Sparklehorse - Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)
mijn stem
467 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Capitol
-
Homecoming Queen (3:36)
-
Weird Sisters (5:00)
-
850 Double Pumper Holly (0:37)
-
Rainmaker (3:47)
-
Spirit Ditch (3:23)
-
Tears on Fresh Fruit (2:08)
-
Saturday (2:27)
-
Cow (7:13)
-
Little Bastard Choo Choo (0:39)
-
Hammering the Cramps (2:50)
-
Most Beautiful Widow in Town (3:18)
-
Heart of Darkness (1:52)
-
Ballad of a Cold Lost Marble (0:47)
-
Someday I Will Treat You Good (3:41)
-
Sad & Beautiful World (3:33)
-
Gasoline Horseys (2:40)
- nummer 225 in de top 250
0
geplaatst: 7 maart 2010, 16:12 uur
RIP...onvoorstelbaar, dit album is nog steeds een van mijn favorieten, zonde...
0
Lukk0
geplaatst: 19 maart 2010, 21:08 uur
Sparklehorse is zo'n artiest waarvan je niet kan zeggen wanneer ze opgenomen hebben. Het klinkt in principe erg jaren negentig, lo-fi, een beetje noise, een beetje indie. Meest opvallend zijn de pure liedjes, waarvan je zou zeggen dat ze rechtstreeks uit de jaren zestig stammen. De jaren zestig, de glorietijd van het liedje, door artiesten als The Beach Boys, The Kinks en The Beatles. Zij maakten van het liedje een kunst, binnen vier minuten met kop en staart een verhaal vertellen, en Mark Linkous lijkt dit, vijfentwintig jaar later, opnieuw uitgevonden te hebben.
Want daar blinken Mark Linkous en band hier in uit: het brengen van liedjes die zich na één keer luisteren voorgoed in je hoofd genesteld hebben en waarvan het lijkt alsof je ze al jaren kent. De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend, het langere Cow verveeld geen seconde, is misschien zelfs wel het beste op het album en Most Beautiful Widow in Town klinkt alsof het bijna wel één van de meest befaamde nummers aller tijden zou zijn. Wanneer een andere band dit gedaan had in dezelfde tijd, zeg een Radiohead, zou dit nummer gegarandeerd in allerlei lijstjes bovenin meedraaien.
Maar, gelukkig zou ik bijna zeggen, dit is Sparklehorse niet gegund geweest. En hier ben ik stiekem toch wel een beetje blij mee. Net zoals de dood van Mark Linkous, hoewel een afschuwelijk verlies, begrijp me hier niet verkeerd, toch ook wel iets van een cult rondom Sparklehorse zou kunnen laten ontstaan, terwijl de grote doorbraak nooit meer komen gaat. Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
Want daar blinken Mark Linkous en band hier in uit: het brengen van liedjes die zich na één keer luisteren voorgoed in je hoofd genesteld hebben en waarvan het lijkt alsof je ze al jaren kent. De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend, het langere Cow verveeld geen seconde, is misschien zelfs wel het beste op het album en Most Beautiful Widow in Town klinkt alsof het bijna wel één van de meest befaamde nummers aller tijden zou zijn. Wanneer een andere band dit gedaan had in dezelfde tijd, zeg een Radiohead, zou dit nummer gegarandeerd in allerlei lijstjes bovenin meedraaien.
Maar, gelukkig zou ik bijna zeggen, dit is Sparklehorse niet gegund geweest. En hier ben ik stiekem toch wel een beetje blij mee. Net zoals de dood van Mark Linkous, hoewel een afschuwelijk verlies, begrijp me hier niet verkeerd, toch ook wel iets van een cult rondom Sparklehorse zou kunnen laten ontstaan, terwijl de grote doorbraak nooit meer komen gaat. Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
0
geplaatst: 3 mei 2010, 11:39 uur
Lukk0 schreef:
Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
Met jouw reatie ben ik het eens, beste LukkO, maar met dit gedeelte heb ik toch enigszins moeite. Mark Linkous was er nooit op uit om een groot publiek te bereiken. Hij was voor mij ook een enorme held op muziekgebied. Hij verkende, als muti-instrumentalist de grenzen en probeerde die tot het laatst uit te breiden. Op Dark NIght Of The Soul (2009) en zijn cd met laptop-muzikant ook uit 2009 liet hij horen dat zijn inspiratie nog lang niet weg was. Ook was hij bezig met een nieuwe Sparklehorse-cd. Zijn zelfmoord heeft die ontwikkeling wreed verstoord. Zijn samenwerking met andere muzikanten, zoalsIggy Pop, Suzanne Vega, Radiohead en vele andere muzikanten uit allerlei stromingen boeiden mij enorm. Muziek evolueert al decennia lang en zal dat blijven doen. Ik vind zijn verlies daarom héél erg. Ik had die ontwikkeling graag wilen blijven volgen. Ook voor de muziekwereld is hij een groot verlies op het gebied van doorvernieuwen. Gelukkig heeft hij een erfenis achtergelaten in de vorm van zijn zijn prachtige muziek, die zeker voor een ieder aanspreekbaar zou zijn. Maar om te sterven, zeker op deze klotemanier, hoef je geen cult figuur te zijn of te worden. Voor mij leeft Mark elke dag nog, maar gun hem tevens de rust, die hij waarschijnlijk zo hard nodig had. .
