Iron Maiden - Killers (1981)

Ach, je kan zo'n opsomming voor bijna elk album van Maiden maken waaruit dan moet blijken dat het een wat apart geval is.

De meeste nummers op het debuut zijn ook niet erg lang. De invloed van de punk in de NWoBHM met kortere snelle nummers is ook daar volop aanwezig en ook op The Number of the Beast is dat nog terug te vinden. En Killers past dus best wel logisch tussen die twee albums in.

Piece of Mind, is dat ook geen vreemde eend?

Mijn buikgevoel dicteert gewoon dat de heren muzikanten meer ervaring hadden, zowel qua optredens als qua opnames. Niet te vergeten, de intrede van producer Martin Burch vanaf dit album.

Ik dacht altijd dat dit de leftovers waren die niet op het debuut pasten. Prima plaat verder maar mijn voorkeur gaat uit naar het dreigende en epische debuut. Live speelden ze de songs soms nog sneller en slordiger. Goed voor de energie maar slecht voor het spel.

De eerste, de beste....

Graag gedaan Iggy

Je voelt hem al aankomen he Kronos.... Leg eens uit??

- eerste album met Nicko McBrain
- eerste en enige (jaren 80) albumtitel die geen titel van een nummer is
- Eddie voor het eerst kaal
- geen punkinvloeden meer
- meer groove
- zwaarder/logger klinkende gitaren en zang van Dickinson

De opvolger Powerslave klinkt wat productie betreft weer meer als The Number of the Beast. Maar The Number of the Beast is dan ook een vreemde eend want dat is het enige album met Dickinson waarop de oorspronkelijke punkinvloeden nog hoorbaar zijn.

Iron Maiden is altijd best stijlvast geweest maar elk album van de jaren 80 verschilt wel zoveel van de andere dat het allemaal unieke eendjes zijn. En zo vreemd vind ik Killers daartussen niet.

Mooi geprobeerd Kronos, maar ik heb het voornamelijk over de muziek gehad en niet over een hoes of een titel of een drummer die voor het eerst mee doet. Het songmateriaal van Piece of mind verschilt het niet zo veel met de andere albums in de periode 82 t/m 88. Voor mij past dat album, qua muziek, meer bij die albums dan Killers

Even voor de duidelijkheid. Ik gaf aan dat ik Killers een vreemde eend in de bijt vind. Daar hoeft men het niet mee eens te zijn. Het is een gevoel dat ik bij dit album heb.

Zeker hoeven we het niet eens te zijn. Als ik jouw argumenten even analyseer blijft daar ook weinig van over.

Er staan meer dan gebruikelijk korte snelle nummers op. En dat is het.

Je haalt dit punt verschillende keren aan, maar het blijft slechts één punt.

Voor de rest:
- Een ballad stond ook al op het debuut. En zelfs ook nog wel als tweede nummer van de b-kant.
- De basgitaar heeft altijd een belangrijke rol gespeeld. Ook hier geen verschil met het debuut, alleen is de productie van Killers wat vetter en het spel wat strakker.
- Drummer Clive Burr deed op drie albums mee en maakt Killers ook niet uniek.

Kortom, je kan het gevoel hebben en van mening zijn dat Killers een vreemde eend in de Maidenbijt is, maar veel argumenten zie ik daar momenteel nog niet bij.

Hoeft ook niet niet, gevoel is suggestief. Is ook niet de bedoeling geweest om iemand hiervan te overtuigen. Er werd mij gevraagd waarom ik dat vond, anders had ik je er helemaal niet mee vermoeid

Neehoor. Die was juist helemaal weg met de komst van Nicko.

Onzin.

Nicko meer groove dan Clive Burr? Laat me niet lachen!

Leer eens lezen.

Volgens jou stelling grooved Piece Of Mind meer dan voorgaand werk. Dus ja ik kan dan niet anders concluderen dat Nicko meer groove in zijn spel zou leggen dan Clive Burr. Zo lees ik dat, maar misschien heb ik je helemaal verkeerd begrepen Kronos en ontstaat een groove vlgs jou niet door het drumwerk.

Anyway Nicko is op zich een strakke drummer, maar meer dan precies op de maat slaan doet die niet. En live speelt ie alsof ie de laatste trein nog maar halen. Nee dan heb ik toch 10x liever Clive die juist accenten net voor of achter de maat legt waadoor er een enorme swing/groove ontstaat.

Neem nou het nr Genghis Khan. Die tempowisseling halverwege en die groove die er dan ontstaat das zo onmiskenbaar Clive Burr, heerlijk die dynamische, swingende stijl. Dat zou Nicko nooit kunnen of iig nooit zo doen, die mept alleen maar netjes in de maat.

Waarom je dat zo leest weet ik natuurlijk niet. Ik vind groove in ieder geval niet iets dat specifiek in het drumwerk te vinden is. Wat Piece of Mind betreft doelde ik op de vette groove in de riffs van Where Eagles Dare (middenstuk) en Revelations. Volgens mij voor het eerst dat de klemtoon zo nadrukkelijk op de groove lag.

Het drumwerk van Clive Burr is losser en swingt meer dan dat van Nicko McBrain. Maar swing is niet hetzelfde als groove. Dus daaruit concluderen dat de groove helemaal weg was met de komst van McBrain slaat naar mijn mening echt helemaal nergens op.

Ik heb dus de indruk dat je vooral heel erg om je eigen conclusies moet lachen.

Over alleen maar in de maat slaan: luister eens naar Where Eagles Dare en To Tame A Land. Op Seventh Son staat ook een handvol van die rare off beat stukken. Maar goed, groove is geen synoniem voor lekker drumwerk inderdaad.

