menu

Eric Clapton - 461 Ocean Boulevard (1974)

mijn stem
3,73 (283)
283 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Blues
Label: Polydor

  1. Motherless Children (4:50)
  2. Give Me Strength (2:51)
  3. Willie and the Hand Jive (3:29)
  4. Get Ready (3:47)
  5. I Shot the Sheriff (4:23)
  6. I Can't Hold Out (4:11)
  7. Please Be with Me (3:26)
  8. Let It Grow (4:57)
  9. Steady Rollin' Man (3:11)
  10. Mainline Florida (4:04)
  11. Walkin' Down the Road [Session Out-Take] * (5:15)
  12. Ain't That Lovin' You [Session Out-Take] * (5:26)
  13. Meet Me (Down at the Bottom) [Session Out-Take] * (7:04)
  14. Eric After Hours Blues [Session Out-Take] * (4:20)
  15. B Minor Jam [Session Out-Take] * (7:10)
  16. Smile [Live at Hammersmith Odeon, London] * (4:39)
  17. Let It Grow [Live at Hammersmith Odeon, London] * (6:22)
  18. Can't Find My Way Home [Live at Hammersmith Odeon, London] * (4:56)
  19. I Shot the Sheriff [Live at Hammersmith Odeon, London] * (7:50)
  20. Tell the Truth [Live at Hammersmith Odeon, London] * (7:04)
  21. The Sky Is Crying / Have You Ever Loved a Woman / Ramblin' on My Mind [Live at Hammersmith Odeon, London] * (7:25)
  22. Little Wing [Live at Hammersmith Odeon, London] * (6:51)
  23. Singin' the Blues [Live at Hammersmith Odeon, London] * (7:47)
  24. Badge [Live at Hammersmith Odeon, London] * (8:40)
  25. Layla [Live at Hammersmith Odeon, London] * (5:34)
  26. Let It Rain [Live at Hammersmith Odeon, London] * (6:37)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur: 39:09 (2:22:09)
zoeken in:
avatar van LucM
4,5
Solo was Eric Clapton niet zo revolutionair als met Cream maar dit vind ik beslist één van zijn beste albums. Weliswaar geen uitgesponnen gitaarsolo's maar zijn gitaar staat in functie van de songs. Blues wordt hier gemengd met country, rock, gospel en reggae en dat levert een smaakvol en relaxt album met aangenaam zwoele sfeer. Enkel Willie and the Hand Jive vind ik in deze versie wat minder.

avatar van wizard
2,5
Aardig album, over het algemeen klinkt de muziek behoorlijk relaxt. Hier en daar wat te, zoals in Willie and the Hand Jive of Get Ready. Steady Rollin Man, Motherless Children en I Shot the Sheriff zijn voor mij de hoogtepunten hier.

3.0*

avatar van spinout
3,5
Dit is de blauwdruk voor vele volgende albums van Clapton.

avatar van weide1
Het heerlijke 'After Hours Blues' van de Deluxe Edition.

avatar van Chungking
4,0
Degenen die hier de invloed van JJ Cale hadden herkend hebben het bij het rechte eind. In de docu To Tulsa and Back zegt Clapton zelf dat je deze plaat mag zien als zijn ode aan JJ Cale.

avatar van devel-hunt
5,0
JJ Cale, iets maar toch ook veel reggae, Derrek and The Dominoes en west coast music invloeden.
Klinkt nu oubollig maar was toen allemaal erg trendy.

avatar van deric raven
Ik vind de cover van I Shot the Sheriff verrassend sterk. Clapton klinkt in zijn zang als Marley, en het is zeker geen afbraak aan dat nummer.
De reggae vibe is zeker aanwezig.
Ik moest zelfs goed luisteren of dit wel de versie van Clapton was.

avatar van vigil
3,5
Ik zou deze plaat graag een 3,25 willen geven maar dat kan helaas niet, ik rond de plaat af naar een nette 3,5 vooral door de aanwezigheid van het fantastische Let It Grow!

