menu

Pearl Jam - Vs. (1993)

mijn stem
3,98 (762)
762 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Go (3:13)
  2. Animal (2:49)
  3. Daughter (3:56)
  4. Glorified G (3:26)
  5. Dissident (3:36)
  6. W.M.A. (5:59)
  7. Blood (2:51)
  8. Rearviewmirror (4:44)
  9. Rats (4:15)
  10. Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town (3:16)
  11. Leash (3:09)
  12. Indifference (5:03)
  13. Hold On * (4:39)
  14. Cready Stomp [Studio Outtake] * (3:21)
  15. Crazy Mary * (5:39)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 46:17 (59:56)
zoeken in:
avatar van little lion man
4,5
spaceman schreef:
Wel ontbreekt een echte uitschieter a la Alive of Black.

Daughter, Rearviewmirror en Indifference geskipt?

avatar van Ronald5150
4,0
Ga er maar aan staan. Als debuut het fenomenale ”Ten” afleveren en dan met een opvolger moeten komen. De druk is dan gigantisch en vergelijkingen zijn onoverkomelijk. Gelukkig is ”Vs.” geen kopie van ”Ten”. Op een herhalingsoefening zit niemand te wachten. ”Vs.” vind ik een sterk album, eigenlijk van begin tot eind. Waar ik ”Ten” wat coherenter vind klinken, waaiert Pearl Jam op ”Vs.” uit binnen de grenzen van de rockmuziek; van hard tot zacht en alles wat er tussenin zit. Slechte liedjes staan er eigenlijk niet op. Wellicht wel een paar mindere, maar over het geheel genomen ervaar ik nergens dipjes of skipmomenten. Persoonlijk vind ik de langzamere en midtempo liedjes het mooiste. De liedjes ”Daughter”, ”Dissident”. ”Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town” en ”Indifference” zijn pareltjes. Maar ook de rockers klinken heerlijk met vlammend gitaarspel van de tandem McCready/Gossard. Na ”Ten” flikt Pearl Jam het dus gewoon weer. Hun tweede album ”Vs.” is een uitstekende opvolger. Als je dat klaarspeelt nadat je al bestempeld bent als grootheden is dat extra knap.

avatar van Vinck
4,0
Wow, hierdoor word je compleet weggeblazen. En wat is W.M.A. een ondergewaardeerde song zeg! Schitterende bas en drums + die enorme passionele zang van Eddie...kippenvel!

avatar van luigifort
4,5
Ja mijn favo nummer van t album en heerlijk..weinig mensen noemen m vaak id..

avatar van Supersid
4,5
Samen met de opvolger hun beste plaat. Dit is de mooiste, Vitalogy hun meest avontuurlijke.

avatar van Rogyros
4,5
Vinck schreef:
Wow, hierdoor word je compleet weggeblazen. En wat is W.M.A. een ondergewaardeerde song zeg! Schitterende bas en drums + die enorme passionele zang van Eddie...kippenvel!

Volledig eens! W.M.A. is een aparte track, zo met die drums en de typische zang van Eddie. Samen Met Rearviewmirror en Indifference voorzien van een gele ster.

avatar van VanDeGriend
1,5
Ik kan gewoon niet geloven dat deze plaat zo'n bijval krijgt. Plat gedrocht.

avatar van Rogyros
4,5
Plat? Leg uit.
Zeker een nummer als WMA lijkt mij juist een gelaagd nummer. Nu ben jij sowieso geen Pearl Jam fan afgaande op je sterrenwaardering bij deze band. Maar ben benieuwd naar je toelichting.

avatar van VanDeGriend
1,5
Die toelichting heb ik ooit als eens gegeven. Als je "meningen" aanklikt dan vind je hem nog wel. 9 jaar geleden

avatar van Casartelli
3,5
VanDeGriend schreef:
Die toelichting heb ik ooit als eens gegeven. Als je "meningen" aanklikt dan vind je hem nog wel. 9 jaar geleden

Mooi verhaal. Maar wel lang genoeg geleden om je jeugdige rancune eens opzij te zetten, de plaat van zolder te halen en op te merken dat deze plaat toch echt beter is dan Ten.

