Iron Maiden - Piece of Mind (1983)
mijn stem
550 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI
-
Where Eagles Dare (6:11)
-
Revelations (6:48)
-
Flight of Icarus (3:51)
-
Die with Your Boots On (5:29)
-
The Trooper (4:11)
-
Still Life (4:53)
-
Quest for Fire (3:42)
-
Sun and Steel (3:26)
-
To Tame a Land (7:27)
-
I've Got the Fire * (3:53)
-
Cross Eyed Mary * (3:55)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
45:58
(53:46)
0
geplaatst: 12 december 2011, 19:33 uur
Ik weet ondertussen wel dat het om Dune gaat. Het boek heb ik echter nooit gelezen en van de film heb ik nooit meer dan een kwartier gezien. V e r s c h r i k k e l i j k. Dat maakt het nummer allerminst onbegrijpelijk. En als ik het al begrijpen kan...
Maar naar mijn idee is de tekst van ondergeschikt belang. Het nummer zou dezelfde uitwerking hebben gehad als het handelde over hoe Ma Harris elke maandag haar spruiten kookt. En dat pa Harris ze vervolgens uit chagrijn weer in haar haar smeert. To Tame A Land is vooral een stuk waar alle instrumentale Maidenregisters opengetrokken worden.. De opbouw naar het eindduel vind ik behoorlijk spectaculair. Een waardige afsluitende kroon op de rest van het album.
Maar naar mijn idee is de tekst van ondergeschikt belang. Het nummer zou dezelfde uitwerking hebben gehad als het handelde over hoe Ma Harris elke maandag haar spruiten kookt. En dat pa Harris ze vervolgens uit chagrijn weer in haar haar smeert. To Tame A Land is vooral een stuk waar alle instrumentale Maidenregisters opengetrokken worden.. De opbouw naar het eindduel vind ik behoorlijk spectaculair. Een waardige afsluitende kroon op de rest van het album.
0
geplaatst: 12 december 2011, 20:31 uur
Deze plaat altijd overgeslagen en nooit goed begrepen waarom
Toch eens voor gaan zitten, beluisterd en er zijn een aantal zaken die me niet bevallen
Ik vind het vaak wat rommelig ingespeeld, vooral solowerk, de plaat in geheel klinkt demo achtig,het geluid op de voorganger was beter
Die voorganger heeft ook invloed op deze plaat, het lijkt of men een soort 2de beast heeft willen maken, maar dat is niet echt gelukt
The trooper is het enige wat me bevalt
Ik laat um wederom links liggen
Toch eens voor gaan zitten, beluisterd en er zijn een aantal zaken die me niet bevallen
Ik vind het vaak wat rommelig ingespeeld, vooral solowerk, de plaat in geheel klinkt demo achtig,het geluid op de voorganger was beter
Die voorganger heeft ook invloed op deze plaat, het lijkt of men een soort 2de beast heeft willen maken, maar dat is niet echt gelukt
The trooper is het enige wat me bevalt
Ik laat um wederom links liggen
0
Nieuwstad
geplaatst: 12 december 2011, 21:14 uur
Na 3 knallers van albums krijgen we Piece of Mind. Een aantal nummers zoals Where Eagles Dare, Revelations en To Tame A Land springen eruit en zijn echt weer fantastisch. Helaas ook een aantal mindere nummers die gewoon niet lekker lopen (Die With Your Boots On) of irritante jengel refreintjes hebben (Flight Of Icarus, Sun and Steel).
Verder is de productie iets minder dit maal, vooral de drums klinken vlak. Ook de manier van drummen door Nicko is minder spannend dan wat Clive Burr hiervoor liet horen. Al doet ie erg zijn best op bijv. Where Eagles Dare, hij mist gewoon de souplesse en groove van Burr.
Kortom geen slechte plaat, gewoon goed. Maar Maiden kan beter. Wat ze gelukkig ook weer lieten horen op bijv. Seventh Son of a Seventh Son.
Verder is de productie iets minder dit maal, vooral de drums klinken vlak. Ook de manier van drummen door Nicko is minder spannend dan wat Clive Burr hiervoor liet horen. Al doet ie erg zijn best op bijv. Where Eagles Dare, hij mist gewoon de souplesse en groove van Burr.
Kortom geen slechte plaat, gewoon goed. Maar Maiden kan beter. Wat ze gelukkig ook weer lieten horen op bijv. Seventh Son of a Seventh Son.
