Pearl Jam - Ten (1991)

Joepie, ik ben een beschaafde jongeman!!

En tevens een pussy (schattig niet)

't Is een eigen mening natuurlijk. Maar een belachelijk (voor)oordeel!! Je bent zelf natuurlijk wel een échte rocker...

Het is gewoon nergens dreigend of spannend of zelfs opwindend.. beetje flierefluiter niets aan de hand plaatje wat wel lekker wegluisterd op de achtergrond..

En dan kijk ik even in jouw top tien...

Simple Minds...

Is dat dan wel dreigend of spannend of opwindend?

Zelfs niet om aan te horen op de achtergrond.


Kwestie van smaak zeker?

SM is spannender en opwindender dan dit ja, althans die plaat.. de latere SM is inderdaad vaak niet om aan te horen. Maar dit doorleuterende rockplaatje hoeft van mij ook niet meer op, zelfs niet uit nostalgische redenen Zal wel smaak zijn ja, ik heb het niet zo op traditionele rock denk ik.

SM spannend, dat zal wel. Maar leren zweepjes en tepelklemmen, ik hou mij daar niet mee bezig.

Ik vind het nog steeds geweldig.
Komt zeker ook vanwege mijn aanwezigheid bij het legendarische Pinkpop concert toen Eddie 2 meter verder het publiek in dook.

Bwa, binnen de manier waarop Orbit zich profileert is zijn oordeel natuurlijk volledig logisch . Ik heb trouwens vanochtend toevallig New Gold Dream meegenomen naar mijn bijbaantje in een keuken, heerlijk mijn kater weggefloten aldaar, dat zie ik met Ten nog niet gebeuren.

Maar deze CD heeft natuurlijk op andere ogenblikken zijn moment. Ik kom vaak in een rock-café in mijn woonplaats, een plek die ik om allerlei redenen waardeer, behalve om de muziek. De shuffle is namelijk totaal ongeïnspireerd, CCR, Aerosmith, Led Zepellin en Iron Maiden voeren de boventoon. Als je daar jarenlang een aantal maal per maand rondhangt, ben je flink stukgeluisterd op die 'evergreens', zoveel is zeker. Ik snap er ook geen bal van, dit soort muziek werd in de jaren '80 ook al gedraaid in dat soort cafés uit hoofde van herkenbaarheid. Kan de ouwelullenmuziek nu nooit een decennium opschuiven?

Nirvana, Pearl Jam, Smashing Pumpkins, de hele slinger grungebands zijn vanuit dat oogpunt een zegening in het verder niet al te diverse Osse uitgaansleven. Natuurlijk ben ik dat vervelende Alive stukgeluisterd, maar de rest van de nummers op Ten vind ik alleszins een eigen smoelwerk hebben, en op enige emotie kan ik ze ook wel betrappen.

Je zou kunnen zeggen: het ligt aan de vele verplichte luisterbeurten dat Ten op je gegroeid is, maar CCR en Aerosmith vind ik nu nog steeds *gaapsmiley*.

Je zou ook kunnen zeggen: verwijder je eens uit dat saaierockcafé, lamlul die je d'r bent, en dan zou je nog gelijk hebben ook .

Die lag zo ontzettend voor het oprapen.

Mijn vorig bericht begon trouwens als reactie op Joy's opmerking over Orbit, maar die is inmiddels weggepoetst.

Ik heb ze ruim een half jaar daarvoor in de Tivoli gezien en toen dook Eddie ook al 2 meter naar beneden vanaf het balkon. Leuk hoor, maar eigenlijk was de muziek er nou niet echt naar. Slayer zou al die meezingers in een strakke set van een klein uurtje naar dromenland spelen Maar ik geloof dat mensen nu denken dat ik een PJ-basher ben. Ik vind het gewoon lauw, niet koud, niet warm en een hoog ouwelullen gehalte. Het is niet direct muziek waar ik een spuughekel aan heb, zoals Superramp bijvoorbeeld.

Volgens mij speelden ze 2 dagen eerder in Tivoli, en zouden ze rond die tijd ook in Doornroosje spelen, maar dat ging niet door vanwege ziekte.
Zo ver ik weet waren ze eerder nog niet in Nederland geweest.
Maar, ik kan het mis hebben.

In maart heb ik net opgezocht.. dan was het inderdaad een maand ofzo vóór het Pinkpop pandemonium, maar zijn truukje was al bekend in ieder geval

Pinkpop was wel erg strak gespeeld.
Dan zouden ze in maart waarschijnlijk ook in Nijmegen op treden.
Nirvana en Pearl Jam waren wel net in Nederland aan het touren toen ze door braken.