avatar van Arrie
VanDeGriend schreef:
Die toelichting heb ik ooit als eens gegeven. Als je "meningen" aanklikt dan vind je hem nog wel. 9 jaar geleden

Maargoed, die mening is gebaseerd op een herinnering van ondertussen meer dan twintig jaar geleden! Misschien wordt het ondertussen eens tijd voor een herkansing...

avatar van rafke pafke
VanDeGriend schreef:
Die toelichting heb ik ooit als eens gegeven. Als je "meningen" aanklikt dan vind je hem nog wel. 9 jaar geleden


Sindsdien nog eens van je zolder gehaald? Want ik denk dat veel mensen in eerste instantie de wenkbrauwen fronsten bij het uitkomen van deze plaat. Maar nu, zoveel jaren later, denk ik dat veel van die mensen het er mee eens zijn dat dit een geweldige plaat is.

Wat mij betreft staan hier een aantal van hun allerbeste nummers op: Daughter, Rearviewmirror, Elderly woman...., En ook WMA vind ik een te gek nummer.

avatar van VanDeGriend
1,5
Nou daar heb ik een grappig verhaal over. Ik vond afgelopen weekend (!) een driedubbel cd van ze in een doos. Zo'n live ding. Meegenomen in de auto want wat later live werk vind ik wel ok hoor en heb stiekum toch nog wel wat cd'tjes van PJ. Maar....aan deze vond ik echt helemaal niets aan. Wat blijkt. De opnames zijn uit 1993 (Penn State oid) en voornamelijk dus nummers van deze plaat. Herinnering opgepoetst. Mening niet veranderd. Integendeel. Dat ding blijft lekker op zolder. Er is meer muziek te beluisteren.

avatar van adri1982
4,0
VanDeGriend schreef:
Ik vond afgelopen weekend (!) een driedubbel cd van ze in een doos. Zo'n live ding. Maar....aan deze vond ik echt helemaal niets aan. Wat blijkt. De opnames zijn uit 1993 (Penn State oid) en voornamelijk dus nummers van deze plaat. Herinnering opgepoetst. Mening niet veranderd. Integendeel. Dat ding blijft lekker op zolder. Er is meer muziek te beluisteren.
Die driedubbel cd, dat live ding waren 'Dissident part 2 & part 3' Die E.P's hebben in de Nederlandse hitlijst de 3e positie gehaald.
Het album 'Versus/Vs.' vind ik juist wel heel goed Rob. O.k., niet zo goed als hun Meesterwerk 'Ten', maar ik kan geen enkel slecht nummer op dit album vinden. Op 'Go' gaan de remmen los, 'Daughter' is een mooie ballad, en 'Dissident' vind ik ook erg goed. Daarnaast hoort 'W.M.A.' tot mijn favoriete tracks van het album en zijn 'Elderly woman behind the counter in a small town' en 'Indifference' voor mij hele mooie nummers. Overigens heb ik niet echt kunnen lezen wat jou motiveerde om dit album als vrij slecht (1,5*) aan te duiden. Dan moet toch een of andere reden voor zijn?

avatar van VanDeGriend
1,5
Nee op Dissident EP's doel ik niet. Een van de vele live cd's die via hun website te bestellen waren. Mijn recensie is wel te vinden hoor Maar waarom zou je hem lezen als je het een cool album vindt. Enjoy

3,5
VanDeGriend schreef:
Nou daar heb ik een grappig verhaal over. Ik vond afgelopen weekend (!) een driedubbel cd van ze in een doos. Zo'n live ding. Meegenomen in de auto want wat later live werk vind ik wel ok hoor en heb stiekum toch nog wel wat cd'tjes van PJ. Maar....aan deze vond ik echt helemaal niets aan. Wat blijkt. De opnames zijn uit 1993 (Penn State oid) en voornamelijk dus nummers van deze plaat. Herinnering opgepoetst. Mening niet veranderd. Integendeel. Dat ding blijft lekker op zolder. Er is meer muziek te beluisteren.


