alt-J (∆) - Relaxer (2017)

Nou kom je met zo'n mooi nummer 3WW aanzetten als voorbode van je album en dan verpruts je het als een stel debutanten. Dan kom je al niet ver dan een kleine 40min en daarvan misbruik je ook nog meer dan 5min met een totaal overbodige en niets toevoegende cover van House of the rising sun. 1 ster omdat hun beste nummer tot nu toe er op staat (3WW). Rest is minder dan gepruts, jammer...

Prima album, tracks moeten zoals altijd bij Alt-J groeien. Eigenlijk heb ik alleen geen klik met In Cold Blood.

Relaxer maakt helaas nog niet veel indruk na één keer luisteren. Ik hoor erg veel ingetogen stukken en nauwelijks pakkende melodielijntjes. Op het eerste gehoor een vrije saaie bedoening. Nu heb ik er pas een luisterbeurt opzitten, dus dit zegt nog niet heel veel. Van de andere kant: An Awesome Wave had maar één draaibeurt nodig om diepe indruk te maken.

Ik geef Relaxer rustig de tijd.

Los van de cover en het (geweldige) garage rock nummer.... de rest van de nummers ligt dus volgens jou ook in verhouding tot 3WW zoals wit tot zwart? Ook songs als Cold Blood, Deadcrush, Adeline, Last Year & Pleader?

Ja

Ik kan er met mijn pet niet bij. Alsof de rest thrash metal is of zoiets.

De eerste luisterbeurt wist ik niet wat ik er van moest vinden. Eerste twee nummers zijn natuurlijk goed, maar daarna was het even zoek. Die cover deed me weinig, en dan Hit Me Like That Snare was totaal niet wat ik verwachtte. Aan het einde bij Pleader veerde ik wat op.

... Maar nu ik het vandaag nog wat vaker heb geluisterd, lijkt het wel weer een prima album te zijn, alhoewel ik denk dat het niveau van This Is All Yours en An Awesome Wave niet wordt gehaald.

Ik vind hit me like that snare echt een dissonant in negatieve zin. Haalt me totaal uit de luister ervaring. Ik vind hem maar irritant.

House of The rising Sun had ook niet gehoeven. Op het vorige album ook al Lovely Day maar dat was nog een bonus track en overigens veel beter. Maar als ze covers leuk vinden maak dan gewoon een compleet album met covers of doe ze als bonus erbij. Nu is het een beetje goedkoop vullen van een album wat sowieso al relatief kort is.

Enfin, is het dan alleeb negatief? Nee zeker niet. 3ww en in cold blood vond ik al geweldig. Adeline, deadcrush en pleader zijn ook top. Last year en Adeline moeten wel nog een beetje bezinken. Deadcrush en in cold blood vind ik het vetst maar dat komt ook doordat de uptempo nummers van in alt-j mij het meest aanspreken. Zo was dat bij tessalte en breezeblocks op het eerste album ook.

Weet nog niet zo goed wat ik ervan moet vinden als geheel. Nu maar voorzichtig op 3,5.

Natuurlijk kun je een uitvoering wel of niet mooi vinden maar vind je dit echt 'goedkoop vullen'?. Alsof ze een gitaartje hebben gepakt, de tabs van House of the Rising Sun hebben gegoogeld en hem het album op hebben gegooid. Ik hoor eigenlijk heel weinig muzikale overeenkomst met (bijv.) de versie van The Animals. Voor het merendeel is ook de tekst anders. Goedkoop vullen is wel het laatste dat bij me opkomt bij deze versie.

Voor mij is het een van de mooiste nummers op dit album. Kan me wel deels vinden in je opmerking over Hit Me Like That Snare. Vind het geen slecht nummer, maar het haalt me wel een beetje uit de luisterervaring.

Ha, deze " cover" zou ze misschien weleens het meeste werk hebben gekost van alle nummers op dit album.

Oke daar hebben jullie een punt. Ik heb het niet goed verwoord. Ik bedoelde meer dat het wel heel erg 'geïnspireerd' is op. Misschien kan je het zelfs geen cover noemen omdat het zo extreem ander is. Maar het is meer van: 'iemand nog een thema? Nee. Hmm ok dan pakken we gewoon een nummer en gaan we daar mee aan de slag. Laten we house of The rising Sun dan maar pakken'.

Jij kan gedachten lezen? Wow!

