Jeff Buckley - Grace (1994)

Ben het met je eens hoor, Hendrik. Ik zie ook niet zo snel wat voor onwaarheden je hebt verkocht. Je impliceerde enigszins dat ie voor z'n dood nauwelijks bekend was, en dat is natuurlijk niet zo, maar verder gaf je gewoon je mening, en nog een mening waarin ik me aardig kan vinden ook.

Wat ik toch weer heel slecht vind van Mjuman is dat hij bij tegenstanders hun persoonlijke toptienlijstjes erbij haalt. "Jouw mening hoef ik niet serieus te nemen want jij houdt van foute muziek" lijkt hij dan te concluderen. Uiterlijk, leeftijd, alles grijpt hij aan om iemand de grond in te stampen. Verder lijkt het wel een soort heiligschennis wanneer iemand iets negatiefs durft op te merken over de heilige Jeff. Kom op man! It's only rock 'n roll!

Man, man wat een ontzettend geneuzel; jij weet echt niet waar je het over hebt:

"Jouw mening hoef ik niet serieus te nemen want jij houdt van foute muziek" lijkt hij dan te concluderen."

WTF - hoe weet jij wat ik concludeer - afgestudeerd aan de Hogere School voor Helderziendheid?

HOU JE BIJ DE FEITEN

"Uiterlijk, leeftijd, alles grijpt hij aan om iemand de grond in te stampen."

Zie hierboven - Zelden zulke bullshit gehoord. Het enige waarom ik vraag is gewoon smaak toe te lichten, het discussieerbaar te maken - daar is de site toch voor? Inzichten verwerven, informatie uitwisselen en soms ook mensen op andere ideeën brengen of hun tips te geven

Ga in therapie man, om je van je Calimero-gevoel af te laten helpen!

Ik kijk alleen naar het referentiekader van iemand - meer niet. Hoe breed iemands smaak is, wat ie draait, meer niet. Hoe breder iemands smaak hoe makkelijk ie in staat is om iets op te nemen - ik zal ook nooit jazz suggereren aan iemand die niets met jazz heeft - al zou ik wel een bepaald groeipad erheen kunnen suggereren, afhankelijk van wat iemand draait en/of kent.

Shame on you (bis)

@Arrie als dit een menig is waar jij je aardig in kan vinden stem jij vrij hoog

Ik ben niet alleen maar moderator, ik ben ook nog eens een muziekliefhebber die af en toe zijn mening post. En in dit geval strookt die mening niet echt met de jouwe.

Hier bv:

Zoals ik tijden geleden al eens schreef vind ik juist een pluspunt aan dit album dat de structuur van de liedjes er niet zo dik bovenop ligt. Dat geeft de nummers en dit album een flow die heel natuurlijk aanvoelt. Een soort muzikale stream of consciousness. Maar blijkbaar ervaar jij dit als 'te weinig lijn', wat ook wel blijkt uit het gegeven dat je het meest rechtlijnige nummer, Eternal Life, het beste nummer vindt (de covers niet meegerekend). Dat vind ik nou net een van de mindere hier.

De koppeling naar je top 10 vind ik dan niet zo vreemd, al komt het nu blijkbaar nogal onaardig over. Niets mis mee verder en dat je dit album niet best vindt is je goed recht en kan ik me ook best voorstellen. Het is wat kwetsbaardere muziek.

Overigens luisterde ik dit album al een jaar of 10 voordat ik erachter kwam dat Lilac Wine een cover was. Zo obvious was dat voor mij niet.

En het laatste halve punt erbij is een feit. Het knappe (zoals hierboven ook al aangegeven) is dat alle nummers zo volstrekt logisch klinken qua opbouw, terwijl als je naar muzikale structuur kijkt dit niet het geval is. Zolang iets natuurlijk aanvoelt dan zal "gebrek" aan structuur voor mij op geen enkele manier als gemis aanvoelen. Sterker nog, dit versterkt het idee dat elk nummer een eigen verhaal vertelt en een heel eigen karakter heeft.

