Pink Floyd - Obscured by Clouds (1972)

Ach is het belangrijk hoe ze er zelf tegen aan kijken. In mijn beleving niet in ieder geval.

Ze hebben zelf ook een hekel aan Atom Heart Mother, en kijk eens wat een prima gemiddelde die plaat hier krijgt.

Ik vind Obscured By Clouds één van de betere Pink Floyd albums.

Dit blijft inderdaad een lekker album van de heren van Pink Floyd. En het is inderdaad jammer te noemen dat het weinig is gebruikt tijdens concerten. Ja, en dan zie je dat het een soundtrack is, waardoor ik denk dat er harde afspraken zijn gemaakt over het gebruik van de muziek. Voor ons een domper, maar gelukkig hebben we het album nog.

En weer is het Gilmour die van AHM het nummer Fat Old Sun in het zonnetje heeft gezet en ook Waters laat zich live niet onbetuigd met oud materiaal. Zal de leeftijd wel zijn.

Gilmour lijkt me wel wat positiever geworden over AHM inderdaad. Hij deed op 15 juni 2008 immers mee in een (prima) uitvoering van het titelnummer door Ron Geesin, Caroline Dale, Mun Floyd, The Royal College Of Music Brass Ensemble en The Canticum Chorus met Mark Forkgen.

Prachtig! Dit is Pink Floyd voor ze hun zwaarmoedige, soms naar musical ruikende epossen begonnen te maken.

Een alleraardigst album, maar het is nergens echt goed. Nergens dat je echt overspoeld wordt met emoties, zoals ik dat bij menig ander Floyd-album wel heb gehad.
Zeker geen straf om te luisteren hoor!

bij Mudmen komt men toch wel aardig dicht bij dergelijke emoties vind ik, maar ik deel je mening.

Deze behoort niet echt in het lijstje van de "klassiekers", daarom ook wel wat onderschat denk ik. In mijn opinie is deze toch wel een stuk beter dan bvb a saucerful of secrets.

Moesten ze nu eens meddle gemaakt hebben met de nummers one of these days, echoes en nog de beste van deze erbij (in plaats van seamus en de saaiere pillow of winds, san tropez....) dan was meddle absoluut TOP geweest

Pink Floyd zelf vindt Atom Heart Mother hun slechtste album (ik vind het een van de beteren). Ik vind echter dat Obscured By Clouds hun dieptepunt is. Het album begint wel redelijk met de titeltrack, maar gaat al snel bergafwaarts. Bij het vierde nummer wil ik deze plaat al afzetten. Het album bevat wel goede nummers zoals Childhood's End en Absolutely Curtains, maar voor Pink Floyd zijn doen zijn deze nou ook niet geweldig. Na Obscured By Clouds zou Pink Floyd commercieel worden. Ik vind dit album dan ook een teleurstellend einde van hun meer experimentele periode.

Ieder zijn smaak uiteraard, maar hier gaat de beoordeling met 1,5* mij toch wel erg ver. Het suggereert een enorme negatieve afwijking in songs in de periode tussen Meddle en The Dark side of the moon, een blackout als we King of Dust mogen geloven, en dat is absoluut niet zo.

Natuurlijk zijn Meddle en The dark side of the moon sterk verschillende albums maar Obscured by clouds past daar wonderlijk genoeg erg goed tussen. Ik vind de opening met de titeltrack gevolgd door het eveneens instrumentale When you're in zelfs beter dan de opening van Meddle met One of these days.

Hoewel beide albums in totaliteit van een 5***** niveau zijn.

Oke, misschien was mijn beoordeling iets te negatief. Ik ben pas op Music Meter en weet dus nog niet precies wat de standaard beoordelingen zijn, waardoor mijn punt inderdaad wel erg laag was. Achteraf gezien lijkt een 2.5 mij een beter cijfer. Een 5.0 vind ik echter ook wat overdreven. Dat zou suggereren dat het een van de meesterwerken van Pink Floyd was en dat is niet zo. Die 5.0 behoort platen als The Wall en Dark Side Of The Moon toe, niet Obscured by Clouds.

