The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)

Sorry, ik snap je niet. One Love was ook een single.

Ja wellicht is dat ook nummer 5. Maar over de singles One Love en Their Law zou je wat onzekerder kunnen zijn, ze zijn hier niet zo uitbundig over aan het praten. Maar je hebt het recht om je vraagtekens te zetten bij die 4 songs die ik noemde, ik zet ze alleen niet.

''Their Law'' is trouwens duidelijk een zekerheidje, die spelen ze nog steeds live en is mede daardoor één van m'n favorieten geworden.

berichten verplaatst naar The Prodigy Live

Eén van de beste dance platen ooit gemaakt IMHO. Hoewel er hier en daar een paar kleine missertjes aan te wijzen zijn (Full Throttle, begint wat zwakjes, One Love is een wat nietszeggend nummer) zijn alle nummers ijzer- en ijzersterk. Nummers als Break & Enter, Their Law, Voodoo People en Poison beginnen briljant en blijven dat tot het eind toe. Voodoo People heeft daarbij nog één van de beste intro's ooit

De toevoeging van The Narcotic Suite begrijp ik niet helemaal; ze wijken behoorlijk af van de rest van de cd. Zo zijn ze wat minder uitbundig en een stuk mysterieuzer. Ze zijn echter zeker niet slechter van kwaliteit, en na de dosis uit-je-dak-gaan is het ook wel een welkome afwisseling. Vooral omdat je na 'Claustrophobic Sting' het schijfje met kippenvel weer uit je speler haalt...

Een veel serieuzere en tijdlozere plaat dan Experience, die nu toch wel erg gedateerd klinkt.

4,5*, neigend naar 5

Onzin. Helemaal niet gezegd dat ze zelf bepaalden wat singles werden en dat ze het live spelen wil niet zeggen dat hij de uitvoering op de plaat uiteindelijk goed vond.

Singles heb je wellicht gelijk, toch denk ik dat Liam daar toestemming toegeeft, het gaat steeds toch op de manier dat uit wordt gebracht wat Liam wil, nu is ''Hotride'' bijvoorbeeld ook niet uitgebracht omdat Liam de clip niet goed vond, Liam is niet graag een slaaf van de commercialiteit denk ik. Daarom is hij ook bij XL Recordings gebleven.

Dat ze het live spelen wil wel zeggen dat ze het nummer nog leuk vinden. Hoewel ze ook wel een compromis zullen sluiten met fans ja, het blijft altijd moeilijk om duidelijk oordelen te vellen.

Ver buiten m'n afgekaderde muzieksmaakje werd ik 10 jaar geleden overdonderd door No Good, voor mij één van de beste singles van de jaren 90 (met bijbehorende videoclip). En anno nu lijkt de plaat alleen maar aan kracht te hebben gewonnen. Break & Enter, Poison en No Good zijn de favorieten op een sterke ceedee. Binnenkort toch maar weer eens Fat of the Land draaien, die me destijds enigzins teleur stelde...

3,5*.

PS prachtige hoes en titel!

Otherfool, ik volg je volledig. Het was een bom die insloeg. De nummers zijn krachtig en zo kunstig in elkaar gezet dat je elk moment kan denken: maar nu gaan ze toch geweldig uit de bocht gaan. En dat doen ze niet. Geniaal eigenlijk.

No Good vond ik in het begin eigenlijk een wat mindere single, vooral door dat overbekende sampletje dat je toen al zoveel hoorde. Gelukkig werd het daarna beter .

De albumversie was dan ook veel beter dan de single, in de single kwam die geweldige beat veel minder naar voren. Ik vond One Love niet zo bijzonder (nog steeds niet, btw), de single versie van No Good (2e single) niet bijzonder, en had dus helemaal geen trek in dit album, kocht het pas weken na de release.

One Love vind ik een rotnummer. Het beste van dit album vind ik de wat 'abstractere' nummers zoals Full Throttle, Speedway en de drie nummers van de Narcotic Suite, misschien wel het beste dat Liam ooit gemaakt heeft. Break & Enter is ook grandioos.

Het valt me op hoe krachtig de nummers van dit album nog steeds klinken,ook live.
Maar een van de meest waanzinnige nummers van The Prodigy staat op de One Love single,namelijk Rhythm Of Life.
Manisch,snel,een bassline als een mitrailleur en een heerlijk terugkerende sample.

TFOTL kan naar mijn mening nog steeds niet op tegen het wat meer uitgekristaliseerde MFTJG.

Poison....dat is wel een manier om een beat te laten vallen zeg...mjammie.

'Voodoo people' is toch wel een super geweldig nummer.

fantastisch album dit. No good is werkelijk briljant. De nieuwste CD is helaas niets meer (AObO). Prodigy blijft ondanks dat gewoonweg geweldig. Dance van eind jaren tachtig die je nu nog kan draaien (Experience) moet wel briljant zijn.

Zeker een prima album. Beter dan Experience.
In het begin leek het mij niet zo vet, maar hoe meer ik het luister hoe beter het gaat klinken.

Met als hoogtepunten: Voodoo People, Their Law, No Good en Full Throttle

4*

Eigenlijk vind ik deze net iets minder goed dan The Fat of the Land (die van mij 4,5* krijgt). Ook al is het niet echt mijn muziek, toch krijgt deze ook nog 4*

De beste dance-rock crossover ooit gemaakt! En dan te bedenken dat ik hem destijds maar lauw vond
Break and enter is een van de hardste en coolste openers die ik ken, en verder volgen eigenlijk alleen nog maar klassiekers (the law, voodoo people, the poison, no good) en de afsluiter is het meest kick-ass nummer dat ze hebben gemaakt, damn! Daar kunnen de tiestoos van deze wereld echt nog een hele dikke vette punt aan zuigen

Bij mijn weten maakt Tiësto geen dance-rock crossover, dus da's een beetje een rare vergelijking.

Dit is toch ook niet echt een dance-rock crossover? Afgezien van Their Law en een beetje Voodoo People dan. Die crossover begon pas met The Fat of the Land.

Vind het zeker wel een dance-rock crossover. Rock gemaakt met dance samples en instrumenten.

Ik snap niet echt waar je die 'rock' vandaan haalt.

Kan me er wel wat bij voorstellen. Naast de nummers met gitaar-samples doen tracks als Break & Enter en vooral Poison toch erg rock-achtig aan.

Vreemd, ik vind Break & Enter juist een rave-invloed hebben en Poison vind ik meer een dance-hiphop crossover.

precies.

Ik zou de nummers nog een keer opzetten, maar ik heb ze allemaal weggegooid. Kan me in Poison iig erg weinig tot geen hip-hop sfeer herinneren.

MC Maxim en de breakbeats....

Ik zei toch erg duidelijk "sfeer".

Dat zie je daar dus los van? Die MC en breaks dragen bij aan die sfeer natuurlijk.