3,5
Heel aardige plaat van Cream legende Clapton, alhoewel mijns inziens Clapton meer kan dan alleen behoorlijke langzame nummers schrijven. Mikt ook hoorbaar op radio vriendelijke muziek. Heel aardig maar geen revolutionaire plaat. 3,5

Cured
Wordt wel eens genoemd als een veredeld classic album (niet door mij overigens), maar vind hem maar net voldoende. Paar goede nummers en wat mij betreft is Let It Grow het beste nummer; 3 sterren.

WPE
Het eerste album van Eric Clapton dat ik leerde kennen. Misschien ook vandaar mijn redelijk hoge waardering, maar eerlijk is eerlijk: het is ook een album met heerlijke (over het algemeen rustige) nummers. het begint overigens al meteen met Motherless Children, lekker ritme. Daarna het rustige maar mooie Give me strength, ook lekker in het gehoor liggend. Dit album bevat eigenlijk geen slechte nummers. En voor mij een van de hoogtepunten: Let it Grow.

avatar van Ronald5150
4,5
Nadat Eric Clapton met Derek and the Dominos ”Layla and Other Assorted Love Songs” uitbracht is ”461 Ocean Boulevard” zijn eerstvolgende soloalbum. Hoewel ik ”Layla and Other Assorted Love Songs” beschouw als het allermooiste album allertijden, is ”461 Ocean Boulevard” een prachtig album. Ik vind zelfs dat de sfeer van dit album mooi voortborduurt op Derek and the Dominos. Opener ”Motherless Children” is direct raak; een heerlijke gitaarriff met een aanstekelijke melodie. De cover ”I Shot the Sheriff” is zeer geslaagd, al vind ik het niet het beste nummer van het album. Hetzelfde geldt voor ”Willie and the Hand Jive”; een lekkere swing, maar meer ook niet. Het middenblokje met ”I Can’t Hold Out”, ”Please Be with Me” en ”Let it Grow” vind ik fenomenaal. De slidegitaar op ”I Can’t Hold Out” is prachtig en ik vind vooral de (samen)zang op ”Please Be With Me” en ”Let it Grow” hemels mooi. Een ander hoogtepunt vind ik ”Give Me Strength”. Een gospelachtig liedje met een hoopvolle boodschap. ”461 Ocean Boulevard” vind ik een van de betere, en zo niet tot de beste behorende, soloalbums van Clapton. Zijn gitaarspel is op dit album gevarieerd, smaakvol, maar vooral met gevoel gespeeld. Daarnaast is het bijzonder functioneel en zijn de liedjes niet slechts een middel om te pochen met gitaarpatserij. Tijdloze klasse wat mij betreft.

Overigens bevat mijn cd versie van dit album een extra track (als nr. 2) ”Better Make it through Today”, wat een geweldig liedje is. Ook wordt mijn cd versie afgesloten met ”Give Me Strength” i.p.v. ”Mainline Florida”. Mijn lp versie bevat wel bovenstaande tracklist.

avatar van LucM
4,5
Mijn (overigens geremasterde) exemplaar bevat bovenstaande nummers in de juiste volgorde. Verder sluit ik mij helemaal aan bij Ronald5150: een uitstekend en gevarieerd album van Eric Clapton, wellicht zijn beste solo-album.

avatar van dynamo d
2,0
Ik heb de SACD-surround versie van dit album net aangeschaft. Ik mis hierop het echte surround geluid en gevoel. Verder vind ik het eigenlijk ook maar een saai en matig album.

avatar van AdrieMeijer
3,0
dynamo d schreef:
Ik heb de SACD-surround versie van dit album net aangeschaft. Ik mis hierop het echte surround geluid en gevoel. Verder vind ik het eigenlijk ook maar een saai en matig album.

Dat laatste begrijp ik, maar waarom schaf je er dan een SACD-surround versie van aan?

avatar van dynamo d
2,0
AdrieMeijer schreef:
(quote)

Dat laatste begrijp ik, maar waarom schaf je er dan een SACD-surround versie van aan?


