Pink Floyd - Obscured by Clouds (1972)

Er zijn bepaalde vragen die maar blijven malen in mijn hoofd. Zo ook wat de hoes voorstelt van dit album. Na een nachtje slapen had ik daar ineens een ingeving. Zou het een foto zijn die genomen is in een wolk? Dat zou in dat geval letterlijk en figuurlijk erg toepasselijk zijn. Obscured by Clouds dus...

Als je de film hebt gezien begrijp je meer van deze soundtrack die dan opeens veel beter klinkt dan als je het album voor het eerst hoort. De hoes dat is simpel een wazig gemaakte foto door een bladeren geheel in de jungle en hier en daar wat aangepast, je ziet het zonlicht op sommige plekken er doorheen komen. Dit is Pink Floyd op z'n best voor mij, dit album is voor mij stukken beter dan bv. Dark Side of the Moon. Neem nou het prachrige Wot'..Uh the Deal of The Gold it's in the... Pracht songs. Free Four lekkere stevig Rock van deze band. In 1 Woord een superalbum.

The cover of Obscured By Clouds is an out-of-focus film still of a man in a tree, who appears to be trying to reach out for something, perhaps a goal. The blurred points of light could be a reference to early Pink Floyd light shows.

http://www.pinkfloyd-co.com/disco/obc/obc_trivia.html

Ik kan me nu echt op mijn hoofd slaan.

Waarom staat dit album eigenlijk onder ''Scores''? Is het de soundtrack van een film? Op The Piper At The Gates Of Dawn, Ummagumma en The Final Cut na heb ik alle 9 overige reguliere platen van Pink Floyd en hoewel ik Obscured By Clouds wel toevallig in een winkel heb zien liggen, vraag ik me toch af of iemand me kan vertellen wat voor soort album dit is en waarom het als een score wordt gezien.

Ja, het is de soundtrack van de film La Vallée. Dat is een film die onder de regie van Barbet Schroeder is gemaakt. Het hele album kan wel worden gezien als aanloop na het album Dark Side of the Moon. Het bevat de nodige experimenten alsook mooie sfeer volle songs. Zie ook de overige berichten bij dit album.

Als ik me niet vergis, is tDSotM vóór ObC geschreven, maar later uitgebracht. Ik zou dus niet willen zeggen dat ObC als aanloop naar tDSotM gezien kan worden.

Dat maakt het knap lastig, maar desalniettemin is Obscured by Clouds wel een fraai album te noemen van Pink Floyd voor dat ze echt doorbraken.

Een heerlijk album voor de zomermaanden, ik draai deze dan ook meestal net zoals de rest van de oude Floyd platen, als we op vakantie in Frankrijk zijn. Het heeft zo'n heerlijk zomers gevoel net zoals Atom Heart Mother en More.

Geweldige plaat van Floyd! Ik begin hem steeds meer te waarderen. Er komt een half punt er bij en dan komen we op 4 voorlopig!

Volgens mij zijn het 2 mensen die tot hun middel in het water staan met hun armen wijd. De linker is volgens mij een man (met baard) en de rechter een vrouw, maar is veel moeilijker te zien. Maar gezien het kleinere postuur neem ik dit aan. De witte stippen is de schittering van het water, in de zon.
Ik heb er ook een heel aantal keer lang naar moeten kijken, voordat ik iets van die foto kon maken.
Hele fijne (onbekende en onderschatte) plaat van Floyd overigens.

Beste Helicon, met je aanwijzing erbij begint het bij mij langzaam een beetje te dagen wat de hoes moet voorstellen. Daarvoor mijn dank.

Het is inderdaad een fijn album te noemen wat niet helemaal tot zijn recht is gekomen doordat het is overvleugeld door een album als The Dark Side of the Moon. De geluidsexperimenten op dit album mag ik nog steeds graag horen.

Vandaar dat de plaat "Obscured By Clouds" heet...

Inderdaad, want "Obscured by Bathrooms" zou ook wel een titel kunnen zijn gezien de waterdruppels, maar dat zou dan beter passen op Atom Heart Mother voor dat het drie luik Alan's Psychedelic Breakfast begint.

