Iron Maiden - Piece of Mind (1983)

Dat hoofd van Eddie blijkt tenminste toch inhoud te hebben.

Maar als je met een lege dop aan een discussie begint moet je bij de uitkomst geen half ei verwachten.

Geweldig album natuurlijk. Toen ik het voor het eerst hoorde was ik ervan overtuigd dat de plaat een paar tellen te traag afgespeeld werd. Het zit hem met name in de zang. Dat gevoel blijft mij nog immer bij. Iedereen verklaart me voor gek, maar ik kan er nog altijd niet omheen.

Ik vind dit album zwaarder klinken dan The Number Of The Beast op de 1 of andere manier.

Deze heb ik samen met Somewhere In Time verreweg het meeste gedraaid afgelopen jaar van Iron Maiden. Ik heb ook vaak het idee dat dit album vaak een beetje vergeten word, alleen de echte liefhebbers die meerdere albums van Maiden kennen weten dit vooral te waarderen.

The Number Of The Beast en Powerslave zijn natuurlijk bekender dan deze, maar deze bevalt mij een stuk beter.

Vergeten? Piece Of Mind? Mij nooit zo opgevallen. Vooral met The Trooper wordt je vrijwel elke show nog mee om je oren geslagen.

Somewhere In Time. Dat is hét vergeten Maiden album. Hier op Mume (terecht) hoog gewaardeerd. Daarbuiten helaas niet. Ook treffen we zelden iets van de plaat in de setlist aan.

De Virtual XI tour ('Heaven can Wait' met Blaze Bayley als zanger) en de EdHuntour ('Stranger in a Strange Land' en 'Wasted Years' met Dickinson en Smith er weer bij) hadden nog nummers van SIT. En het waren wel de publiekslievingen destijds. Maar dat is allemaal al meer dan tien jaar geleden.
Destijds was ik ook bij de 'Dance of Death' tour, maar die bevatte helaas geen enkele song meer van SIT. SIT en SSotSS zijn de albums die mijn voorkeur hebben.

The Trooper is 1 van de meest uitgesproken Iron Maiden nummers inderdaad. Flight Of Icarus spelen ze volgens mij soms ook nog weleens live, maar weet dat niet zeker. Dat nummer is net zo catchy als The Trooper vind ik.

Ha, was het maar zo! Ik zou dit nummer 1000x liever horen dan voor de tigste x The trooper
Wat Edwynn zegt over Somewhere in time is trouwens helemaal waar! Dat album wordt zowel door de fans als door de band zelf vaak over het hoofd gezien
Terwijl het toch echt één van de meest avontuurlijke albums is die ze ooit gemaakt hebben wat mij betreft.

'Flight of Icarus' heb ik nog nooit live gezien, tenminste niet bij die drie tours die ik bezocht had.
Op de drie tours die ik bezocht speelden ze alle drie "Hallowed Be Thy Name", " Fear Of The Dark" en "The Number Of The Beast". Vooral het laatste nummer gaat echt vervelen.
Feit is dat de setlist altijd wat conventioneel is met weinig verrassingen behalve dan waar 't het nieuwste album betreft.
Ik weet niet of het door de aanwezigheid van Blaze Bayley kwam, maar de setlist van de Virtual XI tour was echt top met 'Heaven Can Wait" als onovertroffen live song.

Somwhere In Time draai ik nog net even iets liever dan dit ook steengoede album. De futuristische sfeer erin door de gitaarsynthersisers vind ik gewoon geweldig aan dat album.

SIT is voor mij ook hun beste album, met kort daarachter deze.

Revelations is ook een geweldig nummer met een mooie opbouw erin, een wat rustiger nummer maar een welcome aanvulling op deze plaat. Nummers 6,7 en 8 zijn ook super nummers.

En het laatste nummer Tame To A Land is een mooi episch aandoend nummer in de geest van Hallowed By The Name, Rime Of The Ancient Mariner, Alexander The Great en Seventh Son Of Seventh Son.

Tame To A Land en Flight Of Icarus zijn ook mijn 2 favoriete nummers van dit album. Echt mindere nummers staan er gewoon niet op, en het luistert van begin tot eind gewoon erg lekker weg.

Voor mij is dit het meest schizofrene Iron Maiden album.

Where Eagles Dare is een van de beste dingen die ze ooit gedaan hebben, Sun and Steel is het slechtste nummer dat ze ooit hebben uitgebracht. Die laatste klinkt precies als een nummer dat een werkelijk talentloze hairmetalband zou hebben uitgebracht. Pure bloedarmoede.

Iets beter maar nog steeds weinig aan is Quest for Fire. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat als Iron Maiden iets meer tijd zou hebben genomen om wat nummers te schrijven Sun and Steel en Quest for Fire nooit het daglicht zouden hebben gezien.

