Jeff Buckley - Grace (1994)

Toen ik dit album nét had gekocht ging ik bij een vriend langs om bij te praten. Nieuwsgierig zette hij de cd (die net uit was) op en schonk een glas witte wijn in. De eerste minuten spraken we nog - we hadden elkaar een tijd niet gezien. Daarna was het stil de hele duur van het album uit. Zo'n diepe indruk maakte het toen - en nog steeds. D'r zijn gewoon van die albums die dat met je doen - I Am a Bird Now is er nog zo een.

Dat mensen dit - vanwege hun smaak niet trekken - prima; mij maak niet je blij met softe, slick-Rick meuk, MOR en nog wat. Denk dat het album hier ook wel voldoende stemmen en waardering heeft vergaard om het stempel "klassieker" te kunnen dragen.

jammer dat Halleluja zo vaak is verkracht door b-artiesten. Erg mooie plaat, ga ik morgen weer eens beluisteren.

Dan kun je beter voor het zingen de kerk verlaten.

Versie van Buckley is mooier dan het origineel.
Die van Leonard Cohen is niet eens zo bijzonder, heeft een beetje een kermis sfeertje.
De goede man heeft veel nummers met prachtige uitvoeringen gemaakt.

Ik ken weinig covers waarvan juist een latere versie weer zo vaak gecoverd wordt.
Bijna elke versie is afgeleid van die van Buckley.

Ben benieuwd wat Leonard Cohen-fans daarvan vinden. Is er toevallig 'n Leonard Cohen-fan die wel 'ns bij dit album kijkt en die daar een mening over heeft?

Toevallig deze week een discussietje gehad op het werk, welke versie nu mooier was. Zelf ben ik er niet echt over uit, maar mijn collega vond de versie van Buckley veel te zwaar aangezet, veel te dramatisch. De versies van John Cale en KD Lang hebben ook wel wat.

Snap ook niet dat deric begint over een kermis-sfeertje bij het origineel, is toch juist een vrij ingetogen versie. Jammer dat ik hem zo snel niet kan vinden op YouTube (alleen maar latere uitvoeringen), vraag me af of je wel de goede versie gehoord hebt?

Ik houd niet van het nummer, maar ik vind die van Cohen sterker dan deze. Die van Cale ken ik niet, ga ik opzoeken.

KD lang doet een mooie maar brave uitvoering op k.d. lang - Hymns of the 49th Parallel (2004)

Er is ook van k.d. een mooie live uitvoering op het web (volgens mij ook van een DVD).

Die van Cale is meer spooky en bezeten.
Eigenlijk vind ik dat Jeff, Lilac wine mooier covert dan Hallelujah.

Ja, want ik heb het album Various Positions in bezit.
Ben best een groot Cohen liefhebber, maar vind zijn versie niet zo bijzonder.
Herman, stuur maar een p.m. als je het origineel wilt horen.

Goh, zo leer je nog eens wat. Ik dacht altijd dat het nummer uit de 70s kwam en de versie van dat album een heropname was. Net zoals ik dacht dat de cover van Cale ook al uit de 70s kwam.

Dan was de versie die ik via YouTube hoorde toch de goede. Ben het wel met je eens dat de versie van Buckley beter is, de 80s Cohen houd ik niet zo van.

Ben het eigenlijk wel met Leon eens over dat kermis-sfeertje. Niet heel erg, maar toch wel een beetje. Vind de versie van Buckley ook mooier.

mm, ik vind dan de versie van Cohen toch mooier.

Doet wat kitsch aan.
Heb er een beeldvorming bij van zo'n kerstboom met van die grote gekleurde lampjes en porseleine klokjes.

