Bloc Party - A Weekend in the City (2007)

Ik vind Silent Alarm muzikaal toch echt iets beter. Misschien komt het ook wel omdat ze daar zoveel aan die nummers hebben geschaafd, zoals valt af te leiden van de nummers op de EP's, dat sommige het relatieve begrip perfectie naderen. Hier hebben ze wellicht iets minder geschaafd, en overheerst bij mij het gevoel dat ze de extreem hoge kwaliteit van de muziek voor een klein gedeelte hebben moeten opofferen om een diepzinnig, mysterieus, duister en dromerig album te creeren.

Uniform is trouwens mijn favoriet. Dat nummer zit inderdaad zo onwaarschijnlijk goed in elkaar!

Ik heb toch weer een stuk meer met dit album. Het zit gewoon onwaarschijnlijk goed in elkaar, heeft een lager pop-gehalte en in elk nummer zit een geweldige opbouw. Als voorbeeld Sunday, een nummer dat toch wel wat van het gitaarwerk bezit zoals op Silent Alarm. Geweldig moment als die gitaren invallen en de hoogte inschieten. Als je dan denkt dat het hoogste punt is bereikt, komt er nog een stoot prachtige muziek vrij. Hierdoor is Sunday voor mij echt een van de beste nummers die ik heb gehoord. Dat is het nummer waar naar mijn mening Silent Alarm en dit album een beetje bij elkaar worden gestopt. De rustige opbouw die geweldig past op dit album en de gitaren aan het eind van Silent Alarm. Verder valt voor mij eigenlijk alleen Where Is Home een beetje uit de toon, dat nummer is ook nog steeds geweldig goed, maar het haalt het niet bij het niveau van de rest van de nummers. Nog steeds een prachtig album. 4,5* en plek 4 in mijn top 10.

Als je de tekst er niet bijpakt kan ik me inderdaad voorstellen dat where is home niet zo aanslaat..

Voor mij is tekst inderdaad niet altijd zo belangrijk. Maar ik moet zeggen dat de tekst bij Uniform het nummer toch een meerwaarde geeft.

Samen met Song for Clay is dat inderdaad ook de tekst die mij het meest aanspreekt... al zijn de teksten over het algemeen van een bijzonder hoog niveau

bwa, where is home? is voor mij toch ook een hoogtepunt op dit uiterst fantastisch plaatje, de agressie in dit nummer is ronduit heerlijk, het enige dat je het nummer kan verwijten is dat er teveel ''pathos" aanwezig is.

Ik vind dat hoge refrein een beetje minder. Desalniettemin blijf ik ook Where Is Home prachtig vinden. Er staan alleen zoveel meer nog mooiere nummers op.

Ik heb een album gedownload van Bloc Party genaamd: The weekend isn't over. Weten jullie wat hier van? Ik vind er niks van op geen enkele site. Staan nr's op als Visions of heaven, England, Secret en Version 2.0.

Zijn dat geen b-sides?
Het zijn zeker en vast Bloc Party songs, ik weet van hun bestaan maar heb ze nog nooit gehoord.
Ze schijnen erg sterk te zijn.

De nummers zijn echt grandioos. Maar b-sides? Dit betekent dat ze bij A Weekend at the city zitten?

Deze blijft bij mij (nu al ) beter hangen als Silent Alarm. De zang van eeh... de zanger (ik kan z'n naam niet spellen ) Is van onwijs hoog niveau. Bloc Party is gewoon een van de winige bandjes die nog lekker anders is, en opvallend durft te zijn. Ze hebben iniedergeval een uitgesproken mening over de gang van zaken.

4*

dit album blijft het goed doen bij mij, hij kan na verloop van tijd zelfs in mijn persoonlijke top 10 komen. het boeit nog steeds van begin tot eind, Srxt , On en Waiting for the 7.18 , wat een nummers. heerlijke plaat

Kwartje is eindelijk gevallen. Lekker rustig aan gedaan met deze plaat en ik kan hem nu zeer goed pruimen.

4*

Ik heb lang getwijfeld welke in nu beter vind, uiteindelijk vind ik silent alarm toch net iets beter. Maar dat komt niet door een gebrek aan kwaliteit van AWITC.

Wat ik echt super vindt aan dit album is dat alle nummers een heel mooi geheel vormen. Het neemt je mee op een tocht door Londen en laat je alles zien wat er verpest is aan de manier waarop de mensen hier leven. Van terrorisme (hunting for witches) tot de verpeste jeugdcultuur (uniform). Ook het uitstapje naar Berlijn vind ik geweldig, kreuzberg is echt een prachtig nummer.