Wel aardig zijn dan Flight of Icarus en Still Life. De eerste overduidelijk opgenomen om als makkelijke eerste single uit te brengen. Op zich wel een aardig deuntje dus ala ... Still Life vergeet ik elke keer weer snel nadat ik het album gedraaid heb, dat kan toch ook niet de bedoeling zijn.

De rest is echter uitstekend en rechtvaardigt de 3,5 ster die ik hieraan gegeven heb. Als ik dit album echter op elpee gehad zou hebben, zou kant B weinig gedraaid zijn.

Quest For Fire vind ik serieus een te gekke song. Het kent leuke coupletten en het heeft een toffe solo. Sun And Steel is een wat onopvallende track, maar ook die vind ik allerminst slecht.
Dan vind ik Die With Your Boots On nog relatief de minste track van Piece Of Mind.

Still Life vind is in mijn beleving weer één van de zwaargewichten van de plaat.

Zou Opeth hun album Still Life naar dat nummer hebben vernoemd?

Deze viel nog onder mijn eerste 20 platen, destijds een trotse aanwinst. Tikje wisselvallig met zes klasse nummers,en wat mindere liedjes als Die With Your Boots On en Sun And Steel. En ook Quest For Fire vond ik in eerste instantie maar een minder nummer. Het album heeft weer een prima produktie van Martin Birch gekregen, de hoes vond ik één van hun minderen.

Die With Your Boots On is inderdaad 1 van de mindere nummers hierop, maar nog steeds erg goed. Mooi catchy refrijn zit daar nog in.

ik vond de openklapbare hoes en daarbij de albumtitel geweldig en nog steeds. Maar naar het schijnt waren er destijds zelfs fans boos omdat Eddie kaal geschoren was.

Die klaphoes is wel geweldig als ze ziet dat ze daar aan tafel zitten. In '83 was ik hier nog geen fan van, dat kwam pas met Powerslave. Zeer gedetailleerde hoes, ook de hoezen van Killers en The Number Of The Beast waren mooier dan Piece Of Mind. Deze heb ik ooit eens van de opbrengsten van mijn vakantiewerk gekocht.

Mij gaat het niet alleen om de hoeveelheid aan details maar ook de kracht die een afbeelding uitstraalt. En in die van Piece of Mind is dat volop aanwezig. De woeste uitdrukking op Eddie's gelaat, de scheuren in die dwangbuis, enkele schakels die al bijna openbuigen, het zit vol dreiging. Je voelt hem al losbreken en weet dat peace of mind niet aan de orde is. Mooi ook, die open deur op de achterkant van de hoes en die zwevende handschoen met een kettinkje waaraan dat Maiden symbool hangt.

ik vind edje iig het ultieme hardrock/metal symbool

Hier ook een aantal berichten verwijderd.

Ja. Dat heeft Akerfeldt zelf aangegeven in een interview met Aardschok uit die tijd.

In ieder geval zijn tot en met Blackwater Park alle albumtitels van Opeth verwijzingen naar iets uit de enorme platenkasten van Akerfeldt

Heb hem net weer eens geluisterd, maar Still life is wel een pareltje hoor. Komt akelig in de buurt van een ballad; ja kom maar met jullie hoongelach, ik ben er klaar voor.

Dat Still life een pareltje is kan ik alleen maar beamen. Een ballad hoor ik er echter in de verste verte niet in. Alleen het intro zou je met een beetje goede wil als een ballad-achtig iets kunnen wegzetten. Zodra het nummer losbarst is het wat mij betreft een heel erg gaaf hardrock nummer.

Zelfs Die With Your Boots On vind ik nog een mooi pakkend nummer. Als je met een Iron Maiden album zou willen beginnen en het is geen verzamelaar, dan zou ik echt iedereen dit album aanraden, vooral omdat er 9 geweldige nummers opstaan.

De meesten hebben het vooral over The Number Of The Beast of Powerslave, maar deze word gewoon te vaak vergeten vind ik.

Stem verhoogd naar 5*. Blijft toch mijn favoriete Maiden plaat. Draai hem helemaal stuk momenteel.

Maiden United nam het gehele album in akoestische setting op. Ik vind dat het best geinig gedaan is.

Maiden United

Het wordt tijd dat we hier een top 20 i.p.v. een top 10 mogen maken. Ik wil deze heel graag erin hebben, maar ik heb geen idee welke ik erui moet gooien

Zelfs Quest For Fire en Sun And Steel zijn nog geweldige nummers.
Dit is Maiden op z'n best en één van de "Grote 5" samen met TNOTB, Powerslave, Somewhere In Time en SSOASS.

Genius Loci by Clark Ashton Smith - eldritchdark.com

Voor de geïnteresseerden: Het verhaal waar Still Life op gebaseerd is. Enjoy.

Jep. Dat heb ik althans in een interview in Aardschok gelezen.
Hun albumtitels verwijzen trouwens altijd naar andere bands.