alt-J (∆) - Relaxer (2017)

Ik snap nooit zo goed 'de haat' tegen lalala's en tralala's o.i.d. in nummers. De stem is toch ook een instrument? Ik vind het een misvatting dat zangers en zangeressen alleen een zingevende tekst mogen zingen. Tuurlijk, teksten zijn knetter belangrijk maar 'gewoon geluid uit een strot' is af en toe ook heerlijk.

Bij herbeluisteren van een song hoor ik toch echt liever een diepzinnge tekst dan anonieme kreten.
Ik ken veel songs waar gezongen kreten een heel goede toevoeging is, maar bij In Cold Blood is het net te nadrukkelijk en dat komt over als een zwaktebod.

Blijf onverminderd uitkijken naar dit album.

Adeline is gelukkig weer beter dan het irritant geforceerde In Cold Blood.

3e fantastische nr al van deze plaat, Adeline. Ik cold blood blijft wel veruit favoriet. Dat gaat heerlijk worden op Werchter dit jaar ??

Adeline is wel een pareltje!

alt-J - Adeline (Official Audio) - YouTube

formidabel nummer

ya ya ya ya ya ya ya ya

De 3 al bekende nummers waren al geweldig, dus de verwachting waren groot. Dat niveau word in de overige nummers niet meer gehaald, hoewel pleader en deadcrush in de buurt komen.
Voorlopig 4*, maar dat kan mss nog wel iets meer worden.

In Cold Blood vind ik juist erg matig. beetje een parodie op.

Adeline is dan wel weer heel erg oke.
zo hoor ik ze graag.

album is gelekt, zal m vanavond eens opzetten.

Als er bij Hit Me Like That Snare m.m.v. Ty Segall had gestaan had me dat niet eens verbaasd . Hoor er wel meer invloeden in maar kan ze niet allemaal thuisbrengen..wel een Whole Lotte Love uithaaltje . Pleader is voor mij denk ik de fijnste toevoeging van de 5 'nieuwe' nummers.

Ik wacht even tot de releasedatum. Vind Adeline wel erg mooi moet ik zeggen. Maar ben ook iemand die niet vies is van wat strijkers. Lekker meeslepend.

Alt-J presteert het om voor de derde keer met een goede plaat aan te komen zetten. Dit Relaxer klinkt vaak inderdaad relax. Mooie en/of pakkende melodieën vormen de basis van het album. Maar toch zit er deze keer wat meer afwisseling in. Om te beginnen met het best wel pittige gitaarnummer Hit Me Like That Snare, waar hun toch wat onverwachte voorliefde voor Ty Segall in doorklinkt. En dan heb je nog House of the Rising Sun, waar ik best aan moest wennen, maar eigengereid klinkt het. Ook met fraai orgeltje.

Last Year heeft in het begin - ook door de samenzang - weer iets van jawel (!) Simon & Garfunkel. De song neemt dan een andere wending door de mooie zang van Marika Hackman. Pakkende popsongs zijn 3WW en In Cold Blood. Adeline is erg mooi en Deadcrush klinkt weer wat vlotter, met een fijne beat. Slotsong Pleader wordt gelardeerd met stijkers, piano en meer. Eigenlijk is het ondanks de vaak aanwezige relaxte muziek, best wel afwisselend, dit prima album van Alt-J. Het is weer een heerlijke zomerplaat.

Doe mij maar "gewoon geluid uit een strot", grunts, screams, howling, enz..
Lalala's en tralala's, Non-lexical vocables, zijn een onderdeel van o.a. veel traditionele & folk muziek.
Er betaat heel wat vocale muziek zonder woorden.

Teksten vind ik niet belangrijk. En als je veel te vertellen hebt kan je liever een boek schrijven. Maar ja, tegenwoordig kan men ook de Nobelprijs literatuur krijgen zonder ooit een boek geschreven te hebben.

Heb het album nog niet gehoord, maar de hoes vind ik alvast geweldig

Iemand kon zich niet inhouden .

Ja haha. Had niet verwacht dat ie er voor de releasedatum al op zou staan.

Er kan veel over deze nieuwe Alt-J gezegd worden, een ding zal blijven:
Slotakkoord Pleader is het onbetwiste nieuwe hoogtepunt.
En Deadcrush is ook heel geslaagd.

Last Year is ook prachtig zeg, vooral richting het einde van het nummer.

Het eerste album vond ik geweldig en heb ik zelfs nog op LP gekocht, maar na de komst van het tweede album nooit meer aangeraakt. Toen ik Adeline hoorde raakte ik weer geinteresseerd in de band en net de eerste luisterbeurt erop zitten. Hoewel elk nummer zijn eigen geluid heeft en daardoor het soms rommelig aanvoelt, is dit niet vervelend. Toch staan er ondanks dat er maar 8 tracks op staan, er een aantal op die voor mij als mispeer aanvoelen. Hit Me Like That Snare is gedurfd en punk-achtig, maar slaat voor mij in ieder geval de plank mis. En om nou op zo'n kort album een cover (weliswaar totaal onherkenbaar) te zetten hoeft van mij ook niet.

