Bloc Party - A Weekend in the City (2007)

Dat zij meestal van nature uit een ander stemgeluid hebben, dacht ik. Ik vind hem ook niet de meest aangename stem hebben, maar je went er wel aan.

Ik vind hem qua stem wel meevallen, maar je hebt gelijk met dat andere stemgeluid. Ik vind het af en toe best goed bij de muziek passen, maar soms totaal niet (bijvoorbeeld bnij het begin van Where is Home).

wel, ik vind Silent Alarm nog altijd beter.
dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik dit ook geen pareltje vind.

oh ja? dus als ik of jij in een muziek album bv de tekst:'' rock and roll cant save the world zouden zetten, zouden wij dan ook een plaat hebben met inhoud (diepgang)

dat slaat natuurlijk nergens op.ik vind het een vrij wanhopige manier van bloc party om onderscheid tussen zichzelf en andere bands te maken door dit soort dingen in een albumhoes te zetten.
de rest van je post vond ik prima en ik kon me er goed in vinden maar dat laatste dus niet.dit is een vrij goede band, en ze spelen aardige muziek, maar het wordt wel na een minuut al duidelijk dat ze als intellectuelen willen overkomen.waarom dan toch?
wat is het verschil tussen een paar duizend bono-types die " rock can change the world " schreeuwen en deze heren van bloc party die denken dat ze een realistisch perspectief hebben en inzien dat pop-muziek( en kunst in het algemeen) de wereld niet kan veranderen?
beide hebben hun pretensies.
om dan zon tekst in een album te zetten om er een bepaalde imago mee te maken , een imago van hey wij hebben het door, wij zijn slim, je moet vooral onze slimme muziek luisteren, dat vind ik dan triest .dat doen ze, het is puur een kwestie van imago-vorming.laat dat gedoe dan toch.

Wat jij beweert is juist het tegenovergestelde imo. Bloc Party wil zich door middel van deze plaat afzetten tegen het populisme, het populismeidee dat mogelijk is ontstaan na Silent Alarm. Silent Alarm is niet bij toeval een heel andere plaat en ik geef Brother George daar dan ook groot gelijk in; beide platen raken je, maar A Weekend in the City is een plaat waar je even met beide benen op de grond wordt gezet.

Waarschijnlijk maak jij eruit op dat Bloc Party naar een nieuwe aanhang zoekende is, naar een breder publiek maar ik maak op uit deze plaat dat Bloc Party door middel van de aanhang die ze 'gecreëerd' hebben bij Silent Alarm, hun werkelijke ideëen naar een groter publiek willen gooien. Nu ga ik niet polariseren; Silent Alarm heeft ook wel degelijk inhoud en goede teksten, maar A Weekend in the City is de plaat waarin men zich afzet tegen de wereld waarin zij nu moeten leven.

Hoe ik deze plaat opvat: het is een vervolgplaat van succesvol debuut, waarbij er veel meer persoonlijkheid in zit. Persoonlijke emotie, met als koploper de emotie woede. Woede over hoe het leven is in oost-Londen, over wat drugs met je kunnen doen. Even los van de inhoud, die ik niet nog een keer uit de doeke ga doen, is dit een oprechte en eerlijke plaat, waarin Bloc Party niet alleen afrekent met het tweedealbum-syndroom, maar zichzelf alleen maar versterkt. Ik denk en hoop dan ook dat Bloc Party in het vervolg de weg in slaat die ze bij deze plaat inslaan, al zal dat bij het brede publiek wel niet geheel aanslaan. Populisme? Welnee...

je hebt mn bericht verkeerd begrepen.
ik zei niks over het album zelf.
ik maakte een opmerking over bloc partys keus om een bepaalde statement in hun albumhoes te zetten.
ik denk niet dat ze naar een nieuwe aanhang zoekende zijn, ik denk alleen dat ze indruk willen maken op de aanhang die ze al hadden door zich te presenteren als een stelletje intellectuelen en duidelijk willen maken aan iedereen dat ze zich afzetten tegen het populisme.de ironie is dat ze juist met dit soort dingen achter populariteit aan zijn.
ik heb liever dat ze dat laten.want de muziek die ze maken vind ik vrij tot zeer goed.

