GZA - Liquid Swords (1995)

Ik spreek geen spaans en dat weet je .

ik snap er nix van, ligt het aan mij?

maar RP, eerst vond ik de openingsnummer ook niet passen(ligt denk ik aan de beat), maar hoevaker ik hem luisterde, hoe beter ik hem vond.

When i swing my swords, they all choppable

Ik wil niet irritant zijn ofzo, maarre...

En een big-up naar Sjaakspeare, ik moet mijn hersens pijnigen om er ook maar de helft van te begrijpen.

Sjaakspeare, je weet dat ik graag je berichten lees maar ik denk dat je nu toch overdreven ingewikkeld aan het doen bent en een beetje indruk probeert te maken .

Ben ik het wel mee eens ja. Een belangrijk kenmerk van schrijven is toch ook om het goed leesbaar te maken. En om als je de keuze hebt tussen twee synoniemen die even goed passen, om dan voor de eenvoudigste te kiezen. Ook als je in het stukje alle woorden kent (want daar ligt het eigenlijk helemaal niet zozeer aan), leest het nogal moeizaam, door de geforceerde zinsconstructies.

Ik ben het namelijk in behoorlijk grote mate met je eens Sjaak, en ik herken je gedachten grotendeels, maar het kostte me eerst drie keer lezen voor ik de volledige strekking van je stuk doorhad. En ik denk eerlijk gezegd dat het zelfs je eigen studie-docenten meerdere herlezingen zou kosten, wat me toch niet de bedoeling lijkt.

Hij studeert dan ook de Nederlandse taal .

Ik weet het, daarom refereerde ik daar aan

Ik zal wel het wel even samenvatten, want er staan een hoop dure woorden om eigenlijk iets heel simpels te zeggen. Volgens mij maakt ie er een sport van om de meest simpele boodschappen zo duur en langdradig mogelijk te verwoorden.



De plaat wordt blijkbaar algemeen gewaardeerd en R&P heeft daarom ook het idee dat hij het nummer wat hij nu niet goed vindt daarom nog wel zal gaan waarderen. En dat is kwalijk, want je moet op je eigen smaak afgaan en niet op die van de massa. Sjaak doet dat naar eigenlijk zeggen al.



Hier in zegt ie dat ook R&P vaak zijn eigen smaak heeft, en het daarom extra jammer is dat ie zich laat meeslepen door de 'massa'.



Een klassiekerstatus is meestal wel terecht, maar laten we alsjeblieft wel een beetje kritisch blijven.

Zo beter, Pooiertje?

Eindelijk iemand die mijn gedachten deelt over Sjakie (en het ook opschrijft). Ik dacht dat ik de enige was. Bedankt Herman.

je zult het wel vaker tegenkomen bij mij

Mensen, sorry. Het was niet mijn bedoeling jullie te irriteren met een stukje vol ingewikkeld, overnauwkeurig taalgebruik. Het was een impulsieve actie, die ook niet bedoeld was om te pronken met mijn vermeend goede taalbeheersing of iets dergelijks. De reden voor het stukje was een sterk intuitief gegrond sentiment. Ik had na afloop van het schrijven ervan echt het idee dat ik het eindelijk eens treffend verwoord had. Hoewel het in feite allemaal erg cryptisch neergekwakt was, maar dat heb ik altijd wanneer ik in een filosofische bui ben.

Het punt dat ik hier wil maken is dan ook, dat mijn boodschap helemaal niet zo simpel was. Zeker niet zo eenvoudig als Herman het doet voorkomen. Het was veel genuanceerder. Eigenlijk vat ik allerlei algemeen geldende regels in het stukje, en geef er verklaringen voor. Ik haal termen als 'cannonisering' en 'impliciete compromis' er niet voor de sier bij; dat is waar ik het over wil hebben. Natuurlijk had ik het simpeler op kunnen schrijven, maar slechts in beperkte mate.