0
geplaatst: 22 december 2011, 22:07 uur
Mijn nummer voorkeur verander niet veel, maar tering...wat een respect heb ik voor de zoveelste keer voor alle muzikanten individueel op deze goede plaat. Vooral Mr. Steve Harris die als de letterlijke rode goddelijke bas draad door Maiden retestrak loopt en de uitmuntende zang van mr. Bruce Dickinson. Hij heeft werkelijk plezier in het zingen, leeft zich helemaal in etc. Duidelijk te horen, en dat maakt Maiden, ook op dit mooie plaatje, zo vreselijk goed. Punt omhoog!...Na lang innerlijk overleg... 
Maiden Forever! 
Morgen onmiddelijk mijn 2.5 decennia oer-oude Trooper-shirt eens aan doen; zwaar versleten...nog 3 draadjes Eddie over, alsof ikzelf in de strijd gevochten heb.
Maiden Forever! Morgen onmiddelijk mijn 2.5 decennia oer-oude Trooper-shirt eens aan doen; zwaar versleten...nog 3 draadjes Eddie over, alsof ikzelf in de strijd gevochten heb.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 09:40 uur
@Exodus, ben het geheel met je eens. Apart ook om te lezen dat er ook mensen zijn die dit album niet zo kunnen waarderen. Ik vind Number of the Beast en Piece of Mind beiden hardrock/metal klassiekers. Maar Piece of Mind vind ik net iets beter, vooral ook door de loodzware produktie (ja, zekers...). Alles klinkt lekker heavy, iets dat mij altijd goed bevalt (zoals bijvoorbeeld de sound van Defenders of the Faith van Priest, die vind ik ook geweldig!).
Het album opend heel sterk met Where Eagles Dare, fraai drumwerk en een mooi middenstuk met op de achtergrond wat oorlogsgeluiden. Revelations en Flight of Icarus zijn ook al sterk. Dat sommigen Die With Your Boots On niet kunnen waarderen , ok. Voor mij is dit ook een klapper. Inderdaad wel een moielijk nummer om te zingen, maar het gaat heer Dickinson goed af.
The Trooper, fraai nummer en dito teksten. Een verplicht Maiden nummer tijdens de conserten.
Iets (echt iets...) mindere nummers volgen: Quest for Fire en Still Life. Afsluiter Sun and Steel is echt weer een pareltje.
De opvolgers Powerslave (1984) en Somewhere in Time (1986) zijn ook erg sterk. Ik vind Seventh Son of a Seventh Son daartegen erg matig, terwijl anderen die juist weer erg sterk vinden. Ieder zijn smaak dus.
Het album opend heel sterk met Where Eagles Dare, fraai drumwerk en een mooi middenstuk met op de achtergrond wat oorlogsgeluiden. Revelations en Flight of Icarus zijn ook al sterk. Dat sommigen Die With Your Boots On niet kunnen waarderen , ok. Voor mij is dit ook een klapper. Inderdaad wel een moielijk nummer om te zingen, maar het gaat heer Dickinson goed af.
The Trooper, fraai nummer en dito teksten. Een verplicht Maiden nummer tijdens de conserten.
Iets (echt iets...) mindere nummers volgen: Quest for Fire en Still Life. Afsluiter Sun and Steel is echt weer een pareltje.
De opvolgers Powerslave (1984) en Somewhere in Time (1986) zijn ook erg sterk. Ik vind Seventh Son of a Seventh Son daartegen erg matig, terwijl anderen die juist weer erg sterk vinden. Ieder zijn smaak dus.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 11:38 uur
Ik heb hetzelde ook, vind deze en Somewhere In Time er ook bovenuitschieten en de 2 besten van Iron Maiden. Powerslave en The Number Of The Beast zijn natuurlijk ook klassiekers die mij bijna net zo goed bavallen. Maar Seventh Son bevalt mij ook een heel stuk minder, met dat album begon het verval al vond ik.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 16:38 uur
AstroRocker schreef:
@Exodus, ben het geheel met je eens. Apart ook om te lezen dat er ook mensen zijn die dit album niet zo kunnen waarderen. Ik vind Number of the Beast en Piece of Mind beiden hardrock/metal klassiekers. Maar Piece of Mind vind ik net iets beter, vooral ook door de loodzware produktie (ja, zekers...). Alles klinkt lekker heavy, iets dat mij altijd goed bevalt (zoals bijvoorbeeld de sound van Defenders of the Faith van Priest, die vind ik ook geweldig!).