Ik vind het ook geen slecht album, en de stem bevalt mij ook goed. Ik kan dit album alleen niet in zijn totaliteit beluisteren. Een paar nummers trek ik nog wel, maar kan niet 52 minuten achter elkaar van dit album genieten. Daarvoor vind ik er te weinig variatie inzitten. Al weet ik wel dat dit een klassieker is, want hij staat niet voor niets zo hoog in diverse toplijsten.

En een album die ik zelden tot nooit in zijn geheel kan uitbeluisteren kan ik moeilijk een voldoende gaan geven.

Daarbij, als iedereen hier fan van is, dan valt er ook niks om over te praten. Als ik met iemand praat en zeg dat Lover, You Should've Come Over het beste nummer is ooit opgenomen, dan is diegene dat natuurlijk met mij oneens. Vervolgens ontstaat het leukste op aarde: discussiëren over muziek. En iedereen hier vindt dat geweldig, anders waren ze niet lid van deze site. Dus door te zeggen dat je Jeff Buckley niet vindt kunnen zingen (dat was heel lastig te typen) is eigenlijk heel aardig ten opzichte van de fans hier.

PS: Meester Buckley

Als dit album een half uur had geduurd had ik een heel andere score gegeven. Hij duurt gewoon te lang voor mij. Jammer dat hij niet de kans heeft gehad om nog een album te maken, want was benieuwd geweest of daar meer afwisseling in had gezeten.

Ik vind trouwens deze Hallelujah versie ook mooier dan de versie van Leonard Cohen, en ook het mooiste nummer van dit album.

Hmm, dit was juist mijn euvel bij dit album; ik vond het allemaal onsamenhangende liedjes bij elkaar geraapt en op één album gepleurd. Daardoor vond ik het album ook nooit een topper.

Nu heb ik het album wat beter leren waarderen, ik neem haar zoals ze is. En dan hoor ik gewoon onsamenhangende mooie liedjes op één album.

Maar da's dan ook een ZZ Top album ...

Ik heb ze alle drie, john cale, buckley en cohen en de versie die mij het meest aanspreekt is van John Cale.Nou kan ik ook niet aan dit album wennen al doe ik mn best, blijf het niet mijn smaak vinden en vind de zang ook niet echt goed.

Een geweldig album die zoveel emotie oproept. Dit is één van de pareltjes in de geschiedennis van pop.

Helemaal mee eens. Zijn dood is voor eeuwig zonde, ik denk dat Jeff nog veel moois had kunnen maken.

Haha, wij zitten denk ik wel op dezelfde lijn

Haha dat zou goed kunnen
Op mijn versie staat ook Forget Her, dat is ook een prachtig nummer!

Ja die heb ik ook. Mijn favorieten zijn op dit moment So Real en Eternal Life, maar dat verandert met de week.

Bij mij wisselt het ook vaak, Hallelujah is natuurlijk een prachtig nummer, maar mijn favorieten zijn op dit moment Dream Brother en Lilac Wine.

Wat is de ritmesectie toch ijzersterk op dit album. Drummer (Matt Johnson) en bassist (Mick Grøndahl) geven 'Grace' de kracht die het nodig heeft. Door hen rockt dit album!

Ik ken het origineel van Lilac Wine niet, maar de manier waarop Jeff dat nummer brengt, maakt me bijna aan het janken, zo mooi. Voor mij het onbetwiste hoogtepunt van een cd die één van de meest aangenamen verassingen van de afgelopen tijd voor me was (recent pas aangeschaft en al heel veel gedraaid).

Jeff is een goede zanger. Hij zingt alles met veel gevoel. Toch krijg ik geen kippenvel bij de songs. Beste song voor mij is " lover you should have come over".

één afschuwelijk minpuntje: Corpus Christi Carol, anders was dit een dikke vette 5* geweest. Dat nummer is toch iets te veel kerkmuziek voor mij So Real en Grace bezorgen mij het meeste kippenvel. Intense muziek.