Live at the Gorge ( 2007) telt een 7 (!) tal LIVE albums van 3 live registraties. M.i. het beste dat Pearl Jam live heeft laten horen ( zie ook op deze site "Live at the Gorge")

avatar van VanDeGriend
1,5
Yep. Ik ken m. Sterker nog. Ik heb m. Nog wel in seal maar ik zal hem ooit draaien.

avatar van adri1982
4,0
VanDeGriend schreef:
Nee op Dissident EP's doel ik niet. Een van de vele live cd's die via hun website te bestellen waren. Mijn recensie is wel te vinden hoor Maar waarom zou je hem lezen als je het een cool album vindt. Enjoy
O.k. Ja, ik ben nogal benieuwd als mensen een reden (menen te) hebben als zij een plaat niet goed vinden. Die heb ik soms ook. En ik heb die recensie van jou uit 2006 nog even gelezen, net. Ja, er staan heel wat nummers op die anders klinken dan de sound op 'Ten'. Zo categorieseer ikzelf 'W.M.A' licht bij dance-nummers. Ik weet niet of dat een voorbeeld is ervan, maar ja. Het is jammer dat er een ander album er indirect onder kan lijden. Maar nou ik iets lees over 'Live at the Gorge', die duurt wel erg lang (3 - 8 uur).

avatar van deric raven
3,5
Deze heb ik toen eigenlijk gelijk gekocht nadat ik State of Love and Trust op de radio hoorde, niet wetend dat deze song helemaal niet op Vs. stond.
Een paar jaar later kwam ik er achter dat deze wel op de soundtrack van Singles stond; geweldige soundtrack trouwens, wel een waardeloze film.
Maar goed, weer terug naar Vs.
Teleurgesteld was ik, echt niet normaal.
Ik had Ten uiteraard al lang in bezit, en dit album was voor mij maar gewoon een herhalingsoefening.
De plaat heb ik nooit veel gedraaid.
Pearl Jam is na al die jaren een blijvertje gebleken, die eigenlijk altijd wel op hoog nivo bleef functioneren, een goede reden om Vs. alsnog een kans te geven.
Go heeft de gejaagdheid van Ten, maar opent in eerste instantie wat rommelig; waardoor de goede drumpartijen niet echt opvallen, maar Go zou prima als een van de mindere songs op Ten gepast hebben.
Go is een live concert van Pearl Jam; gestopt in een lied.
Maar ik wil niet maar een enkele song, ik wil de extase van een heel concert voelen; in die ervaar je niet in 3 minuten.
Bij Animal hoor je al meer variatie; de dreiging in de bas, gecombineerd met de stiltes voor de explosies, er wordt al meer afgeweken van Ten.
Daugter is voor mij de voorloper van het solowerk van Eddie Vedder, wat hij later bij Into The Wild laat horen, toch klinkt het totaal onaf; getuige het twijfelende einde.
Glorified G doet mij erg aan de band Reef denken, vooral de zang.
Natuurlijk ontstond deze band later, maar ik moet er gewoon aan denken.
Niet echt een sterk nummer, trouwens.
Dissident is dus gewoon Alive deel 2.
W.M.A. is gewoon een jamsessie in de stijl van Red Hot Chili Peppers, waarbij de stuwende kracht van de bas en drum positief opvalt.
Blood ontstijgt niet een nummer als Dirty Frank, wat op Ten een prima bonustrack was, en zo voelt deze helaas ook een beetje, leuk, maar overbodig.
Rearviewmirror is het hoogtepunt van de plaat, hierbij hoor je zeker in het gitaarspel een mooie variatie, en Eddie is heerlijk op dreef.
De sfeer gaat meer richting de New Wave van de jaren 80; prachtig!
Rats is een poging om een funkie nummer te maken, waarbij ik de rare start niet helemaal begrijp.
De zang gaat weer terug naar Ten, maar dit is weer geen hoogvlieger.
Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town is wel een hoogtepunt, Vedder klinkt hier ouder, bijna op een Jim Morrison manier; geleefder is misschien een betere benaming.
Leash is prima, gevaarlijk en heavy, met de Led Zeppelin achtige tempo wisselingen.
Indifference is dromerig, en laat een sound horen, die we nog niet eerder bij Pearl Jam gehoord heeft.
Beetje in de lijn van U2’s The Unforgettable Fire album; alsof Eno achter de knoppen zit; ook wel een hoogtepunt te noemen, al zijn die dus niet genoeg hier aanwezig.
Als je in dezelfde periode in staat bent om een nummer als State of Love and Trust te maken, en die dan niet op dit album zet, dan ben je eigenlijk verkeerd bezig.
Vs. is de pijnlijke conclusie dat Pearl Jam eigenlijk na Ten had moeten stoppen, met Vitalogy maken ze ook een vreemde stap, te ontoegankelijk allemaal.
Gelukkig zijn ze niet gestopt, want vervolgens komen ze met sterkere albums, en een mooie ontwikkeling in het geluid.