Omdat ik een liefhebber ben van SACD's en DVD-audio's.

avatar van De buurman
3,5
Ik vind Clapton vooral een fantastische zanger. Minder een gitaarheld, en al helemaal geen componist. Voor het hele "Clapton is God" gebeuren, moet je denk ik geboren zijn voor 1955. Zijn gitaarsound op het befaamde John Mayall "Bluesbreakers" album was destijds nogal een ding. Maar er zijn vele gitaristen na hem geweest die hem met zijn staart tusen de benen van het podium zouden kunnen jagen. Nu is dit album ook beslist niet bedoeld om te imponeren met gitaristisch gitaargeweld, natuurlijk. Gewoon lekker laid back album, relaxed en ingetogen.

avatar van goldendream
Ik zou graag een naam van een gitarist horen voor wie Clapton moet onderdoen, zoals hierboven vermeld staat. Ik doel dan op zijn livewerk bij Cream, zijn jaren '70 concerten, zijn concertreeks uit '91 (24 Nights) en zijn comebackconcert met Cream rond 2005.
Dat je anderen liever hoort, dat kan. Dat ze anders klinken, is normaal. Maar beter? Misschien zijn er wel, maar Clapton behoort toch tot het selecte kransje.

avatar van De buurman
3,5
Ik kan alleen zeggen, dat ik zelden tot nooit onder de indruk ben van zijn gitaarspel. Maar ieder zijn ding. ´t Is ook weer geen prutser of zo.

avatar van Rogyros
4,0
Ik weet wel een naam: Joe Bonamassa.
Geweldige gitarist.

avatar van AdrieMeijer
3,0
goldendream schreef:
Ik zou graag een naam van een gitarist horen voor wie Clapton moet onderdoen, zoals hierboven vermeld staat. ..... Misschien zijn er wel, maar Clapton behoort toch tot het selecte kransje.

Ik begrijp nooit zo goed wat men met een betere gitarist bedoelt. Rory Gallagher weet bij mij altijd een gevoelige snaar te raken, Jimi Hendrix alweer iets minder en van Clapton word ik niet echt enthousiast maar of dat iets met beter te maken heeft? Ik vond Kevin Coyne altijd geweldig, de man had totaal geen techniek (hij gebruikte alleen zijn duim) maar die ramde een potje ruige blues uit zijn gitaar! Zie bijvoorbeeld Kevin Coyne - Marlene - YouTube

3,5
Let it grow vind ik de topper hier. Voor de rest een niks aan de hand album.Het luistert lekker weg en het heeft ook de juiste lengte.Niks hemelbestormend ,al heb ik Clapton daar nooit op kunnen betrappen.3 en halve ster .

avatar van teus
4,0
Twinpeaks schreef:
Let it grow vind ik de topper hier. Voor de rest een niks aan de hand album.Het luistert lekker weg en het heeft ook de juiste lengte.Niks hemelbestormend ,al heb ik Clapton daar nooit op kunnen betrappen.3 en halve ster .

Mee eens Let It Grow is ook wat mij betreft van ongekende schoonheid,een beauty van een Claptonballad ,hoe moet je dit omschrijven...? Voor mij soort gospelbluesy song met een George Harrison sound

avatar van zoppo
4,0
Klassieker die inmiddels een beetje duffe indruk maakt. Maar geen kwaad woord over Clapton!!!
Op mijn CD versie staat de enige echte tranentrekker die Clapton heeft gemaakt: "Better Make it through Today". Dit prachtige nummer komt van het heel duffe en bijzonder slecht verkopende album There's One in Every Crowd. Zo'n dijk van een nummer moet natuurlijk niet verloren gaan, moet iemand hebben gedacht! Dus gewoon overzetten naar een succesvoller album!
Zonder dit nummer 3 sterren, met dit nummer 4 sterren.

avatar van Kos
3,5
Kos
Motherless Children is toch wel zalig.

avatar van Kos
3,5
Kos
De buurman schreef:
Ik kan alleen zeggen, dat ik zelden tot nooit onder de indruk ben van zijn gitaarspel. Maar ieder zijn ding. ´t Is ook weer geen prutser of zo.