0
geplaatst: 2 juni 2010, 19:51 uur
Lukk0 schreef:
Sparklehorse is zo'n artiest waarvan je niet kan zeggen wanneer ze opgenomen hebben. Het klinkt in principe erg jaren negentig, lo-fi, een beetje noise, een beetje indie. Meest opvallend zijn de pure liedjes, waarvan je zou zeggen dat ze rechtstreeks uit de jaren zestig stammen. De jaren zestig, de glorietijd van het liedje, door artiesten als The Beach Boys, The Kinks en The Beatles. Zij maakten van het liedje een kunst, binnen vier minuten met kop en staart een verhaal vertellen, en Mark Linkous lijkt dit, vijfentwintig jaar later, opnieuw uitgevonden te hebben.
Want daar blinken Mark Linkous en band hier in uit: het brengen van liedjes die zich na één keer luisteren voorgoed in je hoofd genesteld hebben en waarvan het lijkt alsof je ze al jaren kent. De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend, het langere Cow verveeld geen seconde, is misschien zelfs wel het beste op het album en Most Beautiful Widow in Town klinkt alsof het bijna wel één van de meest befaamde nummers aller tijden zou zijn. Wanneer een andere band dit gedaan had in dezelfde tijd, zeg een Radiohead, zou dit nummer gegarandeerd in allerlei lijstjes bovenin meedraaien.
Maar, gelukkig zou ik bijna zeggen, dit is Sparklehorse niet gegund geweest. En hier ben ik stiekem toch wel een beetje blij mee. Net zoals de dood van Mark Linkous, hoewel een afschuwelijk verlies, begrijp me hier niet verkeerd, toch ook wel iets van een cult rondom Sparklehorse zou kunnen laten ontstaan, terwijl de grote doorbraak nooit meer komen gaat. Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
Sparklehorse is zo'n artiest waarvan je niet kan zeggen wanneer ze opgenomen hebben. Het klinkt in principe erg jaren negentig, lo-fi, een beetje noise, een beetje indie. Meest opvallend zijn de pure liedjes, waarvan je zou zeggen dat ze rechtstreeks uit de jaren zestig stammen. De jaren zestig, de glorietijd van het liedje, door artiesten als The Beach Boys, The Kinks en The Beatles. Zij maakten van het liedje een kunst, binnen vier minuten met kop en staart een verhaal vertellen, en Mark Linkous lijkt dit, vijfentwintig jaar later, opnieuw uitgevonden te hebben.
Want daar blinken Mark Linkous en band hier in uit: het brengen van liedjes die zich na één keer luisteren voorgoed in je hoofd genesteld hebben en waarvan het lijkt alsof je ze al jaren kent. De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend, het langere Cow verveeld geen seconde, is misschien zelfs wel het beste op het album en Most Beautiful Widow in Town klinkt alsof het bijna wel één van de meest befaamde nummers aller tijden zou zijn. Wanneer een andere band dit gedaan had in dezelfde tijd, zeg een Radiohead, zou dit nummer gegarandeerd in allerlei lijstjes bovenin meedraaien.
Maar, gelukkig zou ik bijna zeggen, dit is Sparklehorse niet gegund geweest. En hier ben ik stiekem toch wel een beetje blij mee. Net zoals de dood van Mark Linkous, hoewel een afschuwelijk verlies, begrijp me hier niet verkeerd, toch ook wel iets van een cult rondom Sparklehorse zou kunnen laten ontstaan, terwijl de grote doorbraak nooit meer komen gaat. Op deze manier blijft Sparklehorse een beetje van mij, gedeeld met enkele liefhebbers, uit het beeld van het grote publiek. Een album geschreven voor die liefhebbers, alsof Mark wist wat wij horen wilden en daar zijn nummers omheen gebouwd heeft, met persoonlijke aanpassingen. Vivadixiesubmarinetransmissionplot.