avatar van Rogyros
4,5
Hoe oneens kun je het met een user zijn.

Daughter is voor mij juist een enorm hoogtepunt, met een fijn einde. Geen standaardje.
W.M.A., daarbij heb ik nooit aan de Peppers gedacht, maar ik denk dan ook zelden aan die band. Niks geen jamsessie, maar het mooiste hoogtepunt wat mij betreft.
Dissident had ik ook nog nooit gezien als het vervolg op Alive. Het is ook iets rustiger, maar in mijn ogen ademt het vooral een hele andere sfeer uit. Goed nummer.
Bij Indifference heb ik juist altijd een link gevoeld met het nummer Release op Ten. Hoewel Indifference wat donkerder klinkt in mijn ogen. Geweldig nummer.

Wat is er eigenlijk raar aan de start van Rats, deric? Lekker nummer in mijn ogen trouwens.

Vs. vind ik minder sterk dan Ten, maar nog steeds een heel erg goeie plaat. Mijn 4,5 is overigens naar boven afgerond. Ik twijfel bij dit album altijd tussen 4 en 4,5. Vitalogy vind ik juist geweldig, op wat bizarre dingetjes na. Beste album van deze superband.

Opvallend dat ik het zo anders beleef. Ik ben het wel eens over State Of Love And Trust. Qua sfeer vind ik dat nummer beter passen op Ten, maar het had hier zeker niet misstaan en het had van mij dan ook een gele ster gekregen. Een van PJ's beste nummers. Idd wel raar dat ze het niet op dit album hebben gezet. Ook eens met hoogtepunt Rearviewmirror. En tevens eens met het feit dat er (ook naast Vitalogy) sterkere albums zijn gemaakt. Althans, eentje in ieder geval: Backspacer.

avatar van deric raven
3,5
Rats begint blikkerig en aarzelend, tenminste zo ervaar ik het.

Toch ben je het niet helemaal oneens met mij, de link van Indifference met Release begrijp ik, maar Indifference vind ik nog een stuk dromeriger.
Bij State of Love and Trust en Rearviewmirror delen we dezelfde mening, jij vind alleen de rest een stuk beter dan wat ik er van vind, kan ik mij verder prima in vinden.

avatar van Rogyros
4,5
Ja, het kon erger! Er zitten best wat dingen in die ik met je eens ben, maar mijn eerste reactie was: Daarna bleken er best wat overeenkomsten te zijn idd.

avatar van Feiraco
5,0
Pearl Jam in 1993 was een van de grootste rock bands ter wereld. Het was de tijd van de Seattle bands (Nirvana, Soundgarden) die het stokje van gerenommeerde bands aan het overnemen waren. Guns N' Roses hadden inmiddels hun beste muziek geschreven en stonden op instorten, en U2 was aan het experimenteren geslagen met Achtung Baby en Zooropa. Vol verwachting werd dan ook uitgekeken naar de opvolgers van Nevermind en Ten. Terugkijkend werd de belofte meer door Pearl Jam ingelost dan door Nirvana. Commercieel bleek Vs al snel een groter succes te zijn dan In Utero. Weinig nummers van In Utero zijn blijven hangen, maar dat kan ook goed te maken hebben gehad met de dood van Kurt Cobain 7 maanden later waardoor ze amper live zijn gespeeld.