Ik heb je zeker niet verkeerd begrepen hoor, ik ben het er alleen mee oneens. Het is in mijn ogen logisch dat als jij je presenteert als een anti-populistische band, je er bij een bepaalde groep populariteit bijkrijgt, dat zou wel erg zijn.

Ik ben het trouwens ook niet met je eens dat ze zich presenteren als een stel intellectuelen, dan mag ik het misschien anders opvatten dan jij, maar het zijn imo meer mensen met een eigen mening, en met een mening die echt ergens op slaat. Ze presenteren zich imo niet als de zoveelste moraalridder à la Bono, maar mensen die hun afkeer ergens over willen uitspreken.. en dat verschilt ook al een hoop. Misschien wil jij dat ze dat laten, ik denk dat het één van de belangrijkste redenen is waarom zij muziek maken, om een statement te kunnen maken, en om hun ei kwijt te kunnen. Niet om de wijsneus uit te hangen

Volgens mij begrijp JIJ iets verkeerd.

In het boekje staan lyrics van alle songs. Dit is niet ongebruikelijk. Echter, er staat bij "Uniform" een regel in die niet (of heel vaag) te horen is, en dát is waar Brother George op wijst.

Exact, exact. Kele Okereke raakt naar mijn mening precies een aantal zere plekken van de (westerse/Engelse) samenleving, zoals de media, drugsgebruik, discriminatie en zelfmoord. Zoals jij al zegt, ze proberen niet de moraalridder te spelen, maar ze wijzen alleen op deze zaken.

waar o waar heb ik gezegd dat ze de moraalridder uit proberen te hangen?sorry edit: jij vergelijkt ze met bono en vind het gelukkig beter dat ze juistdat niet doen,begrepen.ze proberen door middel van een uitgesproken mening aandacht te krijgen(precies hetzelfde wat ik nu ook dus doe)daar is niks mis mee, dat is oke en wel ,iedereen heeft aandacht nodig.
in het boekje staan de teksten van de liedjes, dit is niet vreemd nee, brother george had het over een zin die wel of niet bij een van de liedjes hoort en die zin was:pop songs cant change the governement, hij vond dit reden genoeg om te beweren dat het album inhoud heeft.een betere woordkeuze was diepgang geweest maar dat terzijde.het is vrij simpel om te begrijpen dat een stelletje pop-liedjes geen grootschalig effect kunnen maken op politiek, dat kan iedereen begrijpen.waarom vinden ze het dan zo nodig om het in hun hoes te plaatsen?denken zij dat ze de enige zijn die dit door hebben?blijkbaar wel.het is vrij hypocriet van een band die zo anti-populistisch is om een in hun ogen o zo slimme tekst te plaatsten waarmee ze duidelijk willen dat mensen zullen zeggen, o kijk wat een goede jongens, dat hebben al die andere bands niet door.populariteit dus.en dat werkt ook want brother george vond de zin reden genoeg om te beweren dat het werk van deze jongens inhoud had.maar zoals ik al zei het geeft niet als je populair wilt zijn, en wie wil nou niet geliefd worden?ze willen met hun sociaal commentaar slim overkomen, maar je komt alleen hypocriet over als je een tekst puur print om aandacht te krijgen, terwijl je een anti-populisme imago voor jezelf probeert te creeren.zie ik dat echt verkeerd?en ze proberen wel degelijk een imago te creeren , dat is ongeloofelijk duidelijk als je naar alles wat ze doen kijkt, neem nou de clip van the prayer, denk na over wat je daar aan opvalt.het is jammer, want ze kunnen goede nummers schrijven en spelen.

lieve jongens, ik kan het korter maken.
goede muziek-jammer van de mislukte poging om scherp over te komen.
maar het was alleen een mislukte poging bij mij dus.




