Bloc Party - A Weekend in the City (2007)

Volgens mij ZIJN ze al een grote naam. Daarbij past het gejaagde, springerige geluid perfect bij de conceptplaat die ze wilden maken + dat er genoeg rustpuntjes zijn zoals I still remember en Sunday. Teksten zijn ijzersterk, ken weinig bands die zo'n heldere kijk op de samenleving hebben + ze zijn muzikaal gezien vooruit gegaan sinds Silent Alarm. De derde kan alleen maar een nog grotere topper worden.

Luister eens naar het vroegst uitgebrachte werk van Bloc Party, demo's of vroege liveopnames van bijvoorbeeld Price Of Gasoline of Staying Fat: de combinatie van Kele's schelle stem en de gejaagde elektrische gitaren, dá's pas nerveus en 'nog niet rijp'. Zo merk je duidelijk dat ze wel degelijk zijn vooruitgegaan met A Weekend In The City.

Staying Fat is wel een heel cool nummer btw.

Maar je hoort inderdaad een iets volwassener geluid om AWITC. Toch zou ik het leuk vinden als je op het volgende album weer lekker rebels zijn.

de versie zonder de stinker Flux valt nog mee
alleen vindik dat ze iets te veel computer gebruiken
hunting for witches is oké
en the prayer is zelfs heel goed
maar het hoogtepunt is On

Zo beroerd is Flux niet. Integendeel, ik vind het best een leuk nummer.
Maar meneer de banaan, waarom maar 2,5 als je The Prayer heel goed vind en dan nog een hoogtepunt kan aanwijzen ook?

Helemaal mee eens. Silent Alarm is in het algemeen 'minder mainstream', minder radiovriendelijk zeg maar (als je muziek al zo kunt benoemen) en beviel mij ook meer dan AWITC. Benieuwd dus welke weg ze inslaan met de volgende.

Daar ben ik het totáál mee oneens. Als ik hier de berichten zomaar eens doorlees kom ik overal tegen dat dít een groeiplaat is. Silent Alarm was volgens de meesten gelijk goed.... En ik moet toch zeggen dat dit album een stuk ingewikkelder in elkaar steekt dan Silent Alarm. Op de radio deze plaat draaien is geen aanrader denk ik, Silent Alarm heeft dat toch meer...
Ik hoop dat ze bij de volgende wel wéér wat anders verzinnen, hoewel ik dit natuurlijk een meesterlijke tweede vond...

Ik vond Silent Alarm nu eenmaal een grotere muzikale verrassing dan dit album, vernieuwend in de muziekscene van toen bedoel ik dan (alsof dat al zo lang geleden is). AWITC is op plaatsen donker - vooral met de lyrics - waar hun vroegere werk 'springerig' zou zijn, denk ik. Mij hoor je dus niet zeggen dat AWITC niét ingewikkeld in elkaar steekt; ik vind nu eenmaal dat bv. tracks 3, 9, 10 en 11 beter in het oor van de 'masses' kruipen dan de meeste op Silent Alarm.

Met die 3 en 9 kan ik het eens zijn, met die laatste twee niet. Vooral omdat die nummers pas laat echt op gang komen.
Maar goed, je hebt ook meerdere nummers op Silent Alarm ongeveer hetzelfde doen als Waiting for the 7:18 en I Still Remember. Neem bijvoorbeeld Blue Light en This Modern Love.
En verder zijn we het er klaarblijkelijk niet over eens welk album nou makkelijker in het gehoor ligt. Silent Alarm is mij in ieder geval wat te springerig en ging me vele malen sneller vervelen dan dit meesterwerk . Bij jou is dat kennelijk andersom.
So be it.

Ik vind dit tweede album van Bloc Party sterker dan Silent Alarm. De groep heeft voor mij een stap vooruit gezet, hopelijk kunnen ze die ook aanhouden. Hunting for witches, Song for Clay, Uniform en Sunday zijn mijn favorieten van deze CD.

Een stap vooruit hebben ze inderdaad gezet, maar net als Dwangbuis vind ik dus dat ze progressie boeken op dit album maar dat ik liever het nerveuze, rockende Silent Alarm heb.

Zouden ze een nieuwe uitbrengen? ik heb de nieuwe single gehoord "Mercury" echt heel anders (zonder gitaar) het lijkt wel op een remix. A Weekend In The City is echt dope, ik zou niet kunnen zeggen welke van de twee albums beter is.
Ze zijn allebei het verlengde van elkaar.

Met Mercury slaan ze toch de verkeerde weg in...
Té elektro naar mijn goesting. Gitaarwerk is echt wel meer voor hen weggelegd!

