OMD - Dazzle Ships (1983)

Nou nou, rustig maar.

Ik luister volgens mijn eigen beleving en daar vind ik wat van. Dat jij een ander "verhaal" heb is prima en dat de band volgens jou ooit gezegd heeft dat het gewone jongens zijn dan geloof ik ook graag.

Maar je kan toch moeilijk zeggen dat Tesla Girls een blauwdruk is voor de rest van het album. Als de band zo graag wegwerppop wilde maken dan heb ik toch mijn vraagtekens bij liedjes als Talking Loud en La Femme Accident als singles en bv. White Trash, Apollo en Crush als albumtracks.

Overigens is het op deze site een verzameling van muziekliefhebbers van allerlei gradaties en als je nooit door niemand verkeerd begrepen wenst te worden dan kan het weleens lastig worden hier op MuMe

Junk Culture.

In 2000 maakte Duran Duran met het album Pop Trash een soortgelijk statement. Een titel met een tikje cynsime.

Maar dit terzijde...we hebben het hier over OMD.

Mag ik even juichen met de enige echte vinyl hoes.



Dit is de manier waarop de inner sleeve door de drie
(en een half) gaten komt piepen.

En nu nooit meer wijzigen aub.

Hoe kan het dat deze plaat zo'n laag gemiddelde heeft? Spijtig genoeg werkt dat ook demotiverend voor de mensen die de plaat niet kennen..

Ik dacht eerst: 'oei, 3,3 ..jah, da zal wel de moeite niet zijn.. architecture and morality zal hun laatste goede plaat geweest zijn voordat ze commercieel hun deuntjes probeerden uit te melken..'

Ik zat er helemaal naast.. Gelukkig dat ik zo nieuwsgierig was na het geweldige architecture and morality wat omd nog in petto had voor mij..
Ik las alle comments bij dit album en Dazzler heeft mij er toch zwaar van overtuigd om deze plaat eens grondig te beluisteren.

Na amper 4 luisterbeurten ben ik tot de conclusie gekomen dat dit de meest ondergewaardeerde plaat op musicmeter is.
Ik kan mij wel voorstellen dat OMD hier wel mensen heeft mee kunnen choqueren aangezien iedereen hen kende van toffe deuntjes zoals enola gay, maid in orleans, electricy etc.
De niet zo muziekbeleerde mensen die alleen die nummers kenden en hoopten op een concert met alleen maar van dat, konden wel bedrogen uitkomen. Ik heb op youtube een filmpje gezien dat ze abc auto-industry live brachten, dat moet zalig geweest zijn.

Het vette aan dit album is ook dat het volgens mij echt een conceptalbum is, er zit echt een bepaalde sfeer in die mij vaak uitnodigt om het hele album aan één stuk door uit te draaien.
Ik geef hem nu een 4,5, ik vind elk nummer interessant en sommige liedjes zijn gewoon erg opzwepend dat je er niet van stil kunt zitten.
Ik vind deze trouwens beter dan Radioactivity van Kraftwerk maar die mening kan nog wel veranderen..

Bedankt Dazzler voor je doorzettingsvermogen en enthousiasme!

Een positief geluid. Joepie.

Het paradoxale van dit album is dat het vaak verguisd wordt
door de hitgevoelige fans van de band omdat het geen hits bevat.

Maar ook door de new wavers omdat het geen Electricity,
Enola Gay, Souvenir of Maid of Orleans bevat ... de oude hits dus.

Gelukkig durfde OMD het aan om op de vier eerste platen
geen hitgroep te zijn. De hits van toen kwamen eerder toevallig, onbedoeld.
Na Dazzle Ships wordt dat natuurlijk helemaal anders.

Ik ben er ook nog steeds over te spreken, hoewel het een album blijft voor bepaalde momenten.

[quote]bart1989 schreef:
Na amper 4 luisterbeurten ben ik tot de conclusie gekomen dat dit de meest ondergewaardeerde plaat op musicmeter is.[quote]

Lijkt me iets wat overdreven, niet?

Dazzle Ships zopas nog es een beurt gegeven en ik doe er een halfje bij. Er zitten goede momenten bij.