Vs vestigde meteen een record door in de Verenigde Staten het snelstverkopende album allertijden te zijn. Ruim een jaar later had Pearl Jam ook het een-na-snelst verkopende album in handen met Vitalogy. Het is tekenend voor de verwachtingen die er rond de opvolger van Ten heersten. Dat het een waardig opvolger werd betekende dat de band niet als eendagsvlieg zou worden gezien. Zoals hier al meerdere keren omschrijven is het album eigenlijk niet te vergelijken met Ten. En een kopie had het ook niet moeten worden natuurlijk. Harder en ruwer dan Rearviewmirror, Go, Animal, Leash en Blood had de band de nummers nog niet geschreven. De diversiteit ten opzichte van Ten was echter groter met Elderly Woman, Daughter, Dissident en Indifference. Maar nee, echte ‘hits’ heeft het album niet opgeleverd. En daar was het de band nou precies om te doen.

W.M.A. is er op dit forum een paar keer positief uitgelicht. Het staat (inderdaad) voor While Male American, en daarmee het voorrecht dat blanken veelal genieten. Glorified G. zou later blijken te slaan op de in 1994 ontslagen drummer Dave Abbruzzese, die nogal gesteld was op zijn wapencollectie en het rockwereldje. Met de nummers in deze alinea zijn voor mij meteen de minste nummers genoemd, eindigend met Rats, wat amper serieus te nemen is. Daarmee waarschijnlijk een voorbode op de meerdere vulsels dat Vitalogy zou kennen.

Een tip: bij de heruitgave van het album in 2011 zijn de nummers nog verfijnder hoorbaar, en zijn er ook een paar hele aardige toevoegingen. De mooiste daarvan is een cover van het nummer Crazy Mary. Aanrader!

avatar van deric raven
3,5
Grappig, ik vind Vs. juist een kopie van Ten, en In Utero een prima opvolger van Nevermind.

avatar van rafke pafke
deric raven schreef:
Grappig, ik vind Vs. juist een kopie van Ten, en In Utero een prima opvolger van Nevermind.


Nirvana boeit me te weinig om er iets over te zeggen. Ik vind het ook twee bands die mijlenver uit elkaar liggen. Maar VS een kopie van Ten noemen vind ik wel erg vreemd. VS wijkt op zowat alle vlakken af van zijn voorganger: sound, arrangementen, songwriterschap, ... De enige 2 nummers die naar mijn gevoel in het verlengde liggen van Ten zijn Daughter en Dissident.

avatar van james_cameron
3,5
De onvermijdelijke tegenvaller na het meesterlijke debuut Ten, al is het album met terugwerkende kracht zo slecht nog niet. Er staan een aantal prima songs op en de band klinkt energiek en bevlogen. Voornaamste probleem is dat veel songs voorbij zijn voor ze zijn begonnen en amper de kans krijgen te blijven hangen. Andere tracks zeuren dan juist weer te lang door en klinken alsof ze geïmproviseerd zijn. Bewonderenswaardig dat de band geen kopie van het debuut aflevert, maar door de wisselvallige aard van het geheel heb ik dit nooit een echt goede plaat gevonden. Songs als Rearviewmirror en Elderly Woman Behind The Counter In A Small Town zijn dan wel weer erg mooi.

avatar van milesdavisjr
4,0
In mijn ogen (en oren) het beste album van Pearl Jam. Ten was en is een monument maar heeft bij mij de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Vroeger grijs gedraaid (Ten was een brok emotie en melancholie). VS duurde enige tijd voordat hij bij mij aankwam, maar ik vind van die typische groeiplaten die hun geheimen niet direct prijsgeven altijd een verademing. De zelfverzekerdheid straalt van deze schijf af, daarnaast durfde de band ook 'klein' over te komen; resulterend in Daughter, Elderly Woman en het prachtige Indifference. Dat de heren nog hard uit de hoek konden komen laten de eerste 2 nummers wel horen. Met dit album rukte de band zich een beetje uit die typische 'Seattle' hoek en gaven blijk van een bredere kijk op het muzikale landschap. Er staat geen 'Alive' of Jeremy op deze schijf maar dat deert niet. In tegenstelling tot het debuut grijp ik nog weleens terug naar deze plaat.

avatar van Funky Bookie
5,0
Na één van de allerbeste debuutalbums aller tijden een opvolger uitbrengen, is geen makkelijke opdracht. Veel bands hebben last van het 2e-plaat-syndroom en als je Ten hebt afgeleverd, wordt de druk wel heel hoog.
NIets is echter minder waar. Vs. is een opvolger zonder zwakke momenten. Minder drama, minder toegankelijk, maar het staat als een huis. Ik denk overall dat het album misschien iets minder is dan Ten, maar nog altijd de volle score waard.