De versie van Leonard is eigenlijk de enige die een soort gospelsfeer heeft, plus die korte stilte. Lucky Jim heeft er ook een mooie versie van gemaakt, a la Jeff Buckley, maar dan zonder dat aanstellerige gekerm. Overigens zijn de meeste covers afgeleid van de John Cale-versie, die zijn favoriete ("the most cheeky ones") coupletten uit alle vijftien(!) coupletten van de originele tekst haalde. Leonard faxte dit naar John door, toen hij hoorde dat laatstgenoemde het nummer wilde coveren. Sjef heeft deze versie van de tekst ook gebruikt. De zaken liggen dus iets genuanceerder dan je hier zegt.

De Cohen-versie blijft de mooiste voor mij, gevolgd door Rufus Wainwright en dan Lucky Jim.

En dan te bedenken dat er mensen zijn die denken dat Hallelujah origineel van Lisa is....

Die kom ik vaker tegen en dan ook nog stellen dat die afgrijselijke Buckley hem ook nog eens heeft gejat

Ach, niet iedereen kan evenveel verstand van muziek hebben als de gemiddelde Mume-user.
Ik kan me er ook best wel wat bij voorstellen eigenlijk; X-Factor heeft vooral jonge mensen als doelgroep, en als je dan nog nooit gehoord hebt van die Jeff Buckley, en al helemáál niet van een Leonard Cohen...

Overigens vind ik de cover van Jeff Buckley ook beter dan de versie van Leonard Cohen. Moet er wel bij zeggen dat ik alleen een live versie uit 2009 heb gezien. Zo'n oude Leonard Cohen zal waarschijnlijk ook minder bezieling, passie of hoe je het wilt noemen erin kunnen leggen.

Wel een hammondorgel trouwens! Over *halleluja* gesproken!

Lisa van X Factor zingt het nummer ook helemaal niet slecht. Alleen zijn de meeste mensen op deze site enorm vooringenomen als het om deelnemers van Nederlandse talentenjachten gaat. Maar goed, het is wel duidelijk dat de versie van Jeff Buckley niet te evenaren valt. Een beter versie dan die van Jeff heb ik nog niet mogen horen, mede door de dosis emotie die hij erin weet te leggen. Live, zoals hij te horen is op Mystery White Boy, weet hij mij trouwens stukken minder te raken.

Minder bezieling, minder passie? Jongen, die man heeft een leven achter zich. Nu wil ik niet respectloos overkomen m.b.t. Jeff Buckley, maar soit, die was niet zo doorleefd als Leonard Cohen anno nu, heeft natuurlijk te maken met levenservaring.

Wow, het is erg lang geleden dat een album bij een eerste keer luisteren zo'n indruk heeft gemaakt als dat bij deze het geval is. En waarom beperken tot één "genre" als je de gave hebt om het allemaal goed te laten klinken, vind dat geen enkel nummer uit de toon valt.

Verwacht dat dit album veel voorbij zal gaan komen aankomende weken, sterker nog, ga er nu gewoon lekker nog een keer van genieten

Ik weet het, het is al een oude man. Misschien ligt het eraan dat ik nog weinig muziek als die van Leonard Cohen heb gehoord (want als je 17 bent, is een groot deel van je "muzikale geschiedenis" toch wat anders dan bijvoorbeeld Leonard Cohen). Misschien (waarschijnlijk) dat ik het nog een keer ga waarderen, maar op dit moment steekt Jeff Buckley er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit.

Ik was in 1994 26 en toch heb ik nooit van deze man gehoord. Van zijn pa wel. Toen ik zag dat Grace zo hoog in de Top 250 stond ben ik nieuwsgierig geworden. Ik snap nu waarom ik hem niet kende. Ik vind het echt slaapverwekkende muziek. Een vervelende stem. Slechte composities. Die composities met een beetje lijn zijn covers. Van Hallelujah wist ik dit al, ik lees hier dat Lilac Wine dat ook is. Dan blijft er van eigen werk weinig over. Niks goeds in ieder geval. Alleen Eternal Life weet me te raken, maar voor de rest vind ik dit complete bagger. Ik zal me van stemming onthouden. Altijd moeilijk te zeggen dat een album door iemands dood populair is geworden, hier lijkt het wat mij betreft wel heel erg op.

