Pink Floyd - The Division Bell (1994)

ok, misunderstanding

ik had het id dat je mijn conclusie betrefd floyd en herhaling persoonlijk aantrok door je toevoeging over tool (en geen emoticons)

no worries

zitten we op zelfde lijn:)

Wat ik hoop beschereven te hebben met mijn vorige bijdrage is dat; als een van de mensen van het eerste uur wegvalt er toch sprake is dat de overige leden begrijpen wat hun te doen staan. Goede muziek brengen. Natuurlijk ben ik het met jullie eens dat de muziek op The Division Bell niet vernieuwend is, maar om gelijk te zeggen dat het prut is voert te ver. Ook ik moet toegeven dat de songteksten onder leiding van Waters beter waren, maar ik denk dat muzikaal technisch Gilmour de meerdere was. Op het album Animals ging het al verkeerd tussen de kemphanen van PF. Waters trok te veel macht naar zich toe, waardoor Gilmour zijn ei niet meer kwijt kon. Volgens mij is er nooit enige samenhang geweest binnen Pink Floyd.

Dus je zou kunnen stellen dat dit een soort eer betoon is aan de Beach Boys

Ik ben echt een gigantische Pink Floyd fan. Ik ken al hun albums en vind praktisch alles goed maar alleen na the Wall hebben ze me nooit echt weten te boeien eigenlijk. Ik heb daar toch uiteindelijk flink in vergist want The Division Bell is echt een wonderschoon album. Ik heb het maar weer eens aangezet en wat ik eerst een saaie hap vond weet me nu toch echt te raken! High Hopes is prachtig en ook Marooned is geniaal.

The Divison Bell is het laatste studio album van de band; Volgens David Gilmour komt er nooit nog een nieuw Pink Floyd album, dus dat belooft...
Het blijft dus tot nader order hun zwanezang, en gelukkig is het niet zo'n stinker als voorganger "A Momentary Lapse of Reason" die veruit de twijfelachtige eer te beurt valt hun allerslechtste worp te zijn.
Met deze herstelt het overgebleven trio - Roger Waters had al zijn biezen gepakt - zich enigszins. Het is een degelijke plaat, maar zeker geen groots Pink Floyd album.
Het niveau uit de seventies wordt nergens gehaald, misschien toch eventjes op het sluitstuk High Hopes, alhoewel me dat sterk aan Fool's Overture van Supertramp doet denken, met die kerkklokgeluiden...
In elk geval, hier staat toch degelijk werk op. 3.5 sterren, misschien ? *** 1/2

Erg aardig album. 3*. Een aangename verrassing!

kijk dit vind ik nou een van de beste floyd albums , van begin tot het einde blijft het boeien , en gelukkig veel gitaarwerk van gilmour , hier staat geen zwak nummer op en daarom een 5

Gezien jouw voorliefde voor Dire Straits / Mark Knopfler sta ik hier eigenlijk niet echt van te kijken.

Briljant.
Het enige nummer wat ik minder vind is Keep Talking, maar voor de rest zijn het stuk voor stuk geniale creaties. Heel sfeervol.

Toe maar, je hebt er zin in Keep Talking is juist het enige nummer wat me echt kan bekoren.

Ben je bekend met het verdere materiaal van Floyd?

High Hopes is in mijn ogen het geniaalste wat Pink Floyd na Waters nog heeft geproduceerd, vooral als ik die liveopnames bekijk.... werkelijk fantastisch, hier komt het muzikale talent van PF bovendrijven, helaas komt hier ook bovendrijven dat PF zonder Waters de diepgang mist.... maar vooral bewondering voor de opener, Keep Talking en High Hopes..