Dus een mooie 3.

Als fan van het eerste uur deze plaat (eindelijk) ook maar eens op schijf aangeschafd. Destijds was ik nog een singles-luisteraar van de band (kende deze plaat destijds dus niet) en dat is jammer (voor mij). Als ik de plaat nu beluister is ie echt prachtig en zit ie fantastisch mooi in elkaar.

De eerste, zeg 4, platen van Andy McCluskey en de zijnen blijven toch de meest bijzondere en, voor mij, tijdloze klassiekers.

Vernieuwende ('new wave') met een (commercieel) pop-sausje.
Pop-sausje: de ritme's/bassline en gebruik van synths/keys
Vernieuwend: gebruik van samples/geluidsfragmenten op een eigen, organische wijze.

Maar de heren hebben zich ook, door niet de minsten, laten inspireren voor deze plaat: luister eens naar 'ABC Auto-Industry' (nr. 3): duidelijk beinvloed door 'My Life In A Bush' van Eno/Byrne van 2 jaar daarvoor.

Als fan van het 1ste uur zijnde had je de precieze naam van de zanger/bassist/tekst - muziekschrijver wel moeten weten denk ik

Mea Culpa: wijziging in org. bericht aangebracht.

Noot:
Blijft er inzitten he : haal de voornamen van Ian McCulloch (o.a. Echo & Bunnymen) en Andy McCluskey nog steeds door elkaar....tx voor de attendering!

Naar naams bepaling zijn ze ook niet erg sterk.

Radio Prague (This Heat - Deceit 1981)
Genetic Engineering (X-Ray Spex - Germfree Adolescents 1978)
Silent Running (Klaus Schulze - Trancefer 1981)
International (McGuinness Flint - McGuinness Flint 1970)

Dan heb je nog Radio Waves dat ozo een naamsbeduiding is voor Kraftwerk. Telegraph Road kwam toevallig 1 jaar eerder uit door Dire Straits.

Tjah, zo kunnen we verder doorl*llen

Geinige weetjes. Maarrrrr het gaat er natuurlijk om wat ze op de mat hebben weten te leggen en dat is, wat de eerste 4 platen betreft, voor mij binnen genre new wave/synthi-pop het betere werk geweest.

De grote verdienste van de vier eerste OMD platen
zit volgens mij in de manier waarop de groep erin slaagt
om met die analoge synths warme gevoelens op te roepen.

In een tijdperk dat synths met steriliteit geassocieerd werden.
Koude, emotieloze technologie. Futuristisch en androïde schreef men.
OMD gaf de synthesizer een (weemoedig) gemoed.

Maar de groep zou ook altijd slachtoffer blijven van hun eigen ambiguïteit.
Ergens tussen de volautomatische popsong en het melancholische klanktapijt.

Tony Wilson van Factory stuurde de band al na één single Electricity
richting Virgin Records: Jullie hebben hitpotentie, jullie horen daar thuis.
En hun eerste manager bij Dindisc (Virgin) zuchtte ten tijde van Enola Gay:
Willen jullie nu eigenlijk Joy Division zijn of ABBA?

Op de werkelijk schitterende DVD Live at London Drury Lane 1981
(als bonus disc bij de 2007 reissue van Architecture & Morality)
zie je oma's meewalsen op de balkons: Maid of Orleans.

Op de drie eerste albums zit OMD perfect op die balans tussen pop en experiment.
Op Dazzle Ships neigt het geluid te ver door naar het pure experiment.
De groep verloor daardoor zowel fans als geloofwaardigheid.

Dazzle Ships was te gewichtig, te ernstig, te zwaar op de hand,
maar blijft anno 2010 toch overeind als een behoorlijk fraai tijdsdocument.
Het was de eerste plaat die ik kocht in mijn leven en voor mij 4* waard.

Vanaf Junk Culture gaat die balans helemaal overhellen naar de wegwerp pop.
Maar af en toe (in de hits) komen die onweerstaanbare melodieën weer bovendrijven.

Kraftwerk had ook die ambiguïteit.
Tussen de experimentele composities doken
vaak fraaie melodieën op met een universeel appeal.
Probeer Ohm Sweet Ohm, Europe Endless of Neon Lights maar eens.