@H68: als ik je twee tips mag geven: 1. draai geen Amy Winehouse en 2.stop met azijn drinken.

Nee, want dan moet ik U vragen op te houden met iedereen de les te lezen die niet 100 procent precies zoals U denkt en dan zou ik U Uw grootste hobby afnemen. Op de vorige pagina's en bij andere albums bent U ook al lekker bezig. Ik ben niet het enige "doelwit" zie ik al. Maar wees niet getreurd, U mag op me blijven afgeven, want ik ga voor 1 persoon mijn kijk op muziek niet aanpassen. Wat dit album betreft leg gewoon uit wat er dan wel goed aan is. Zie als voorbeeld Unknown Pleasures van Joy Division waar U weer uitermate grappig probeert te zijn, maar waar andere wel normaal kunnen reageren.

@H68: ik zaler voortaan een smiley bijzetten. Dan is ironie wellicht wat makkelijker te duiden. Het valt iedere keer weer op hoe verschillend mensen over albums kunnen denken.

Al stel ik duidelijkheid omtrent negatieve beleving van een album wel op prijs, is jouw onderbouwing niet zo goed en to-the-point dat zo'n negatieve slotzin gerechtvaardigd is:

"Altijd moeilijk te zeggen dat een album door iemands dood populair is geworden, hier lijkt het wat mij betreft wel heel erg op."

Jeff Buckley was bij zijn verscheiden al vrij succesvol en - zo je het noemen wilt - een cult-held. Dit soort waardeoordelen als in jouw tekst zijn ongenuanceerd en irrelevant - ik post ook niet de mijne bijv. bij een Steve Earle (wellicht poiltiek sympathiek en interessant, muzikaal minder imo). Van mij mag je je smaak houden, dat doe ik met de mijne.

Waarom zou jij niks bij Steve Earle neerzetten? Zie de reactie van Emile bij Mountain van Steve Earle. Hij probeert het tenminste en concludeert dat hij Earle helemaal niks vindt. Prima, doe jij dat ook vooral en brandt Earle af zoveel je wilt. Geeft toch niks? Ik probeer liever iets en concludeer dat ik het niets vind dan iets niet te proberen omdat het misschien wel tegenvalt. Ik probeer het en geef mijn mening. Bij dit album heb ik mijn punt gemaakt en is het wat mij betreft klaar. Ja de dingen die ik zeg zijn voor jou irrelevant, omdat ze jou niet uitkomen, of je weet zo snel geen antwoord. Nergens zie ik bij jou reacties in de trend van: ik zie het anders, namelijk......etc. Soms zou je dan kunnen denken. Ik zie het verkeerd ik ga hem nog eens een paar keer draaien. Als jij geen antwoord weet ga je mensen afzeiken, of zoals jezelf zegt, dan ga je ironisch doen. Ik vind het een zwaktebod. Maar ga gerust je gang. Ik zal mijn mening bljven geven. Ook als ik in jouw vaarwater zit.

Zelden zo'n drogredenering gelezen. Jij hebt gewoon een mainstream-smaak - afgaand op je toptien,gewoon als indicatie.

"Slechte composities, vervelende stem" - man waar klets je over; je brengt het als feitelijkheden die nergens op slaan. Componeer jij muziek?

Juist de spannning tussen gitaarlijnen en stem, afwisseling snel/traag,soms zelfs tegen elkaar in maken dit voor mij tot muziek die niet gemakkelijk te doorgronden is, waarvan je meer moeite moet doen dan die straight-in-your-face muziek met tekstvel erbij van mediocre middle of the road rocker John Cougar Mellencamp (man, man wat een pseudo-machorock) of de in rootsmuziek van Steve Earle (al kan ik die live wel hebben).

Verder vind ik het prima als je van MOR houdt, als je gewoon je smaak maar feitelijk onderbouwt en niet met die OHK komt aanzetten.

