Pearl Jam - Ten (1991)

Ben zeer blij met de remaster! Er blaast nog beter geluid uit mijn set Wharfedales.

Ik heb niet zo veel op met grunge, nagenoeg de meeste groepen zijn aan mij voorbij gegaan, behalve dan Alice In Chains en in mindere mate Pearl Jam. Dat dit een geweldig succesalbum is geworden, dat kan geen levende ziel op deze aardkloot ontkennen en zeker ik niet. Wat er allemaal achter zit in die grunge stroming en in dit album, dat laat ik aan de kenners over, ik leg dit album gewoon nog eens op. Dit is wel een zeer goed album en ik heb hier favorieten te over: Once, Even Flow, Black en vooral Jeremy. Hun “hit” Alive vind ik zelfs minder (wellicht een beetje beu gehoord), niet het minste goed te verstaan, maar gewoon minder. Begrijpe wie men kan… en ik ben benieuwd naar de nieuwe uitgave, het blijkt dat het geluid een serieuze stamp onder de kont heeft gehad.

Ik zou zelfs zo ver durven gaan en te zeggen dat Ten de letterlijke perfectie behaald tot aan Jeremy. Daarna zakt het niveau toch ietsje, het zou ook een godsonmogelijke klus zijn geweest om nog 5 van die enorme knallers te produceren. Hoewel ik Deep en Garden toch ook wel errug sterk vind.

Ik vind juist vooral de laatste vier nummer echt sterk, met als absolute hoogtepunt Release. Ook het begin van het album is natuurlijk erg goed, maar zo goed als Porch, Garden en Release heb ik ze nog niet vaak gehoord.

Vandaag de CD van de remix-versie beluisterd en vind zoals de meesten dat door het wegnemen van de onnodige reverb de muziek aan directheid wint. Zaken die eerst weggemoffeld werden zijn nu duidelijk te horen, zowel instrumentaal als vocaal.

Dit positieve effect wordt echter voor een belangrijk deel teniet gedaan door een dosis dynamische compressie die, ondanks dat 't lang niet zo extreem is als bijv. Metallica's 'Death Magnetic', ervoor zorgt dat bijna alles min of meer even hard klinkt waardoor m'n aandacht na een paar nummers ondanks het eerder genoemde voordeel verslapt en ik daardoor toch liever naar de originele CD uit 1991 luister.

Het frustrerende hierbij is dat op de vinyl-versie van de remix deze compressie in het geheel NIET aanwezig is! Waarom worden CD-kopers - waarvan er toch echt meer zijn - nu toch afgescheept met een brickwalled versie terwijl een betere versie van de mix dus gewoon voorhanden is? Ik snap 't niet...

Ik vind trouwens die bonus nummers best een toegevoegde waarde...
Lekkere nummers, Brother, Just a Girl vind ik top, Breath and a Scream en State of Love and Trust misschien nog wel beter..

Ik snap alleen het nummer evil little goat niet? Niet echt een nummer voor een cd of wel?
Zijn deze nummer eigenlijk al bekend en op EP's uitgebracht, en hoe zit het met evil little goat, apart nummer-_-''

What about Release?!

Ik heb dit album voor mijn 14e verjaardag van iemand cadeau gekregen, had nog nooit van Pearl Jam gehoord. Sinds die verjaardag heb ik dit album minstens honderden keren geluisterd en ik luister er nog steeds naar. Er is geen zwakke track te ontdekken op de plaat en de sound blijft perfect pakkend. Beste verjaardagscadeau ooit?!

Ik denk dat dit album ooit nog eens in me Top 10 zal verschijnen, inieder geval vollopig niet. De potentie heeft het album in ieder geval wel.

Ik liep vandaag langs een rommelmarktje en daar zag ik deze cd liggen. Voor 2 euro meegenomen, dat kan bijna geen miskoop zijn .

Ik had hem ooit weleens gedownload, maar niet veel luisterbeurten gegund indertijd. Hij staat nu voor het eerst op. Ik zal het eens rustig de tijd geven, maar ik geloof dat dit niet helemaal mijn straatje is. Ik hoop dat ik in ieder geval ga begrijpen en horen wat dit tot zo'n populair album maakt.

Nrs 2 tot en met 7 zijn schitterende nummers, zelden dat ik op één en hetzelfde album 6 nummers achter elkaar zo goed vindt.

Mijn persoonlijke top 10 albums allemaal gedraaid, er zijn wat wisselingen, behalve deze. Deze blijft voor mij nog altijd het beste album aller tijden!!! (Dan heb ik het wel over de originele versie (tot Release))

Niet voor niets TEN!!!

idd niet voor niets TEN nee..
Maar dvdschaaf vind je de bijgevoegde extra nummer, niet erg lekker..
Prima gitaarsolo's erbij, vind de nummers leuk om te horen..