[/quote]
Kele Okereke raakt naar mijn mening precies een aantal zere plekken van de (westerse/Engelse) samenleving, zoals de media, drugsgebruik, discriminatie en zelfmoord
[quote]


kijk goede sociale commentaar in catchy pop liedjes met als doel een statement te maken en het publiek stof tot na denken te geven ,dat geeft een album inhoud.

het ging mij niet om de liedjes
een scherpe tekst met daarin een observatie die zelfs een 10 jarige kan maken met als doel om slim over te komen geeft een album geen inhoud,dat beschouw ik dan als een minpunt.brother george vond het een pluspunt

sorry van de quotes, ik had er wat moeite mee.

Nog eventjes op de reacties van Lost Highway op mijn recensie:

Ik schrijf mijn recensies eigenlijk altijd via een subjectief oogpunt. Ik vind het eigenlijk vrij vreemd om een recensie te schrijven via een objectief oogpunt want veel objectieve waardes voor muziek stel alsnog via een subjectief oogpunt. Zoiets als "de zang moet goed zijn" is wel een objectief oogpunt maar vul ik natuurlijk helemaal subjectief in. De zang spreekt mij hier vaak niet aan en dus scoort Bloc Party er dan bij mij geen punten mee. Waarom ik het feit dat het een zwarte zanger is moet meewegen ontgaat mij eigenlijk volledig. Moet ik zijn stem dan anders interpreteren? Moet ik het meer appreciëren omdat hij zwart is? Hmm erg vreemd.

Ook vond ik dat Astronaut een erg goed punt had met het "in het straatje" vallen. Moet je elke cd vanuit hun genre benaderen en het een 0,5 - 5 stemmen over hoe goed de cd wel niet is in vergelijking met andere cd's in het genre. En om nou te zeggen dat ik niet van post-punk hou is ook wel gelijk een groot statement want een album als Marquee Moon van Television heb ik toch wel een 4,5 gegeven en in vergelijking met dat album is een 2,5 toch echt terecht vind ik.

Dit album vond ik wat saai overkomen met erg goede punten erin en tjsaa dan kan ik het toch niet hoger stemmen dan een 2,5.

kijk met zon uitleg hebben we ook iets. precies johempie je vind het of goede zang of niet en zo niet moet je het niet goed gaan praten voor jezelf om er dingen bij te halen die mischien verklaren waarom je het slecht vind (zoals het feit dat de zanger zwart is en daarom van nature een ander stemgeluid heeft). en al helemaal niet om de teleurstelling voor jezelf te verzachten dat het een stem is waar je niet dol op bent.




precies als we elk album zouden gaan beoordelen door het alleen te vergelijken met dingen uit hetzelfde genre zouden we van elke slechte plaat een goede kunnen maken.
dan kan je zeggen: ''oh ik vind breakaway van kelly clarkson een slechte plaat vergeleken met turn on the bright lights van interpol (ik noem maar wat op) , maar he!
interpol is indie-post punk en kelly clarkson is mainstream pop, weet je wat dat is niet eerlijk, laat ik maar kellys album met andere albums die ook mainstream pop zijn gaan vergelijken, dan is het opeens goed."


nee mensen, jochempie vind dit een 2'5 waard en ik begrijp hem volledig.hij is voor zichzelf eerlijk en geeft ook goede argumenten.

Dank je.

alsjeblieft,jongen.

Verhoogd naar 4,5* en plek 5 in mijn top-10. Wat een geweldig album, ook het einde van Sunday!

Niet slecht. Prachtige teksten, maar het mag best wat meer rocken. Een dikke 3,5 voor dit album.

Silent alarm heeft misschien wel de beste songs maar dit is (voor mij) een betere cd. Mooi mooi mooi.

Eindelijk snap ik deze cd na het briljante concert van bloc-party gisteren in de ab!
Bloc Party heeft gisteren bewezen 1 van dé rockbands te zijn van deze generatie.
Deze cd is iets donkerder, melancholischer, het tempo ligt iets lager (de echte feestnummers staan op het debuut) maar dit wil niet zeggen dat het album minder klasse uitstraalt.
topband

Tsjonge, jonge... Wat een verkrachting van de term 'populisme' hierboven!

