The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)

Dat zie ik daar los van ja. Het hangt er maar vanaf hoe zo'n MC en breaks in het nummer passen. Mag er niet aan denken hoeveel hardcore nummertjes zo ook een hiphop sfeer zouden hebben ...

Sfeer is veel meer dan instrumentkeuze in de ruimste zin van het woord.

Dat snap ik, er zijn ook genoeg house- en drum&bass-nummers met een hiphopsfeer. Maar in dit geval vind ik het hiphopinstrumentarium dit nummer ook een hiphopsfeer meegeven.

Overigens had ik het in eerste instantie over een crossover, dat geldt meer voor de genres an sich; sfeer is weer iets anders.

Het zal daar wel wat aan liggen dan, want zeker in muziekcategorisatie vind ik vaak dat genre = sfeer + structuur.

Soit, ik vind dit album een erg duidelijke aanzet naar het rocksfeertje dat in latere Prodigy albums nog duidelijker zou terugkomen.

Whatever, als het over electronische muziek gaat of de hele dance-scene schopt prodigy die kleuter uit Brabant (of waar die jankzak vandaan komt) snoeihard voor de kloten. Er is nietsssss uit nederland wat kwalitatief ook maar in de schaduw kan staan van the prodigy, zowel qua invloed als puur de muziek!

Void Settler zet The Prodigy met één oog dicht, in nachtjapon, nog half slapend en met Hello Kitty slippers aan zo schaamteloos in z'n blootje dat zelfs alle stoere make-up en ruig gedrag van hun zangertje niet meer kan verhullen wat voor slappe hap The Prodigy eigenlijk is.

Snoeihard en The Prodigy horen enkel samen in één zin wanneer je hun laatste album totaal de grond in boort.

Ja, zo kun je wel eeuwig doorgaan .

Geloof het of niet, maar mijn eerste kennismaking met the Prodigy was op een carnavalsfeest. Ik had er al geen zin in om daar naar toe te gaan, maar kon er niet onderuit.
Komt daar tussen alle hoempa-krakers opeens Out of Space uit de boxen (grapje van de DJ).
Ja, dan vind ik de muziek opeens weer erg leuk worden

Toen dit album uitkwam viel ik al snel voor de hits. Deze zorgden ervoor dat ik dit album ook aanschafte (waar ik nog steeds geen spijt van heb).

En die "carnavalskraker"? Dat hele album (Experience) kocht ik heel snel na deze, maar daar heb ik weer een stuk minder mee.....

Snoeihard is alleen van toepassing op dulce liquido of this morn' omina, maargoed dan hebben we het niet meer over vergelijkbare genres of naamsbekendheid

Punt is dat prodigy oneindig veel meer heeft betekend muzikaal voor de scene dan menigeen nederlandse sloeber. En op de laatste plaat na (die gewoon zwaar kut is) hebben ze inderdaad een indrukwekkend oeuvre.
Maar met name deze plaat! De rest is ook al snel minder..

Pas nog eens op gehad. Brengt vooral nostalgie boven, maar ik merk toch dat ook deze Prodigy-plaat (bij The Fat of the Land is het nog een heel flink stuk erger) me steeds minder is gaan boeien in de loop der jaren. Ik ga een halve ster terug. Destijds betekende dit album best wat voor me, maar het heeft mijn tand des tijds niet echt doorstaan.

Ik heb hetzelfde.

Dit zal zowiezo altijd 1 van m'n lievelingsplaten blijven (tenzij er zéér schokkende dingen gebeuren). Werkelijk ieder nummer van deze plaat kan me in hogere sferen brengen. Vooral break and enter, their law, nr 13 en no good kunnen me laten dansen en bewegen alsof ik nooit iets anders gedaan heb.

Een serieuze kandidaat om nog in m'n top tien terecht te komen.

Heb ik al vermeld dat deze cd beter wordt naarmate je meer alcohol in jouw bloed hebt ?

3 kilos is ook een goed nummer, heel anders dan wat we van The Prodigy gewend zijn. Poison is briljant net zoals Their Law.

Laten we onze top10s nou niet nog meer op elkaar gaan lijken dan ze al doen! Anders gaan de mensen praten...