Het album opend heel sterk met Where Eagles Dare, fraai drumwerk en een mooi middenstuk met op de achtergrond wat oorlogsgeluiden. Revelations en Flight of Icarus zijn ook al sterk. Dat sommigen Die With Your Boots On niet kunnen waarderen , ok. Voor mij is dit ook een klapper. Inderdaad wel een moielijk nummer om te zingen, maar het gaat heer Dickinson goed af.
The Trooper, fraai nummer en dito teksten. Een verplicht Maiden nummer tijdens de conserten.
Iets (echt iets...) mindere nummers volgen: Quest for Fire en Still Life. Afsluiter Sun and Steel is echt weer een pareltje.
De opvolgers Powerslave (1984) en Somewhere in Time (1986) zijn ook erg sterk. Ik vind Seventh Son of a Seventh Son daartegen erg matig, terwijl anderen die juist weer erg sterk vinden. Ieder zijn smaak dus.
@Exodus, ben het geheel met je eens. Apart ook om te lezen dat er ook mensen zijn die dit album niet zo kunnen waarderen. Ik vind Number of the Beast en Piece of Mind beiden hardrock/metal klassiekers. Maar Piece of Mind vind ik net iets beter, vooral ook door de loodzware produktie (ja, zekers...). Alles klinkt lekker heavy, iets dat mij altijd goed bevalt (zoals bijvoorbeeld de sound van Defenders of the Faith van Priest, die vind ik ook geweldig!).
Het album opend heel sterk met Where Eagles Dare, fraai drumwerk en een mooi middenstuk met op de achtergrond wat oorlogsgeluiden. Revelations en Flight of Icarus zijn ook al sterk. Dat sommigen Die With Your Boots On niet kunnen waarderen , ok. Voor mij is dit ook een klapper. Inderdaad wel een moielijk nummer om te zingen, maar het gaat heer Dickinson goed af.
The Trooper, fraai nummer en dito teksten. Een verplicht Maiden nummer tijdens de conserten.
Iets (echt iets...) mindere nummers volgen: Quest for Fire en Still Life. Afsluiter Sun and Steel is echt weer een pareltje.
De opvolgers Powerslave (1984) en Somewhere in Time (1986) zijn ook erg sterk. Ik vind Seventh Son of a Seventh Son daartegen erg matig, terwijl anderen die juist weer erg sterk vinden. Ieder zijn smaak dus.
Wat is er zo moeilijk voor een zanger aan Die with your boots aan? Volgens zijn er wel moeilijkere nummers. En flight of icarus vind ik net als Quest for fire en Sun and Steel de mindere nummers. Flight of Icarus is veel te traag gespeeld, iets wat de band zelf ook vind heb ik wel eens ergens gelezen. Still Life vind ik echt stukken beter. Maar goed, meningen verschillen.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 20:20 uur
Nee tot mijn verrassing heb ik deze niet beluisterd.... Ik had de originele cd geript (mijn hele cd verzameling van 500 stuks gedaan, pfft, wat een werk) en het bestand is blijkbaar beschadigd. Ik heb voordat ik deze review vanochtend schreef het album nog eens geluisterd en dus niet dat laatste nummer gehoord. To Tame a Land: geweldig nummer 
0
geplaatst: 9 januari 2012, 20:47 uur
Die Iron Maiden cd's heb ik ook al eens proberen te rippen, maar na anderhalf nummer kapt het rippen. Maakt niet uit met welk Iron Maiden album, ik heb het met alle 5 de jaren 80 klassiekers met Bruce als zanger.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 20:53 uur
Malle schreef:
Deze plaat altijd overgeslagen en nooit goed begrepen waarom
Toch eens voor gaan zitten, beluisterd en er zijn een aantal zaken die me niet bevallen
Ik vind het vaak wat rommelig ingespeeld, vooral solowerk, de plaat in geheel klinkt demo achtig,het geluid op de voorganger was beter
Die voorganger heeft ook invloed op deze plaat, het lijkt of men een soort 2de beast heeft willen maken, maar dat is niet echt gelukt
The trooper is het enige wat me bevalt
Ik laat um wederom links liggen
Hmm opmerkelijk, ik had eigenlijk precies hetzelfde met deze plaat. Tot ik hem meenam in de auto en er op den duur achterkwam wat voor mooi album dit eigenlijk wel is. Zowat alle nummers hadden wat mij betreft singles kunnen zijn. Ik vind echt alle nummers raak zonder uitzondering, en de productie vind ik heerlijk zwaar klinken. Ik zal deze als ik jou was nog maar een paar kansen geven want hij is echt een stuk beter dan je denkt. Dit album is meer dan alleen maar The Trooper plus. Vind deze qua constant niveau nog een stuk beter dan The Number Of The Beast zelfs, want daar staan ook een paar mindere nummers op.Deze plaat altijd overgeslagen en nooit goed begrepen waarom
Toch eens voor gaan zitten, beluisterd en er zijn een aantal zaken die me niet bevallen
Ik vind het vaak wat rommelig ingespeeld, vooral solowerk, de plaat in geheel klinkt demo achtig,het geluid op de voorganger was beter
Die voorganger heeft ook invloed op deze plaat, het lijkt of men een soort 2de beast heeft willen maken, maar dat is niet echt gelukt
The trooper is het enige wat me bevalt
Ik laat um wederom links liggen
Op deze en Somewhere In Time is alles gewoon raak dat wat Iron Maiden betreft.