.

avatar van Wandelaar
4,0
Mijn stem tikt de bovengrens aan, want niet alles is hier even overtuigend. Clapton is, dankzij de hulp van Robert Stigwood, na drie jaar heroïneverslaving, weer terug op het toneel en speelt voornamelijk covers van traditionals en natuurlijk Bob Marley's I Shot the Sheriff. Dat nummer klinkt best lekker door de laidback J.J. Cale-achtige benadering.

Opmerkelijk zijn de gospelbluesnummers die kennelijk een rol hebben gespeeld in zijn herstelproces. Zeldzaam goed is Clapton's eigen Let it Grow, met gitaarakkoorden die weliswaar aan Stairway to Heaven doen denken, maar waarin Clapton's zachte stem volledig tot zijn recht komt.

Eric Clapton heeft me hierna nooit helemaal kunnen overtuigen. Uitstekend gitarist maar matig begaafd als zanger en componist. Het solopad heeft creatief niet heel veel opgeleverd, al heeft de man over inkomsten nooit te klagen gehad. Hij had zijn naam mee en hield een trouwe schare fans.

avatar van devel-hunt
5,0
Wandelaar schreef:
Eric Clapton heeft me hierna nooit helemaal kunnen overtuigen. Uitstekend gitarist maar matig begaafd als zanger en componist. Het solopad heeft creatief niet heel veel opgeleverd, al heeft de man over inkomsten nooit te klagen gehad. Hij had zijn naam mee en hield een trouwe schare fans.

Hoe is het toch mogelijk?, dat artiesten die al vanaf begin jaren 70, zo'n 45 jaar lang, bagger platen maken en nauwelijks kunnen zingen en maar heel matig gitaar spelen slechts door hun naamsbekendheid op de kaart zijn gebleven. En niet alleen op de kaart zijn gebleven maar alleen in de VS al 50 miljoen solo platen verkocht en ieder concert binnen 10 minuten is uitverkocht. Hoe kan dat toch voor zo'n talentloos artiest met zo'n slap oeuvre?

avatar van Wandelaar
4,0
devel-hunt schreef:
...en maar heel matig gitaar spelen...
De man kan uitstekend gitaar spelen, zoals ik al schreef en heeft daardoor wel de naam van Grote Rockgitarist opgebouwd waarmee hij stadions vol kan vermaken. Prima hoor, maar vind jij zijn stem echt zo goed dan?

avatar van nlkink
3,5
Er zijn op deze planeet wel beroerdere zangers die succesvol zijn. Wat dat betreft vind ik de stem van Eric Clapton heel erg meevallen. Ik ben een van die mensen die het werk wat Clapton tussen 1974 tot en met 1981 wel kan waarderen. De schommelstoelperiode wordt het ook wel eens genoemd heb ik begrepen. Het zal wel. Laid back vind ik zelf wat vriendelijker klinken. Een mix van blues, country, gospel en reggae, met een hoog J.J. Cale gehalte. Alle CD's uit die periode heb ik vorig jaar bij een kringloopwinkel gekocht voor € 3,-- per stuk. Niet alleen leuk voor thuis, maar ook zeer geschikt voor in de auto.
461 Ocean Blvd is de eerste uit die serie van na zijn heroineverslaving en ook misschien wel de beste. Mooie opener met Motherless Children. Verdere hoogtepunten zijn voor mij zijn I Shot The Sherrif en Let It Grow. Eigenlijk is het enige nummer dat ik vind tegenvallen Willie And The Hand Jive, en laat ik hier juist de zang echt onder de maat vinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:56 uur

geplaatst: vandaag om 20:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.