Go
Een fantastische albumopener. Met name de bas van jeff Ament springt er echt uit en lijkt een beetje Flea op acid.

Animal
We houden met het volgende nummer het hoge tempo vast. PJ bewijst dat het geen album vol nummers als Alive gaat maken, maat benadrukt echt zijn hardrockkant.

Daughter
Het eerste echte prijsnummer. Heeft zich ontwikkeld tot een echte live favoriet, waar vaak een ander nummer in wordt gebakken. In de begin periode heel vaak Another Brick In The Wall, tegenwoordig ook regelmatig een verkorte W.M.A.

Glorified G
Tekstueel broertje van Jeremy, maar dan minder in de verhalende trant. Mooie aanklacht tegen de Amerikaanse wapenwet.

Dissident
Dit is heel lang mijn favoriete nummer van dit album geweest. Is ook het eerste nummer dat meer naar het geluid van Ten toeschuift. Niet heel gek, want het is uiteindelijk dezelfde band. Een nummer als dit is heerlijk in de auto om genadeloos hard mee te brullen en gek aangekeken te worden door andere automobilisten om je heen.

W.M.A.
Een mooi, gelaagd nummer. Tikkeltje vreemd, maar wel lekker. Live wordt meestal de verkorte meer uptempo versie gespeeld, maar op het album wordt het breed uitgesponnen en hoor je elke luisterbeurt weer iets nieuws.

Blood
We haan weer helemaal los. Eén van de tracks waarop PJ de punkroots van de grunge laat horen.

Rearviewmirror
Wederom een echte live favoriet. Mooie typische PJ opbouw met een rustiger begin en helemaal los in het refrein, waar Eddie laat horen heerlijk te kunnen schreeuwen.

Rats
Nummer dat ik nooit helemaal begrepen heb. Het heeft een onheilspellend sfeertje met een toegankelijk refrein.

Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town
PJ in singer-/songwriter modus. Akoestisch sfeertje en zo lekker.

Leash
Net als Blood ongecompliceerd rocken. Dat kan zo lekker zijn.

Indifference
Mede door de live uitvoeringen inmiddels één van mijn favoriete nummers. Dit nummer is net zo'n gedragen track als Black en Release waar je echt ingezogen wordt. Het kippenvel vliegt tegen het plafond en als het nummer is afgelopen, is er stilte....

avatar van west
5,0
Mooie review Funky Bookie!

avatar van Dave82
5,0
Langzaamaam begint deze plaat bij mijn favorieten PJ platen te horen. Favoriete track is Rats, heerlijke baslijn die je soms op het verkeerde been zet. Zang van Eddie is ook heerlijk in combinatie met de opbouw van de gitaarpartijen. Dit nummer heeft voor mij alles wat PJ zo goed maakt.

4,0
geplaatst:
Tja, wat doe je als je PJ gaat zien op Pink Pop ? Hun muziek weer eens draaien. Ik heb Ten in de nineties echt grijs gedraaid omdat ik bij elke poging om hun nieuwer werk te luisteren steeds terug greep naar dat album. Maar ik moet bekennen dat meer dan 20 jaar later en een paar nieuwe luisterbeurten ik Vs. toch wel een lekker album vind. WMA is best aardig. Het is een poging tot wat anders en er had voor mij wel meer van deze stijl op gemogen. Ik luister uiteraard met voorkennis en Vs. bevat het typische geluid van PJ. Mogelijk dat WMA er daarom wel lekker binnenkomt. Zit overigens ook wel iets van Deep in. De rest van het album klinkt erg vertrouwd. De LP zou niet misstaan in mijn vinyl collectie.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:46 uur

geplaatst: vandaag om 21:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.