Nee dit is geen gemakkelijk album, maar ook een album dat je driemaal per jaar draait en dat je telkens raakt, verdient gewoon een plek - en beter dan een onterecht en ongefundeerd waardeoordeel.

Prettige wedstrijd verder

Gelukkig een iets directer antwoord. In de stijl van Mellencamp. Niet lullen maar poetsen. Nu zeg je tenminste recht voor zijn raap dat je er niet anders over mag denken. Alles wat een ander zegt is irrelevant, ongefundeerd en weet ik wat nog meer. Maar nu zeg je dat redelijk rechtstreeks. Niet dat semí-literaire geneuzel vol met rare afkortingen en namaak Engels (uit eerdere reacties op mij). Alleen jammer van OHK, beetje respectloos om mij voor Oude Haarloze Kerel uit te maken. Kan ik toch ook niks aan doen? Tot september. Dan ga ik gewoon weer verder met mijn ongefundeerde meningen.

@H68:

Ter info:
OHK: De Site >> Algemeen >> Wat mis je op MusicMeter? - even scrollen
MOR What is MOR music? Could you give some examples? | Answerbag

Persoonlijke waardering gebaseerd op feiten/waarnemingen daar gaat het mij om - wat is slecht, waarom is het slecht, hoe kan het beter etc.

Een voorbeeld (al is het enigszins overdreven): Mellencamp maakt muziek zoals die al 10.000 jaar wordt gemaakt, door duizenden anderen, geen enkele vernieuwing of poging daartoe, imo een doodlopende straat - zoiets.

Prettige vakantie

Of het is gewoon niet waar...

Ik kan me nog goed herinneren dat een paar klasgenootjes helemaal kapot waren van zijn overlijden, bij leven had hij ook al een boel fans. Maar ja, jij vertelt het zoals het jou uitkomt.

Ik zie Herman en dan denk ik direct: Berichten verwijderd. Had ik me van alles bij voor kunnen stellen. Maar jij gaat Mjuman een beetje lopen verdedigen. Dat heb zo'n man als Mjuman toch niet nodig zou je denken.

Maar even serieus heren (zo snel ben ik nog niet weg hoor): Natuurlijk vertel ik her en der dingen omdat het mij beter uitkomt. Doen we toch allemaal? En wat is er niet waar van wat ik zeg? Als je het over zijn stem hebt zeg ik inderdaad nergens dat het een mening is. Ik vertel echter ook nergens dat het een vaststaand feit is. Dat kan niet met stemmen, dat is en blijft subjectief, natuurlijk is dat altijd een mening. Moet ik dan overal zeggen "ik vind" .Bij mijn mening over de populariteit door zijn overlijden zeg ik er duidelijk wel bij "wat mij betreft". De composities vind ik ook slecht, ook daar zei ik er niet bij "ik vind". Voor de rest vertel ik weinig onwaarheden naar mijn mening. Ik vind alleen dat de man met 10 nummers waarvan een paar niet eens van zijn eigen hand zijn wel erg veel eer toekomt. Verder niks.
Genieten jullie er alsjeblieft met volle teugen van. Ik had dat graag gewild. Ik ben nieuwgierig naar andere muziek en niet met de insteek om iets af te zeiken, maar in de hoop iets moois te ontdekken. Pas geleden Bon Iver en Fleet Foxes getest. Bij Bon Iver is de missie mislukt, maar in Fleet Foxes heb ik er weer een neiuw pareltje bij. MOR, OHK? Wat maakt mij dat nou uit gewoon ELM (erg leuke muziek). Ik hoef me niet te voelen als Ian Davidson, geen enkele behoefte aan en ik wil ook nooit weten hoe dat voelt. Misschien treedt ik dan niet toe tot het rijtje intellectuele muziekliefhebbers. Dan maar niet. Nu niet gaan vragen wat Ian Davidson er nu weer mee te maken heeft. Mellencamp heeft hier ook niks mee te maken.