Nou, ik vind Obscured by clouds toch wel 5***** waard. Voor mij is het album sowieso beter dan The Wall en ik hoor het liever dan The dark side of the moon.

Obscured by clouds behoudt de frisheid van het onbekende terwijl het toch een groots album is. Eigenlijk wel de laatste waarbij de oude Pink floyd zich nog in alle glorie laat horen.

De schoonheid van Burning bridges...... Heeft iemand dat later ooit nog eens zo teruggehoord? Na Obscured by clouds is het eigenlijk gedaan met het experiment en de psychedelica. Dan wordt het een stadion-band. Ook goed, maar het ontbreekt aan de juiste sfeer...

[quote]musician schreef:
Nou, ik vind Obscured by clouds toch wel 5***** waard.

Ja, maar voor mij kan het album toch ook een 1.5 waard zijn (ook al ben ik daar later op teruggekomen). Dit cijfer vindt je niet goed omdat het een slecht beeld van het album zou geven. Maar jou 5.0 geeft ook geen goed beeld, want Dark Side Of The Moon en The Wall (als voorbeelden) worden in het algemeen meer gewaardeerd en meer als meesterwerken gezien dan Obscured by Clouds (terecht, wat mij betreft). Je hebt gelijk dat het cijfer een persoonlijke mening is, maar dan moet je ook consequent zijn en alle cijfers opvatten als persoonlijke meningen en dus niet zeggen dat ze niet goed zijn omdat ze een verkeerd beeld zouden geven.

Je zit in leeftijd precies tussen twee van mijn zoons in, dus ik moest even een strategisch antwoord bedenken om kool en geit te sparen en dichtslaande deuren te vermijden.

Natuurlijk is elk cijfer dat wordt gegeven ieders mening, dat is ook juist de bedoeling. De vraag is alleen, wat is het uitgangspunt van het cijfer dat je geeft. Is het een vergelijkingscijfer met de andere albums van Pink floyd of is het een algemeen cijfer en vind je het inderdaad net zo slecht als bijvoorbeeld Gerard Joling.

In beide gevallen vind ik 1,5 ten onrechte. In het geval van Gerard Joling lijkt mij dat duidelijk. In het geval van vergelijken met andere Pink floyd albums vind ik het ook veel te laag, het album is daar echt veel te goed voor.

Maar de ene 5***** die je geeft hoeft de andere niet te zijn. Je kunt meerdere albums van Pink floyd dat aantal sterren geven en toch een voorkeur hebben voor één bepaald album.

Oke, daar heb je wel een punt. Zo had ik het nog niet bekeken.

Flinke dosis kippenvel bij Mudman. Tot nu toe alleen nog tegengekomen bij The Great Gig in the Sky.

En ook bij het laatste nummer. Dat die zo laag staat bij de favorieten snap ik niet...

Eveningguard, laten deze twee nummers nu juist de twee nummers zijn die ik van gele sterren heb voorzien!

Prima zo! Mudman is denk ik wel een van de mooiste instrumentale nummers die de band gemaakt heeft.

Mooie plaat, mooie hoes, mooie titel.

Mudman is zeker errug mooi ja, die jankende gitaar met die hammond erachter! Oef! Paar mooie rustige liedjes op deze plaat. Bridges, Wot's ..Uh, Stay.

Wat "hartstikke gordijn" betreft: rare titel, leuk nummer, maar zeker geen favoriet van dit album voor mij.

The Gold It's in The...wat een nummer, heerlijke solo!!! Supergoede soundtrack als je het mij vraagt. Dat deze gemiddeld minder scoort dan Atom Heart Mother kan ik echt niet begrijpen.

Ik vind alle platen hierop gewoon van hoog niveau!

Sommige songs op Obscured by Clouds komen op plaat misschien nogal gewoontjes over, maar de (weinige) live-opvoeringen van die songs waren ronduit prachtig. Ik heb het dan in het bijzonder over When You're In en Childhood's End. Luister maar eens naar de 9 minuten versie van Childhood's End op de bootleg "In A Neutral Land (Zurich 1972-12-09)"...

