wat een superplaat! Enkele nummers kende ik al (Losing My Edge!) en die beloofden al veel goeds. De huidige single Daft Punk Is Playing At My House vond ik al fantastisch, maar dat is nog niks vergeleken bij de nummers die daarop volgen. Die zijn minstens even sterk, zo niet beter. Tribulations inderdaad, Too Much Love, On Repeat of het Beatlesque Never As Tired As When I'm Waking Up. En dan verdien je bij mij gewoon 5*. Niks meer, niks minder.

Verdomd ja...welk nummer herken ik nou?

Met die extra tracks is erbij is dit zeker een goede koop.

Zeker, want eigenlijk zijn die beter dan het album. Yeah (crass version) is toch wel het beste nummer, vind ik. Wat een grandioze opbouw cq. spanningsbouw.

ja tweede deel is misschien beter dat wel, toch zet ik deel 1 veel aan ook


Never as Tired as When I'm Waking Up
top ook