menu

Depeche Mode - Speak & Spell (1981)

mijn stem
3,29 (182)
182 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Mute

  1. New Life (3:45)
  2. I Sometimes Wish I Was Dead (2:18)
  3. Puppets (3:57)
  4. Boys Say Go! (3:07)
  5. Nodisco (4:15)
  6. What's Your Name? (2:45)
  7. Photographic (4:44)
  8. Tora! Tora! Tora! (4:37)
  9. Big Muff (4:24)
  10. Any Second Now (Voices) (2:35)
  11. Just Can't Get Enough (3:44)
  12. Dreaming of Me * (4:03)
  13. Ice Machine * (4:05)
  14. Shout * (3:46)
  15. Any Second Now [Instrumental] * (3:08)
  16. Just Can't Get Enough [Schizo Mix] * (6:48)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 40:11 (1:02:01)
zoeken in:
avatar van stoepkrijt
2,5
Vooruit, daar moet ik je gelijk in geven. Ik had daar al een blauw sterretje voor staan.

avatar van lennon
3,0
Ik leerde Depeche Mode kennen in 1984, toen er al 3 albums waren. People are people was het 1e wat ik van de mannen leerde kennen. Toen ik later de eerdere albums ging luisteren was dat toch wel even schrikken. Dat was echt wat anders. Die sound hebben ze (gelukkig) in een paar jaar tijd wel aardig aangepast, en in vele opzichten beter gemaakt.
De hoes vind ik erg mooi. Een van de mooiste DM hoezen!

New Life (3:45)
Het nummer begint met een uitnodigende synth. Het bouwt daardoor wat spanning op. De blij drums die er daarna bijkomen halen die spanning wel weer weg. Maar het nummer blijft wel een lekkere sfeer houden.

I Sometimes Wish I Was Dead (2:18)
Eigenlijk het zelfde concept als New life. Eén synth begint, en dan valt de drumcomputer in met de rest. Dit nummer is ondanks de titel nog een vrolijker huppelnummer dan zijn voorganger. Het klinkt erg gedateerd, en het zou ook zo een stuk muziek uit Mario the game kunnen zijn. Geen hoogtepunt uit het oevre van de band.

Puppets (3:57)
Dit nummer heeft weer dezelfde opzet, maar klinkt een stuk interessanter, en is in tegenstelling tot de 2 eerdere tracks wat donkerder van kleur. Het refrein doet heerlijk 80's aan, maar heeft ook een mooie melodie. Dit neigt al wat meer naar de sound die de band die het later zou worden. Waarschijnlijk ook de reden dat ik dit een prettig nummer vind.

Boys Say Go (3:07)
Een typisch Vince nummer, had zo op een Yazoo plaat kunnen gestaan. Muzikaal wel interessant, maar als geheel niet echt interessant. De introductie is echt erg... Boys..... De drum computer klinkt wel steeds hetzelfde begint me op te vallen, en dat maakt dat de songs wat gelijk aan elkaar klinken.

Nodisco (4:15)
Weer zo'n "huppel" ritme. Dat hoor je ook bij Erasure en Yazoo, en dus kan ik dat wel toeschrijven aan Clarke. Ik ben er geen liefhebber van. Het nummer doet me weer weinig.

What's Your Name? (2:45)
De ondertussen bekende drum sound is de introductie naar alweer een bijna vervelend vrolijk liedje. De teksten zijn echt om te lachen. Ik luister het bijna me tplaatsvervangende schaamte. Als je je realiseert wat voor transformatie de band heeft doorgemaakt, wat een wereld van verschil. Weer geen hoogvlieger.

Photographic (4:44)
Een interessant begin. Weer de wat donkere sound. Ik hoor Gore op de achtergrond meezingen, dat klinkt goed. Dit werkt wel. Wel een zeer typisch 80's synth liedje, de tekst, het refrein. Leuk! het doet me denken aan Numan, maar dat deden wat eerdere nummers ook. Niet zo gek met deze sound natuurlijk.

Tora! Tora! Tora! (4:37)
Geschreven door Martin Gore, en de sound is ook meteen anders. Dit vind ik een stuk fijner. Weer mooie duistere sfeer. Gahan zingt ook wat anders dan op de overige nummers. Doe maar een handvol van dit soort songs. De tekst is ook wat betekenisvoller dan die van Clarke. Het lijkt te gaan over Pearl Harbour.
From the skies you could almost hear them cry
Tora Tora Tora
In the town they were going down
Tora Tora Tora


Big Muff (4:24)
Nog een Gore compositie, zonder vocalen. Het is een aardige track, maar weinig memorabel.

Any Second Now (Voices) (2:35)
Gore op vocalen, fijn! Mooi mysterieus begin. De stem van Gore past er mooi bij. Vloeiend onder begeleiding van synths zonder drum kabbelt dit nummer voort. Ik vind het het sterkste nummer van het album. Toch één minpunt; het duurt echt te kort.