O ja vind ik, voordat er weer misverstanden gaan ontstaan.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 20:56 uur
Nieuwstad schreef:
Kortom geen slechte plaat, gewoon goed. Maar Maiden kan beter. Wat ze gelukkig ook weer lieten horen op bijv. Seventh Son of a Seventh Son.
Ik heb het precies andersom, als ik Seventh Son hoor denk ik altijd van wel een goede plaat nog, maar het beste is er wel vanaf, waren we nog maar in de tijd van Piece Of Mind, de tijd dat echt alle nummers raak waren. Kortom geen slechte plaat, gewoon goed. Maar Maiden kan beter. Wat ze gelukkig ook weer lieten horen op bijv. Seventh Son of a Seventh Son.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 22:29 uur
Ik heb mezelf ook een tijd lang wijs proberen te maken dat Piece of mind beter is dan Number of the beast. Ik was het een beetje beu dat altijd en overal maar aan Number of the beast werd gerefereerd als het om het klapstok van de band ging. Ik kom er nu, jaren later, toch op terug. Piece of mind is een geweldig album maar toch echt wel een treetje minder dan Number of the beast. Wat mij betreft althans. Puur een kwestie van gevoel want als ik ga denken waarom ik dat vind dan kan ik geen echt concrete dingen noemen.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 23:24 uur
Ik vind dat ook Vielip. En voor mijzelf komt dat denk ik door het feit dat er 2 mindere broeders op dit album staan - Still Life en Quest for Fire - daar waar op Number of the Beast alleen maar knallers staan, daarbij ben ik meer een fan van Clive Burr dan van Nicko McBrain.... die op dit album ook nog eens niet helemaal op zijn gemak lijkt....
0
geplaatst: 9 januari 2012, 23:26 uur
Ik ben echt met deze band opgegroeid, maar heb deze eigenlijk altijd gezien als een minder album en jaren lang links laten liggen. Tot een paar jaar terug toen bevielen mij alle nummers ineens. Vroeger heb ik The Number Of The Beast natuurlijk wel erg veel afgespeeld, maar op deze staan de meer korte en bondige nummers. Een beetje een soort verzameling van hele goede losse nummers.
The Number Of The Beast is misschien als geheel album een beter album met meer epische en meer legendarischere stukken erin.
Deze heeft op dit moment nu echt mijn voorkeur, en eigenlijk de laatste paar jaar al.
Still Live en Quest For Fire hebben echt een prachtige herkenbare sound in zich. Zelfs Die With Your Boots On vind ik een knaller van formaat.
Nee echt, deze plaat kan het bij mij niet fout meer doen.
The Number Of The Beast is misschien als geheel album een beter album met meer epische en meer legendarischere stukken erin.
Deze heeft op dit moment nu echt mijn voorkeur, en eigenlijk de laatste paar jaar al.
Still Live en Quest For Fire hebben echt een prachtige herkenbare sound in zich. Zelfs Die With Your Boots On vind ik een knaller van formaat.