Ik zeg bijvoorbeeld absoluut niet alleen dat 'dit album algemeen gewaardeerd wordt'. Ik zeg ook dat dit komt doordat mensen van tevoren al toegestuurd worden op een positieve beoordeling door de macht van het woord van de massa, dat dit een persoonlijke, evenwichtigere beoordeling in de weg staat, en waarom dit gebeurt. Verder zeg ik ook helemaal niet, zoals Herman wel degelijk stelt, dat het kwalijk is dat mensen elkaar blijkbaar napraten omwille van overzicht; dat mechanisme bestaat niet voor niets. Ik zeg eigenlijk alleen dat ik het ergerlijk vind omdat het mij nadeel oplevert. Vandaar ook die opmerkingen over determinisme en egoisme. Over R&P heb ik alleen willen zeggen dat ik hem aanhaalde voor mijn relaas omdat het zo in het oog springt wanneer iemand met beoordelingskundige autoriteit, wat je dus niet kunt vergaren door constant de conventionele mening mee te schallen, zich mee laat slepen met argumentloze leringen van de massa over bepaalde albums. Zijn zin was mede daarom gewoon een goed voorbeeld. Over de parafrasering van de laatste alinea zou ik ergens liever geen woorden vuil maken, maar ik kan het niet laten. Ik zou namelijk nooit zeggen dat de klassiekerstatus van albums meestal wel terecht is; ik wijd net een ellenlang bericht aan de strekking dat ik het principe 'klassiekers' ergerlijk vind...

trefwoord: gegrond
synoniemen: deugdelijk, gefundeerd, gerechtvaardigd, juist, waar

Gerechtvaardigd --> terecht.



Dit ligt heel dichtbij Hermans interpretatie dat je zegt dat klassiekers meestal wel terecht die status hebben.
Maar laten we het gemierenneuk achterwege laten. Ik ben het overigens in principe met je eens. Wel wil ik aanstippen dat een klassieke status inderdaad ergens op gegrond is, en, dat wanneer je niet direct door een klassiek album gepakt word, het vaak loont de plaat meermalen te luisteren aangezien de kans groot is dat het kwartje uiteindelijk toch valt.
De gedachte: 'Velen vinden dit goede muziek, ik nog niet, wellicht 'hoor' ik iets over het hoofd' is vaak juist en heeft mij al meermalen aan topalbums geholpen.
The Doors konden mee zeker niet direcht pakken, maar hikken nu tegen mijn toptien aan. Dit doet niets af aan de authenticiteit van mijn smaak.

Ook wil ik nog even zeggen dat 1 van de kenmerken van een taal goed beheersen is, dat je in staat bent moeilijke dingen op een - voor de doorsnee moedertaalgenoot - begrijpelijke manier op te schrijven.

Ik vond Liquid Swords eerst ook niets. Ik wist zeker dat ik het wel later leuk zou vinden aangezien het nummer iets had maar het raakte me nog niet. Na dat ik de video clip aantal keren had gezien veranderde dit.

Integendeel zelfs, zo helpen klassieker statussen je je horizon en smaak te verbreden. Verder blijft wel dat, zoals Sjaakspeare zegt, je beter niet blind de massa kunt volgen. Een klassieker die je niet echt geweldig vind klinken, kun je bijvoorbeeld pas extra beluisteren wanneer je intuïtief aanvoelt dat er misschien een schaduwgebied voor je in de muziek zit (welicht 'hoor' ik iets over het hoofd). Ook als 'de massa' een beetje geloofwaardig overkomt kan dit helpen de weg te wijzen (niet alleen maar mensen die als een kip zonder kop schreeuwen dat iets geweldig). Op deze manier kan een klassieker er juist voor zorgen dat meer individuen kwalitatieve dingen ontdekken. Individuen moeten dus gewoon zelf nadenken bij het volgen van anderen en niet simpelweg willen voldoen aan verwachtingen van anderen (conformeren).

Deze plaat groeit bij mij ook trouwens. Ik zou alleen op mezelf niet snel ontdekt hebben dat het een prachtig album is (er van uitgaande dat ik het dan überhaupt zou hebben leren kennen). Dit komt door de knappe balans tussen rauwheid en subtiliteit die hierin zit. In het begin hoorde ik alleen de rauwheid, die ook veel directer naar voren komt.