Zal allemaal wel, ik weet dat ik PJ heb gezien voordat ze Pinkpop aandeden, maar dat lijkt me inmiddels wel duidelijk.

Ik heb net als Orbit deze plaat stukgedraaid destijds. Ik heb veel aan deze plaat gehad. Dat het nergens spannend of intens wordt gaat uiteraard nergens over. Black is zo een beetje het meest intense rocknummer ooit gemaakt. Hoewel ik niet iemand ben die refereert naar de massa vind ik het wel opmerkelijk dat Black, hoewel nooit uitgebracht op single!!!!, steevast een hoge notering krijgt bij de verkiezing van mooiste/beste rocksongs ooit gemaakt. En het blijft natuurlijk discutabel om dit muziek voor ouwe lullen te noemen terwijl Orbits Top 10 onder een dikke laag stof ligt.

In de categorie: 'probeer eens een top 10 album': Ten. Binaural kende ik al van de groep en dat vond ik een zeer behoorlijke plaat. Nu moet dit het meesterwerk van de groep zijn dus begon ik wel met wat verwachtingen aan Ten. En met nummers als Once en Alive moet ik ook zeggen dat die verwachtingen redelijk ingelost worden. Nog steeds sta ik niet helemaal te springen bij de muziek maar ik vind het toch allemaal weer van een erg behoorlijk niveau. De zang staat me al beter aan en de instrumentatie 'rockt' regelmatig best lekker. Toch mis ik net wat verrassende elementen, een geniaal stukje instrumentatie, misschien iets futuristisch. Kort om: een stukje tijdloze muziek. Of ik nu te veel vraag, of dat het wel degelijk aanwezig is maar ik het nog niet heb ontdekt is voor mij de vraag. Na een paar luisterbeurten wil ik dit album een mooie ruime voldoende geven.

Ouwe lullen muziek slaat uiteraard meer op de inhoud van een plaat dan het jaar waarin hij is uitgebracht. Ik vind iets als Wolfmother ook ouwe lullen muziek, terwijl dat recent is uitgebracht

Voor mij bestaat er geen oude lullen muziek, ik erken alleen goede muziek waaronder het debuut van Pearl Jam.

Weet ik wel. Maar als "mijn" plaat wordt aangevallen dan kan ik het niet laten die aanval te pareren

Ach, dan ben ik maar een pussy. Kan mij het schelen.

SM is zeker opwindender, maar The Simple Minds niet.

Hoe kun je dit zo slecht waarderen orbit?

Alleen door een wellicht ingestudeerde duik van het podium?

Slayer is natuurlijk wel beter.

Dat snap ik mijn beste. En dat is je goed recht, ik hou er verder over op, zo slecht vind ik PJ verder ook weer niet, destijds wel van genoten.

samen met VS gekocht voor amper tien euro gekocht en vond het wel een goede koop. Ken al veel nummers van deze cd en alive en black en jeremy staan alledrie in mijn top 25 meest afgespeelde op mijn ipod. Het zou me verwonderen moest deze cd niet in mijn top 10 terechtkomen.

Ik blijf het jammer vinden dat State Of Love And Trust hier niet op het album staat.
Dat nummer had ik liever als Europe Bonustrack gehad als het niks zeggende Dirty Frank.

Briljant nummer is dat. Waar stond het eigenlijk wel op?

Singles (1992)

ik dacht het al, plaatsje 3 in mijn top tien
Door de geniale, een van de beste solo's in rock 'n' roll history, solo van Alive, de prachtige lyrics en dan vooral die van Black, de perfecte opbouw naar het einde toe in vele liedjes en de niet te vergeten ongelooflijk mooie en rockende stem van Eddie Vedder.
Respect voor Pearl Jam!

Voor een grunge album vind ik deze veel te glad geproduceerd, en als het song materiaal zoals Nevermind echt goed zou zijn dan zou ik er meer kunnen leven dan dat ik nu doe.

Nee doe mij maar een lekker potje Mudhoney of Bleach.

Dit is ook helemaal geen grunge zoals Nirvana, etc. En het songmateriaal is véééél beter dan op Nevermind.

Deze plaat niet goed vinden komt zelden voor, maar kom even goede vrienden. Ik hoop wel dat je goed geluisterd hebt naar de teksten van bvb Black die mijns inziens toch zo prachtig zijn.

Geweldig om te horen dat Energie en goede teksten eigenlijk best hand in hand kunnen gaan.