Ja ach zeker weten we het allemaal niet natuurlijk want we zijn er niet bij geweest. Volgens mij is creativiteit echter iets waar het Alt-j juist niet aan ontbreekt. Hij kan gelijk hebben, maar het lijkt me echt zeer onwaarschijnlijk. Dus dat er daadwerkelijk iemand in de studio heeft gezegd:


Beetje flauw misschien dit maar julle begrijpen de strekking

Pff het eerste album was mooi, het tweede was aardig, maar dit....
Dit is als cactussen onder glazenstolpenmuziek. Steekt allemaal goed in elkaar, maar het prikkelige is er nu wel van af. Al denk ik dat dit album gretig gestreamt zal worden op Apple laptops, in diverse koffiebars, onder het genot van een kopje cappuccino met sojamelk. Dat dan weer wel.

Maar het zijn cactussen?!

Ik denk dat dit album gretig afgekraakt gaat worden door mensen met Acer laptops, thuis op de bank met een Senseotje, alles afkeurend dat anders is, denkt of zicht gedraagt dan zij zelf. Zolang we het maar in een hokje kunnen plaatsen.

Heel erg wisselvallig album. 3WW, Adeline en Pleader zijn wat mij betreft de prijsnummers, verder hoor ik helaas niet veel bijzonders. Echt slecht wordt het ook nergens, behalve bij Hit Me Like That Snare. Zoals al eerder gezegd, die haalt je volledig uit de flow. Daarnaast vind ik het ook geen mooi nummer. Al met al een aardig album, maar dit gaat niet mijn eindejaarslijstje halen.

Ik drink uitsluitend koffie uit mijn percolator, senseo komt er bij mij niet in. Smaakmakende 'andere' muziek wel, alleen voel ik hier niets bij en vind ik het gekunsteld. Anyway, point taken.

Ik trek Hit Me Like That Snare ook héél erg slecht, laat dat soort ongein voortaan maar aan andere bands over, jongens. De rest van de plaat klinkt wel prima voorlopig, maar ik mis vooral wat samenhang. Het gaat me allemaal iets te veel van de hak op de tak.

De cover van the Animals, zwaktebod of artistieke keuze? Ik ben (nog) niet overtuigd.

Muzikaal vind ik Hit Me Like That Snare nog wel prima, maar zijn zang past er gewoon echt niet bij.

Bijzonder plaatje, deze derde van Alt-J. Zoals al eerder opgemerkt zou deze beter tot zijn recht zijn gekomen als een EP met 5 nummers. De sterkste nummers op Relaxer zijn namelijk top (Waaronder 'In Cold Blood', '3WW' en 'Pleader'), maar de overige nummers toch een pak minder. Alsof die erbij opgenomen zijn om een volwaardig album te kunnen uitbrengen.

An Awesome Wave en This Is All Yours (door velen onderschat) waren geweldige platen, maar helaas gaat Relaxer dat niveau dus niet halen. Relaxer is door de 'losse' opzet hun minst 'pretentieuze' werk, maar is daardoor ook lastiger te duiden. Het klinkt wat als een tussendoortje.
Ik moet wel zeggen dat ik ook de andere nummers steeds meer ben gaan waarderen (die cover van 'House of the Rising Sun' is toch wel mooi gedaan en ook 'Deadcrush' klinkt wel lekker. 'Hit Me Like That Snare' is een halfgeslaagde poging om eens iets anders te proberen.
3,5*. Zeker niet slecht, maar ik had er meer van verwacht.

Man, het gaat toch om het voorbeeld...

Het kan me ook geen hol schelen of het daadwerkelijk zo gegaan is, het gaat er om dat het zo op me over komt. Ik zie hierboven dat ik niet de enige ben:



Dit dus. Ik heb er ook m'n twijfels bij.

Misschien kom ik nu ontzettend negatief over, maar er staan nog steeds prachtige nummers op. Het is jammer dat het niet zo een geheel is als de eerdere platen.

House of the Rising Sun is natuurlijk geen cover maar een herinterpretatie van een traditional, zoals the Animals dat in 1964 ook al deden. Vgl. This Land is your Land of Stagger Lee bv.

Exact mijn gedachte.

wat hebben die onnozelaars tegen alt-j? in de humo ging het er ook over. die mannen van alt j zeiden daar dat ze het gemaakt hebben zonder pitchfork. 't zal da zijn

Ooit op een mooi Grieks strand zei ik tegen mijn vriendin bij het beluisteren van 'An Awesome Wave': dit zou zomaar de cd van het jaar kunnen gaan worden. Wat een debuut. En het bleek, Alt-J werd dé debuut band van het jaar.

De tweede cd 'This Is All Yours' was een album met voor- en tegenstanders. Ik vond het album misschien nog wel beter dan hun debuut. Vooral de hoeveelheid sterke songs vond ik net iets sterker, tegenover het betere 'geheel' van het debuut. Op deze site heb ik ze toen benoemd, wellicht iets overtrokken in mijn enthousiasme, tot The Beatles van mijn tijd.