Nee echt, deze plaat kan het bij mij niet fout meer doen.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 17:08 uur
Bij mij was Piece of Mind meteen al favoriet t.o.v. alle andere Maiden platen (ik kocht de lp zodra ze te koop was, de weken ervoor bleef ik maar zeuren bij de platenboer). De nummers zijn lekker zwaar en ook de produktie is lekker heavy. Dat is iets dat bij mij een pré is. Niet voor niets staan Priest's Defenders of the Faith en Savatage's eerste in mijn top 10.
Maar, laat ik duidelijk zijn: NotB vind ik ook schitterend!
Maar, laat ik duidelijk zijn: NotB vind ik ook schitterend!
0
geplaatst: 10 januari 2012, 17:26 uur
ricardo schreef:
Die Iron Maiden cd's heb ik ook al eens proberen te rippen, maar na anderhalf nummer kapt het rippen. Maakt niet uit met welk Iron Maiden album, ik heb het met alle 5 de jaren 80 klassiekers met Bruce als zanger.
Die Iron Maiden cd's heb ik ook al eens proberen te rippen, maar na anderhalf nummer kapt het rippen. Maakt niet uit met welk Iron Maiden album, ik heb het met alle 5 de jaren 80 klassiekers met Bruce als zanger.
Nee, geen problemen met rippen hier. Alle cd's en ook de cd's die toendertijd uitkwamen als 10 year anniversary met allerlei extra heb ik gewoon zonder problemen kunnen rippen.
Ik heb Windows 7 Ultimate en gebruikte Windows Media Player om de cd's te rippen.
0
Nieuwstad
geplaatst: 10 januari 2012, 17:41 uur
AstroRocker schreef:
De nummers zijn lekker zwaar en ook de produktie is lekker heavy.
De nummers zijn lekker zwaar en ook de produktie is lekker heavy.
Nu begin je echt een beetje onzin uit te kramen. De productie is absoluut niet zwaar, met name de drums klinken erg vlak en te ver naar achteren gemixt. Draai Number of The Beast en dit album maar eens achtermekaar en je kunt er niet omheen dat de productie veel heavier klinkt op Number Of The Beast, en ook op Killers trouwens.
De nummers zijn ook absoluut niet zwaar, erg veel cheesy jengelrefreintjes in bijv. Flight Of Icarus, Quest For Fire en Sun And Steel. Zulke poppy zanglijnen kom je niet tegen op voorgaande albums en das maar goed ook want het had er ook absoluut niet tussen gepast.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 18:50 uur
Nieuwstad schreef:
Nu begin je echt een beetje onzin uit te kramen. De productie is absoluut niet zwaar, met name de drums klinken erg vlak en te ver naar achteren gemixt. Draai Number of The Beast en dit album maar eens achtermekaar en je kunt er niet omheen dat de productie veel heavier klinkt op Number Of The Beast, en ook op Killers trouwens.
De nummers zijn ook absoluut niet zwaar, erg veel cheesy jengelrefreintjes in bijv. Flight Of Icarus, Quest For Fire en Sun And Steel. Zulke poppy zanglijnen kom je niet tegen op voorgaande albums en das maar goed ook want het had er ook absoluut niet tussen gepast.
Ben ik het helemaal mee eens, Beast klikt veel zwaarder en bovengenoemde nummers + die with your boots on zijn simpele rockers met weinig loopjes en tempowisselingen. Al vind ik Flight of icarus in de snellere live after death versie een stuk beter.(quote)
Nu begin je echt een beetje onzin uit te kramen. De productie is absoluut niet zwaar, met name de drums klinken erg vlak en te ver naar achteren gemixt. Draai Number of The Beast en dit album maar eens achtermekaar en je kunt er niet omheen dat de productie veel heavier klinkt op Number Of The Beast, en ook op Killers trouwens.
De nummers zijn ook absoluut niet zwaar, erg veel cheesy jengelrefreintjes in bijv. Flight Of Icarus, Quest For Fire en Sun And Steel. Zulke poppy zanglijnen kom je niet tegen op voorgaande albums en das maar goed ook want het had er ook absoluut niet tussen gepast.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 18:58 uur
't Is maar wat je onder heavy begrijpt. De gitaren zijn op Piece of Mind weldegelijk heavier dan op voorgaande albums, maar verder is het wel een minder vette en dynamische productie dan wat we inmiddels gewend waren van Iron Maiden.
De term heavy kan wat mij betreft hier dus wel gebruikt worden in de zin van 'zwaarder' (lager in toon). Maar de productie is dan weer niet heavy in de zin van 'zwaarder' (vol, stevig). Het klinkt eerder wat gruizelig en dunner. Het album krijgt er in mijn oren wel een speciaal karakter door.
