Pink Floyd - Atom Heart Mother (1970)

Dit is wellicht één van de origineelste albums die nog prima beluisterbaar blijft na al die jaren.

Ja, die koe in de wei. Ik heb altijd het idee gehad dat ze daarmee een statement wilden maken, vooral tegen al die enorm opgedirkte pseudo-kunstzinnige psychedelische lp-hoezen uit die tijd. Zie bijvoorbeeld de hoezen van Gratefull Dead, Yes en meer van dat soort werk. De kont van een koe, Kan het prozaischer?

Zelf heb ik bij deze hoes het gevoel, of ze willen zeggen: Doe maar lekker normaal, het leven is al gek genoeg.


Of zoiets dergelijks........

Of doe maar gek, want normale mensen zijn er ook al genoeg.

Dat is meer van toepassing, gezien wat er vanavond zoal geschreven is over dit Pink Floyd album.

Iets wat niet veel mensen weten: De Floyd zelf moest niet zoveel hebben van die heldenverering uit de hippiescene. Cool hoor, een band waarvan de leider compleet platgetript het veld moest ruimen!!
En dan steeds weer het predikaat van drugsmuziek moeten dragen...


Ik vind dit eigenlijk dus een goed statement van ze!

Atom Heart Mother is a good case, I think, for being thrown into the dustbin and never listened to by anyone ever again! [...] It was pretty kind of pompous, it wasn't really about anything.

- Roger Waters - 1985

Some of it now, like Atom Heart Mother, strikes me as absolute crap, but I no longer want or have to play stuff I don't enjoy.

- David Gilmour - 1994

Alsof ze het uit willen gummen! En dus niks van dit album op de 2CD verzamelaar Echoes.
Deze plaat zit met gemak in mijn top-5 Floyd albums; een 23 minuten durende instrumentale suite die constant interessant blijft gevolgd door 3 prima individuele songs waarbij ik die van Wright eruit vind springen, en een smakelijk idioot coda. Geweldig album. Alleen misschien alleen niet een album die ik als eerste kennismaking zou aanraden aan een Floydgroentje ...

Marmalade, I like marmalade.

4.5 ****

Minder trekje van de heren...zichzelf boven iets wat ze gemaakt hebben willen stellen.......Beetje arrogant en misplaatst.

Elke artiest maakt mindere werken, en elk mens heeft zijn mindere kanten.....dat hoort bij het totaal plaatje.....en kan je niet even wegpoetsen.

Maar ach....met de claim van Waters dat HIJ Pink Floyd zou zijn wisten we al meer over de aard van 1 van de beestjes.

Dit is hun eerste echte concept album...een trend die met Meddle voortgezet werd....en daarom volgens mij baanbrekend in het oeuvre van PF.

Ach wat maakt het mij nou uit dat ze het niet goed vinden, als wij het maar goed vinden. (de fans)
Maakten alle artiesten maar zulke platen die ze zelf niet goed vinden en wij fantastisch, dat zou ik geweldig vinden!
Misschien komt er nog 'ns een tijd dat ze verstand van muziek krijgen en het wel goed vinden, verstand komt met de jaren, Whoehahahaha.....(grapje)
Boudewijn de Groot moest vroeger ook niets hebben van Picknick want dat vond ie z'n minst persoonlijke plaat....later is ie 'm toch nog zeer gaan waarderen en vond ie de teksten van Lennart toch wel heel diep gaan.

Daar kan ik het helemaal mee eens zijn Foggy.
Hoewel ik me ook kan voorstellen dat een band evolueert of streeft naar perfectie. Van mij mogen ze! Ze hebben immers later nog een aantal juweeltjes afgeleverd. Dat neemt niet weg dat deze plaat alleszins luisterbaar blijft.

Ik moet toch eerlijk toegeven dat het eerste nummer gewoon helemaal niks voor mij is.
Een beetje te ontoegankelijk voor een 16-jarige als mij denk ik.
Het 2e vind ik iig wat toegankelijker,goed nummer.
Het daaropvolgende is me weer iets te.
Fat Old Sun vind ik wel weer mooi.
Voor het laatste nummer zal ik wel niet intelligent genoeg zijn of je moet er meer levenservaring of ouder voor zijn ofzo (ooit gehoord van mensen die er "verstand" van hebben).
Maar goed,het album zelf geef ik een 2.5*.
Overigens het laatste album van Pink Floyd dat geen voldoende haalt.

Je moet wel heel braaf zijn wil je dit soort opnmerkingen gewoon slikken en voor waarheid aannemen...

Ik ben het ook niet met die mensen eens hoor.

Volgens mij is 2.5* nog net een voldoende hoor. Deze plaat heb ik net even beluisterd, maar vooral de titeltrack is waar het bij dit album voornamelijk om draait. Summer Of 68 vind ik ook nog erg goed. Fat Old Sun vind ik het minst goede nummer op dit album. Over het geheel genomen toch een erg goed album van Pink floyd vind ik. 4*

Ik vind het eerder het tegenovergestelde. Zelfkritiek is gezond.