Just Can't Get Enough (3:44)
Het bekendste DM nummer uit deze periode. Dit was één van de eerste vroegere tracks die ik leerde kennen na mijn introductie met de band. Zeker omdat het ook als liveversie op single werd uitgebracht. Dit nummer bevat ook weer dat vrolijke huppel muziekje wat ik meer horo op dit album. Echter is dit deuntje zo aanstekelijk, dat het erg leuk is. Maar als dit nummer nu nog tijdens een tour wordt gespeeld is het toch een vreemde eend in de bijt. Past zo ontzettend niet meer bij deze band.

Dreaming of Me * (4:03)
Mijn LP sluit of met de track die eigenlijk niet op de originele plaat staat. De allereerste single voor de band. Ik begrijp wel waarom dit niet zoveel deed. Gemiddeld klinkende song, geen wereldwonder.

Voor mij is het wel duidelijk dat ik de sound van Vince Clarke niet echt trek. Hij drukt een heel grote stempel op dit album. Na zijn vertrek en voortzetting in Yazoo en Erasure is het wel duidelijk dat DM nooit zo'n band zou zijn geworden als ze nu zijn, want Clarke ging gewoon vrolijk verder met zijn huppel muziek, en vrolijke pop deuntjes. Dit album zou ik dus ook echt niet bezitten als hij was gebleven, want dan was de band niet interessant voor me geweest. Ik ben dus ook zeer content met het vertrek van Clarke uit deze band.
Een handjevol interessante nummers, afgewisseld met een aantal slappe huppel nummers maken dit album net een voldoende. Het probleem van deze plaat voor mij is dat veel nummers hetzelfde klinken, mede door de drumcomputer die hetzelfde is in veel songs. Het verveelt dus redelijk snel.
Het is niet een plaat die ik veel draai, maar soms heb ik er wel even zin in, al is het alleen al om te realiseren wat een fantastische band DM later is geworden.

avatar van Robertus
3,0
Interessant vind ik wel dat het instrumentale begin van Tora! Tora! Tora! en de instrumental Big Muff (de Gore-songs hier) opvallend veel overeenkomst vertonen qua sound met dit solo-album van Gore: MG - MG (2015)

avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
Ben met een Depeche Mode revival bezig en ga eens alle afzonderlijke platen op mijn gemak beluisteren.
Het debuut vond ik niet opzienbarend, gelukkig maakte de band later een enorme ontwikkeling mee.
De drumcomputer zorgt voor eenvormigheid al zijn er wel uitschieters te noteren zoals Puppets, Photographic, Dreaming Of Me, & Any Second Now.
Mijn Vinyl versie heeft wel een andere volgorde dan de CD versie

avatar van dazzler
3,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
Mijn Vinyl versie heeft wel een andere volgorde dan de CD versie

Jouw vinylversie is wellicht de continentale release.
Die had de debuutsingle Dreaming Of Me in plaats van I Sometimes I Wish I Was Dead.

avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
Klopt inderdaad dazzler op mijn vinylversie ontbreekt het nummer Sometimes I Wish I Was Dead.

avatar van Alicia
3,5
In een tijd dat ik fotografie studeerde was het nummer Photographic het ultieme nummer om heerlijk op dansen. Aardig debuut, maffe kapsels, hippe jasjes en leuke hitjes (Just Can't Get Enough). Pas veel later werd Depeche Mode een formatie om echt van te houden.

avatar van goldendream
3,0
Lange tijd meende ik genoeg te hebben met de verzamelalbums (Singles 1981-1985 en Singles 1986-1998), maar nu wil ik de band wel helemaal leren kennen. Zoiets doe ik graag chronologisch en dus start ik hier.

Meteen zie ik een gelijkenis met het debuut van Simple Minds (Life In a Day) en The Cure (Three Imaginary Boys): het heeft zeker zijn charme, maar het beste moet nog komen. Toch hoort het er absoluut bij en is het eigenlijk onmisbaar, hoewel zeker niet hoogstaand. Bij 'Boy' van U2 ligt dat mijns inziens anders, want hun debuut behoort tot hun betere albums en algauw verloren ze hun puurheid aan opgeblazen egotripperij en een steeds irritanter imago.

Naast de 3 nummers die ik al kende van de verzamelaar, heb ik ook een zwak voor 'Puppets' en 'Photographic'. Dat laatste doet me sterk denken aan de eerste vier soloalbums van John Foxx. Ook de b-kantjes van de singles zijn goed. Er is zoals gezegd ook heel wat minders aanwezig.

Tot slot: de hoes is prachtig!

avatar van goldendream
3,0
Ik vergat nog een eervolle vermelding te geven aan 'Any Second Now'. Ik moet bij dit album vaak aan OMD denken.

3 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 23:08 uur

geplaatst: vandaag om 23:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.