Het hoort vast niet bij dit album, maar die nieuwe single van Bloc Party is niets meer of minder dan slecht. Het is niet omdat ik een fan ben dat ik doof ben. Laten we hopen dat Mercury het zwakste nummer op hun 3de LP wordt, anders vrees ik het ergste.

Dan zal ik ook vrezen voor het ergste.
Ik vind dat bands in het algemeen hun lijn qua muziek niet omlaag moeten halen.
En dus moet Bloc Party gewoon doorgaan op eenzame hoogte.
Net zoals deze plaat... en de vorige natuurlijk

die intro van song for clay is toch bangelijk goed? die stem..
zo openden ze vorig jaar in den ab..ik voelde die spanning, wachtende op de gitaren.
bloc party=de beste postpunkband van deze moderne tijden.

Berichten verplaatst naar Bloc Party

Dat eerste nummer is steengoed. En tot en met het vierde nummer weet ik er nog wel met enig plezier naar te luisteren. Maar ik red het nooit tot het einde van het album. Altijd weer stapt mijn vriendin wat later de kamer in: "Gaat het wel goed?" Dan veeg ik een beetje kwijl uit mijn mondhoeken en stamel: "Jawel... heus wel... hoezo?"
"Ik hoorde al een tijdje geen muziek meer, ik dacht ik ga eens kijken."
"Ik luisterde naar 'A weekend in the city'."
"Ah, ja, dat einde. Slaapverwekkend."

Watte?

Berichten verplaatst naar Bloc Party

Pretentieus tweede album van Bloc Party. Kele probeert in zijn teksten een scherpe blik op de maatschappij te werpen, dit lukt hem gedeeltelijk erg goed maar komt ook wat bedacht en pathetisch over. Op muzikaal gebied klinkt dit album nogal gladgestreken, er is erg veel aandacht besteed aan de productie. Hier ben ik wel gevoelig voor en Bloc Party blijft aan de goede kant van de streep opereren (dit lukt op Intimacy in veel mindere mate). Niet elk nummer is een even memorable compositie maar ze nestelen zich wel in de kop en weten bij mij regelmatig de gevoelige snaar te regelen (ik zwelg bij I Stilll Remember). Een grootse rockplaat met een paar minpuntjes die heerlijk wegluistert en toch van mij 4 sterren krijgt, iets wat ik nooit verwacht had toen dit plaatje net uit was.

Ik krijg kippenvel van SRXT

Alleen van SRXT?

nee, het hele album is heel erg goed, maar dat liedje stond toevallig op toen ik hier langs kwam.

"SRXT" dat de afsluiter is van dit album vind ik een magistraal nummer en wellicht het beste nummer van Bloc Party. Vreemd dat dit nummer zo weinig stemmen krijgt.

Zoiets zie ik wel meer bij albums van bekendere bands. Neem nu het debuut van Editors, daar staan een aantal uitmuntende kippevelnummers op, en toch halen deze bijna geen stemmen. De meeste users vinken blijkbaar de singles aan, wat me het onbehaaglijk gevoel geeft dat vele mensen stemmen op 'de naam' in plaats van het volledige album 'echt' te kennen. Mijn favoriet op dit album is 'On', ook niet zo een populair nummer. Dit klinkt vrij eenvoudig, maar is zo spontaan en eerlijk dat het bij mij steeds de juiste snaar weet te raken. Maar SRXT is ook mooi hoor, sowieso het hele album; wordt niet op waarde geschat.
Liefhebbers van SRXT zullen ook kunnen genieten van Signs( één van de tragere songs op het nieuwe album ).

Helaas. Signs vind ik allerminst sterk van Bloc Party, terwijl SRXT bij mij wel lekker weg luistert. Al begrijp ik wel waarom je het zegt hoor.

Inderdaad. Ondergewaardeerd wat mij betreft
Mijn favoriet is Sunday vanwege de geweldige climax, ook een nummer dat weinig stemmen krijgt.



Ben ik het mee eens, Signs vind ik het beste van de nieuwe.

Dit is mijn 1e berichtje op deze site dus laat ik deze maar even achter bij mijn favoriete album.
Sinds ik AWITC voor de 1e keer hoorde is er geen dag voorbij gegaan dat ik geen nummer ervan geluisterd heb.
Sunday is mijn favoriet en misschien ook wel mijn favoriete nummer ooit gemaakt maar ook de rest van het album (misschien met uitzondering van Where is Home en Song for Clay) behoren tot mijn favorieten.
Dus 5 sterren voor het favoriete album van mijn favoriete band

Head on my chest a silent smile
A private kind of happiness

Ook een mooi nummer ja, Kele is technisch gezien misschien niet de beste zanger, maar hij heeft zeker iets ontwapenends in zijn stem.