Maar het verheugd me dat dit ook in je laatje past! Het is dan ook een briljante plaat, én de defintieve aanzet tot dance/rock crossover én gewoon een van de meest energieke platen ooit! Dit is als het eten van een high-powered mars! Daarna loop je nog de hele dag als een zenuwtrekkende adhd-er te schuimbekken

Claustrophobis Sting is inmiddels mijn alltime prodigy favoriet.. my mind is glowing

Hmm apart dat je dit zown geniale plaat vindt orbit. Ik kocht deze na The Fat Of The Land en vond dat deze plaat daar ontzettend bij in het niet viel. Hoe vaak ik hem ook luister, voor dit album kan ik niet warm lopen...

Ik zou het eerder willen omdraaien: apart dat jij het matige fat of the land zoveel beter vindt Oha staat dít album namelijk in de boeken als het beste prodigy-album, en ditmaal terecht mijn inziens.

Nouja, over smaak valt gelukkig niet te twisten, voor mij blijft TFOTL toch echt het beste

Och, onze top tien lijkt toch niet zóveel op elkaar ? Enkel pornography en disintegration. Maar het is wel duidelijk dat we een beetje dezelfde smaak hebben. Niets verkeerd mee, kvind het juist boeiend

Bovendien schat ik de kans wel groot in dar music for the jilted generation nog in m'n top tien terechtkomt. IK ken de plaat immers al vier jaar en hij blijft en blijft maar stijgen in m'n waardering. Eigenlijk ziet het er inderdaad niet goed uit voor de gelijkenissen tussen onze top tien. Ben sinds een week new gold dream aan het luisteren en ik kan je wel vertellen dat hij érg lekker klinkt. Loveless is ook al goed onderweg om 1 van m'n favoriete platen te worden...

Nee... het ziet er echt niet goed uit


Terug naar music for the jilted generation die overheerlijk blijft. Enige minpunten zijn mss full trottle en speedway. En wat zijn die laatste drie tracks toch heerlijk !

Weet je wat ? Ik ga hem NU gaan luisteren !

Een dikke 5* !!!!!

Op dit album hing Keith Flint nog niet de popstar uit. The Prodigy maakte hier een belangrijke ontwikkeling door. Werd samen met The Chemical Brothers zeer belangrijk voor de latere Bigbeat.

Wat doet hij dat toch goed, ons informeren

Grapje hoor deric raven, maar je hebt zeker gelijk met wat je daar over keith zegt.

Ik vind speedway wel vet. vooral het einde maakt t chill

Het is inderdaad wel "chill"...
maar dat wil ik juist niet als ik naar deze plaat luister !

Zojuist toch maar weer verhoogd naar 5* sterren. Dit was het eerste album dat ik ooit heb gekocht (afgezien van een paar verzamel dance-albums dan ).
Na bijna 12 jaar staat ie wat mij betreft nog steeds als een huis. Deze plaat ademt een geweldige (op een hun latere albums nooit meer geevenaarde) sfeer. Hoewel Liam Howlett dit zelf geloof ik niet het beste Prodigy album vindt, is het dat voor mij zeker wel. Stuk voor stuk geweldige nummers, alleen Speedway vind ik iets minder. De laatste drie nummers lijken niet zo goed bij het eerste gedeelte aan te sluiten, maar maken voor mij het geheel op een erg fijne manier af. Bij 3 Kilos zweven we rustig door de lucht. In Skylined komt onherroepelijk het gevoel van een denderende trein naar voren, soms bovengronds, dan weer ondergronds. De afsluiter Claustrophobic Sting laat nog 1 keer die enorm dreigende, beklemmende sfeer terugkeren. En dat in totaal meer dan 75 minuten lang, heerlijk..
Na dit album zie ik de wereld minstens een half uur in zwart-wit, precies zoals ie het mooist is

Dit is inderdaad een echt topalbum met een ongelofelijke sfeer, alleen jammer van Speedway die het voor mij toch ook een heel klein beetje verpest.

Ik snap de keuze voor Speedway ook niet helemaal, staat raar op deze anderzijds heerlijke plaat! Duurt ook nog eens 9 minuten godbetert..

De laatste paar minuten van Speedway vind ik wel heerlijk hoor.

Het is niet zo dat ik het nummer háát, zeker niet. Maar het is wel van beduidend minder niveau dan de rest. Ik beschouw het altijd als een soort rustpunt (plaspauze ).

Dat zal dan wel een serieuze plaspauze zijn (9 minuten...)

Kom ik net binnen voor de essentiele laatste minuten