Prettig bescheiden plaat, die wel eens over het hoofd wordt gezien, ook door mij, want, hoewel ik 'm jaren op cassette heb gehad, heb ik 'm pas onlangs op vinyl aangeschaft.
Mudmen en Childhood's End kabbelen heerlijk, met puik gitaarwerk, zoals dat dan heet. Stay is een mooie ballad en er staan zelfs enkele bijna-popliedjes tussen.

Op de hoes staat gewoon een man, een duik te nemen.
En de foto is door iemand in de zee gemaakt.

Lekker belangrijk. Het is de muziek waar het om gaat. Niet een plaatje

de plaat is fantastisch, lekker ongedwongen floyd , de gitaar van gilmour is meesterlijk , daarna prachtig orgel en synthesizer werk van rick , en voora die rare gezangen op de achtergrond , geniaal album die ik nu nog zeer veel opleg .

Dit album begint zich steeds meer te ontvouwen als meesterwerk. Hetgeen wat dit nog weerhoud is de track Absolutely Curtains. Die zeurderige zang van dat inheemse volk, ik kan er na vele draaibeurten maar niet aan wennen. Wellicht is een tripje naar Afrika noodzakelijk om dit beter te gaan begrijpen. Of toch achter de flim aan.

Ik wist niet dat dit album `n meesterwerk is ?
Ik zal hem morgen eens beluisteren , want de orginele cd ligt alweer 2 jaar met een laag stof erop in de kast .

Tot dit bijna besluit kwam ik vanavond, na dat ik hem weer had gedraaid. Wat is het toch eigenlijk heerlijke muziek. Ja, en dan toch die laatste track, dat blijft een hobbeltje voor me, maar eens ga ik dat ook waarderen.

Hier staat hele leuke muziek op en met vlagen kan ik hier wel van genieten , doch vind ik het (nog) geen meesterwerk .
Toch 3,5 ster.

Wellicht een kwestie van tijd of smaak. In ieder geval goed dat je hem weer eens van stal hebt gehaald. Je weet het maar nooit.

Blijft een juweeltje dit album. Prachtige nummers zoalsThe Gold it's in the... en Wot's..Uh the Deal. Prachtig gewoon dat sterke Free Four met die geweldige gitaar solo, en de laatste track is een kippevel nummer.
Voor mij nog steeds de beste van Pink Floyd dit album.

Volgens mij is Free Four vroeger op single verschenen , en het is een goed nummer .
Bij Absolutely curtains lijkt het wel of je in Zuid-afrika bent bij een of andere inboorlingen stam , die op het punt staan om je hoofd eraf te hakken en daarna de boel in een grote ketel stoppen , en gaar koken die handel.

Het is raar maar waar, van dit Floyd album heb ik nog nooit een noot gehoord, alle reguliere en live albums heb ik org in bezit, maar de scores ken ik niet, ik dacht altijd dat ze niet echt de moeite waard waren, maar als ik de reacties hier zie moet ik me hier ook maar eens aan gaan wagen.

Dit is zoals ik al eerder schreef een mooi album uit de beginjaren van Pink Floyd. Alleen blijft het jammer dat de laatste track niet aan mij besteedt is. Was dit wel het geval geweest, dan was de stempel meesterwerk zo gezet. Ondanks dit draai ik hem nog met enige regelmaat. Het blijft mooie muziek.

Van de beginjaren van PF ben ik niet zo heel weg van, op enkele uitzonderingen na dan, ik vind b.v A Saucerful Of Secrets een zeer goed PF album evenals het live album van Ummagumma, of Atom Heart Mother vind ik ook erg goed, maar het begint voor mij dan he, pas echt bij Meddle. Is deze vergelijkbaar met ander PF werk, of is het meer echt een plaat op zich?

Het heeft wat weg van Meddle en AHM , Ricardo .
Ik zou eerst de magnetron versie nemen , maar ik heb hem natuurlijk orgineel .
Er staat best wel wat intressants op op deze schijf .
Ik vind hem beter als Umma en Piper .
Succes.

Dit zou je gerust een overbrugginsplaat kunnen noemen tussen het oude werk en het nieuwe werk waarvan The Dark Side of the Moon een voorbeeld van was. Hier en daar wat experimenteel, maar dan wel op een aangenaam niveau.