Ik lees nu dit stuk en ik denk..... laat ik deze plaat na een jaar nog eens opzettten! Leuk geschreven.
0
Antagoon
geplaatst: 9 juli 2010, 23:46 uur
Inderdaad leuk geschreven Lukk0!! Ik meen me te herinneren dat de recensent destijds schreef dat dit een plaat was die je over 15 jaar nog steeds zou draaien omdat het zo tijdloos klonk. En hij heeft gelijk gekregen. Dit is en blijft een tijdloos meesterwerk.
0
Misterfool
geplaatst: 18 juli 2010, 23:11 uur
hellup, ik kan dit niet waarderen. 
kan die stem niet echt hebben.
De nummers doen me ook al niks.
kan die stem niet echt hebben.
De nummers doen me ook al niks.
0
geplaatst: 23 juli 2010, 13:17 uur
Ik krijg zin om heel veel nare dingen te zeggen nu, maar dat mag niet van Herman. 
Laat ik het er op houden: Jammer dat je het niet kunt waarderen, Luke. Ga je maar je vieze progplaatjes draaien.
Laat ik het er op houden: Jammer dat je het niet kunt waarderen, Luke.
Ga je maar je vieze progplaatjes draaien.
0
Antagoon
geplaatst: 23 juli 2010, 14:39 uur
Hoewel ik de mening van Luke niet deel, kan ik wel begrijpen dat iemand dit niet kan waarderen. Het is nogal uitgesproken muziek van Sparklehorse.
En met met goede prog-plaatjes is natuurlijk niks mis
En met met goede prog-plaatjes is natuurlijk niks mis
0
geplaatst: 23 juli 2010, 15:15 uur
Gewoon nog eens proberen in de winter, Luke, als de barsten in de ruiten vriezen. Wellicht pakt het je dan beter.
Aan een stem kun je sowieso altijd wel wennen.
Aan een stem kun je sowieso altijd wel wennen.
0
geplaatst: 23 juli 2010, 17:28 uur
Lukk0 schreef:
De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend
De openingsregels A horse, a horse, my kingdom for a horse klinken in één keer bekend
Misschien omdat ze al bekend zijn?
Misschien wist je dit niet, maar dat komt dus uit een stuk van Shakespeare.
0
geplaatst: 23 juli 2010, 20:32 uur
"Woke up in a burnt-down basement" is dan weer een Niel Jong-verwijzing.
0
Milestones
geplaatst: 27 augustus 2010, 10:56 uur
Af en toe moeten die oude klassiekers weer eens uit de CD kast worden getrokken. En deze staat bij mij op slechts 3 sterren.
Bij herbeluistering veel te laag, want dit blijkt gewoon een prima album. En ik las net dat de zanger eerder dit jaar is overleden. Zelfmoord ! Triest allemaal. Hij laat in ieder geval een mooi en ontroerend muzikaal statement achter.
Bij herbeluistering veel te laag, want dit blijkt gewoon een prima album. En ik las net dat de zanger eerder dit jaar is overleden. Zelfmoord ! Triest allemaal. Hij laat in ieder geval een mooi en ontroerend muzikaal statement achter.
0
Lukk0
geplaatst: 25 oktober 2010, 18:53 uur
Arrie schreef:
Misschien omdat ze al bekend zijn?
Misschien wist je dit niet, maar dat komt dus uit een stuk van Shakespeare.
(quote)
Misschien omdat ze al bekend zijn?
Misschien wist je dit niet, maar dat komt dus uit een stuk van Shakespeare.
Lees het nu pas, maar ik bedoelde niet zozeer de tekst, maar gewoon het eerste stuk van het nummer. Dat die regel uit Richard III komt, wist ik uiteraard al wel
0
geplaatst: 7 november 2010, 19:00 uur
Ploppesteksel tipte me dit album. En ik wilde dit album al eerder beluisteren. Daarom maar meteen beluisterd nadat ik de tip kreeg. Tip van Ploppesteksel: beluister het vaker. Antwoord na de eerste luisterbeurt: met alle liefde. Ingetogen muziek. Fraaie instrumentaties, die - hoe zacht ook - de aandacht waard zijn. Sterke zang ook. Zo emotievol. Breekbaar. Vivadixiesubmarinetransmissionplot schijnt ook nog eens een groeiplaat te zijn, dus wat wil ik nog meer?
0
Misterfool
geplaatst: 7 november 2010, 19:23 uur
Nou kan ik niet weten wat jij wilt, maar ik wil toch echt een betere stem. "Ingetogen", noemt men deze CD.Wellicht bedoelen ze tergend langzaam. Dit album is een oud huis: Krakerig,onheilzaam en koud.