Ik vind het gewoon een middelmatig tot redelijk album dus...

Wilskracht is een ongekend belangrijk en relevant fenomeen. Als iemand iets leest wat hij of zij onderbewust niet wil begrijpen, maar hij of zij tegelijkertijd niet schijnheilig wil zijn, gaat diegene rotzooien met de boodschap. Dat kan zijn door het allemaal zo te verdraaien dat het te rijmen is met wat er in het hoofd van die persoon opgeslagen zit, of door een alternatieve verklaring voor het onbegrip aan te halen. Dat laatste is niet zo moeilijk wanneer het toevalligerwijs een nogal ontoegankelijk stukje betreft met hier en daar een overvolle zin. In dat geval kunnen zelfs beide opties gebruikt worden: 'ik vat er weinig van, omdat het idioot geschreven is', in plaats van omdat het niet in te passen is in de huidige ideeen, waardoor het moeilijker te behapstukken is, en 'wat ik ervan begrijp, interpreteer ik op mijn eigen manier', wat dus betekent dat je het probeert in te passen in dat straatje dat al in je hoofd zit.

Dit gebeurt dus met mijn bericht. Mensen zeggen dat ze het in principe wel met me eens zijn, om vervolgens mijn woorden zo te verdraaien, dat het mijn woorden niet meer zijn, maar hun woorden. Zo betekent 'gegrond' mogelijk 'gerechtvaardigd', maar staat er voor 'gegrond' in mijn zin het natuurlijk ontstellend ingewikkelde voorzetsel 'op'. Dat elitewoord duidt op de betekenis van 'gefundeerd'. En nee, 'is wel ergens op gegrond' betekent niet hetzelfde als 'is gegrond'. Het zinsdeel dat ik gebruikt heb, betekent dat het niet volledig uit de lucht gegrepen is, en dan heb ik het over die klassiekerstatus.

Maar om even op die wilskracht terug te komen; de meeste mensen willen heel graag horen 'wat die anderen ook horen'. Door die ontzettend positieve, gewillige instelling, kun je de mooie stukjes ook altijd wel ontdekken, ook al kost dat wat tijd. Maar belangrijker, je zult de mooie delen disproportioneel hoog waarderen bij klassiekers. Waarom? Omdat er een functie kleeft aan de gezamenlijke verering van een album; het schept overzicht. Bovendien is het een sociale genoegdoening om eensgezind te zijn. Ook dat is logisch: het kan evolutionair verklaard worden door de noodzaak om goed te kunnen samenwerken, om te kunnen overleven. Vandaar dus dat mensen van nature graag conformeren. Die drang uit zich dus ook in de selectie van muziek, die in samenwerking met de noodzaak tot overzicht, omdat de mens een beperkte geestelijke draagkracht heeft, klaarblijkelijk leidt tot het aanwijzen van verheven albums. In principe zijn die albums dus qua geluid dat erop te horen is helemaal niet zo geweldig bijzonder, op een enkele uitzondering na, maar worden ze zo bijzonder in de perceptie, omdat een dergelijke perceptie bepaalde, hierboven beschreven, voordelen oplevert.

De reden dat ik het eerste bericht schreef, was omdat ik het in het geval van de 'klassiekers' redekundig moeilijk kan verkroppen om toe te geven aan mijn instincten. En dat is ergerlijk, omdat ik daar nogal zonderling in ben. En aan een eenmansleger heb je niks. Nu is dit natuurlijk weer veel te suggestief, dus expliciteer ik het: dat conformeringsinstinct uit de bovenstaande alinea werkt door je je slecht te laten voelen wanneer je niet conformeert. Dus wanneer ik niet 'jo, tantoe dope' maar iets volstrekt anders zeg bij allerlei klassiekers, straft mijn geest me. En dat vind ik vervelend (goh)...