Jammer dat ik dat allemaal heb moeten missen! Was toen nog niet eens geboren...

Ben deze nu na langere tijd weer aan het beluisteren en... god god god god god god god wat heb ik plaat toch altijd onderschat..... volle ster erbij derhalve....

Hoewel dit een soundtrack van een film is, heb ik dit altijd beschouwd als het bijdehandere broertje van Meddle.
Dit album staat voor mij nog te ver van The Dark Side of the Moon af.
Ik heb alle PF-albums in mijn kast staan, maar de jaren 1967 t/m 1975 blijf ik toch het interessantst vinden, avontuurlijker en meer variatie in de muziek.
De platenmaatschappij heeft geprobeerd om van Free Four een hit te maken door deze single naar diverse radiostations te sturen. Pink Floyd blijft toch echt een album-groep. Ik vind Free Four een prima nummer, maar je hoort meteen al dat het niet door het grote singles-kopers publiek opgepakt zal worden.
Aan de andere kant: waarom zouden PF-fans de single kopen als die ook al op dit album staat? De single is inmiddels een collector's item geworden en ik zou hem om die reden dus niet laten liggen.
Bij de meeste PF-albums zoals Obscured vind ik gewoon dat je ze als geheel moet beluisteren. Bij een boek lezen ga je ook niet ergens in het midden beginnen.

Wat een laag gemiddelde! De plaat is best goed en doet niet veel onder voor bijv. A saucerful of secrets.
Ik had het album nog niet eerder gehoord , maar ben positief verrast.
Een 4.0*

Veel beter , dan veel bekendere soundtracks...

Lekker album voor als je even zin hebt in iets totaal anders van Pink Floyd.
Niet zo 'depressief' als The Wall, Animals of Wish You Were Here.
Toegankelijker dan Atom Heart Mother, Meddle en Dark Side.

Wot's.. Uh The Deal is echt een van mijn favoriete Floyd-nummers.
(Geweldige live-uitvoering ook op Remember That Night)

Free Four heb ik ook altijd een lekker nummer gevonden
en The Gold It's In The... is inderdaad ook een lekker nummer.

De instrumentale tracks (Obscured By Clouds, When You're In, Mudmen en - more or less- Absolutely Curtains ) zijn ook van hoog muzikaal niveau.
Niet zo emotioneel rakend als ander werk, maar het mag er toch zeker zijn.

Niet zo emotioneel rakend ?

Eén van de allerbeste Floyd-platen, waarop nog duidelijk de psychedelische elementen aanwezig zijn, die ik toch met node mis op Animals, The Wall en vooral WYWH.
Daar wordt het me allemaal toch een beetje te veel "voorspelbaar" c.q. te gestroomlijnd (waar dus vooral WYWH i.m.o. onder lijdt).
Je zou dit album min of meer kunnen zien als een verlengstuk van Meddle. Voor mij toch nog steeds het hoogtepunt in de discografie van het kwartet.
Na OBC is het eigenlijk afgelopen met de "expirementele" fase waarin de Floyd zich bevond.
Natuurlijk is/blijft deze plaat wel gelijk herkenbaar als PF, met name door het gitaarspel van David Gilmour, en de onmiskenbare zang.



Helemaal mee eens. Maar toch even het hoogtepunt op dit onderschatte album noemen : Mudmen; één van de beste PF-nummers uit de jaren 70.

De volgende albums zijn inderdaad gestroomlijnder, maar het is maar net welke periode je omarmt.
Je kan het ook zien als een natuurlijk verloop van groei in de band. Dat het radiovriendelijker werd is een feit, maar Floyd heeft zich volgens mij nooit iets aangetrokken van trends of whatever.
" Obscured'' is een plaat die lekker wegluistert, zelfs constant is, maar songmatige hoogtepunten hoor ik persoonlijk meer op Meddle.
Toch verhoog ik wel een halfje, vind dat ik met 3 toch wat aan de lage kant zit.