De bijgevoegde nummers mogen zo los dan wel erg goed klinken, dit album hoort gewoon afgesloten te worden met Release. Daarachter wil ik helemaal niets horen, behalve dan het album nog een keer luisteren omdat Release heerlijk doorloopt in Once.

haha ja klopt.
Maar los zijn de nummers erg lekker, en zeker een prima extra bij deze cd.. voor jou hadden ze alleen op een andere cd moeten staan. Vind ik ook. Ten is een geweldig cult album, daar moet niets aan veranderd worden.

is het de moeite waard ongeveer 10 euro meer te betalen voor die extra nummers?

Als je Die-Hard Ten fan bent dan wel.

Als je dit album nog niet heb zou ik voor een bundel gaan met album en het volgende voor €10,- bij Van Leest.

oke duidelijk

Ik heb pas voor heel weinig de normale versie van Ten gekocht. Ik vond het hem toch wel waard om echt te hebben. Die extra's vind ik niet zo nodig over het algemeen. Die download ik wel. Het officiële album daar gaat het uiteindelijk om.

Veel beter dan het origineel, die geremixte versie.
Zeker de moeite waard.

Ik behoor met mijn 16 jaar echt tot de jonkies hier, maar ook al ben ik twee jaar later pas geboren, dit is en blijft (in ieder geval voorlopig) het beste album ooit gemaakt.
Lekker energiek, heerlijk gitaarwerk (de solo in Alive de beste solo ooit gemaakt IMO; twee minuten gitaargeweld met een beetje "ge-yeah" erbij, prachtig) af en toe wat rustiger (kan ik me persoonlijk wat minder in vinden) en de geweldige en vaak onverstaanbare stem van Eddie Vedder.

Koptelefoon op m'n kop, gitaar voor en maar een beetje meespelen waar dat lukt. Genieten.

Ik had 20 jaar eerder geboren moeten zijn met mijn muzieksmaak...

Ik had 20 jaar eerder geboren moeten zijn met mijn muzieksmaak... [/quote]

Ik ben 14 en qua muzieksmaak had ik ook 20 jaar eerder geboren moeten worden

Nou...... ik ben 31 en deze plaat valt voor mij onder het kopje jeugdsentiment.
Maar het maakt niet zo gek veel uit wanneer je geboren bent hoor..... sommige muziek is tijdloos, dat blijkt wel weer.
Al had de jaren 60/70 me ook wel leuk geleken........
Geboren worden: je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.

Mee eens

hahaha, ik sluit me daar met mijn 32 jaren bij aan...
Dan even over die nieuwe versie met remixen. Mijn eerste gedachte was AF!BLIJ!VEN!!!!!! Maar toch maar eens even kritisch geluisterd:
Het klinkt me over het algemeen allemaal iets TE gepolijst en digitaal. Het is net of ze de hele plaat door een lange rij digitale wasmachines hebben getrokken. De charme van het origineel vind ik nu juist de prachtige brij van instrumenten waaruit de prachtige vocalen van Vedder naar voren komen. In de nieuwe versie zit de stem vaak te ver naar voren of naar achteren. Positief vind ik de nieuwe Porch versie, maar Jeremy is imo een enorme flater geworden. Ik blijf dus de oude versie draaien!!

Geheel onbelangrijk, maar toch wel vet: wat ze bij dit album, of in ieder geval de versie die ik heb, met de cd hebben gedaan. Zwart, lijntjes erin, rood midden, een echte lp-look!

Vandaag de x2 versie gekocht, Ten en Vs. voor maar 9 euro..

okee, leuk album, wat mij betreft te hoog in de top 250, saaie eentonige stem die ik na een paar nummers toch echt af moet zetten, de muziek is wel fraai.

Of Eddie Vedder nou een saaie stem heeft of niet..... dit is een klassieker en verdient best een mooi plaatsje in die top 250.
Al moet ik er wel bijzeggen dat het nut van zo'n lijst me een beetje ontgaat verder.
Ik ben ook maar gestopt met voorzichtige pogingen om een persoonlijke top 10 samen te stellen. Misschien dat ik hem nog eens als tweede rotatielijst gebruik.

Nog steeds een raadsel is het, dat wanneer je een plaat tijdens de zomer van 1992 helemaal heb stukgedraaid aan het strand in Portugal en je meisje destijds het ook helemaal te gek vond, je dezelfde plaat 17 jaar later echt niet meer wilt opzetten, al zou een heftruck je helpen. Vervelend en bedachte muziek die teveel leunt op een soort van herkenbaarheid, maar nergens echt spannend of intens wil worden. Rock for pussies. There, i've said it

Rock voor de beschaafde jongeman, zeg maar.