Je bent niet meteen populistisch als je populariteit nastreeft... Populisme is een freaking kenmerk van het fascisme, waarin een leider precies zegt wat het volk wilt horen, ook al zijn die uitspraken niet te realiseren. Weet je, eigenlijk is populisme een alleen op de politiek toepasbare term!

Wilders en Mussolini, dat zijn toonbeelden van populisme; wat de vakkenvuller heeft Bloc Party hiermee te maken?!

En trouwens; je kunt onmogelijk een intellectueel zijn (wat inhoudt: een intellectueel gevonden worden) zonder je als zijnde te presenteren. Intellectuelen hebben die 'status' berijkt door een opeenstapeling van kennis die ze in de praktijk brengen. Dit betekent dus dat ze gewerkt hebben aan hun figuurlijke kennisstapel en dat ze die opzettelijk in de praktijk brengen. Dat lijkt me ook logisch want waarom zou je anders zoveel kennis vergaren? Maar als je dit dus toepast ben je jezelf aan het presenteren als een intellectueel. En ik heb nu niet bepaald het idee dat Bloc Party zich probeert te presenteren als een intellectueel groepje gasten zonder het te zijn (wat zou moeten betekenen dat ze niet genoeg kennis hebben om het te goed te kunnen vertalen in de praktijk). Volgens mij zijn alle vier de bandleden gewoon intelligente gasten en proberen ze dat helemaal niet krampachtig te laten blijken of iets dergelijks...

Ik heb het album trouwens gisteren aangeschaft. Inmiddels heb ik het twee keer in zijn geheel beluisterd, en ik vond het de tweede keer al een stuk beter. Het is wel anders dan Silent Alarm, wat ik een grandioos album vond, maar dat wist ik al van te voren. Mijn oordeel komt logischerwijs later.

Ik luister hem nu wat vaker en ik vind dit album ook steeds beter worden. Ze kunnen ook ingetogen liedjes maken. Deze plaat heeft veel meer liedjes in de vorm van 'Plans'. Ik zet Silent Alarm op als ik op de fiets zit. En A Weekend In The City zet ik op als het nacht is.

Beetje rare kreet.
Populisme wordt in alle politiek stromingen gebruikt, absoluut niet alleen door fascisten.

Ik ben het er trouwens helemaal niet mee eens dat populisme alleen in de politiek voorkomt; populisme houdt in mijn optiek in dat iemand via een vrij oppervlakkige, niet-zelf-kenmerkende en vooral misleidende manier een aanhang achter zich wil scharen. Bij politiek komt dit uiteraard het meest voor, gezien het feit dat daar de meest overtuigende, wint. Maar ik zie ook zeker populisme terug bij andere takken, zo ook muziek. Publiciteitsstunten die niet gerelateerd zijn aan de muziek zijn hier vaak het grootste voorbeeld van. Om even terug te linken naar dit album: populistisch vond ik het niet om "Pop songs can't save the world" te melden, eerder intelligent en vooral oprecht.

Wat betreft het intelligentie-gehalte op dit album; ik denk dat de term intellect juist misplaatst is. Het gaat hier niet om kennis vergaren en dientengevolge je intellect uitbreiden, het gaat hier om een maatschappij waar zij in leven, een maatschappij waar zij niet aan kunnen ontkomen.. zo kan je dus niet spreken over kennis vergaren maar eerder over kennis opgedrongen krijgen, en dat is het grote verschil! Ze hebben met dit album absoluut niet als doel om als intellectueel over te komen, maar dit album ligt in hun eigen straatje van beleving, en vrijheid van meningsuiting hebben wij allemaal... zo ook de vrijheid om je afkeer ergens over uit te spreken

Daarom: een hoge stem voor een geweldig album, die mij een goed beeld geeft van de afkeer voor onder andere het Oost-Londense stadsleven, commercie, racisme, drugs, onverschilligheid maar in het algemeen de maatschappij waar zij zich zo aan hekelen..

