Pearl Jam - Ten (1991)

Steak and potatoes muziek is geloof ik ook een term voor dit genre Maar dat doet deze Ten weer iets tekort.. voor mij is het nog steeds iets te rechttoe rechtaan en weinig spannend. Maar destijds heb ik er best van genoten. Vind Nirvana trouwens absoluut niet méér grunge dan dit, eerder minder. Nirvana is eerder een versmelting met punk en hardrock, terwijl PJ nou juist veel meer naar de 60s en 70s grijpt. Iets wat Alice In Chains en Temple pilots bijvoorbeeld ook meer deden.

..

( Ik houd mijn mond verder...)

Heerlijk plaatje!!!

Alive ken ik en Jeremy heb ik een paar keer gehoord, maar ik snap niet wat er precies zo bijzonder aan is. Het klinkt wel aardig, maar echt geweldig vond ik het niet. Misschien als ik het album eens als geheel hoor, maar tot nu toe snap ik nog niet echt wat er zo bijzonder is aan Ten...

dat had ik ook, maak je geen zorgen

tja...mischien dat je inderdaad het album moet horen om een mening te geven over het album

Ten is een heerlijke rockplaat, maar je moet Pearl Jam, en dan voornamelijk Eddie Vedder in die tijd live gezien en gehoord hebben om het te kunnen begrijpen. Die energie die ze over brengen; super.

Ik heb nog nooit zo'n eenheid gevoeld tussen band en publiek als bij Pearl Jam op Pinkpop. En dan dat moment dat Eddie Vedder het publiek in duikt.........

Ik heb dit soort apologieën altijd nogal waardeloos gevonden. Goede muziek is tijdloos en heeft geen live-ervaring nodig om ten volle gewaardeerd te worden.

leuke woordspeling

Haha, niet als zodanig bedoeld hoor.

Ik kan me juist voorstellen dat ik Pearl Jam tijdens een concert juist erg vind tegen vallen, omdat ze zigzelf nogal eens verliezen in een hoop experimenteel gedoe, ik wil gewoon dat een band op het podium vol overgave de nummers speeld zoals ze ook op de plaar staan en ze niet opvult met extra solo's en dat soort dingen. Verder niets dan lof over deze plaat.

pearl jam live pearl jam op cd/vinyl

Geeft het een concert juist geen toevoegde waarde die extra solo's cq experimenten? Bands die standaard hun ding doen tijdens een concert hoef ik live niet te zien. Pearl Jam is één van de beste live bands, mede door de
"extra's"

helemaal mee eens, anders kan ik net zo goed een regulier album op zetten, met volume op max. (al doe ik dat ook genoeg)

Ik snap heel goed dat er massa's mensen die dat niet erg vinden (het gelredome zat toch aardig vol ) maar voor mij hoeft het niet ik kan me dan niet meer identificeren met de nummers die ik op de plaat zo geweldig vind, ik hoor het liefste gewoon de nummers zoals ze ook op de plaat staan, goed er mag best wel eens iets anders in zitten maar een nummer wat op de plaat 4 minuten duurt hoeft live geen 10 minuten te duren omdat er veel meer in ge-experimenteerd wordt. maargoed ieder zijn ding.

Pearl Jam is live niet te experimenteel. Pearl Jam heeft live gewoon een zeer goede uitstraling, wat hun nummers een extra impuls geeft. Vooral tijdens de Ten periode (Tivoli, Pinkpop e.d.).

Wat een rare opmerkingen lees ik. Pearl jam is 100% niet-experimenteel, live evenmin.

Pearl Jam heeft met Ten een goed rock-album afgeleverd en hoeft het inderdaad niet te hebben van eindeloze gitaarsolo's (zoals Pink Floyd), opgenomen geluidsfragmenten (zoals radiohead) of grote beeldschermen (zoals U2).

Nee, experimenteel zijn ze niet.
Maar experimenteel staat dan ook vaak niet gelijk aan goede kwaliteit.
Experimenteel kan ook staan voor slecht uitgewerkte ideeen of overmatig drugsgebruik, of het niet meer kunnen spelen van de originele stukken.

luister dan maar eens naar vitalogy, staan toch wat experimentele dingen op denk ik, bv. geluidsfragmenten
niet dat dat iets positiefs moet zijn, zoals hier al eerder gezegd werd, en PJ experimenteert live toch niet echt veel volgens mij, in ieder geval niet zo veel dat het zou kunnen irriteren

"bv. geluidsfragmenten"
Dat is toch wat onduidelijk, uwe majesteit. Je kan erg veel daaronder categoriseren. Ten behoeve van de duidelijkheid voor PJ-leken zou het nuttig zijn te vermelden dat het gaat om fragmenten van gesprekken tussen tieners over duistere onderwerpen zoals zelfmoord en ijsjes, om in elkaar verstrikt rakende gitaren en om een bizar nummer over insecten.

ik zei het gewoon omdat het hier boven al vernoemd werd als voordbeeld van experimentele dingen die op een album kunnen staan, als iemand wil weten welke geluidsfragmenten erop staan dan moet hij/zij vitalogy maar kopen, het is een aanrader!!

oh ja, weet er trouwens iemand waarom dit album 'ten' heet, of is daar geen bekende reden voor?

wat is dit nou weer voor opleving ineens, zie ik dagelijks deze draak van een plaat waar bovenaan in de updates.

En terecht, vandaag na lange tijd nog eens uit de kast gehaald, het blijft een absoluite topplaat die je gewoon wegblaast (ookal kan ik een aantal platen uit jouw top 10 ook enorm goed smaken )

ik kan jouw top 10 ook prima verteren.....maar pearl jam? (het latere werk werd gelukkig ietsje pietsje beter, maar ik hoor liever the crazy frog dan ten geloof ik)

ik kan jouw top 10 ook prima verteren.....maar pearl jam? (het latere werk werd gelukkig ietsje pietsje beter, maar ik hoor liever the crazy frog dan ten geloof ik)[/quote]

als het zo begint kan de opleving beter stoppen, hoewel iedereen natuurlijk zijn eigen mening mag hebben over dit album

ik kocht dit album puur om het nummer Alive. Toen ik dat liedje voor het eerst hoorde, was ik direct verkocht. Toch haalt de rest van het album niet helemaal het niveau van Alive. Release en Black wel.

@koning knoet
Pearl Jam's originele naam was Mookie Blaylock, naar een bekende basketball-speler, waar de mannen van PJ fan van waren. Ze mochten zijn naam niet gebruiken omdat Nike een deal met deze meneer had. Om toch een klein eerbetoon te geven aan deze speler, hebben ze Ten vernoemd naar het rugnummer van Mookie!!

En je moet fastpulseboy maar niet te serieus nemen, die probeert wel vaker mensen te stangen!!

ah bedankt, ik had het denk ik al ooit gehoord maar ik moet het vergeten zijn

En zo hoor ik weer liever de Crazy frog dan Morrissey. Ieder zijn tekortkomingen.