Volgens mij is het meer schaamte en disgust...

Is dat niet hetzelfde dan?

De groep heeft gewoon albums gemaakt waar ze achteraf niet zo heel blij mee waren.
Atom Heart Mother is er inderdaad zo eentje.
Ik vind die zelfkritiek prima. Je kunt nu eenmaal niet over elk ding wat je maakt tevreden zijn.
De meeste artiesten/bands die een nieuwe plaat hebben gemaakt,
zeggen in een interview; '' dit is het beste wat we ooit hebben gemaakt.''
Later blijkt dan dat ze er niet zo tevreden over waren.
Atom Heart Mother is als idee best aardig, maar ik blijf het een wat stuurloos album vinden.
Het is een poging om een wat grootser geluid te produceren, op latere albums weten ze dit veel beter neer te zetten.
Mede denk ik, omdat ze meer ervaring hebben,hechter als groep zijn geworden, en de studio mogelijkheden beter onder de knie hebben gekregen.
En die maffe afsluiter Alan Psychedelic breakfast.....tja, ik houd van
Pink Floyd, maar dit is echt volslagen bullshit.

En dan toch nog 3* geven, voor wat jij volslagen bullshit vind . Het gaat bij mij voornamelijk om het titelnummer, Summer '68 en If zijn ook nog wel ok, de rest heb ik ook minder mee.

Ik ga 0,5 punt omhoog , met name de eerste 4 nummers bevallen me prima , vooral het openingsnummer daar kom je oren te kort bij , en zoals bij velen is het slotstuk een heel stuk minder , toch goed genoeg voor 4 sterren .

ik vind dit toch een onderschat album van de floyd's. je hoort hier perfect de overgang van de meer psychidelische werken(patgod,asfos) naar de prog-rock meesterwerken(meddle,dsotm). alle nummers hebben goede kwaliteit behalve fat old sun. maar goed ik heb dan weer wat minder op met gilmour

Waarom zou Fat Old Sun er niet bij horen? Het is toch een heerlijk dromerig liedje wat me nog steeds niet is gaan vervelen na al die jaren. En in die tijd was het nog koek en ei tussen de heren Gilmour en Waters. Dat mag voor mij niet de reden zijn.

Fat Old Sun, heerlijk. Nee, dan vind ik If een vreselijk nummer, ik heb sowieso nauwelijks wat met Waters. Richard Wright, mensen, dat is dé man, met zijn prachtige Summer '68.

Laat ik duidelijk zijn. Alles wat op Atom Heart Mother staat is goed. Dat maakt Atom Heart Mother voor mij tot een meesterwerk uit de oude doos van Pink Floyd. Dit is echt een album waarvoor je mij mag wakker maken bijwijze van spreken dan......

Dit is een album van wat je een beetje de tussenperiode zou kunnen noemen, tussen Piper en Meddle in natuurlijk. Ik vind dat het een klein beetje zoekende overkomt allemaal, maar daardoor vind ik dat dit album beter uit de verf gekomen is dan in eerste instantie gedacht was, volgens mij vonden de heren van Floyd ook dat dit een minder album was geworden destijds. Geen meesterwerk, zeker niet, maar de eerste 3 nummers zijn toch echt meer dan goed te noemen, de laatste 2 skip ik vaak, want daar heb ik verder niets mee. desalnietemin toch een 4* voor dit album, als de laatste 2 nummers in de lijn van de eerste 3 zouden zijn geweest, was het wel een 5* geweest denk ik. Maar ja je kunt ook niet altijd alles hebben nietwaar.

Ik vind dit album véél beter dan Meddle. Echoes is wel een leuk muziekstuk enzo, maar dan vind ik de Atom Mother Heart suite toch een stuk sterker. Hier krijg ik vast veel commentaar op, nietwaar?

Met je smaak is niets mis!!!

Ik vond dit lange tijd ook de beste Pink Floyd. Kreeg hem een paar terug voor mijn verjaardag, met het idee van "als je GYBE! zo goed vind moet je dit eens horen".

Nu vind ik deze niet meer zo geniaal, maar voor mij blijft dit toch wel een plaat voor het leven. Dus ik kan me je mening wel voorstellen Kid.

Die van jou mag er ook wel zijn hoor.
Maar ja, het titelnummer heeft iets bijzonders. Een soort science-fictoin-achtige sfeer, iets met kille metalen muren en flikkerende computerschermen. Prachtig!

Het titelnummer vind ik prachtig. Knap wanneer een track zo lang duurt toch te kunnen blijven boeien. Ook 'Summer 68' vind ik een goed nummer, de rest wat minder, maar dan nog een goede waardering waard.