Maar goed, ik heb mijn eerste bericht in deze 'serie' herlezen, en ik geef toe dat het moeilijk te doorgronden was, omdat het erg suggestief was bij vlagen, en evenzozeer cryptisch. Ook bevatten een aantal zinnen zoveel lagen dat het wel piramides leken. Maar dan nog. Zulke dingen doe ik wel vaker. En dan wordt ik op zijn minst nog wel door eenderde van de mensen begrepen. Daarom concludeer ik dat het onbegrip hier ook sterk heeft gelegen aan de niet erg welkome boodschap in het stukje; ik trapte tegen een heilig huisje. En tja, als aanhanger van een specifiek heilig huisje heb je natuurlijk liever dat iemand een spasme in zijn been kreeg, waardoor dat been tegen het huisje werd geslingerd. Maar liever zien die aanhangers zelfs dat ook niet. Dus had mijn been volgens jullie een spasme, maar was dat moeilijk te zien omdat ik wegens carnaval verkleed was als Tante Soesa, en mijn soepjurk in de weg zat. En nee, dit ga ik niet expliciteren.

Volgens mij neem jij andere mensen serieuzer dan dat ze zichzelf nemen; Diegenen die commentaar hebben geleverd op je eerste stuk tekst zaten je waarschijnlijk gewoon met je te dollen. Al was het alsnog erg ingewikkeld

Neeh dat's gwn gemeen
En over dit album, ik moet em maar weer is beluisteren. Ik weet dat het kwartje tot nu toe nog niet gevallen is ^^;

4th Chamber vond ik altijd de beste track, nu hebben Liquid Swords en vooral Shadowboxin' die ingehaald. Shadowboxin' is gewoon de definitie van classic...

Dollen? Als je dat onder dollen verstaat heb je wel een heel slecht gevoel voor humor.

Die tekst van Sjaak valt redelijk makkelijk te begrijpen ik snap niet waarom andere daar zo veel moeite mee hebben.

Maar heel goed Sjaak dat je de genetische en sociologische factoren benoemd bij de beoordeling van muziek, alleen ben je de nostalgische factoren vergeten dat speelt namelijk ook een grote rol. waarom denk je dat er nog zoveel mensen zijn die old skool hiphop goed vinden juist bij die mensen domineert de nostalgische factoor het meest.

Tja, we zijn niet allemaal van het niveau Hypno...

Natuurlijk moeten we niet vergeten dat de persoon die dat zegt zelf allergies is voor Old school hiphop.

Sommige mensen lijken te denken dat als je classic album leuk vind dat leuk vind omdat het gewoon is bestempeld als classic echter moet je niet vergeten dat een album een classic word genoemd door ondermin z'n kwaliteit. Als een album kwaliteit bevat kunnen vinden veel mensen dat leuk vinden.

Dit is zeker wel een vet album, maar ik voel m niet zo als de meeste mensen... Kan nog veranderen.
Maar Shadowboxin' en B.I.B.L.E zijn parels van nummers (wel raar dat GZA niet op BIBLE rapt)

Eigenlijk altijd deze site gevolgd maar nu pas een account gemaakt. Had ik veel eerder moeten doen!

Liquid Swords van GZA mijn favoriete album. Helemaal grijs gedraaid en toch gaat het nooit vervelen. Elk nummer is even briljant.

Hoe GZA flowt op te echt rauwe beats. Prachtig. Ook de gastoptredens zijn perfect.

*****

Welcome

3.5 tot nu toe, maar ik heb het gevoel dat hij nog kan groeien.
Openingstrack is mijn favo.

Heb ik iets gemist?

Nu weet ik het zeker, dit is voor mij het beste Wu album .

Heb deze plaat heel erg lang niet meer beluisterd omdat ik er op de een of andere manier niet echt zin meer in had. Zet hem zojuist weer aan en moet toch wel toegeven dat het een meesterwerk blijft. Ik verlaag mijn punt wel met 0,5* maar laat een mooie 4,5* staan

Als favoriete heb ik 4th chamber, duel of the iron mic en Living in the world today aangekruisd.

4,5*!