Een 3,5*

Jawel. Maar dat heb ik lang niet zoveel geluisterd als The Division Bell. De meeste albums heb ik wel in mijn bezit, though.
Toevallig heb ik vanmiddag de cd van Pulse gehaald, nadat ik de dvd gezien had die mij érg goed beviel

ja die cd van pulse is natuurlijk beregoed , ik heb nog de versie met het led lampje

Ik ook maar knipperen doet hij niet meer

opnieuw de batterij erin zetten, die van m'n vader doet het alweer keurig

Wat een geweldig album, toen ik het voor het eerst hoorde viel ik omver omdat het zo goed was, wat ik niet had verwacht, dit is samen met Animals mijn favoriete album van Pink Floyd.
Cluster One, Marooned, What Do You Want from Me, Keep Talking, High Hopes, allemaal klassiekers in mijn ogen, dikke 5 sterren waard

vreemde combi als je het mij zou vragen...

Ja dit is mooi, vanaf het gekraak uit de aardkorst tot de kerkbel.

Geen een slecht nummer.

Dit vergelijkend met Animals vindt ik ook niet echt een combi maar goed, dit ligt meer in het verlengde van Wish you were here.'

Meer gevoel en melodieuzer terwijl Animals toch een donker album is.

Coming back to life, Wearing the inside out, Lost for words en High hopes kan ik iedereen aanraden die niet weet wat ie mist.

In de wetenschap dat Pink Floyd twinig jaar voor deze cd al prachtige meesterwerken afleverde, kan The Division Bell soms een beetje vlak klinken. What do you want from me hebben ze al duizend keer gemaakt, en ook andere nummers zijn niet dermate vernieuwend op een manier die je van zo'n band als Pink Floyd zou verwachten. Het klinkt af en toe een beetje uitgeblust...

...maar dit neemt niet weg dat het nog steeds Pink Floyd is, en dat het 'basis-niveau' door hun speciale, prachtige eigen sound al een stuk hoger ligt. Pink Floyd-albums zal ik om die reden nooit onvoldoende geven.

Omdat hier mijn persoonlijke Pink Floyd-favoriet opstaat (High Hopes) geef ik deze cd vier welverdiende sterren. 4.5 is in mijn ogen nét te veel voor een band, die zonder Waters flink aan kracht heeft ingeboet. En het is eigenlijk ook maar goed dat dit hun laatste cd was, met High Hopes stop je tenminste nog op je hoogtepunt.

1 van de beste albums ooit gemaakt.
ik luister echt elk nummer van dit album met ongelovelijk veel plezier.
en metname High Hopes geeft me kippenvel maar Take It Back vind ik ook super

hij komt dan ook met een DIKKE 5 sterren op de 2de plek in mijn top 10

Heel mooi album, dit had ik niet verwacht voordat ik deze in me CD-speler stopte.

4*, en dat vooral vanwege het sublieme gitaarspel van Gilmour en het nummer High Hopes.

Ik vind maar 3 nummers van dit album erg goed. De rest spreekt me niet aan. Dit zijn, high hopes, wearing the inside out en keep talking. Deze zijn anders dan de rest van het album en spreken mij meer aan.

3*

Gewoon dit album 10 keer achterelkaar draaien en dan vindt je elk nummer goed.

Dat heb ik gedaan maar het kwartje is bij mij nog steeds niet gevallen . Alleen de twee nummers waar Sam Brown als achtergrond zangeres te horen is spreken mij aan . Voor de rest: heel matig allemaal .

ik zie dat ik in herhaling val

Bij mij viel het kwartje meteen bij dit album, wat ik bijv. niet had bij The Darkside...

en ik zie dat dit album nu in de top-250 staat

Haha ik zal het proberen, misschien komt er inderdaad verandering in

Veel verandering is er niet. Het enige nummer wat erbij is gekomen is Coming back to life.

Coming Back To Live is wel `n erg goed nummer.

dit album heeft zich van plaats 2 naar nummer 1 gepromoveerd in mijn top 10.

GENIAAL *O* mooiste album ooit gemaakt in de geschiedenis der mensheid.

Inderdaad, ik denk dat ik me aandacht er niet bij had toen ik het voor het eerst luisterde. Ik vind dit nummer samen met High Hopes de beste van het album