Geef mij maar de Alt-J van de laatste drie tracks, die zijn heel erg mooi. Dit album zorgt er in ieder geval voor dat ik zo An Awesome Wave weer eens op ga zetten, voor het eerst in drie jaar.

Het middenstuk is wat matig helaas. Vooral house of the rising sun, wat doet dat hier?!
De eerste twee song zijn mooi en de laatste drie prachtig. Meer van dat! Wat wisselvallige plaat met enkele absolute hoogtepunten.

Tegenvaller zo op het eerste gehoor. Alleen het laatste nummer komt in de buurt van de kwaliteit van het oudere werk.

Alleen het laatste nummer blijft een klein beetje hangen. Eerste indruk is zeer matig, wat ik eigenlijk ook al een beetje had verwacht gezien de duur en en ontiegelijk lelijke hoes. Onderbuikgevoel.

Vreemd overigens dat 'ie op Spotify onder de naam van Thom Green staat. Iemand een idee wat het verhaal daarachter is?

Volledig eens met Manfield! Goed begin, slecht middenstuk (nr's 3 en 4) en sterk einde van de plaat. Voorlopig 3,5 ster; wellicht later meer. Haalt m.i. bij lange het niveau van An Awesome Wave niet. Leuke plaat, dat wel.

Na het verpletterende debuut, heb ik de opvolger een beetje links laten liggen. De 'magie' van het eerste album, kon ik op het tweede werkje helemaal niet meer terugvinden, waardoor de drang om AAW te beluisteren ook verdween. Nu me toch gewaagd aan deze Relaxer. Gekocht zelfs. Het valt me zeker niet tegen. Een enkel nummer is echt helemaal niks...wat te denken van het 'Hit me like that Snare'; doet denken aan een of ander punkbandje uit de jaren 80. Dat had voor mij niet gehoeven. Sterke nummers staan er zeker op; zelfs "House of the rising sun' kan met met het Alt-J sausje wel bekoren. Wellicht AAW nog maar een keer draaien...

Vind het helaas niet veel. In Cold Blood en Adeline vind ik heel erg goed, 3WW en Pleader kunnen er mee door en de rest vind ik matig tot slecht. Voorlopig een hele krappe 3* met uitzicht omlaag.

echt een heel vreemd album.
voelt eerder als een EP aan met wat gekke opvulling.

8 songs in 39 minuten. Dan verwacht je een compact album dat je van hoogtepunt naar euforie brengt. Door de 3 vooruit gestuurde singles blijven er dan nog 5 mogelijke verassingen over. Heb dus nu een beetje spijt dat ik die 3 eerste happen al verorberd heb, want die trekken de rest onwillekeurig omlaag.
Met een open mind blijven luisteren is dus het devies. Maar dan hebben we na een overdonderd (bekend) begin, toch een beperkt middendeel, waarbij 'Hit me' een moedige poging is om verrassend anders te klinken. maar binnen het korte album te ver in sfeer afwijkt. Geen verwacht concept album dus, meer een verzameling songs.
Het finale 3-tal maakt dan weer heel veel goed. met de kleine kanttekening dat Last Year wel een erg lange aanloop heeft naar de wonderschone laatste 2 minuten. En dan gaat het wonder toch nog gebeuren. Pleader heeft alles wat Alt-J tot z'n bijzondere band maakt. Een vaag begin, heel voorzichtig opbouwend tot een uitbundige Hymde, die zometeen Life voor de echte verrassing kan gaan zorgen.
Dit is zeldzame muzikale rijkdom.

House of the Rising Sun moest ik echt aan wennen. Bij iedere draaibeurt, wordt deze eigen interpretatie steeds beter en beter. Hit Me Like That Snare is Californische garage rock a la Ty Segall. Het is echt geweldig gedaan. Natuurlijk een opvallende song tussendoor, maar waarom alles precies binnen de lijntjes invullen? Ik vind het heel leuk (en erg goed).

Bij iedere draaibeurt wordt ook dit hele album steeds beter. Ook bijvoorbeeld een steeds lekkerder (lopend) nummer als Deadcrush. Ik doe er inmiddels een halfje bij.

AIaiai, dit was een vergissing. Deze is helemaal niets voor mij.
Heb hem toch volledig beluisted maar dat had eerder te maken dat iemand anders wat wou opleggen en die gast houd enkel van harde trash/grindcore etc.., Neen dan liever deze op 9 uur 'sochtens

Ja smaken verschillen. Ik vind namenlijk "Hit Me Like That Snare" de beste track van de cd. Ook het volgende "Deadcrush" mag er wezen. Maar daarna is het voor echt afgelopen want er volgen slecht zeer vervelende songs. Ik had nog gehoopt dat de afsluiter wel wat zou zijn daar de meesten hier er echt enthousiast over zijn, maar neen ik had misschien toch better voor die hardcore thrash gegaan.