Deze week in het vervolg van het "52 essentiële albums uit de pop/rock geschiedenis" topic (zie hier) volgens "De Cultuurkenner-2"

Sinds haar mid-jaren '90 release heeft Jeff Buckley's enige volledige studio album wereldwijd een omzet van twee miljoen bereikt. De impact ervan was op dat moment nochtans verre van indrukwekkend. Dit zowel vanuit kritisch als commercieel perspectief, want hoewel de dag van vandaag het album regelmatig opduikt in top-albums lijsten, was een gemengde ontvangst haar deel bij de eerste verschijning. Het postume aspect is van groot belang bij het voortdurende beroep op Grace - als hij niet was gestorven (op dertig jarige leeftijd in 1997), is de kans groot dat hij de tentoongestelde imense belofte zou hebben omgezet in materiaal dat dit werkstuk volledig zou overschaduwd hebben.
'Grace' is een intens persoonlijke plaat waarop dromerige, hyperromantische folkballades zij aan zij staan met opmerkelijke covers als 'Hallelujah' (Leonard Cohen), 'Lilac Wine' (Nina Simone) en 'Corpus Christi Carol (For Roy)' (Benjamin Britten), een plaat vooral waarop de engelachtige, vlinderende stem van Buckley - een in dank aanvaard genetisch cadeautje van zijn vader - de ijzingwekkende hoofdrol opeist. Méér dan alleen maar een verzameling hartbrekend mooie songs, fucked up love songs zoals hij zelf zei, is 'Grace' een collectie hoogstpersoonlijke gospels, een gebedenboek voor eigen gebruik van een zanger die doordrongen is van de magische kracht van muziek. Wie hem ooit, terwijl de rillingen in rotten van drie langs de ruggengraat schoten, live aan het werk zag, was het onmiddellijk roerend met hem eens.
Wat een tragedie dat hij nooit in staat was om het epische potentieel van dit waardige debuut verder te ontwikkelen. Maar zelfs nu al blijven artiesten als Thom York, Chris Martin en Devendra Banhart hem schatplichtig.
(bronnen: bbc.uk , humo.be , spin.com)

Erg mooi album van Jeff Buckley. Bombastisch,theatraal, maar ook doorleeft. De combinatie van buckley's veelzijdige stem en de explosieve gitaarpartijen werkt erg goed, maar ook op de wat rustigere nummers overtuigd dit album me. Met de cover van hallulujah kan ik nog steeds vrij weinig.

Knappe plaat. Prachtig opgebouwde 'fucked up' lovesongs, zoals hierboven ergens treffend beschreven staat. Vol met gebrekkige liefdesidealen waarmee iedereen wel eens worstelt. Daarmee spreekt Buckley dan ook direct mijn gevoel aan.
Ik kan me dan ook alleen maar aansluiten de lofzangen van de meerderheid.

Klaagzangen over menselijk lijden gezongen met een engelenstem.

Ooit héél vaak gedraaid maar onlangs voortijdig afgezet. Een vijftal jaar laten rusten denk ik.

OK ff serieus. Jeff Buckley is gewoon een goede songwriter en heeft eigenlijk alles wat hij nodig heeft, behalve een speciale, originele en vooral opvallende sound. Dus de liedjes kunnen nog zo mooi zijn, maar laten we eerlijk tegen ons zelf zijn en dit plaatje even snel omlaag halen in de top 250. Mijn mening.

Ik heb nog niet eerder een stem als die van Jeff Buckley gehoord hoor. Er zit zoveel emotie in dat ik bij sommige nummers weleens een traantje heb moeten laten. Dit is natuurlijk wel zijn enige album. Dit speelt denk ik wel mee in de status van Grace.

Waar lijkt het op dan? Vind het namelijk wel een origineel geluid, zou niet weten waar ik het mee zou moeten vergelijken.

Led Zeppelin en Pearl Jam.