0
geplaatst: 7 november 2010, 19:39 uur
Het kwartje valt nog wel Misterfool. ik was al verkocht bij de eerste keer dat ik heb in mijn radio stopte maar pas na een paar aandachtige luisterbeurten ontdek je de schoonheid van dit pareltje.
0
Misterfool
geplaatst: 7 november 2010, 20:00 uur
ik ben dan wel een persoon bij wie albums, na mate ik ze vaker hoor, beter gaan liggen maar dit album bevalt me minder bij elke luisterbeurt. Dit is niet mijn album 
0
geplaatst: 8 november 2010, 12:08 uur
Misterfool schreef:
Dit album is een oud huis: Krakerig,onheilzaam en koud.
Dit album is een oud huis: Krakerig,onheilzaam en koud.
Een oude boerderij dan op zijn minst. Het kraakt, piept, is onheilzaam, insecten banjeren door het molmend hout. Een omgeving waarin Linkous toen redelijk in gedijde (ik zal niet zeggen "goed", want zo goed verging het hem uiteindelijk niet).
Kan natuurlijk gebeuren dat het jou niet raakt Luke. Is verder niets mis mee. Misschien is lo-fi/country gewoon niet jouw ding.
0
geplaatst: 8 november 2010, 13:01 uur
Snik, prachtige plaat.
Cow, weird sisters eigenlijk alles maar vooral:
Spirit ditch
the moon it will rise with suchhorse laughter
it's dragging pianos to the ocean
if I had a home
you'd know it'd be
in a slide trombone
Cow, weird sisters eigenlijk alles maar vooral:
Spirit ditch
the moon it will rise with suchhorse laughter
it's dragging pianos to the ocean
if I had a home
you'd know it'd be
in a slide trombone
0
geplaatst: 29 januari 2011, 17:45 uur
Wow!! 
Dat waren de eerste woorden die ik uitsprak net na het luisteren van dit album.
Wat een prachtige plaat is dit. Nog nooit heeft een plaat zo'n grote indruk op me gemaakt na een eerste luisterbeurt
Ontroerend en stevig album en ik zet hem gelijk weer op!
Dat waren de eerste woorden die ik uitsprak net na het luisteren van dit album.
Wat een prachtige plaat is dit. Nog nooit heeft een plaat zo'n grote indruk op me gemaakt na een eerste luisterbeurt
Ontroerend en stevig album en ik zet hem gelijk weer op!
0
geplaatst: 19 februari 2011, 15:25 uur
Ataloona schreef:
Wow!!
Dat waren de eerste woorden die ik uitsprak net na het luisteren van dit album.
Wat een prachtige plaat is dit. Nog nooit heeft een plaat zo'n grote indruk op me gemaakt na een eerste luisterbeurt
Ontroerend en stevig album en ik zet hem gelijk weer op!
Wow!!
Dat waren de eerste woorden die ik uitsprak net na het luisteren van dit album.
Wat een prachtige plaat is dit. Nog nooit heeft een plaat zo'n grote indruk op me gemaakt na een eerste luisterbeurt
Ontroerend en stevig album en ik zet hem gelijk weer op!
Komt bekend voor...
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 7 mei 2011, 19:42 uur
Ik kende ongeveer de helft van het album al, en heb nu de rest ook maar eens aandachtig beluisterd. Het album is misschien een tikkeltje wisselvallig, en muzikaal en qua opnamekwaliteit had Linkous soms iets kritischer mogen zijn. Toch wordt zijn talent al duidelijk op dit debuut.
Nummers als 'Spirit Ditch', 'Cow', 'Heart of Darkness' en 'Sad & Beautiful World' zijn schitterend.
Doet soms wel wat aan mijn grote idool denken.
Nummers als 'Spirit Ditch', 'Cow', 'Heart of Darkness' en 'Sad & Beautiful World' zijn schitterend.
Doet soms wel wat aan mijn grote idool denken.
0
geplaatst: 7 mei 2011, 19:49 uur
'T is jammer dattie dood is, Stijn. Hij was ook één van mijn idolen, maar op één of andere manier gaan die nogals eens op een minder normale manier dood.
Maar dit album is gewoon stééngoed.
Laten we hopen dat die ene, wederzijdse idool het lang volhoudt!
Maar dit album is gewoon stééngoed.
Laten we hopen dat die ene, wederzijdse idool het lang volhoudt!
0
geplaatst: 19 mei 2011, 22:20 uur
God, ik heb enkel Sad & Beautiful World gehoord en ik ben verkocht. Die eenvoud, die simpele tekst, die droevenis. Wat een schitterend nummer. Kopen dit, zo snel mogelijk!
* denotes required fields.