Ik heb eens achter McBrain gestaan tijdens een clinic. Het is een octopus. Live vaak wat te gehaast maar daar had Burr ook last van. Luister maar eens naar de BBc archives.

Een groove is een ritme dat swingt omdat niet alle noten precies op de 'juiste' tel wordt gespeeld.

Avontuurlijk maar ook gevaarlijk dus omdat het al snel een rommeltje wordt. Nicko McBrain ging voor veilig en netjes op de maat meppen. Ja ook op Where Eagles Dare. Om zijn gebrek aan durf en avontuur te maskeren heeft ie het nr maar volgestopt met drumrolls, breaks en fills maar een groove zit er niet in. Door zijn komst en stijl van spelen verdween de groove (of swing idd, gezien bovenstaande definitie) grotendeels uit Maiden.

Die je zo ergens van het internet hebt geplukt. Een definitie die overigens spreekt van noten terwijl jij je halsstarrig blijft beperken tot de drums.

Swing is veel losser dan groove. Op swing kan je je dan ook vrijer bewegen. Groove (groef, het woord zegt het zelf al) is veel dwingender. Een groove vereist dus ook strakker spel en daar heeft Nicko geen enkel probleem mee. Met het meer jazzy geroffel van Burr zouden Where Eagles Dare en Revelations misschien meer swing maar veel minder groove hebben. Zie ook AC/DC. Phil Rudd mept in samenspel met de bas en gitaren elke keer precies raak. Als een klok, bijna wiskundig precies.

Ja nu probeer je je gram te halen met woordspelletjes. En dat verlies je want dan zou Phill Rudd dus enorm grooven maar niet swingen. En dat doet ie natuurlijk wel degelijk. Je tekent andermaal je onmacht door nu maar te fabuleren dat het twee totaal verschillende begrippen zijn die niet samengaan.

En ja ik begrijp ook dat een groove ontstaat door het samenspel van muzikanten. Maar met een drummer die alleen maar precies op de maat slaat ontstaat geen groove.

Edit: AC/DC is trouwens wel een goed voorbeeld wat een verschil een drummer kan maken. Zet Chris Slade achter het drumstel en weg swing/groove. En hoe komt dat? Juist precies, hij speelt wiskundig precies op de maat. Bedankt voor het aanhalen van AC/DC Kronos. Idd nog een goed voorbeeld hoe je de dynamiek in een band om zeep kunt helpen.

Ik wees meteen al op het verschil tussen swing en groove: 'Maar swing is niet hetzelfde als groove.'


Alsof jij dat voor mij gaat bepalen. AC/DC heeft veel groove inderdaad, door de strakke ritmesectie. Maar swingen doet voor mij niks. Het woord swing is afkomstig uit de jazz, waarin veel tromgeroffel te horen is maar geen strakke beat. De maat wordt veel zachter aangehouden, door een rollende bas.


Niks twee totaal verschillende begrippen. Beide gaan over het ritme en daar als vanzelf op willen bewegen.


Veel meer dan (bijna wiskundig) precies op de maat slaan doet Phill Rudd nochtans niet om zijn bijdrage aan de groove te leveren.

Kortom, je maakt er zelf een woordspelletje van om zo rond de pot te blijven draaien. Namelijk dat Iron Maiden nog wel degelijk groove heeft met McBrain. Dat weet je zelf ook wel. Vandaar dat je al voorzichtig bent opgeschoven van:
naar



Er is ook weer een verschil tussen strak en star.

Weet je, ik ga eens lekker luisteren naar AC/DC's Girls Got Rhythm. Iemand die beweert dat dat niet swingt daar kan ik geen echt discussie mee voeren. Dag Kronos, fijne avond, ik heb weer erg om je gelachen.

Tot genoegen.

ps: Over swing gesproken, luister hier eens naar; klik. En bedenk dan hoe Phill daar vakkundig alle swing uit zou halen.

Ja je hebt punt gemaakt Kronos, in jouw optiek mag je alleen bij jazz het woord swing in de mond nemen. Ik (en velen met mij) nemen het wat ruimer en roemen bijv. een Dave Lombardo om zijn enorme swing in zijn spel.

Ieder doet daarmee wat ie wil natuurlijk. Ik heb er gewoon mijn mening over.

The Rolling Stones maken geen jazz maar swingen soms ook wel door hun losse speelstijl. Hun ritmesectie is een pakje vrijer dan die van AC/DC. Het heeft meer zwier.

Je kan swing en groove als volmaakt synoniem zien, wat in mijn ogen taalverarming is.

Maar waar het eigenlijk echt om ging was Iron Maiden natuurlijk. Jij vindt dat Piece of Mind amper of geen groove heeft, ik vind juist erg veel in sommige nummers. Dat is subjectief.

Volmaakte synoniemen heb ik nergens beweerd. Maar de definitie van een groove is nu eenmaal een ritme dat swingt. Dus om dan zo'n punt van zo'n woord te maken ontgaat mij volledig. In mijn ogen zinloos en het draagt niets bij aan de discussie.

En wat Maiden betreft, dat is subjectief ja. Ik vind het oudere werk groovier/swingender/dynamischer of hoe je het ook wilt noemen, ik heb mijn punt wel gemaakt wat dat aangaat. En in mijn beleving komt dit doordat ze toen een andere drummer hadden.

Ik ben dit een beetje aan het volgen, maar heb er verder weinig kijk op.
Nou is mijn vraag: Het drumwerk bij Sepultura, is dat meer swing of juist meer groove?

Goeie vraag! Kronos?

Via p.m. een duidelijk antwoord op mijn vraag.

Hier nog wat over McBrain.

Wat het allemaal met Killers te maken heeft, weet ik niet maar dat boeit verder ook niet. Burr en Mc Brain: verschillende drummers met eigen herkenbare stijlen.