Inmiddels ben ik naar 3 concerten geweest, van de Melkweg, naar HMH naar Ziggo Dome. Een fan vind ik altijd een eng woord, maar ik kan Alt-J wel heel erg waarderen. Het is muziek dat moet groeien en het is muziek waar je soms niet van snapt dat dit goed is. De teksten? Soms slaat het kant noch wal. De arrangementen kunnen van de hak op de tak gaan. Maar toch, toch is het geheel zo fijn dat ik erbij kan wegdromen. Weinig bands kunnen dit bij mij teweeg brengen.

Bij de aankondiging van het derde album werden de feesttoeters al uit de kast gehaald. Een derde lp, altijd lastig, maar ik had vertrouwen. Helemaal na de eerste single '3WW'. Weer typisch Alt-J, inclusief alle voors en tegens, maar ik vond het zeer fijn klinken. 'In Cold Blood' was wat steviger, maar ook deze kwam goed binnen. Toen een week van te voren 'Adeline' uitkwam wist ik het zeker, deze lp kan niet meer misgaan.

Het moment supreme, vrijdag 2-6 kwam traditiegetrouw de koptelefoon uit de kast en ging ik rustig in het zonnetje het nieuwe album beluisteren. Sterk begin met de twee singles, maar die kennen we inmiddels. Daarna 'House of the Rising Sun'...., allereerst, wat vreemd dat deze op 3 staat. Heel rustig vanuit 'In Cold Blood' was onprettig. Een goed lied, maar geen wauw-factor voor alsnog.
Het experimentele 'Hit Me Like A Snare' was de volgende: Alt-J in punk-vorm. Een grappig initiatief, maar ook hiervan werd ik niet weggeblazen.
'Deadcrusher' kwam direct lekker binnen. Een fijn ritme en een typisch up-tempo Alt-J nummer.
'Adeline' was al bekend, maar niet minder lekker. Erg mooi.
Met een 6-minuut durende 'Last Year' in het verschiet, ging ik eens goed recht zitten. "Daar gaan we", dacht ik. Oef, een heel lang intro waar geen eind aan lijkt te komen, gevolgd door een leuke samenwerking met Marika Hackman. Klinkt leuk, maar het is een lange zit om daar te komen. Toen kwamen we alweer bij het laatste nummer van het album 'Pleader'. Alt-J goes classical. Geweldig gedaan en ook enigszins ook overdreven bombastisch. Maar het is ze vergeven, zij kunnen dit hebben.

En vervolgens hoor ik niks meer. Einde van 'Relaxer'. Mijn eerste indruk was vooral: ik ben zo verwend met de drie singles, ze hebben het vervolgens nergens meer overtroffen. En wat blijft dan hangen? Toch stiekem een teleurstelling, en dat had ik van te voren niet gedacht. Ik wist niet of het lag aan de lengte van het album, het aantal nummers, de ver te zoeken samenhang of gewoon de gemiddelde kwaliteit van de nummers. "Van alles een beetje", besloot ik.

Nu ik het album een stuk of acht keer heb gehoord word ik steeds positiever. 'Deadcrusher' en 'Pleader' zijn beide sterke nummers en 'Hit Me Like A Snare' is een vreemde, maar leuke eend in de bijt. Een beetje de 'Left Hand Free' van 'Relaxer'. 'House of the Rising Sun' vind ik aardig, maar is geen favoriet en 'Last Year' wordt leuk vanaf 3 minuten, maar heeft een flinke aanloop nodig.
Zet ik dit af tegen hun vorige album 'This Is All Yours' met voor mij de topnummers: 'Nara', 'Hunger of the Pine', 'Gospel of John Hurt', 'Bloodflood 2' en 'Every Other Freckle', dan kom je ongeveer op hetzelfde aantal topnummers. Het verschil is dat 'This Is All Yours' meer een geheel vormt en nog enkele zeer sterke intro's, outro's of interludes heeft. Er zit meer muziek in.

En dat mis ik toch iets op deze 'Relaxer'. Het is allerminst een slecht album, maar je blijft toch hongerig naar meer na 'Pleader'. Vanwege de eerste twee albums en hoe deze zijn opgebouwd zijn we misschien gewoon iets te verwend geworden.
Aan de andere kant moet ik wel zeggen: ze blijven zich wel opnieuw ontdekken en durven wel. Ik moet dat ze wel nageven, want het zorgt ervoor dat het geen moment hetzelfde gaat klinken.
Beoordeling volgt nog, want ik zit nog te veel in twijfel.

pitchfork heeft groot gelijk!!!

en nu ff serieus: pitchfork heeft groot gelijk!!!

slappe boel deze nieuwe alt-j. irritante liftmuzak voor alternativo's, zonder hart, ziel of ideeën. als je enkele jaren werkt, en als resultaat 7 slappe songs en een halfbakken cover aflevert dan ben je dik gebuisd.