"Oh how our parents suffered for nothing
Live the dream like the 80's never happened
People are afraid to merge on the freeway
Disappear here"

Ik was bij het concert in Utrecht.. Helemaal geweldig. Zeer goed optreden. Het publiek was goed. Geluid was goed. Bloc Party was top.

Van de vakantie helemaal grijsgedraaid. Wat een plaat. Geweldig. Ik laat m nog een plekje stijgen.

Vermoeiende plaat. Staat bol van het geweeklaag dat mijn kouwe kleren niet raakt...

Muzikaal-tehnisch gebeurt er quasi niks spannends.

En als het vooral de teksten zijn die het hem doen en de 'blik op een verloren samenleving zonder zin noch richting' , dan lees ik liever een goed boek....

Je hebt het nu eerder over commercie dan over populisme. Populisme is niet het slinks proberen te verkrijgen van populariteit, het is een manier van politiek bedrijven. Het heeft echt toepassing op de manier waarop een politiek leider werkt. Deze moet charismatisch zijn, en zeggen wat het volk horen wilt. Ook wordt het nationalisme door een populist even lekker aangewakkerd. Dus wat in vredesnaam zou dit, en dit is echt een correcte definitie van populisme, te maken hebben met publiciteitsstunten, welke al dan niet gerelateerd zijn aan de muziek?!?! Ik voel me nogal onterecht niet serieus genomen .

Je bent het hier:

"Je kunt onmogelijk een intellectueel zijn (wat inhoudt: een intellectueel gevonden worden) zonder je als zijnde te presenteren."

dus niet mee eens? Hmm ik beschouw het als een feit
Natuurlijk hebben ze niet als doel om intellectueel over te komen, maar een grote opeenstapeling van kennis maken doe je niet voor niets, dat wil je uiten. Daarmee tracht je dus, hoewel je het niet als hoofddoel of iets dergelijks stelt, toch intellectueel hoog ontwikkeld over te komen. Kennis vergaren kun je gebruiken als manier om als mens aan je benodigde hoeveelheid erkenning te komen. Dat doe jij nota bene zelf ook duidelijk.

Trouwens: ik ben bij dit album trouwens uitgekomen op een 4,5. Ik vind het absoluut een waardige opvolger op Silent Alarm; ik vind het een erg goed album namelijk. Dti album is een slag duisterder, en dat staat me over het algemeen erg aan, maar bij Silent Alarm miste ik dat allerminst. Ook is dit album wat mysterieuzer, en ook wel diepzinniger. Ook daar houd ik over het algemeen erg van, maar ik heb gewoon het idee dat dit alles een beetje afdoet aan de kwaliteit van de muziek. 'IETS', ja, niet meer. Het is muzikaal namelijk allemaal nog steeds erg hoogstaand; mooie melodieen, zit lekker in elkaar, etc. Maar over het geheel gezien weet het me dus niet net niet zo te boeien als Silent Alarm. Dit zegt niet er veel, aangezien ik Silent Alarm een van de beste CD's in mijn selectie vind, maar goed, vandaar wel 'slechts' een 4,5.

Ik zal maar niet te erg op al je reacties reageren Sjaak, want jij weet ook wel dat ondanks dat dat niet in definitie voor schijnt te komen, ik wel degelijk voor ogen zie dat een term als populisme toepasbaar is op muziek...

Ik ben in ieder geval blij dat zelfs een Silent Alarm-liefhebber dit nog een goede kans kan geven Ik ben het niet helemaal met je eens dat Silent Alarm muzikaal beter, voor mij zijn beide albums op dat punt gelijkwaardig, ook al zijn ze anders. Ik herken hier minder de speed in terug, maar toch: een nummer als On of I still Remember is toch weer bijzonder mooi, en de opbouw die in Song for Clay en Uniform bijv. zit, daar herken ik een paar vakmuzikanten in, dus wat mij betreft scoren ze allebei even goed qua sterren, alleen deze is toch ietsje beter..

Met On als absolute favoriet