De term heavy kan wat mij betreft hier dus wel gebruikt worden in de zin van 'zwaarder' (lager in toon). Maar de productie is dan weer niet heavy in de zin van 'zwaarder' (vol, stevig). Het klinkt eerder wat gruizelig en dunner. Het album krijgt er in mijn oren wel een speciaal karakter door.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 19:30 uur
Ok, Kronos begrijpt wat ik bedoel. Maar ok, laat ik het dan zo stellen dat de gitaren zwaarder zijn dan op NotB. En of dat door de productie komt of gitaren zal mij een biet wezen. Ik wil er wel eens een uitbreide luistersessie aan wagen om te kijken wat nou precies dat verschil is tussen beide platen en waarom ik Piece of Mind veel vaker draai/beter vind.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 10 januari 2012, 19:33 uur
Andere drummer? Het speelse van Clive Burr is er niet meer, Nicko McBrain heeft een totaal andere stijl.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 19:36 uur
freakey schreef:
daarbij ben ik meer een fan van Clive Burr dan van Nicko McBrain.... die op dit album ook nog eens niet helemaal op zijn gemak lijkt....
daarbij ben ik meer een fan van Clive Burr dan van Nicko McBrain.... die op dit album ook nog eens niet helemaal op zijn gemak lijkt....
Dat ben ik dus in de loop der jaren geworden (fan van Clive). Ik leerde Maiden kennen toen Nicko al in de band zat. Voor mij was hij dus altijd dé drummer van Maiden. Daar kwam bij dat ik z'n gestoorde karakter erg kon waarderen met al z'n grappen en grollen. Jaren later ben ik me eens wat meer in beide drummers gaan verdiepen en kon ik niet anders concluderen dat Burr toch echt veel strakker drumt dan Nicko. Ik heb het in het topic van Live after death ook al gezegd; de nummers die daarop staan van de eerste 3 albums worden door Nicko zeer rommelig gespeeld. Vergelijk dat eens met dezelfde nummers maar dan op Beast over Hammersmith en je begrijpt het. Dat verschil hoor je ook terug op de studioalbums en zeker op Piece of mind vind ik. Op Powerslave is het al een stuk beter. Daar klinkt Nicko lang niet zo rommelig en onwennig meer.
0
Nieuwstad
geplaatst: 10 januari 2012, 21:23 uur
Sir Spamalot schreef:
Andere drummer? Het speelse van Clive Burr is er niet meer, Nicko McBrain heeft een totaal andere stijl.
Andere drummer? Het speelse van Clive Burr is er niet meer, Nicko McBrain heeft een totaal andere stijl.
Jaaa.. ze hadden Clive nooit weg moeten sturen (volgens mij alleen maar omdat ie wel eens last had van een flinke kater?).
Nicko is natuurlijk wel een persoonlijkheid op zich. Maar zijn prestaties zijn zeer ondermaats op dit album. Werd later wel iets beter. Maar dat losse, inderdaad speelse, en tegelijkertijd ook weer strakke drumwerk van Clive heeft ie nooit kunnen evenaren, zelfs niet benaderen.
0
geplaatst: 10 januari 2012, 21:36 uur
AstroRocker schreef:
Ok, Kronos begrijpt wat ik bedoel. Maar ok, laat ik het dan zo stellen dat de gitaren zwaarder zijn dan op NotB. En of dat door de productie komt of gitaren zal mij een biet wezen. Ik wil er wel eens een uitbreide luistersessie aan wagen om te kijken wat nou precies dat verschil is tussen beide platen en waarom ik Piece of Mind veel vaker draai/beter vind.
Het maakt mij allemaal ook niet zo veel uit, maar ik vind de productie van Beast beter en daarom Beast ook beter klinken, maar ik heb het altijd leuk gevonden dat in de jaren 80 het geluid op elke plaat anders klonk. Daarintegen vind ik Sun and Steel en Quest for fire zo zwak + de iets betere nummers maar zeker niet sterke nummers Die with your boots an en Icarus teveel van het goede om Piece of mind op gelijke voet te zetten met Beast laat staan met mijn persoonlijke favoriet Somewhere in Time.Ok, Kronos begrijpt wat ik bedoel. Maar ok, laat ik het dan zo stellen dat de gitaren zwaarder zijn dan op NotB. En of dat door de productie komt of gitaren zal mij een biet wezen. Ik wil er wel eens een uitbreide luistersessie aan wagen om te kijken wat nou precies dat verschil is tussen beide platen en waarom ik Piece of Mind veel vaker draai/beter vind.