OMD was new wave voor een publiek van 7 tot 77 jaar.
Het nieuwe album History of Modern verschijnt in september 2010.

ps. Ik geef stiekem 5* omwille van de nostalgische meerwaarde.
Maar de eerlijkheid gebiedt mij om A&M uit te roepen tot hun meesterwerk.

voor 2,50 op plaat gekocht. Ben benieuwd!

Dat is bijna diefstal!

of een goede deal

Ik heb de remaster CD nieuw gekocht voor 4,98 euro.

Dat was minstens zo hallucinant.

Waar? Ik wil hem ook op plaat! en zeker voor maar 2,50..

btw. vandaag heb ik hem nog eens geluisterd en ben tot het besluit gekomen dat this is helena echt een geniaal nummer is!

halfje er bij!

Dat belooft wat
Binnenkort mijn beoordeling.

Hou er wel rekening mee dat ik een fanboy ben

Na architecture & morality te beluisteren ben ik maar op ontdekking gegaan, en hou nogal wat van experimentelere platen, en ben ik deze gaan luisteren. En hier staan echt wel prachtnummers op. International vind ik een tof nummer en nog een hele resem aan experimentelere tracks. Dikke 4,5!

Nice ...

Je moet zeker de remaster met bonustracks in huis halen.
Echt de moeite en zeer mooi uitgegeven.

Heel mooi gezegd dazzler, helemaal mee eens. Daarom zijn zij ook mijn favoriete 80's synthesizer groep. Er waren echter nog meer bands die hierin soms slaagden, zoals the Human League met Don't You Want Me (kilte, woede), Depeche Mode met enkele tracks, Propaganda met hun unieke geluid. Hun album is mijn favoriete synth 80's album.

Via internet bereik je de hele wereld.
Binnen een minuut reactie uit Nieuw Zeeland.
Kraftwerk kwam in 1975 met Radio-Activity.
Pas 8 jaar later een teken van OMD.
Dazzle Ships is een feit.

De opener Radio Prague brengt me terug naar het voormalige Oostblok.
Illegale propaganda via radiogolven.
Verbinding zoekend in het Westen.
Genetic Engineering is het ontvangen van de boodschap.
Positief klinkende zang.
Contact is gelegd.
Vervolgens een soort van morse code.

Het hele album gaat over communiceren.
Universele klanken.
Hereniging van volkeren.
Door middel van muziek.
Iemand die op een brief wacht.
Valentijnsdag 14 februari 1983.
Postbode is geweest.
Brief van een bekende onbekende.
I Got A Telegraph.

Het duurde bij mij ook een langere periode.
Beschouwde Dazzle Ships als een miskoop.
Maar er zit meer achter.
Muziek om de geluidskwaliteit van je TDK cassettebandjes te testen.
Aangekondigd bij This Is Helena.
Komen de geluiden tot zijn recht?

Tussendoor toegankelijkere nummers.
Genetic Engineering, Telegraph, Silent Running, Of All the Things We've Made en International liggen gemakkelijk in het gehoor.
Sluiten hierdoor juist meer aan op het eerdere werk.
Juist de opvolger Junk Culture is een onlogische stap.
Meer gericht op het halen van hitsuccessen.
Weg IJzeren Gordijn.
Het doek is definitief gevallen.

Dazzle Ships is een ode aan de techniek.
Alexander Graham Bell en Nikola Tesla.
Grappig dat OMD een nummer heeft dat juist Tesla Girls heet.
Vanaf nu blijf ik deze song zien als de seksuele uitspattingen van de uitvinder van de radio.

Nu nog verhogen naar 3 sterren ... dat moet kunnen.

3,5 zelfs.

Mooi

net voor 1 ,50 , de vinyl versie gekocht. was de enige die ik nog moest op vinyl van omd .
ligt nu op de draaitafel en klinkt erg leuk!

na ja leuk , interessant eigenlijk meer.... ik snap wel dat dit als een soort commerciele zelfmoord wordt gezien , maar het is zoveel beter dan wat hierna kwam. de laatste echt goede plaat van omd