Sunday is denk ik wel het beste nummer. Vooral de tekst kan ik niet vaak genoeg horen. Het is eigenlijk het enige positieve nummer op het album, want het laatste nummer, dat ook best te doen is, gaat over zelfmoord (SRXT = Seraxot, oftewel een antidepressiva)

De minste nummers zijn in mijn optiek on en where is home. On is net iets te rustig en saai. Where is home is best leuk, maar het refrein begint me dat 100 keer toch wel wat te irriteren.


Nog even over die b-sides, er zijn voor dit tweede album niet 11, maar 22 nummers opgenomen. Slechts 11 daarvan hebben het album gehaald, naar mijn mening ten onrechte. Ik vind ook dat iedereen die AWITC heeft kunnen pruimen deze b-sides moet downloaden.

Sommige van de nummers zijn zelfs vele malen beter als wat er op AWITC staat. Ik snap echt niet hoe die het niet hebben gehaald tot het album.
Mijn aanraders zijn:
- The once and future king (door veel fans beschouwd als het beste nummers dat BP ooit gemaakt heeft.)
- Atonement
- Rhododendrons
- Version 2.0

Eigenlijk moet je ze gewoon allemaal hebben. Je moet er wel even naar zoeken, maar als je soulseek hebt kan je ze uit mn map plukken. voeg denniseichhorn toe bij slsk

Wat is het eigenlijk voor slappe commerciele actie om steeds een paar maanden na de release een nieuwe versie van het album uit te brengen met 1 of twee extra nummers. Dat deden ze bij Silent Alarm ook al. Maar nu heb ik dus een album zonder alle nummers gekocht...

Song for the Clay is zo ontzettend mooi, echt een nummer dat 5 dikke sterren verdient. Hier hoor je ook een duidelijke ontwikkeling in Bloc Party in, jammer dat het album dat niveau verder op lange na niet haalt. Dikke voldoende, maar toch vind ik dat ze hun potentie te vaak in matige nummers stoppen en een beetje makkelijk lijken weg te willen komen.

4*

Zoals welke nummers?

Ik probeer eigenlijk te zeggen dat behalve Song for the Clay alles een beetje makkelijk is. Nog steeds heel goed, maar er zit echt meer in.

Wel een beetje jammer voor mij persoonlijk dat ze live niet de meest geweldige nummers spelen van dit album:

* Song For Clay
* Hunting For Witches
* Waiting For The 7:18
* The Prayer
* Uniform
* I still remember
* Sunday
* SRXT

Dit zijn de nummers van dit album die ze live spelen (gezien hun vorige setlists), en waarschijnlijk zal het wel een goede keus zijn geweest om deze te kiezen maar ik zou toch liever de echte kippenvelnummers On en Where is Home horen, die samen met Kreuzberg de enige nummers zijn die ze niet spelen

(niet dat ik hiermee een punt wil maken hoor)

Ik vind het wel de besten, ik vind Where Is Home en On te weinig kracht hebben om live te spelen. Kreuzberg zou van mij ook wel live mogen...

Op Youtube staan liverversies van Kreuzberg en Where is Home hoor.

Ik vind Song for the clay nu net het minste nummer van de plaat, het is mij te rommelig en behalve dat stukje 'London is a vampire...' weet het mij nergens te boeien.
De schoonheid van dit album zit naar mijn mening meer in Hunting for witches ( hoe ie hunting zegt, Britser dan Brits ), On, Uniform en I still remember.

Bij mij zit de schoonheid echt in elk nummer, en dan in het bijzonder Sunday. Wat een geweldig nummer is dat!

zeker, sunday is fantastisch...

Ik vindt ook on en where is home de minsten.

en kreuzberg is langzamerhand mijn favoriet aan het worden. Die speelden ze helaas niet 28 april in utrecht.

Ik zou ook willen dat BP wat vaker hun b-sides zouden spelen live.
Sommigen, zoals skeleton of the once and future king zijn beter als de nummers die op hun albums staan.

Ja, dat deden ze met Silent Alarm ook al, en dan nog wel met een erg mooi nummer. + betere DVD. Bij deze cd maar even gewacht en blijkbaar met resultaat...

Vond em toch een stukje minder boeiend dan de vorige plaat. Toch te rustig denk ik, al kan ik niet goed aanwijzen wat er mijn inziens aan mankeert. Hij pakt me niet echt

Nog steeds niemand wat gehoord over een (bonus) cd van Bloc Party genaamd; The Weekend Isn't Over?
Hij is te downloaden, maar waar verkrijgbaar?

Oeh die zou ik best wel willen hebben.

Probeer jij maar even zomaar een rifje als die van Hunting for Witches uit je gitaar te toveren. Rot op met je makkelijk!

Na de fantastische vorige plaat weet deze mij, maanden na aanschaf nog steeds niet te boeien.. Ik kan geen enkel nummer tot het einde luisteren. Wat mis ik ,dat hier zo geniaal aan is? Wie legt het me uit?

ik houd het nu op 2,5 ster.