0
Nieuwstad
geplaatst: 10 januari 2012, 21:43 uur
ettio schreef:
Daarintegen vind ik Sun and Steel en Quest for fire zo zwak + de iets betere nummers maar zeker niet sterke nummers Die with your boots an en Icarus teveel van het goede om Piece of mind op gelijke voet te zetten met Beast laat staan met mijn persoonlijke favoriet Somewhere in Time.
Daarintegen vind ik Sun and Steel en Quest for fire zo zwak + de iets betere nummers maar zeker niet sterke nummers Die with your boots an en Icarus teveel van het goede om Piece of mind op gelijke voet te zetten met Beast laat staan met mijn persoonlijke favoriet Somewhere in Time.
Zo denk ik er ook over ettio, te veel zwakke broeders op deze plaat. Het klinkt net of ze heel krampachtig enorm catchy melodieën probeerden schrijven maar het ligt er te dik bovenop. Waardoor ze hopeloos door de mand vallen want erg sterke songs zijn het niet.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 17:03 uur
Nou ja, duidelijk is wel dat er verschillend naar de 80er jaren albums van Maiden wordt gekeken.
Ben dan wel benieuwd hoe jullie denken voor de jaren 90 albums. Maar dat komt dan wel op de daarvoor bestemde plaats.
Ben dan wel benieuwd hoe jullie denken voor de jaren 90 albums. Maar dat komt dan wel op de daarvoor bestemde plaats.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:04 uur
Ik kan nummers als Sun and steel, Quest for fire, Die with your boots on en Flight of Icarus prima horen. Ze zijn misschien geen top maar ook weer niet zo beroerd als sommigen hier willen doen geloven. Wat ik al zei; het is alleen net een treetje minder als op Number of the beast.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:10 uur
De voorganger kent ook wel zwakkere momenten. Run to the Hills, Gangland en The Prisoner vind ik geen haar beter dan de mindere nummers hier. Maar de mindere nummers van de vroege Maiden zijn eigenlijk nog steeds heel erg goed.
0
geplaatst: 11 januari 2012, 20:48 uur
Op Number Of The Beast stonden ook vele catchy refreintjes en bruggetjes. Ik houd er wel van moet ik zeggen.
Het zal na het succes van Beast niet gemakkelijk geweest zijn om dat succes te continueren. Wat mij betreft lukte dat wel. Enerzijds kregen de catchy momenten de ruimte, anderszijds was er ook voldoende ruimte voor wat meer uitgesponnen nummers. Eigenlijk ging elke plaat zo klinken voor zolang het decennium ging duren. Wel allemaal met een eigen karakter vind ik.
Zo opende Piece Of Mind met het epische Where Eagles Dare en dat is best gewaagd. Hoe gemakkelijk en standaard is het om met een lekkere rampestamper binnen te komen? Quest For Fire en Sun And Steel lijken vullers te zijn, maar zelf vind ik ze veel charme hebben. Al is het maar vanwege de toffe harmonieën die de nummers elk een eigen identiteit geven. Die With Your Boots On spreekt me iets minder aan, maar dat is, zoals Kronos het denk ik ook voelt, slechts naar Maidenmaatstaven uitgedrukt.
Het zal na het succes van Beast niet gemakkelijk geweest zijn om dat succes te continueren. Wat mij betreft lukte dat wel. Enerzijds kregen de catchy momenten de ruimte, anderszijds was er ook voldoende ruimte voor wat meer uitgesponnen nummers. Eigenlijk ging elke plaat zo klinken voor zolang het decennium ging duren. Wel allemaal met een eigen karakter vind ik.
Zo opende Piece Of Mind met het epische Where Eagles Dare en dat is best gewaagd. Hoe gemakkelijk en standaard is het om met een lekkere rampestamper binnen te komen? Quest For Fire en Sun And Steel lijken vullers te zijn, maar zelf vind ik ze veel charme hebben. Al is het maar vanwege de toffe harmonieën die de nummers elk een eigen identiteit geven. Die With Your Boots On spreekt me iets minder aan, maar dat is, zoals Kronos het denk ik ook voelt, slechts naar Maidenmaatstaven uitgedrukt.
* denotes required fields.